Με την μεγαλύτερη συμμετοχή των τελευταίων 20 χρόνων διεξήχθησαν οι Εκλογές και η Γενική Συνέλευση που προηγήθηκε. Καταμετρήθηκαν 317 ψηφοδέλτια και οι υποψήφιοι ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη φορά και όπως επεσήμανε ο Στέφανος Μίτμαν, καταγράφηκαν και οι περισσότεροι σταυροί προτίμησης από κάθε άλλη φορά.
Ο Στέφανος Μίτμαν σχημάτισε τον πίνακα σημειώνοντας με κίτρινο χρώμα όσες και όσους εξελέγησαν και με ροζ όσους μετείχαν από το απερχόμενο συμβούλιο. (περισσότερα…)
Ο Στέφανος Μίτμαν, που επιμελήθηκε όλη την διαδικασία της καταμέτρησης των ψήφων των εκλογών της 22ας Απριλίου μας έγραψε:
“Έψαξα στο υπερπολίτιμο “montags” και βρήκα το σύνολο των σταυρών που καταμετρήθηκαν σε προηγούμενες εκλογές του ΣΑΓΣΑ:
2014: 457
2016: 308
2018: 265
2020: 277
2022: 117
2024: 183
2026: 1.911
Όπως βλέπουμε, η χθεσινές εκλογές αποτελούν μακράν (!!!) το απόλυτο ρεκόρ συμμετοχής …
Το βράδυ των εκλογών ήταν η κορύφωση μίας διαδικασίας, που είχε ξεκινήσει πολύ καιρό πριν με την δημιουργία καταλόγων με τις συνδρομές, καταλόγων με το δικαίωμα ψήφου, με τον έλεγχο του ταμείου, με την δημιουργία του ισολογισμού του συλλόγου, την έκδοση του ψηφοδελτίου, την και πάρα πολλά άλλα που είναι άγνωστα στους περισσοτέρους. Ειδικά έτσι όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα με καταθέσεις έως την τελευταία στιγμή, με την παρακολούθηση των λογαριασμών στις τράπεζες και με την επιβεβαίωση της κάθε κατάθεσης, το έργο όσων εργάστηκαν εκείνη την ημέρα ήταν τεράστιο, ενώ την προηγούμενη ημέρα έπρεπε να προετοιμαστεί η Aula, να αποφασιστούν οι θέσεις των τραπεζιών του Ταμείου και τις Εφορευτικής Επιτροπής, η Κάλπη, η μικροφωνική εγκατάσταση, η προβολή στην οθόνη κλπ.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλουμε στην Ελένη Καραμηνά, που με την εμπειρία της βοήθησε στην οργάνωση της βραδιάς και στην Νατάσα Μπαρδοπούλου, που παρέμεινε διαθέσιμη σε όλη την διαδικασία.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλουμε στον Βασίλη Χαρισόπουλο, απόφοιτο του 1973, και στην Στέλλα Φάιτ (87), που “σήκωσαν” όλο το βάρος της καταγραφής όλων όσοι παρουσιάστηκαν. Δεν ήταν απλώς πολλοί περισσότεροι από όσους αναμένονταν. Ήταν παράλληλα και οι εξουσιοδοτήσεις που κουβαλούσαν οι περισσότεροι όπου και οι μεν και οι δεν έπρεπε να ελεγχθούν ταμειακά. Η δυσκολία του έργου φάνηκε στους παρευρισκόμενους ως ανοργανωσιά, αν ήταν όμως άλλοι στην θέση τους η βραδιά δεν θα είχε τελειώσει.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλουμε τον Μιχάλη Τσερέκλα (75) και την Αλεξάνδρα Γεωργακοπούλου (86), γιατί εν μέσω εορτών του Πάσχα κλήθηκαν να ελέγξουν όλα τα οικονομικά του Συλλόγου.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλουμε στον Γιώργο Δημαρά (89) και στον Χρήστο Καλό (80) που ανέλαβαν τον δύσκολο και υπεύθυνο ρόλο του συντονισμού της εκλογικής διαδικασίας.
Τέλος, ιδιαίτερες αλλά και τις περισσότερες ευχαριστίες οφείλουμε στους τρεις, που ανέλαβαν την καταμέτρηση των ψήφων: τον Στέφανο Μίτμαν (83), στην Αλεξάνδρα Γεωργακοπούλου (86) και στην Αλίκη Μπέτζιου (88), που εργάστηκαν “σκυλίσια” έως τις μία τα μεσάνυχτα καταγράφοντας ένα-ένα τα ψηφοδέλτια αναδεικνύοντας τις επιδόσεις όλων των υποψηφίων χωρίς καμία αμφισβήτηση από καμία πλευρά. Μια άρτια δουλεία από χέρια παιδιών που τελείωσαν την Γερμανική.
Όλες και όλοι εθελοντικά, όλες και όλοι από την παλιά φρουρά των αποφοίτων.
ΥΓ: Να προσθέσουμε και τον Ζήση Γκέρτσο, που αναγκάστηκε να ξενυχτήσει μαζί μας για να κλειδώσει το σχολείο.
Πολλά σχόλια αναρτήθηκαν αμέσως μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Angeliki Kanellakopoulou
Τεράστια και εντυπωσιακή η συμμετοχή στις χτεσινές αρχαιρεσίες του Συλλόγου Αποφοίτων από τις οποίες προέκυψε ένα συμβούλιο όπου τα 4 (George Georgiadis, Stefania Skoursi Siganou, Mikis Pollalis και Stamatis Morakis) από τα 7 μέλη δεν είχαν δραστηριοποιηθεί έως τώρα ποτέ στον σύλλογο. Από το τελευταίο συμβούλιο επανεξελέγησαν η ΣΟΦΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ και η εκ του αδερφού σχολείου στη Θεσσαλονίκη Xanthippi Tokmakidou ενώ από το προτελευταίο συμβούλιο ο Νίκος Κωστόπουλος.
Ως υπεύθυνη αποφοίτων της DSA τα θερμά μου συγχαρητήρια!
Pythagoras Nagos
Εντυπωσιακή συμμετοχή αν και η διαδικασία είχε πολλά τρωτά, που για όποιους γνωρίζουν από Γενικές Συνελεύσεις ήταν απαράδεκτα και θα ήταν συζητήσιμα ως θέματα ακυρότητας.
Πάμε όμως στο μέλλον. Το ότι τα 4/7 του ΔΣ είναι νέοι άνθρωποι που δεν είχαν σχέση με τα κοινά δίνει νότα αισιοδοξίας.
Η σύσταση μου προς το νέο ΔΣ:
Οργανωθείτε τάχιστα και καλέστε με καλή προετοιμασία μια νέα ΓΣ που θα βάλει το πρόγραμμά σας στις ράγες του.
Δεν είναι βέβαιο ότι όσοι ψήφισαν το νέο ΔΣ γνωρίζουν και με λεπτομέρειες το πρόγραμμα του.
Ευκαιρία να παρουσιαστει σε σύντομο και περιεκτικό τρόπο το σχέδιο δράσης.
Δέσμευση για αποτελεσματική διαχείριση και λογοδοσία. Είναι το Α και το Ω.
Stefan Mittmann
Καλή δουλειά και καλή επιτυχία στο νέο ΔΣ! Περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον να ακούσουμε και να δούμε τις πρώτες συγκεκριμένες αποφάσεις και ενέργειες … και ελπίζουμε να διατηρηθούν και να εξελιχθούν όσα χρήσιμα άφησε διαχρονική παρακαταθήκη το απερχόμενο ΔΣ …
Makis Drimaropoulos
Τελικά το δράμα παίχτηκε mittwochs όχι montags. Αναμενόμενο βέβαια.
Μέχρι την λήξη της προθεσμίας υποβολής τους το βράδυ της 17ης Απριλίου οι υποψηφιότητες, που υποβλήθηκαν για τις Εκλογές της 22ας Απριλίου 2026 είναι κατά σειρά υποβολής οι εξής:
.
Για την Εξελεγκτική Επιτροπή:
Βάσει του Άρθρου 9 του Καταστατικού καλούνται τα μέλη του Σ.Α.Γ.Σ.Α. σε τακτική εκλογική Γενική Συνέλευση
την Τετάρτη, 22 Απριλίου 2026 και ώρα 18.30
στην αίθουσα εκδηλώσεων (Aula) της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, Δημοκρίτου 6 & Γερμανικής Σχολής Αθηνών, Παράδεισος Αμαρουσίου.
Τα θέματα της Γ.Σ. είναι τα εξής:
1. Διοικητικός Απολογισμός απερχόμενου Δ.Σ.
2. Οικονομικός Απολογισμός απερχόμενου Δ.Σ.
3. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής για τα έτη 2024-2025
4. Έγκριση πεπραγμένων και απολογισμού απερχόμενου Δ.Σ. και απαλλαγή του από κάθε ευθύνη για τα έτη 2024-2025
5. Διάφορες ανακοινώσεις και προτάσεις
6. Παρουσίαση υποψηφίων για το νέο Δ.Σ.
7. Εκλογές για την ανάδειξη νέας Εξελεγκτικής Επιτροπής και νέου Δ.Σ. για τη χρονική περίοδο 2026-2027
Δικαίωμα συμμετοχής στη Γ.Σ., συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος υποβολής υποψηφιότητας και ψήφου, έχουν μόνο τα ταμειακώς ενήμερα μέλη, δηλαδή όσοι θα έχουν καταβάλει την συνδρομή του 2026 και φέρουν αποδεικτικό στοιχείο ταυτοπροσωπίας (ταυτότητα, δίπλωμα οδήγησης, διαβατήριο). Τό ίδιο ισχύει και για όσους και όσες είναι απόντες/ούσες και έχουν εξουσιοδοτήσει παρόντα ταμειακώς εντάξει μέλη, τα οποία και θα ψηφίσουν, αλλά δικαιούνται να εξουσιοδοτηθούν από ένα μόνον μέλος. Σημειωτέον ότι η κατάθεση της ψήφου, αλλά και της εξουσιοδοτημένης ψήφου γίνεται ταυτόχρονα. (περισσότερα…)
Απο την ανάρτηση της Αγγελικής Κανελλακοπούλου στο online jahrbuch του fb δανειζόμαστε το σχόλιό για την 21η Απριλίου και την στάση του σχολείου
Λόγω της ημέρας, της μαύρης επετείου του πραξικοπήματος του 1967, θα ήθελα να ενημερώσω τους αποφοίτους παλαιότερων ετών ότι ίσως είμαστε ένα από τα ελάχιστα σχολεία στην Ελλάδα (ίσως και το μοναδικό), που οι τελειόφοιτοι/ες έχουν την ευκαιρία να ασχοληθούν στο μάθημα της Ιστορίας με τη σύγχρονη ιστορία μας, τη μετεμφυλιακή Ελλάδα, το Κυπριακό, τη Χούντα και τη Μεταπολίτευση (αλλά και με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την ένωση των δυο Γερμανιών). Ας μου επιτραπεί να νιώθω και εγώ συλλογική περηφάνεια για αυτό το επίτευγμά μας, το οποίο βέβαια έγινε εφικτό εξαιτίας της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που αποφάσισε η Γερμανία για όλες τις γερμανικές σχολές του εξωτερικού αλλά και χάρη στον πολύ δραστήριο τομέα Ιστορίας του σχολειού μας! (Despoina Papoutsidou Μαρία Θεοχαροπούλου, Anna Papanikolaou Κρίστη Γαζή)
Την πρώτη μάλιστα χρονιά του ενιαίου απολυτηρίου DIA για όλα τα παιδιά μας, ένα μαθητούδι μου o Akis Koronakis, επέλεξε ως θέμα παρουσίασης στο 5ο εξεταζόμενο μάθημα την καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης μέσω της ζωγραφικής με παράδειγμα την χούντα των Ελλήνων συνταγματαρχών.
Γιατί η μνήμη είναι η δύναμή μας!
(στο λινκ μια ανάρτηση που είχα κάνει το 2021 για αυτή την πρώτη φουρνιά των αποφοίτων του ενιαίου σχολείου)
https://www.ex-dsathen.gr/…/4670-aggeliki…/
Επίσης σας υπενθυμίζω και εγώ -μετά την Eleni Karantounia-Tsirimokou- από την πλευρά μου ότι αύριο Τετάρτη και ώρα 18.30′ θα γίνουν οι αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου ΔΣ του Συλλόγου Αποφοίτων της Σχολής και προβλέπεται φέτος να είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και ζωντανή διαδικασία!
Η Έλενα Χατζηιωάννου επιμελείται και παρουσιάζει στον “Αθήνα 9.84” την εκπομπή “Δημόσια και Ιδιωτικά“. Με αφορμή την συμπλήρωση των 60 χρόνων λειτουργίας της Ελληνικής Υπηρεσίας της Deutsche Welle είχε συντονίσει μία συζήτηση μεταξύ του Γιάννη Τζαννετάκου, πρώτου Γενικού Διευθυντή του Αθήνα 9.84 και του Σπύρου Μοσκόβου, Διευθυντή μέχρι πρότινος του Ελληνικού Προγράμματος της Deutsche Welle, η οποία μεταδόθηκε στις 19 Μαΐου 2024. Η εκπομπή αναμεταδόθηκε την Κυριακή 19 Απριλίου 2026, προπαραμονή της επετείου του πραξικοπήματος των συνταγματαρχών.
Έπεσε πρόσφατα στα χέρια μου ένα κείμενο, που αναφέρεται στη δράση του καθηγητή και επι μακρόν Λυκειάρχη της Σχολής Γεωργίου Δημητράκου την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Συντάκτης του κειμένου είναι ο Γερμανός ταγματάρχης Dr. Georg Eckert, διοικητής του μετεωρολογικού σταθμού της Βέρμαχτ για τη νότια Ευρώπη, που είχε έδρα τη Θεσσαλονίκη.
(Γεώργιος Δημητράκος, Ιούνιος 1963, φωτό: Παντελής Παντελούρης)
Πρώτη φορά άκουσα το όνομα Georg Eckert στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, όταν φεύγαμε με μέλη του συλλόγου και τελειόφοιτους για σεμινάριο στη Γερμανία, και ο Δημητράκος με κάλεσε στο γραφείο του και μου έδωσε έναν σφραγισμένο φάκελο με την παράκληση να τον παραδώσω στο Braunschweig στον Πρόεδρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Σχολικών Βιβλίων Prof. Dr. Georg Eckert. (περισσότερα…)
Με μεγάλη συμμετοχή ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες του Συλλόγου της 22ας Απριλίου 2026. Πολύς κόσμος, πολύ περισσότερος από όλες τις προηγούμενες εκλογές, συγκεντρώθηκε στην Aula να ψηφίσει. Καταμετρήθηκαν 317 ψηφοδέλτια και αποκαλύφθηκε κάτι, που αιωρείτο στην ατμόσφαιρα εδώ και ένα μήνα. Μία κίνηση με 7 υποψήφιους, που είχαν μοιράσει οδηγίες εν είδει “μυστικού ψηφοδελτίου”, που λειτούργησε ως “ωτοασπίδα” με σαφείς εντολές να μην ακουστεί τίποτε, από όλους όσοι μίλησαν εκ μέρους του απερχόμενου Διοικητικού Συμβουλίου.
Ο Κώστας Γαλάνης έκανε έναν απολογισμό παρουσιάζοντας την τροχιά ενός έργου 14 ετών, που ξεκίνησε το 2012, με την δημιουργία του site και του montags, με εκδηλώσεις, εκδόσεις βιβλίων και παρουσία στην ελληνο-γερμανική κοινότητα, πέρα από τα όρια ενός συλλόγου αποφοίτων.
Το γεγονός ότι άφησε ένα ταμείο με περισσότερα από 10.000 ευρώ, και 4.000 φίλους του “montags”, πρωτοφανή νούμερα στα χρονικά του ΣΑΓΣΑ, είτε γιατί συγκέντρωσε το ενδιαφέρον, θετικό και αρνητικό, όσων ήρθαν να ψηφίσουν, είτε γιατί ήταν ο μόνος τρόπος να επιβληθεί μέσω των social media η νέα τάξη πραγμάτων.
Η αλήθεια είναι ότι δεν ακούστηκε το τι πρεσβεύει αυτή η νέα τάξη, αφού ο αυτοαποκαλούμενος “επικεφαλής της κίνησης”, Μίκης Πολλάλης, μίλησε για φιλοζωία και ιστιοπλοΐα και οι υπόλοιποι για μία χαρτογράφηση των αποφοίτων μέσω μία ψηφιακής πλατφόρμας, όπου όλο το προηγούμενο έργο, των συμβουλίων της μεταπολεμικής Γερμανικής δεν υπήρχε πουθενά.
Σαν κερασάκι στην τούρτα ήρθε και η δήλωση του πρώην προέδρου του Συλλόγου, Μάκη Δριμαρόπουλου, που ζήτησε τον λόγο και προσπάθησε να ασκήσει κριτική για την μη διοργάνωση χορών και κοπής πίτας, συνοψίζοντας με συγκίνηση όλο το έργο του στην φράση: “φίλησα κατουρημένες ποδιές για να ανέβει το γραφείο του συλλόγου από τα υπόγεια στο ισόγειο του σχολείου“. Όντως αυτή ήταν η εικόνα των τελευταίων χρόνων, πριν από το 2012 και πέραν τούτου, τίποτε.
Ο Σύλλογος επί Παντελή Παντελούρη, αρκετά χρόνια πιο πριν, διοργάνωσε σπουδαίους χορούς με σκοπό να αναδείξει την παρουσία της μεταπολεμικής Γερμανικής, που ζητούσε φίλους 20 χρόνια μετά τον Πόλεμο και παράλληλα προσπαθούσε να δημιουργήσει έσοδα μέσα σε ένα περιβάλλον, που πάλευε να αναπτυχθεί σε μία Αθήνα, που ξεκινούσε να ξαναχτιστεί.
Στην εξέλιξή τους ωστόσο αυτοί οι χοροί, όπως όλοι γνωρίζαμε, οδήγησαν σε οικονομική ασφυξία τον σύλλογο με τον τελευταίο να έχει μάλιστα και μικρή συμμετοχή και παθητικό και βεβαίως το Sui Generis έκλεισε, αλλά ούτως η άλλως, ίσα που μάζευε τριάντα άτομα και μόλις έβγαζε τα έξοδά του.
Κάτι που επιμελώς αγνοήθηκε ήταν η πρώτη μεγάλη συνάντηση των αποφοίτων “DSA Ξαναβρισκόμαστε!” μια ιδέα του Κωνσταντίνου Αραβώση, που συγκέντρωσε 400 άτομα στο Πάρκο της Ελευθερίας και απετέλεσε προοίμιο για τις “Βραδιές Αποφοίτων”, μία πολύ επιτυχημένη κοπή πίτας σε ένα Χριστουγεννιάτικο Πάρτυ στο Gaspar και την κοσμοσυρροή στην εκδήλωση “Οι καθηγητές ξανάρχονται“. Ας είναι.
Το μήνυμα ήταν σαφές από την νέα ομάδα. Δεν θέλουμε το έργο των παλαιών. Επιλέγουμε αυτούς που θέλουμε, που ούτως ή άλλως δεν σχετίζονται με το έργο των παλαιότερων και σχηματίζουμε ένα μπλοκ από “7” δίχως να μένει χώρος για άλλη επιλογή. Κατεβαίνουμε να ψηφίσουμε αποκλείοντας εναλλακτικές. Ας μην ξεχνάμε ότι επί σχεδόν 40 χρόνια στις αρχαιρεσίες δεν υπήρχε παρά μόνο “μία παράταξη” με ανοικτή υποψηφιότητα για όποιον ήθελε να δηλώσει ενδιαφέρον.
Οι εκλογές αυτές προκηρύχθηκαν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο και το ίδιο σκεπτικό. Παρουσιάστηκαν όλα τα βιογραφικά όπως εστάλησαν, όμως για πρώτη φορά υπήρξε “διχασμός” από την μία πλευρά. Και αυτό έγινε. Ο σύλλογος “διχοτομήθηκε” με κερκόπορτα κάποιες και κάποιους. Ο χρόνος θα δείξει ποιος έχει δίκιο.
Μία κουβέντα, που ατυχώς δεν ειπώθηκε από το απερχόμενο ΔΣ είναι ότι όταν το 2024 ψηφίσαμε το νέο “Καταστατικό” σε αντικατάσταση αυτού, που είχε προτείνει ο Πέτρος Πετρακόπουλος το 2021, μας διέφυγε να απαλείψουμε τον όρο, που έδινε το δικαίωμα να μετέχουν στα συμβούλια της ΓΣΑ τα μέλη των αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το “έκτρωμα” του 2021, που ψηφίστηκε μέσα στην καταιγίδα της πανδημίας επέτρεπε στον Σύλλογο Γονέων, αλλά και στους απόφοιτους της Θεσσαλονίκης να μετέχουν στα ΔΣ της ΓΣΑ, επινόηση, που ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί σε τι αποσκοπούσε. Ίσως ο Πέτρος Πετρακόπουλος κάποτε να μας εξηγήσει.
Σε κάθε περίπτωση ο παλαιός τρόπος επικοινωνίας ολοκληρώθηκε.
Το “montags“, που γνωρίσατε και συμπλήρωσε 565 τεύχη σε 11 χρόνια, δεν θα ξανακυκλοφορήσει.
Καλή επιτυχία στους επόμενους.
Κώστας Γαλάνης
Η Ostara ή Eostre ήταν μια θεότητα της άνοιξης και της γονιμότητας στη γερμανική μυθολογία, η οποία γιόρταζε την αναγέννηση της φύσης μετά τον χειμώνα. Σύμβολά της ήταν ο λαγός και τα αυγά, που αντιπροσώπευαν τη γονιμότητα και τη νέα ζωή.
Η σύνδεση με το πασχαλινό έθιμο προέκυψε στη Γερμανία: τον 16ο–17ο αιώνα εμφανίζεται η παράδοση του Osterhase, ενός λαγού που “φέρνει αυγά” για τα παιδιά την άνοιξη. Οι Γερμανοί μετανάστες μετέφεραν αυτή την παράδοση στην Αμερική, όπου εξελίχθηκε στο γνωστό Easter Bunny.
Έτσι, το πασχαλινό κουνελάκι προέρχεται από την γερμανική λαϊκή παράδοση και τη μυθολογία της θεάς Ostara, ενώ δεν αποτελεί μέρος της χριστιανικής διδασκαλίας, αλλά ένα σύμβολο αναγέννησης και άνοιξης.
Μια συνηθισμένη παρανόηση είναι η σύνδεση της Ishtar (Ιστάρ), Θεάς του έρωτα, της γονιμότητας και του πολέμου, των Βαβυλωνίων, το όνομα της οποίας προφέρεται όπως: “Easter”.
Ολοκληρώνοντας να αναφέρουμε ότι οι αγγλόφωνες και γερμανόφωνες χώρες χρησιμοποιούν την λέξη “Easter”, ενώ στα ελληνικά, αλλά και σε 40 ακόμη γλώσσες χρησιμοποιείται ο όρος “Πάσχα”, που προέρχεται από το εβραϊκό “Pesach” (passover, πέρασμα). (περισσότερα…)
Η Μαρία Σωτηροπούλου-Βατσέλλα γεννήθηκε το 1916. Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης την χρονιά 1927-28 στην Β’ τάξη του Ελληνικού Σχολείου και παραμένει έως την αποφοίτησή της το έτος 1932-33 στην ΣΤ’ Γυμνασίου.
Το 1942 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ. Βατσέλλα, πολιτικό μηχανικό.
Το 1936, κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων χόρεψε με το Λύκειο των Ελληνίδων, ως προσκεκλημένη των διοργανωτών στο Βερολίνο.
Έζησε στην Αθήνα, απέκτησε δύο γιούς, τον Γεώργιο (γεν.1945, απόφοιτο του 1963) και τον Αλέξανδρο (γεν.1947).
Απεβίωσε το 1994. (περισσότερα…)
Ο Χρήστος Μπαλόγλου ανακηρύχθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών την 23ην Μαρτίου 2026 εις την Θεσσαλονίκην.
Εννέα Σεπτέμβρη, μετά τα εξηκοστά ένατα γενέθλιά μου. Ωραίος καιρός, ένα με ενάμιση μποφόρ. Περιγιάλι.
Τα ζωντανά και τα οχήματα έχουν μια σχέση. Όπως έχουν συνηθίσει. Ας πούμε οι γάτες στην Αθήνα περιμένουν ένα όχημα να κάνει θόρυβο, αμάξι, φορτηγό η μηχανάκι. Πολλές φορές τις τρομάζω με το ποδήλατο. Δεν περιμένουν σιωπηλό όχημα και την τελευταία στιγμή πηδάν τρομαγμένες από κάτι που τρέχει αλλά δεν κάνει θόρυβο.
Ρίχνω την βάρκα στο νερό, βάζω το τιμόνι, βίρα την μαϊστρα, βίρα την τζένοα, βίρα την άγκυρα και πάμε. Δυτικά.
Περνώντας μπροστά από το λιμάνι Άσσου, ένα οβάλ κεφάλι, έξω απ’το νερό, λίγα μέτρα πίσω από την πρίμη.
ΠΑΦ ! βουτάει και χάνεται. Όλα σε δέκα δευτερόλεπτα. Χελώνα. Τρώει μέδουσες σκέφτομαι. Εξετάζει αυτό το σιωπηλό που περνάει. Το είδε από μέσα και έβγαλε το κεφάλι να δει και το υπόλοιπο έξω στον αέρα. Πριν χρόνια ξέβρασε η θάλασσα νεκρή χελώνα μπροστά στον Αποστολόπουλο. Μεγάλη, ένα μέτρο. Υπάρχουν.
Φυσάει μια γλυκιά Γρέγο-τραμοντάνα. Κλειστά όρτσα πάει μόνο του με δεμένο τιμόνι παράλληλα με την ακτή. Άσσος, Βραχάτι, Νεράντζα.
Φτάνω κοντά στους κυματοθραύστες- νησάκια λίγο πριν το Κιάτο. Τακ προς φάρο. Μοιάζει να είναι πολύ κοντύτερα απ’ ότι από Περιγιάλι. Αρμενίζω, πάλι στον <<αυτόματο πιλότο>> καμιά ώρα. Με φέρνει ανάμεσα στον φάρο και την είσοδο της λίμνης. Περνάει ένα εμπορικό και μερικά ιστιοφόρα. Τσιμάρω να γυρίσω πίσω. Μπουνάτσα.
Κάνω υπομονή για δέκα λεπτά. Μόλις βγώ από την προστασία των βράχων θα φυσήξει.
Πράγματι, σιγά σιγά πνέει μια απαλή τραμοντάνα. Ωραία. Πάω δευτερόπριμα, καρίνα δεν χρειάζεται, την σηκώνω.
Είμαι πια στα μισά και λίγο προς Περιγιάλι.
Πλώρη και λίγο δεξιά, στα δεκαπέντε μέτρα, τρεις ράχες γκρίζες με φτερό, γυαλιστερές, σηκώνονται συντονισμένα στον αέρα.
Μου φεύγει ένα ΩΩΩ !
Αμέσως, στην ίδια θέση, ξαναπροβάλλουν δύο ράχες αυτή την φορά!
Ξανά ΩΩ εγώ, συνειδητά, με ακούνε, δεν μπορεί.
Τρίτη φορά επαναλαμβάνεται, μια ράχη αυτή την φορά. Μπαλέτο.
Πάλι ΩΩ εγώ. Πρέπει να αναγνωρίσω τον χαιρετισμό.
Αυτό. Τέλειωσε.
Κοιτάζω πίσω. Τι τέλειωσε;;
Πέντε έξι δελφίνια κόβουν δεξιά – αριστερά τα απόνερά μου. Μάτι έξω. Εξετάζουν το σιωπηλό πλεούμενο.
Ούτε ένας αφρός, όλη αυτή την ώρα, γλυστράν, αθόρυβα.
Πάλι ΩΩ, ΜΠΡΑΒΟ εγώ.
Πριν τελειώσει η νέα έκπληξη, βγάζουν ράχες έξι, πάλι πλώρα- δεξιά, μακρύτερα αυτή την φορά. Σύγχρονα,
άλλες δύο ράχες πιο πέρα. ΩΩ Ω μα αυτά είναι τουλάχιστον δέκα!
Σε λίγο πλησίασα στο σπίτι, μάινα την τζένοα, σηκώνω το τιμόνι, λίγα μέτρα απ΄ την ακτή, όρτσα και φούντο την άγκυρα.
Έφτασα, μα το μυαλό πίσω, στα βαθιά!
Interessante Einblicke aus dem Alltag eines politisch bestens vernetzten Stiftungsvertreters teilte Marian Wendt im Rahmen eines informativen Abends beim deutsch-griechischen Verein Philadelphia. Der scheidende Repräsentant der Konrad-Adenauer-Stiftung, der nach drei erfolgreichen Jahren Athen demnächst verlässt, teilte seine Sicht der deutsch-griechischen Beziehungen und erzählte zum Teil persönlich über sein Verhältnis zu Griechenland und seinen Menschen. All jene, die es nicht geschafft haben, an diesem Abend dabei zu sein, können den Mitschnitt des Gesprächs, das ich moderieren durfte, demnächst in Marians populären hashtag#YiasasAdenauer Podcast nachhören.
Με μια εβδομάδα καθυστέρηση, λόγω ανωτέρας βίας, ανέβηκε στις 27, 28 και 29 Μαρτίου 2026 στην Aula η παράσταση «Ο επιθεωρητής». Η σκηνοθέτιδα Λήνα Ψυχογιού βασίστηκε στο θεατρικό του Νικολάϊ Γκόγκολ του 1836, πραγματοποιώντας μια διασκευή πολύ κοντά στο πρωτότυπο κείμενο, με μικρές «ενέσεις» να το συνδέουν με τη σημερινή πραγματικότητα.
Στο σημείωμά της διαβάζουμε : «Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσίας, οι τοπικοί αξιωματούχοι, κυριευμένοι από φόβο και διαφθορά, μπερδεύουν έναν ασήμαντο νεαρό με τον αναμενόμενο κρατικό επιθεωρητή. Η παρεξήγηση αυτή οδηγεί σε μια αλυσίδα ξεκαρδιστικών καταστάσεων, μέσα από τις οποίες ο Γκόγκολ σατιρίζει με οξύ χιούμορ την υποκρισία, την κατάχρηση εξουσίας και τις αδυναμίες της κοινωνίας!»
Ο Στέφανος Μίτμαν εντόπισε ένα βιβλίο του Dr. Otto Walter, Διευθυντή του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου της Αθήνας, που εκδόθηκε το 1929.
