Μια εκδρομή γεμάτη φύση, χαμόγελα, νέες φιλίες και αναμνήσεις που θα μας συντροφεύουν για καιρό
Πιστεύω βαθιά ότι ο Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Αθηνών μπορεί να αποκτήσει νέα δυναμική μέσα από πρωτοβουλίες που γεννιούνται από τους ίδιους τους αποφοίτους. Μέσα από κοινά ενδιαφέροντα, δραστηριότητες και εμπειρίες που μας φέρνουν κοντά, ανεξάρτητα από την ηλικία ή τη χρονιά αποφοίτησής μας.
Όταν μοιράστηκα αυτή τη σκέψη με τον Πάνο Βερβενιώτη, δεν φανταζόμουν πόσο όμορφα θα μπορούσε να γίνει πράξη. Ο Πάνος όχι μόνο αγκάλιασε την ιδέα, αλλά ανέλαβε να οργανώσει μια εκδρομή στα αγαπημένα του Ζαγοροχώρια, προσφέροντάς μας μια εμπειρία που ξεπέρασε τις προσδοκίες μας.
Έτσι, τον Ιούλιο, βρεθήκαμε στα πανέμορφα Ζαγοροχώρια, απόφοιτοι διαφορετικών γενεών, μαζί με τις οικογένειές μας, έτοιμοι να ανακαλύψουμε έναν υπέροχο τόπο και, όπως αποδείχθηκε, ο ένας τον άλλον.
Πέντε ημέρες γεμάτες εικόνες, γέλια, συζητήσεις, πεζοπορίες και στιγμές που δύσκολα περιγράφονται με λόγια. Περπατήσαμε στα μονοπάτια του Ζαγορίου, θαυμάσαμε τα περίφημα πέτρινα γεφύρια, γνωρίσαμε τα παραδοσιακά χωριά Κήποι, Κουκούλι και Δίλοφο, απολαύσαμε τη μοναδική φύση του Βίκου και τα παγωμένα νερά του Βοϊδομάτη.
Απόφοιτοι που μέχρι τότε γνωρίζονταν ελάχιστα ή και καθόλου, βρέθηκαν να μοιράζονται ιστορίες, εμπειρίες και αναμνήσεις. Διαπιστώσαμε πόσα κοινά έχουμε, ακόμη κι αν μας χωρίζουν αρκετά χρόνια αποφοίτησης. Η Γερμανική Σχολή εξακολουθεί να είναι ένας ισχυρός συνδετικός κρίκος ανάμεσά μας.
Αντί να προσπαθήσω να περιγράψω μόνος μου όλα όσα ζήσαμε, προτιμώ να αφήσω τους ίδιους τους συμμετέχοντες να μιλήσουν.
Ο Πάνος Βερβενιώτης, ο άνθρωπος που μας άνοιξε την αγκαλιά του και μας ξενάγησε στον τόπο του, έγραψε:
«Το αντάμωμά μας στο Ζαγόρι μου θύμισε πως, όταν οι άνθρωποι συναντιούνται με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά, δημιουργείται ένα πραγματικά ανθρώπινο περιβάλλον. Ήταν μεγάλη μου χαρά που είχα την ευκαιρία να δείξω λίγα από αυτόν τον τόπο στους καινούργιους μου φίλους. Εις τα επόμενά μας!»
Η Μαριλένα Φατσέα στάθηκε ιδιαίτερα στους δεσμούς που δημιουργήθηκαν:
«Για μένα, η εκδρομή στο Ζαγόρι αποδείχτηκε μια μοναδική εμπειρία, χάρη στους εμπνευστές της Πάνο και Μίκη, αλλά και την καταπληκτική ΠΑΡΕΑ! Απόφοιτοι που δεν γνωριζόμασταν μεταξύ μας, ήλθαμε γρήγορα πολύ κοντά και αντιληφθήκαμε πόσα μας ενώνουν. Πιστεύω ότι αξίζει να αναδείξουμε τις κοινές αξίες μας, να αλληλο- υποστηριχθούμε και να γίνουμε μια ομάδα με κοινή και δυνατή φωνή.»
