Η Αλεξάνδρα Βοβολίνη γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1970. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακά (LLM) στο University College του Λονδίνου.
‘Ασκησε την δικηγορία από το 1976 ως το 1992, συμβάλλοντας παράλληλα ως συντάκτης στο περιοδικό “Βιομηχανική Επιθεώρησις”, το παλαιότερο του είδους του, δίπλα στον ιδρυτή του περιοδικού (1934), Σπύρο Βοβολίνη. Από το 1990 έχει την θέση της Εκδότριας και Διευθύντριας των Εκδόσεων Κέρκυρα – economia Publishing, που εκδίδει την “Οικονομική Επιθεώρηση”, που αποτελεί ιστορική συνέχεια του περιοδικού “Βιομηχανική Επιθεώρησις”, τη σειρά ειδικών αγγλικών εκδόσεων “Business File” και το αρχείο του Κωνσταντίνου Βοβολίνη.
Το 1994 θεσμοθέτησε τον ετήσιο Φοιτητικό Διαγωνισμό economia, που υποστηρίζεται από το Γραφείο της Ευρωπαϊκής Αντιπροσωπείας στην Ελλάδα.
Το 2005 άνοιξε το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο / portal “economia.gr” με αναλύσεις με θέματα για οικονομία, την πολιτική, τις τράπεζες, τη ναυτιλία και την επικαιρότητα.
Παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Θανάση Λασκαρίδη, επίσης απόφοιτο και απέκτησε μαζί του πέντε παιδιά. Είναι πρόεδρος του Σωματείου Υποστηρικτών του ΙΟΒΕ (Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών) από τον Οκτώβριο 2013 και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του European Business Press. Στο παρελθόν έχει διατελέσει πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής της Unesco για την αναστήλωση του θεάτρου Bolshoi στη Μόσχα.
Το 1994 προχώρησε στην ίδρυση του Αρχείου Βοβολίνη το οποίο σήμερα θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές πηγές της οικονομικής αλλά και συνολικά της Ελληνικής ιστορίας. Το περιεχόμενο του αρχείου καθρεπτίζει εποχή περίπου 150 χρόνων, παρακολουθώντας κι αναδεικνύοντας άγνωστες πτυχές της συγκροτήσεως της Ελλάδος ως κράτους. Την 1η Φεβρουαρίου 2012 το αρχείο δωρήθηκε στα Αρχεία της Γενναδείου Βιβλιοθήκης και η σειρά Μέγα Ελληνικόν Βιογραφικόν Λεξικόν μεταφέρθηκε στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών, με σκοπό την αξιοποίηση του υλικού σε διεθνές επίπεδο. Το Αρχείο του «Μ.Ε.Β.Λ.» θεωρείται από τις πιο σημαντικές πηγές βιογραφικών δεδομένων στον Ελλαδικό χώρο, ενώ το 2020, σημαντικό μέρος του αρχείου της οικογένειας Βοβολίνη και της “Βιομηχανικής Επιθεωρήσεως” του Σπύρου Βοβολίνη, δωρήθηκε στο Αρχείο της Τράπεζας της Ελλαδος.
Ο Δημήτρης Ποτηρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Technische Hochschule Darmstadt στη Γερμανία. Διετέλεσε επιστημονικός συνεργάτης στην έδρα Ελευθέρου Σχεδίου (1978-1980). Βραβεύεται με Ειδικό Έπαινο για την εργασία του «Οικιστική Πρόταση στο Ιστορικό Κέντρο του Reutlingen». Ειδικεύεται στην Αρχιτεκτονική Σύνθεση – Ειδικά Θέματα Κτιριολογίας. Ολοκληρώνει τις σπουδές του το 1981. Εργάζεται στα γραφεία «Κωνσταντίνος Καψαμπέλης και Συνεργάτες Αρχιτέκτονες», «F.G. Reihmer Architeken», «Prof. Helmut Striffler Architeken» και «Α.Ν. Τομπάζης και Συνεργάτες». Διατηρεί από το 1982 μέχρι το 1987 δικό του γραφείο ενώ συμμετέχει σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Από το 1989 μέχρι το 2014 διατηρεί το γραφείο «Potiropoulos D+L Architects» σε συνεργασία με την σύζυγό του Λιάνα Νέλλα-Ποτηροπούλου. Από το 2015 συμμετέχει στην εταιρεία ο γιός τους Ρήγας και το γραφείο μετονομάζεται σε «Potiropoulos+Partners». Ο Δημήτης Ποτηρόπουλος έχει τιμηθεί επανειλημμένα με βραβεία και διακρίσεις σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Διαλέξεις και άρθρα του αναφέρονται σε έργα και μελέτες του γραφείου και σε ζητήματα αρχιτεκτονικής θεωρίας. Έργα του έχουν δημοσιευτεί τόσο στον ελληνικό όσο και στον διεθνή τύπο, ενώ έχουν παρουσιαστεί σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το 2008 κυκλοφορούν οι Εκδόσεις «Ποταμός» τη μονογραφία «Ποτηρόπουλος Δ+Λ Αρχιτέκτονες», με αντιπροσωπευτικά έργα του γραφείου της περιόδου 1989 – 2009, την οποία προλογίζουν οι Daniel Libeskind και Δημήτρης Φιλλιπίδης.
Κυκλοφόρησε το τεύχος τουΑυγούστου2022 της Οικονομικής Επιθεώρησης με θέμα “Οδύσσειας συνέχεια για την ελληνική οικονομία”.
