Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε μόλις τελειώσει, η κατοχή της Ελλάδας από τη Βέρμαχτ είχε μόλις εγκαταλειφθεί. Ωστόσο, η χώρα δεν βρήκε την ηρεμία της, καθώς τον Μάρτιο του 1946 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας και της συντηρητικής ελληνικής κυβέρνησης. Πολλοί άνθρωποι εγκατέλειψαν τη χώρα, αμέτρητα παιδιά μεταφέρθηκαν στο εξωτερικό. Συχνά έφευγαν μόνοι, χωρίς τις οικογένειές τους, και έφταναν στην τότε Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, συνήθως μέσω της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και της Ουγγαρίας. Ο πρώτος σταθμός τους εκεί ήταν συχνά το Bad Schandau στη Σαξονία, ενώ ο τελευταίος ήταν συνήθως η Λειψία. Σχεδόν τριάντα μάρτυρες της εποχής μιλούν για την ίδια τη φυγή, αλλά και για τις τελευταίες μέρες στην Ελλάδα και τις πρώτες στην ΛΔΓ και, τέλος, για τη ζωή σε αυτή τη νέα χώρα. Αυτά τα λεγόμενα «παιδιά του Μάρκου» – που πήραν το όνομά τους από τον ηγέτη των ανταρτών Μάρκο Βαφειάδη – αφηγούνται την προσωπική τους ιστορία, περιγράφουν τις εντυπώσεις και τα συναισθήματά τους και έτσι ζωντανεύουν το παρελθόν.

Δίγλωσση έκδοση της “Griechenland Zeitung”.