Ο Βενιζέλος Σκαφιδάς περιέγραψε τη χαρά και τη συγκίνηση της κοινής εμπειρίας:
«Φύση, χαμόγελα, μοναδικές στιγμές και ονειρικές αναμνήσεις! Από τις εκδρομές – αποδράσεις που σε κάνουν να αισθάνεσαι ευγνώμων για τους ανθρώπους με τους οποίους βρίσκεσαι, σε φέρνουν πιο κοντά στα συναισθήματά σου και σε γεμίζουν με ανυπομονησία για το επόμενο ταξίδι. Μίκη, Πάνο, ευχαριστούμε από καρδιάς για τη φιλοξενία και τη διοργάνωση αυτής της ιδιαίτερης εμπειρίας!»
Η Leandra Waridel μάς θύμισε κάτι που, νομίζω, αισθανθήκαμε όλοι:
«Ήρθα καθαρά για την εμπειρία, χάρη στον Μίκη και τον Πάνο. Αποκόμισα απίστευτο γέλιο, ζεστασιά και ουσιαστικές επαφές. Είδα πως αν και διαφορετικοί, παραμένουμε «ίδιοι» χάρη στη Γερμανική. Ξεχωρίζω την πεζοπορία, τη φιλοξενία και την αυθεντική διάθεση να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον!»
Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος αναφέρθηκε σε κάτι που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό: την οικειότητα που μπορεί να δημιουργηθεί σχεδόν αυθόρμητα μεταξύ αποφοίτων.
«Αρχικά ήθελα να συμμετάσχω για την εμπειρία αυτής της εκδρομής, καθώς η ομορφιά της περιοχής είναι ξεχωριστή. Αυτό που δεν περίμενα ήταν το συναίσθημα της οικειότητας που είχα με άτομα τα οποία γνώριζα ελάχιστα, κι αυτό εξαιτίας της κοινής μας φοίτησης στη ΓΣΑ. Ξεχωρίζω την πεζοπορία αλλά κυρίως τις στιγμές που καθόμασταν μαζί συζητώντας περί ανέμων και υδάτων!»
Και η Αιμιλία Dragic συνόψισε με έναν υπέροχο τρόπο την ουσία του ταξιδιού μας:
«Πήγα να γνωρίσω έναν τόπο. Έφυγα έχοντας γνωρίσει ανθρώπους. Μέσα σε 5 μέρες άγνωστοι γίναμε παρέα, τα γέλια έγιναν αναμνήσεις και τα Ζαγοροχώρια έγιναν η αφορμή να θυμηθώ πως οι πιο όμορφες διαδρομές είναι αυτές που ενώνουν ψυχές. Τα Ζαγοροχώρια ήταν το σκηνικό – οι άνθρωποι ήταν η ουσία. Πάνο & Μίκη είμαι ευγνώμων για την αληθινή φιλοξενία και την ανθρώπινη ζεστασιά που μου προσφέρατε.»
Διαβάζοντας αυτές τις μαρτυρίες, νιώθω ακόμη μεγαλύτερη αισιοδοξία για το μέλλον του Συλλόγου μας. Γιατί αυτό ακριβώς είχα στο μυαλό μου όταν οραματιζόμουν τη δημιουργία ομάδων κοινών ενδιαφερόντων: να δώσουμε στους αποφοίτους αφορμές να συναντηθούν, να γνωριστούν ουσιαστικά και να δημιουργήσουν νέους δεσμούς. Η εκδρομή στα Ζαγοροχώρια ήταν ένα εξαιρετικό παράδειγμα του τι μπορούμε να πετύχουμε όταν κάποιος παίρνει την πρωτοβουλία και οι υπόλοιποι ανταποκρίνονται με ενθουσιασμό.
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τον Πάνο, που πίστεψε στην ιδέα, ανέλαβε τη διοργάνωση και μας πρόσφερε απλόχερα τη φιλοξενία του. Και φυσικά όλους όσοι συμμετείχαν, μικρούς και μεγάλους, και έκαναν αυτές τις πέντε ημέρες τόσο ξεχωριστές.