Eνα ανθολόγιο κειμένων του Νίκου Πετρουλάκη, με τίτλο «Playback – 33 και 1/3 χρόνια κείμενα», αποκαλύπτει πολλά για τη βιωματική διάσταση της ποπ μουσικής και κουλτούρας στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης. Χρήσιμο εγχειρίδιο για «πιστούς», αλλά και για αμύητους.
Να που, με αφορμή τη συμμετοχή του στο φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ, κατάφερε να διχάσει και πάλι ο ελληνικής καταγωγής αρχιμουσικός. Εχοντας, όμως, πάντα ως σύμμαχό του τις ρηξικέλευθες ερμηνείες του και το διεθνούς σταρ μουσικό προφίλ του. Ή, όπως το είχε θέσει η ιταλική Corriere della Sera: «Η τόλμη του είναι πολύ χρήσιμη στην τέχνη. Είτε μας αρέσει, είτε όχι…»
Αυτονομημένη από τους κανόνες της ρεαλπολιτίκ, η πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής Νάνσι Πελόζι, σε μια απόφαση που χαρακτηρίστηκε στην καλύτερη περίπτωση ριψοκίνδυνη και στη χειρότερη προκλητική, πήγε στην Ταϊβάν. Μόλις προσγειώθηκε, δε, το αεροπλάνο της στην Ταϊπέι, δημοσιοποίησε άρθρο της στην «Ουάσιγκτον Ποστ» με τίτλο «Γιατί ηγούμαι αποστολής του Κογκρέσου στην Ταϊβάν». Θα περίμενε κανείς από την έμπειρη πολιτικό να επιχειρήσει να κατευνάσει τον εκνευρισμό του Πεκίνου. Αλλωστε ο ίδιος ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είχε διαμηνύσει στην πρόεδρο της Βουλής ότι έχει σοβαρές επιφυλάξεις για το ταξίδι της στην τρέχουσα συγκυρία. Kαι όμως, το άρθρο της αντί να απευθύνεται στο κινεζικό ακροατήριο, μάλλον είχε στόχο το αμερικανικό. Επρόκειτο για έναν κόλαφο με αναφορές σε όλα τα ευαίσθητα ζητήματα: από τις κινεζικές επιδόσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και το Θιβέτ μέχρι τις ανησυχίες του Πενταγώνου για βίαιη προσάρτηση της Ταϊβάν. Αλλοι εξήραν το θάρρος της, άλλοι τη συνέπειά της, καθώς εδώ και 30 χρόνια αντιτίθεται σθεναρά στον αυταρχισμό του Πεκίνου μετά την καταστολή της εξέγερσης στην Τιενανμέν, και οι περισσότεροι εμφανίστηκαν ανακουφισμένοι για την αυτοσυγκράτηση της Κίνας.
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Κυκλάδων επανέρχεται για 18η συνεχή χρονιά στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων, τη μαγευτική Σύρο, για να προσφέρει για μία ακόμα φορά ένα πρόγραμμα συναυλιών υψηλών προδιαγραφών με τη συμμετοχή κορυφαίων Ελλήνων μουσικών αλλά και εξαίρετων σολίστ από το εξωτερικό.
Η Annalena Baerbock, η γερμανίδα ΥΠΕΞ επισκέφθηκε την Ελλάδα και με αφορμή τις δηλώσεις και τις επισκέψεις της επιλέξαμε ένα άρθρο της εφημερίδας “Καθημερινή”:
Γεννήθηκε το 1905 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στον Αστακό και τη Λευκάδα και το 1922 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά από δύο χρόνια, το 1924, μετεγγράφηκε στη Θεολογική Σχολή του ιδίου Πανεπιστημίου από όπου αποφοίτησε το 1927. Λαμβάνοντας υποτροφία του Υπουργείου Παιδείας συνέχισε τις σπουδές του στη Βυζαντινολογία και την Εκκλησιαστική Φιλολογία στα Πανεπιστήμια των Βρυξελλών, του Μονάχου και του Βερολίνου. 
ΟιLocomodoσυνεχίζουν τιςεμφανίσεις και μέσα στον Αύγουστο. Οι δύο συναυλίες τους στην Κύπρο αναβλήθηκαν, αλλά θα ορισθούν ξανά νέες ημερομηνίες.Πρώτος σταθμός είναι το Νεστόριο, στο γνωστό φεστιβάλ της Καστοριάς που επανέρχεται με μεγάλα ονόματα:
Η τάξη του 1963 ξεκίνησε με τέσσερα τμήματα το 1957. Όλα τα ονόματα των τεσσάρων τμημάτων τα έστειλε ο Νίκος Παπαϊωάννου και δημοσιεύτηκαν στο άρθρο με τίτλο “Stundenplan, Klassenbücher και δίδακτρα από την τάξη του 1963”.
Η τάξη του 1963 ξύπνησε και βομαρδίζει με υλικό από τα παλιά. Ο Νίκος Παπαϊωάννου ξεσκονίζει τα αρχεία του, σαρώνει και στέλνει. Ο Κώστας Παπαηλιού διορθώνει τα ονόματα όπου χρειάζεται και υποθέτουμε ότι αμφότεροι προετοιμάζονται για του χρόνου, το 2023, όπου η τάξη συμπληρώνει 60 χρόνια από την αποφοίτηση.
Ο Τάσος Καβεδέλλας έστειλε ένα άρθρο που εντοπισε στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ: