Η νέα έκθεση του Εθνικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή μας ξανασυστήνει με την ίδια τη ζωή

«Βιοποικιλότητα: Όλα Συνδέονται»…

(*) αν δεν είχε υποχρεωθεί να φύγει από την Σχολή θα αποφοιτούσε το 1930.

Η Ηλέκτρα Αποστόλου γεννήθηκε το 1912 στην Αθήνα από ευκατάστατη οικογένεια και ήταν αδελφή του στελέχους του ΚΚΕ Λευτέρη Αποστόλου. Φοίτησε στη Γερμανική Σχολή και εμφανίζεται στο Μαθητολόγιο του 1926-27 στην Β’ τάξη σε ηλικία 15 και του 1927-28 στη Γ’ τάξη σε ηλικία 16 ετών.

Σε μικρή ηλικία έγινε μέλος της ΟΚΝΕ και αργότερα μέλος του ΚΚΕ. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Αντιφασιστικό και Αντιπολεμικό Συνέδριο Γυναικών το οποίο έγινε στο Παρίσι, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας. Επί δικτατορίας της 4ης Αυγούστου συνελήφθη και βασανίστηκε ενώ ανέλαβε γραμματέας του Γραφείου της ΟΚΝΕ Μακεδονίας – Θράκης.

Ήταν παντρεμένη με τον γιατρό Γιάννη Σιδερίδη, στέλεχος του ΚΚΕ, που το 1943 πέθανε από πείνα στην Ακροναυπλία. Το 1939 γέννησε στην εξορία την κόρης της Αγνή.

Το 1942 ενώ είχε παραδοθεί στις κατοχικές δυνάμεις από το προηγούμενο καθεστώς κατάφερε να δραπετεύσει από το Τμήμα Μεταγωγών Αθηνών αφού πρώτα είχε μεταχθεί σε νοσοκομείο. Θα γίνει σταδιακά υπεύθυνη της εθνικοαπελευθερωτικής αλλά και φεμινιστικής οργάνωσης Λεύτερη Νέα, ενώ αργότερα έγινε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΠΟΝ και επικεφαλής της προπαγάνδας της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ. Στην Αντιστασιακή οργάνωση Λεύτερη Νέα, η Ηλέκτρα Αποστόλου προσπαθούσε να περάσει την νοοτροπία ότι η γυναίκα θα απελευθερωθεί με την ενεργή συμμετοχή της στους κοινωνικούς αγώνες. Προσπαθούσε να πείθει τις γυναίκες μέλη της οργάνωσης να παίρνουν το λόγο, γενικά να πράττουν. Οργανώθηκαν συνεργεία αποκλειστικά από γυναίκες που έγραφαν συνθήματα στους τοίχους. Τον Φλεβάρη του 1943 η Λεύτερη Νέα αυτοδιαλύεται και ενσωματώνεται στην ΕΠΟΝ.

Τον Ιούλιο του 1944 συνελήφθη από την Ειδική Ασφάλεια για την αντιστασιακή της δράση, βασανίστηκε και δολοφονήθηκε στο ξενοδοχείο Κρυστάλ στην οδό Ελπίδας 3, που ήταν και η έδρα της Ειδικής Ασφάλειας. Η γνωστή στιχομυθία που πήρε μέρος κατά την ανάκριση της στην Ασφάλεια – Από πού είσαι;- Από την Ελλάδα!- Πού κατοικείς;- Στην Ελλάδα!- Πώς σε λένε;- Είμαι Ελληνίδα!- Ποιοι είναι οι συνεργάτες σου;- Όλοι οι Έλληνες! έχει καταγραφεί, και δεν είναι εξιδανικευμένη αφήγηση. Το πτώμα της βρέθηκε πλήρως βασανισμένο στις 26 Ιουλίου 1944 στους δρόμους της Αθήνας.

Την Κυριακή 23 του Νοέμβρη στις 3.30 μμ η Αγγελική Παπανδρέου θα είναι πάλι εκεί, μαζί με τους συνεργάτες της, στο καινούργιο της στέκι, το “ΣΕΡΙ” στα Ψηλαλώνια του γραφικού Αιγίου.  Μας προσκαλεί για να συνεχίσουμε το μαγικό μουσικό ταξίδι. Με μία αγκαλιά τραγούδια που αγαπάμε και που θα συνοδέψουν για σας ένα πιάνο, μία κιθάρα και πολλές φωνές, κάθε ηλικίας και κάθε εποχής.

ΣΕΡΙ Καφενείον – Μεζεδοπωλείον, Αράτου & Βύρωνος, Ψηλά Αλώνια Αιγίου, Τηλ. 6958000600

Η Λίζα Σκαλαίου – Κουσίου, απόφοιτος του 1968, έστειλε φωτογραφίες της μητέρας της Σόφης Καζάζη από τα χρόνια της Αραχώβης. Η φωτογραφία που βλέπετε είναι πιθανόν από το 1933 μπροστά στην Αραχώβης και η Λίζα έστειλε και τα ονόματα των παιδιών, όπως ήταν γραμμένα με μολύβι στην πίσω πλευρά της φωτογραφίας.

ανάμεσα στα ονόματα διακρίνουμε τα ονόματα:

του Νίκου Μάνου, πατέρα του Γιάννη Μάνου, δικηγόρου και πρώην προέδρου του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής,

του Πλάτωνα Παντελούρη, ετεροθαλούς αδελφού του Παντελή, πρώην προέδρου του Συλλόγου, που αναφέρεται από λάθος ως Φαίδων,

της Γιολάντας Αγαλλίδου, μητέρας της Μαριάνας, του Κώστα και της Ελένης Καναβαριώτου, που μας επισήμαναν ότι το όνομα είναι από λάθος γραμμένο ως Yolanda Agelides,

της Ειρήνης Κουτσογιάννη, μητέρας του Γιώργου (απόφ.74), του Μανώλη (απόφ.67) και της Λένας Μερίκα (απόφ.64),

της Μαρίας Σωτηροπούλου, μητέρας του Γιώργου Βατσέλλα (απόφ.63), που μας επισήμανε ότι το όνομα είναι από λάθος γραμμένο ως Maria Strumbuli

(*) Όπως εύκολα διαπιστώνεται κάποια παιδιά δείχνουν μεγαλύτερα και κάποια μικρότερα. Η εξήγηση του Παντελή Παντελούρη, αλλά και του γιού του Πλάτωνα είναι ότι πιθανόν στην φωτογραφία να είναι παιδιά από δύο ή τρεις τάξεις. Άλλωστε ο Πλάτων Παντελούρης γεννήθηκε το 1922, οπότε το προφανές είναι ότι αποφοίτησε το 1940 και όχι το 1938 (!)

Με μεγάλη επιτυχία και με συμμετοχή περισσότερων από 500 μαθητών/ τριών από σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού πραγματοποιήθηκε από τις 17 έως τις 19 Οκτωβρίου 2025 το 28ο Συνέδριο DSAMUN με θέμα «Επαναπροσδιορίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα σε έναν συνεχώς εξελισσόμενο κόσμο» (Redefining Human Rights in an ever-changing world).

Στην τελετή έναρξης του συνεδρίου συμμετείχαν εκπρόσωποι πολιτειακών θεσμών, αξιότιμοι και αξιότιμες Πρέσβεις και εκπρόσωποι διπλωματικών αποστολών, ακαδημαϊκοί και εκπρόσωποι ΜΚΟ, όπως επίσης και μέλη της Διεύθυνσης και του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής, αλλά και μουσικοί της DSA.

Όλο το τριήμερο των εργασιών του συνεδρίου ήταν πλούσιο σε εμπειρίες και συναρπαστικό, γεμάτο ζωηρές διαπραγματεύσεις, ενδιαφέρουσες συζητήσεις και γνωριμίες των συμμετεχόντων/ ουσών μεταξύ τους.

https://www.dsathen.gr/el/nea/mathitiko-synedrio-dsamun-2025

Die Konrad-Adenauer-Stiftung – KAS Athen sucht zum 1. Januar 2026 einen Projektmanager / Wiss. Mitarbeiter (m/w/d)

Folgende Aufgaben erwarten Sie:

In dieser vielseitigen Position unterstützen Sie das Auslandsbüro der Konrad-Adenauer-Stiftung in Griechenland und Zypern bei der inhaltlichen, organisatorischen und strategischen Arbeit. Dabei übernehmen Sie insbesondere folgende Aufgaben:

Ο Ιωάννης Αλεξάνδρου Κακαβάς γεννήθηκε στην Αθήνα την 25.01.1923 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης από το έτος 1927-28 στο Νηπιαγωγείο. Με μία διακοπή την περίοδο 1931-1934, πιθανόν λόγω του Νόμου, που απαγόρευε στα ελληνόπουλα του Δημοτικού να φοιτούν σε ξενόγλωσσα σχολεία, επέστρεψε στην Σχολή, παρέμεινε έως το έτος 1936-37 στην Γ΄Γυμνασίου και φοίτησε το επόμενο έτος στην Δ’ Γυμνασίου στο Πειραματικό Αθηνών. Να σημειώσουμε, ότι όσοι ακολουθούσαν στρατιωτική καρίερα δεν φοιτούσαν έως την ΣΤ’ Γυμνασίου, αλλά συμπλήρωναν τις σπουδές του στην στρατιωτική σχολή της επιλογής τους. Ο πατέρας του, Αλέξανδρος Κακαβάς, ήταν στρατιωτικός ιατρός.

Εισήλθε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων την 20.09.1939, διέφυγε δε στις 4.4.1942 στη Μέση Ανατολή.

Αποφοίτησε την 1.7.1943 και υπηρέτησε στα υποβρύχια Πιπίνος, Ματρώζος και Νηρεύς. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο φοίτησε στη Σχολή Υποβρυχίων, τη Βρετανική Σχολή Υποβρυχίων, τη Σχολή Συνδυασμένων Επιχειρήσεων Ναυτικού-Αεροπορίας και τη Ναυτική Σχολή Πολέμου. Διετέλεσε κυβερνήτης των υποβρυχίων Δελφίν και Αργοναύτης, Διευθυντής ΓΕΝ/Β3 και υπηρέτησε στο ΝΑΤΟ (Namsa) 1960-1964.

Έχει τιμηθεί με το μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων για την περίοδο 1947-1950.

Αποστρατεύθηκε με αίτημά του στις 31.12.1961 ως Αντιπλοίαρχος. Απέκτησε Πτυχίο Εξειδίκευσης Κυβερνήτη Υποβρυχίων και Ανωτάτης

Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών και Master Degree in Management από το University of Cardiff.

Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της ΑΣΤΗΡ Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Α.Ε., της Α. ΠΕΤΖΕΤΑΚΗΣ Α.Ε., της ΤΕΧΝΙΚΑ Σ. ΜΑΛΚΟΤΣΗΣ Α.Ε., της SOFTEX Α.Ε. κ.ά.

Διαζευγμένος από τη Βέλλη Κονταργύρη με τέκνα τους Αλέξανδρο Κακαβά, σεναριογράφο/παραγωγό ιστορικών ντοκιμαντέρ και Αντώνιο-Αθανάσιο Κακαβά. συνταξιούχο της Ευρωπαικής Επιτροπής.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 09.05.2010.

(πηγή φωτογραφιών και πληροφοριών: Αλέξανδρος Κακαβάς) (περισσότερα…)

Η Γιολάντα Αγαλλίδου γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1919 και πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1926-27 στην Β’ Δημοτικού και παραμένει έως την αποφοίτησή της το έτος 1936-37. Τον Ιούνιο του 1940 πήρε πτυχίο  της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής, και διετέλεσε Καθηγήτρια Σωματικής Αγωγής από 01.10.1940 έως που έκλεισε η Γερμανική Σχολή λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.|

To 1941 παντρεύτηκε τον Γιάννη Καναβαριώτη, ανώτερο υπάλληλο της Αγροτικής Τραπεζας και απέκτησαν τρία παιδιά: τον Κώστα, την Μαριάννα (Μαρία-Αναστασία) και την Ελένη που αποφοίτησαν από την μεταπολεμική Γερμανική.

Μετά τον Πόλεμο προσελήφθη από το Δημόσιο και υπηρέτησε σε σχολεία των Αθηνών και της επαρχίας ως καθηγήτρια γυμναστικής.

Στην Σχολή φοίτησε και η αδελφή της, Έλλη Αγαλλίδου, η οποία ακολούθησε θετικές επιστήμες και σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Απεβίωσε στις 23 Σεπτεμβρίου 2001.

Ο  Ιωάννης Αγαλίδης του Δημοσθένους (1880-1966), πατέρας της Γιολάντας και της Έλλης, ήταν πολιτικός μηχανικός-αρχιτέκτονας, σύζυγος της Edith Ζάννου και γεννήθηκε στην Σκόπελο. Ο πατέρας του ήταν έμπορος. Σπούδασε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή και στην συνέχεια, αρχιτεκτονική στο Παρίσι και στο Μόναχο. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Γενικής Βιομηχανικής Εταιρείας ΒΙΟ, μέτοχος και διευθύνων σύμβουλος της Α.Ε. Οδών και Οδοστρωμάτων, και διευθύνων σύμβουλος της Α.Ε. Οδοποιίας και Τεχνικών Έργων “ΕΡΓΟΝ”.

Απεβίωσε στο Μόναχο.

(πηγή: Μιράντα-Ζάννου Παπαδοπούλου, Μία οικογένεια δύο αιώνες. Το χρονικό της οικογένειας Ζάννου.

(περισσότερα…)

Πρόσφατα δημοσίευεσε στο vima.gr ο Ronald Meinardus ένα έρθρο με τίτλο “Culinary Bridges: Greek Cuisine as a Factor in German-Greek Relations”, δηλαδή „Kulinarische Brücken: Die griechische Küche als Faktor in den deutsch-griechischen Beziehungen“ ή κοινώς «Γαστρονομικές γέφυρες: η ελληνική κουζίνα ως παράγοντας στις γερμανο-ελληνικές σχέσεις». Υποστηρίζοντας το άρθρο του, επέλεξε ελληνικό εστιατόριο στα Εξάρχεια και προσκάλεσε Γερμανούς και Έλληνες. Το ότι δεν εμφανίστηκαν πολλοί Έλληνες ήταν τυχαίο, αφού εμπόδιο στάθηκε ο Μαραθώνιος.

Τρείς δικοί μας Γερμανοί με τις συζύγους τους βρέθηκαν στα Εξάρχεια: Ο Δημήτρης Μάρακας, ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους και ο Τόμας Γκρέβε.

(περισσότερα…)

Όπως κάθε χρόνο την περίοδο των Χριστουγέννων, οι Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) ζωντανεύουν στον Φάρο. Φέτος, η θεατρική ομάδα «Συντεχνία του Γέλιου», πιστή στο όραμά της για ένα θέατρο για παιδιά με κοινωνική ευαισθησία και ρεαλιστικές ιστορίες που συνδυάζουν την ψυχαγωγία με τον προβληματισμό, παρουσιάζει την παράσταση Επείγοντα Χριστούγεννα. Πρόκειται για μια τρυφερή ιστορία για τη φιλία, την αλληλεγγύη και την αληθινή μαγεία των γιορτών σε σκηνοθεσία Βασίλη Κουκαλάνι. Τη μουσική και τα τραγούδια γράφουν ο Σπύρος Γραμμένος και η Άννη Θεοχάρη.

Τρεις μικροί ασθενείς στο παιδιατρικό τμήμα ενός νοσοκομείου βρίσκονται μακριά από τα σπίτια τους τις μέρες των Χριστουγέννων. Η μοναξιά και η ανησυχία τους γίνεται αφορμή για περιπέτειες που δεν είχαν προηγουμένως φανταστεί, ενώ το γέλιο και το παιχνίδι ανατρέπουν κάθε εμπόδιο. (περισσότερα…)

“Η νέα γυναίκα”, οικογενειακό δράμα που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1907, σκιαγραφεί την κοινωνία των αρχών του 20ού αιώνα και τη σύγκρουση νέων ιδεών με βαθιά παγιωμένες αντιλήψεις. Μέσα από τις οικογενειακές σχέσεις, τη δύναμη του χρήματος και τη θέση της γυναίκας, το έργο ανοίγει νέους ορίζοντες για την ισότητα, την ελευθερία και την αλήθεια, παραμένοντας ένα τολμηρό και διαχρονικά επίκαιρο κείμενο, που θα παρουσιαστεί ως μουσικό αναλόγιο, ως μια νέα εμπειρία ακρόασης.

Σκηνοθετική επιμέλεια – Μουσική σύνθεση: Τώνια Ράλλη

Βοηθός σκηνοθέτριας: Ιωάννα Μακαβέι

Παίζουν: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Βίκυ Βολιώτη, Νίκος Ζιάζιαρης, Δημήτρης Μανδρινός, Μαρία Μαντά, Ιωάννης Μπάστας, Αλεξάνδρα Όσπιτση

Χώρος: Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ

Τιμή εισιτηρίου: 10 €, Ώρα: 20.00 (περισσότερα…)

Η Αλεξάνδρα Βοβολίνη μίλησε για την προσωπική της σύνδεση με μια διαδρομή 60 χρόνων, όπου ως κοριτσάκι 10-12 χρόνων παρακολουθούσε τις Γενικές Συνελεύσεις της Τράπεζας της Ελλάδας μαζί με τον θείο της, ή πάλι τις θορυβώδεις γενικές συνελεύσεις εταιρειών της εποχής στη μεγάλη αίθουσα του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρεταννία «με ισχυρές αντιπαραθέσεις μεταξύ των μετόχων και με τις διοικήσεις της εποχής». Αποκτώντας έτσι από πολύ νωρίς μια αίσθηση της λειτουργίας του χώρου της οικονομίας και των επιχειρήσεων.

Παρουσίαση ενός βιβλίου, που ουσιαστικά αποτέλεσε την χρονογράφηση ενός ανθρώπου και της διαδρομής του – του Σπύρου Βοβολίνη – μέσα από το δημιούργημά του – την Βιομηχανική Επιθεώρηση, του παλαιότερου οικονομικού περιοδικού σε συνεχή έκδοση στην Ελλάδα: αυτό ήταν η χθεσινή (6/11/2025) διοργάνωση (στα γραφεία της ΕΔΙΠΤ/Ένωσης Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου) όπου τις μαρτυρίες τους κατέθεσαν, με διαφορετική γωνία ο καθείς/η καθεμιά, άνθρωποι σχετιζόμενοι με το εγχείρημα του περιοδικού. (περισσότερα…)

Κυνηγάς τα παιδιά να μάθουν τον υπερσυντέλικο του λύω και αν τους ρωτήσεις ποιος είναι ο Πλωτίνος, θα σου πουν μάρκα αυτοκινήτου. Είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία η άποψη ότι δεν είναι για όλους τα αρχαία. Ομως, κάποτε θα υποχρεωθούμε να το κάνουμε.

Ο Αντώνης Ρεγκάκος έδωσε την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025 μία συνέντευξη στην Τασούλα Καραϊσκάκη στο πλαίσιο της σειράς «Γεύμα με την “Κ”» της εφημερίδας “Καθημερινή”.

«Τις Πέμπτες έχουμε ολομέλεια, όμως μπορώ να είμαι εκεί αμέσως μετά, είχε πει στην τηλεφωνική μας επικοινωνία ο νέος γενικός γραμματέας της Ακαδημίας Αθηνών, Αντώνης Ρεγκάκος. Και ήταν.

Το φως στο εσωτερικό του εστιατορίου του Μουσείου Μπενάκη είναι γλυκό. Τα τραπέζια γεμάτα. Οι ευωχούμενοι πολλοί, χαίρονται την ώρα γαστριμαργικής αιχμής. Δεν μας ενοχλεί το χαρούμενο βουητό. «Θυμώνουμε που το Βρετανικό Μουσείο παρέθεσε γεύμα στην αίθουσα όπου εκτίθενται τα γλυπτά του Παρθενώνα, όμως στην πραγματικότητα έχουμε πολύ μικρό ενδιαφέρον για το παρελθόν μας. Πολύ περιορισμένη γνώση γι’ αυτό», λέει. (περισσότερα…)

«ΜΗ ΓΕΛΑΤΕ, ΘΑ ΣΑΣ ΔΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ», η νέα ταινία του Νικόλα Δημητρόπουλου στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης!

Μια γλυκόπικρη ιστορία για την ελευθερία επιλογής, το δικαίωμα στο σώμα μας, τη μητρότητα και το βλέμμα των άλλων.

Οι προβολές της ταινίας μας έγιναν:

Κυριακή 2 Νοεμβρίου, 22:00, Αίθουσα Τζον Κασσαβέτης, Αποθήκη 1, Λιμάνι

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου, 15:45, Αίθουσα Τώνια Μαρκετάκη, Αποθήκη Δ, Λιμάνι (περισσότερα…)

Ο Κώστας Παπαηλιού βραβεύθηκε με το 2025 Claude de Tourreil Memorial Award στον Παναμά.

In 2009, INMR instituted an annual award to commemorate the life and achievements of the late Dr. Claude de Tourreil, one of the insulator industry’s most respected contributors. Claude passed away from leukemia in 2006, only months after participating as speaker at the 2005 INMR WORLD CONGRESS in Hong Kong. (περισσότερα…)

Οικογένεια αποφοίτων, που κατοικεί στην Αθήνα, στο Θησείο αναζητεί κάποια κοπέλα απόφοιτη, είτε φοιτήτρια, είτε επαγγελματία νηπιαγωγό – που να μιλά γερμανικά για τη δημιουργική απασχόληση του τριών ετών γιού τους, μέσα από παιχνίδι και άλλες δημιουργικές δραστηριότητες. Πληροφορίες: 6972803333

Δεν είναι τυχαίο που επιλέξαμε τη Θεσσαλονίκη για να γιορτάσουμε την 100ή επέτειό μας. Σχεδόν καμία άλλη πόλη στην Ελλάδα δεν είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με τη Γερμανία: πολλοί καθηγητές και καθηγήτριες των πανεπιστημίων της Θεσσαλόνίκης έχουν σπουδάσει στη Γερμανία, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας είναι υπότροφος της DAAD και ένας από τους παλαιότερους συλλόγους υποτρόφων της DAAD στον κόσμο έχει εδώ την έδρα του .

Μαζί με το German Consulate General Thessaloniki, το Goethe-Institut Thessaloniki και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης γιορτάσαμε περασμένη Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2025, την 100ή επέτειο της DAAD – στο επίκεντρο βρέθηκαν οι υπότροφοί μας, που αποτελούν την καρδιά της DAAD.

Την εκδήλωση χαιρέτισαν η Monika Frank, Γενική Πρόξενος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, ο Δρ. Frens Stöckel, Διευθυντής του Τμήματος Δικτύου του DAAD, η Βασιλική (Ρεγγίνα) Φρέντζου, Διευθύντρια της DAAD Ελλάδος, η Καθ. Ελένη Αργυριάδου, ο Καθ. Αθανάσιος Καΐσης και ο Καθ. Νικόλαος Κλαμαρής. (περισσότερα…)

Ο Peter Rudolf Mordo γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1923 στο Oldenburg και ήταν γιός του Renato Mordo, μετέπειτα ιδρυτή και διευθυντή της Λυρικής Σκηνής στην Αθήνα. Όταν γεννήθηκε ο Πέτερ, ο πατέρας του ήταν γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου του Oldenburg.

Μετά το Oldenburg, τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε αρχικά στην Βιέννη, όπου ο πατέρας του ήταν διευθυντής του Deutsches Volkstheater (1924-25), στην συνέχεια διευθυντής στο Lobe Theater του Breslau (1925-26) και στην Δρέσδη (1926-28). Από το 1928 έως το 1932 έμεινε στο Darmstadt, όπου η οικογένειά του είχε μετακομίσει και ο πατέρας του διατελούσε γενικός διευθυντής του Hesse Theater.

Η ταραγμένη πολιτική κατάσταση στην Γερμανία οδήγησε την οικογένεια να μετακομίσει στην Πράγα όπου ο πατέρας του έγινε γενικός διευθυντής του Deutsches Theater κα παράλληλα δίδασκε στην εκεί Γερμανική Ακαδημία Μουσικής.

Το 1939, σε ηλικία 16 ετών η οικογένειά του μετακόμισε στην Ελλάδα, όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στην Αυστρία και φοίτησε στην Σχολή.

Αποφοίτησε από την Σχολή το 1941 και σπούδασε μουσική, έγινε συνθέτης και εργάστηκε σαν μαέστρος και υπέυθυνος προγράμματος στο Stuttgart Radio.

Πέθανε στις 12 Μαρτίου 1985 στην Στουτγκάρδη

Περισσότερα…

Βιογραφία του Renato Mordo, πατέρα του Πέτερ…

Η Ξένια Κουναλάκη, δημοσιογράφος στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ συντονίζει την συζήτηση που διοργανώνει η Friedrich Eberts Stiftung:

“Η Γερμανία, η Ελλάδα και το μέλλον των ευρωπαϊκών συνόρων”

Συζήτηση με τον Gerald Knaus, Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Σταθερότητας (ESI), Ιδρυτικός Πρόεδρος

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2025, 11:00πμ. – 1:00μμ.

ΕΒΔΟΜΟΣ – Multi Event City Loft, Καραγεώργη Σερβίας 4, 7ος όροφος – Πλατεία Συντάγματος, 105 62 Αθήνα (περισσότερα…)