Otto Walter (1882, in Vienna – 1965, in Parsch in the state of Salzburg) was an Austrian archaeologist. From 1908 until 1938 he worked at the Austrian Archaeological Institute at Athens. After the Anschluss he worked at the German Archaeological Institute at Athens. He became a professor in 1945 at the University of Vienna. He was a professor in Salzburg in 1948 and again at Vienna from 1951 to 1953 with Josef Keil, director of the Österreichischen Archäologischen Institutes, lit. the Austrian Archaeological institutes.
Όπως υποδεικνύει ο Dr. Otto Walter αναγνωρίζονται τα ίχνη ενός τμήματος ενός ναού, που καταστράφηκε από τους Πέρσες και που μέρος του σκεπάστηκε από το Ερέχθειον, και τον ονομάζει χάριν συντομίας “Dörpfeld Tempel“.
Την Παρασκευή 3 Απριλίου 2026 στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο το Μεσολόγγι τίμησε την Γαλλία στο πλάισιο της σειράς εορτασμών με τίτλο
“Εορτές Εξόδου Ι.Π.Μεσολογγίου 2026” στην ενότητα: “Το Μεσολόγγι τιμά τις χώρες των Φιλελλήνων”
Ο Κώστας Παπαηλιού, ο οποίος εξέδωσε πρόσφατα το βιβλίο του: “Ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Ιάκωβος Μαγερ και η γέννηση του ελληνικού Τύπου” ήταν εκεί. Να προστεθεί ότι: ο Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ υπήρξε μία από τις εμβληματικότερες μορφές του φιλελληνισμού κατά την Ελληνική Επανάσταση. Ελβετός στην καταγωγή, εγκατέλειψε την πατρίδα του για να ταχθεί με πάθος στο πλευρό των επαναστατημένων Ελλήνων. Εγκατεστημένος στο Μεσολόγγι, συνέδεσε το όνομά του με την έκδοση των Ελληνικών Χρονικών, της πρώτης ουσιαστικά εφημερίδας του αγωνιζόμενου ελληνικού έθνους. Το τραγικό τέλος του κατά την ηρωική Έξοδο επισφράγισε μια ζωή ταγμένη στον αγώνα υπέρ της ελευθερίας.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης δόθηκε συναυλία με τίτλο: “Γάλλοι φιλέλληνες συνθέτουν για τον Αγώνα των Ελλήνων” όπου στο πιάνο ήταν ο Δημήτρης Γιάκας.
Ο Αργύρης Φορτούνας γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή το 1942. Ήταν στην ίδια τάξη με τη Βεατρίκη Δημητριάδου, την Έβη Στασινοπούλου, τη Ροδούλα Κούμαρη κ.α. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής έμεινε στην Αίγινα και στο διάστημα αυτό, κατόπιν παράκλησης των τότε αρχών της Αίγινας, υπήρξε διερμηνέας μέχρι το τέλος του πολέμου, μαζί με την αδερφή του Διονυσία, επίσης απόφοιτο.
Μετά τον πόλεμο, σπούδασε Οικονομικά και Εμπορικές Επιστήμες στην ΑΣΟΕΕ και το 1955 ίδρυσε την βιομηχανία ΘΕΡΜΟΠΛΑΣΤ ΑΕ και υπήρξε από τους πρώτους στην Ελλάδα που ασχολήθηκαν με την παραγωγή θερμοπλαστικών σωλήνων.
Έγραψε τεχνοοικονομικές μελέτες που αναφέρονταν κυρίως στις αντοχές των θερμοπλαστικών σωλήνων σε ελληνικές κλιματολογικές συνθήκες και πολλές από αυτές δημοσιεύθηκαν στα Ελληνικά και Γερμανικά περιοδικά του κλάδου.
Λίγο πριν από το θάνατο της γυναίκας του, Νίκης Οικονόμου, ξεκίνησε να γράφει για τη δύσκολη περίοδο της κατοχής και την μετέπειτα περίοδο του εμφυλίου στα βιβλία του.
Πέθανε στο σπίτι του στην Αίγινα το καλοκαίρι του 2014, στις 4 Ιουλίου.
Στις 29 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε ο Ημιμαραθώνιος Πάτρας με έντονο συναγωνισμό και υψηλό επίπεδο συμμετοχών.
Την δεύτερη θέση και το ασημένιο μετάλιο κατέκτησε ο Δημήτρης Τσάκαλος , τερματίζοντας με χρόνο 01:08:12
Επόμενος σταθμός του είναι η Κοπεγχάγη το Μάιο, όπου θα συμμετάσχει στον επόμενο μεγάλο αγώνα. (περισσότερα…)
