Για δεκαετίες, οι Ευρωπαίοι ζούσαν σε μια γεωστρατηγική κατάσταση βαθιάς νάρκης, βασιζόμενοι – όπως πολλοί παραδέχονται πλέον ανοιχτά – με μια ορισμένη αφέλεια στην αμερικανική στρατιωτική ασπίδα.

Φέτος, ο Ντόναλντ Τραμπ άφησε τον πιο συγκρουσιακό εκπρόσωπό του εκτός σκηνής. Αντί να στείλει τον συνήθη προκλητικό εκπρόσωπο της κυβέρνησης – γνωστό για τη ρητορική του σφυροκοπία χωρίς να δίνει σημασία στις διπλωματικές επιπτώσεις – ο πρόεδρος έστειλε τον υπουργό Εξωτερικών του σε αυτό που είναι αναμφισβήτητα η πιο σημαντική διάσκεψη για την ασφάλεια της χρονιάς.

Οι Ευρωπαίοι είχαν λόγο να προετοιμαστούν. Οι αναμνήσεις τους είναι ακόμα νωπές. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την ανάληψη της νέας κυβέρνησης, ο αντιπρόεδρος J.D. Vance στάθηκε μπροστά στους συγκεντρωμένους πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης στο Μόναχο και, αντί να προσδιορίσει τη Ρωσία ή την Κίνα ως τις κύριες απειλές, καταδίκασε αυτό που αποκάλεσε «εσωτερικές» αδυναμίες των ευρωπαϊκών δημοκρατιών – μια υποτιθέμενη διάβρωση της ελευθερίας του λόγου και των δημοκρατικών κανόνων. Η περσινή ομιλία εξέπληξε το ακροατήριο και έδωσε μια πρώτη γεύση από τις αναταραχές που σύντομα θα ταρακουνούσαν τις διατλαντικές σχέσεις.

Europe Finds Its Voice in Munich Amid a Transatlantic Rift Still in Flux