Επιστρέψαμε με όμορφες φωτογραφίες και αναμνήσεις, αλλά κυρίως με νέες φιλίες και την επιθυμία να ξαναβρεθούμε.
Γιατί τελικά αυτό είναι που δίνει πραγματικό νόημα στον Σύλλογό μας: οι άνθρωποι, οι σχέσεις και οι εμπειρίες που συνεχίζουμε να χτίζουμε μαζί.
Εις τα επόμενά μας!
Μίκης Πολλάλης (1997)
Υπεύθυνος Ομάδων Δράσης
Eine Reise voller Natur, Lachen, neuer Freundschaften und unvergesslicher Erinnerungen
Ich bin fest davon überzeugt, dass der Alumni-Verein der Deutschen Schule Athen durch Initiativen, die von den Ehemaligen selbst ausgehen, neuen Schwung gewinnen kann. Durch gemeinsame Interessen, Aktivitäten und Erlebnisse, die uns einander näherbringen – unabhängig von unserem Alter oder unserem Abschlussjahrgang.
Als ich diesen Gedanken mit Panos Verveniotis teilte, konnte ich mir noch nicht vorstellen, auf welch wunderbare Weise er Wirklichkeit werden würde. Panos griff die Idee nicht nur begeistert auf, sondern übernahm auch die Organisation einer Reise in seine geliebte Region Zagori und bescherte uns damit ein Erlebnis, das all unsere Erwartungen übertraf.
So fanden wir uns im Juli 2026 in der wunderschönen Region Zagori zusammen: Ehemalige verschiedener Generationen, gemeinsam mit ihren Familien, bereit, eine beeindruckende Landschaft zu entdecken – und, wie sich herausstellen sollte, auch einander näher kennenzulernen.
Fünf Tage voller unvergesslicher Eindrücke, Lachen, Gespräche, Wanderungen und Momente, die sich nur schwer in Worte fassen lassen. Wir wanderten auf den Pfaden von Zagori, bewunderten die berühmten steinernen Brücken, erkundeten die traditionellen Dörfer Kipi, Koukouli und Dilofo und genossen die einzigartige Natur der Vikos-Schlucht sowie das eiskalte Wasser des Flusses Voidomatis.
Ehemalige, die sich bis dahin kaum oder überhaupt nicht kannten, tauschten plötzlich Geschichten, Erfahrungen und Erinnerungen aus. Wir stellten fest, wie viel uns verbindet, selbst wenn zwischen unseren Abschlussjahrgängen viele Jahre liegen. Die Deutsche Schule Athen ist nach wie vor ein starkes Band, das uns zusammenhält.
Anstatt selbst zu versuchen, all das Erlebte zu beschreiben, möchte ich lieber die Teilnehmerinnen und Teilnehmer zu Wort kommen lassen.
Panos Verveniotis, der uns mit offenen Armen empfing und uns seine Heimat näherbrachte, schrieb:
„Unser Zusammentreffen in Zagori hat mich daran erinnert, dass ein wahrhaft menschliches Miteinander entsteht, wenn Menschen sich mit offenem Geist und offenem Herzen begegnen. Es war mir eine große Freude, meinen neuen Freunden ein wenig von dieser wunderschönen Gegend zeigen zu dürfen. Auf viele weitere gemeinsame Erlebnisse!“
Marilena Fatsea hob besonders die neu entstandenen Verbindungen hervor:
„Für mich war die Reise nach Zagori ein einzigartiges Erlebnis – dank der Initiatoren Panos und Mikis, aber auch dank unserer großartigen GEMEINSCHAFT! Obwohl wir Ehemaligen uns vorher nicht kannten, sind wir uns sehr schnell nähergekommen und haben erkannt, wie viel uns verbindet. Ich glaube, es lohnt sich, unsere gemeinsamen Werte stärker hervorzuheben, uns gegenseitig zu unterstützen und zu einer Gemeinschaft mit einer starken, gemeinsamen Stimme zusammenzuwachsen.“
Venizelos Skafidas beschrieb die Freude und die emotionale Bedeutung des gemeinsamen Erlebnisses:
„Natur, Lachen, einzigartige Momente und traumhafte Erinnerungen! Eine jener Reisen und kleinen Auszeiten, die einen dankbar machen für die Menschen, mit denen man unterwegs ist, die einen den eigenen Gefühlen näherbringen und die Vorfreude auf die nächste gemeinsame Reise wecken. Mikis, Panos, wir danken euch von Herzen für eure Gastfreundschaft und die Organisation dieses ganz besonderen Erlebnisses!“
Leandra Waridel erinnerte uns an etwas, das wir, glaube ich, alle empfunden haben:
„Ich bin vor allem wegen des Erlebnisses mitgekommen – dank Mikis und Panos. Mitgenommen habe ich unglaublich viel Lachen, Herzlichkeit und wertvolle persönliche Begegnungen. Ich habe erkannt, dass wir trotz all unserer Unterschiede durch die Deutsche Schule irgendwie doch ‚gleich‘ geblieben sind. Besonders in Erinnerung bleiben mir die Wanderung, die Gastfreundschaft und die aufrichtige Bereitschaft, einander zu unterstützen!“
Giannis Lampropoulos sprach einen Aspekt an, den ich für besonders wichtig halte: das Gefühl der Vertrautheit, das zwischen Ehemaligen beinahe wie von selbst entstehen kann.
„Ursprünglich wollte ich wegen der Reise selbst teilnehmen, denn die Schönheit dieser Region ist wirklich außergewöhnlich. Was ich jedoch nicht erwartet hatte, war dieses Gefühl der Vertrautheit mit Menschen, die ich kaum kannte – und das allein aufgrund unserer gemeinsamen Schulzeit an der DSA. Besonders in Erinnerung bleiben mir die Wanderung, vor allem aber die Momente, in denen wir zusammensaßen und über Gott und die Welt plauderten!“
Und Aimilia Dragic brachte das Wesentliche unserer Reise auf wunderbare Weise auf den Punkt:
„Ich fuhr los, um eine neue Gegend kennenzulernen. Zurückgekehrt bin ich mit neuen Bekanntschaften und Freundschaften. Innerhalb von fünf Tagen wurden aus Fremden Freunde, aus gemeinsamem Lachen wurden Erinnerungen, und Zagori wurde für mich zum Anlass, mich daran zu erinnern, dass die schönsten Wege diejenigen sind, die Menschen miteinander verbinden. Ζagori war die Kulisse – die Menschen waren das Wesentliche. Panos und Mikis, ich bin euch dankbar für die aufrichtige Gastfreundschaft und die menschliche Wärme, die ihr mir entgegengebracht habt.“
Wenn ich diese persönlichen Eindrücke lese, blicke ich mit noch größerem Optimismus auf die Zukunft unseres Alumni-Vereins.
Denn genau das hatte ich vor Augen, als ich die Idee entwickelte, Interessengruppen ins Leben zu rufen: den Ehemaligen Gelegenheiten zu bieten, sich zu begegnen, einander wirklich kennenzulernen und neue Verbindungen zu knüpfen. Die Reise nach Zagori war ein hervorragendes Beispiel dafür, was wir erreichen können, wenn jemand die Initiative ergreift und andere mit Begeisterung darauf eingehen.
Ich möchte Panos von Herzen danken, dass er an diese Idee geglaubt, die Organisation übernommen und uns so großzügig seine Gastfreundschaft geschenkt hat. Mein Dank gilt selbstverständlich auch allen Teilnehmerinnen und Teilnehmern, ob groß oder klein, die diese fünf Tage zu etwas ganz Besonderem gemacht haben.
Wir sind mit wunderschönen Fotos und Erinnerungen zurückgekehrt – vor allem aber mit neuen Freundschaften und dem Wunsch, uns bald wiederzusehen.
Denn letztlich ist es genau das, was unserem Alumni-Verein seinen eigentlichen Sinn verleiht: die Menschen, die Beziehungen und die gemeinsamen Erlebnisse, die wir auch weiterhin miteinander gestalten.
Auf viele weitere gemeinsame Erlebnisse!
Mikis Pollalis (1997)
Zustaending für die Aktionsgruppen
