Μία ματιά στο ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ του Ιανουαρίου αποκαλύπτει ότι είναι γεμάτο από εκδηλώσεις αποφοίτων. Είχαμε αναφέρει ότι έχουμε 20 θεατρικές παραστάσεις στην εφετινή σεζόν, πολλές παρουσιάσεις και εκδόσεις βιβλίων, εκθέσεις και έπονται και άλλα. Ούτε μία ημέρα δεν υπάρχει “ελεύθερη” μέσα στον Ιανουάριο.
Παρακολοθείτε το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ σε κάθε montags στις επιλογές μαζί με τα ΘΕΑΤΡΑ και τα ΒΙΒΛΙΑ.
Ο Άρις Μασουρίδης μας έστειλε την δυσάρεστη είδηση:
Καλημέρα απόφοιτοι και φίλοι της Γερμανικής Σχολής…
με λύπη σας ανακοινώνω, ότι σήμερα το πρωί έφυγε από τη ζωή ο αγαπητός μας Gerd Hermjacob, πλήρης ημερών, στο σπίτι του, ήρεμα, περιστοιχισμένος από όλη του την οικογένεια, όπως μου έγραψε ο γιός του Peter….
Ο Gerd Hermjacob γεννήθηκε στις 15.9.1931. Το όνομά του το έχουμε δει και γραμμένο ως “Herjakob”, ορθογραφία που είχε υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια. Από το 1965 έως το 1973 δίδαξε στην Σχολή Βιολογία, Αγγλικά και Γυμναστική, αλλά αγαπούσε την Ελλάδα και την επισκεπτόταν τακτικότατα και στον ελεύθερο χρόνο του μελετούσε την χλωρίδα και την πανίδα της Αττικής.
Συνταξιοδοτήθηκε ως Oberstudiendirektor και ζούσε στο Gütersloh της Γερμανίας. Απεβίωσε στις 10 Ιανουαρίου 2026.
Ο Άρις Μασουρίδης συμπλήρωσε ότι, πέρα από την βιολογία, είχε και άλλο ένα χόμπυ, την φωτογραφία. Τον καιρό μάλιστα, που ήταν καθηγητής στο Μαρούσι προσέφερε εθελοντικά στο πλαίσιο της Arbeitsgemeinchaft, μαθήματα φωτογραφίας, από τα “βασικά”, πως ρυθμίζουμε την μηχανή, έως τα πιό “σύνθετα”, πως εκτυπώνουμε κλπ. (περισσότερα…)
Με αφορμή την είδηση της απώλειας του Gerd Hermjacob ανάρτησε ο Διονύσης Παναγιωτίδης μία φωτογραφία της τάξης του 1973 με τον καθηγητή στο κέντρο της μπροστινής γραμμής.
Ο Δημήτρης Τσάκαλος τερμάτισε δεύτερος στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα Ανωμάλου Δρόμου Αθήνας 2026 που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Χωριό.
8000Μ ΑΝΔΡΩΝ
1. 238 ΙΩΑΝΝΟΥ ΟΡΦΕΑΣ 2003 28:30 28:31 — ΠΑΝΝΑΞΙΑΚΟΣ ΑΟ
2. 285 ΤΣΑΚΑΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1999 28:30 28:31 +00 ΓΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ
3. 269 ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 1998 28:36 28:37 +06 ΑΣ ΑΘΗΝΟΔΩΡΟΣ Ο ΑΙΓΙΕΥΣ
Οι περιφερειακοί αγώνες δρόμου σε ανώμαλο έδαφος και δημόσια οδό εντάσσονται από το 2026 στο πλαίσιο της βαθμολόγησης – αξιολόγησης του αντιστοίχου Πανελληνίου Πρωταθλήματος Δρόμου σε Ανώμαλο Έδαφος. (περισσότερα…)
Η Όπερα ABAO Bilbao ανοίγει τη νέα χρονιά με την γαλλική ρομαντική όπερα Werther του Jules Massenet. Βασισμένο στο κλασικό μυθιστόρημα του Goethe «Τα βάσανα του νεαρού Werther», ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, εξερευνά τη βαθιά εμπειρία του ανεκπλήρωτου έρωτα και την τραγική αίσθηση της ζωής. Θεωρείται το αριστούργημα του Massenet και το απόλυτο παράδειγμα ρομαντικού πνεύματος.
Musical Direction: Carlo Montanaro
Stage Direction: Rosetta Cucchi
Set Designer: Tiziano Santi
Costume Designer: Claudia Pernigotti
Lighting Designer: Daniele Naldi
Assistant Musical Director: Kiko Moreno
Assistant Stage Director: Constantina Psoma (περισσότερα…)
Η Αγγέλα Βορεάδου εκθέτει τα Άνθη της πέτρας στην Γκαλερί “Τεχνοχώρος” (Λεμπέση 12, Ακρόπολη, 11742, τηλ. 211-1823818) από 9 έως 30 Ιανουαρίου 2026.
Η θάλασσα, τα βράχια, τα άνθη, ο βυθός είναι τα θέματα, που την εμπνέουν και παρουσιάζονται στην έκθεση, όλα έργα, που φιλοτεχνήθηκαν το 2025.
Η Αθηνά Σχινά, Ιστορικός Τέχνης & Θεωρίας του Πολιτισμού (ΕΚΠΑ) συνοδεύει τον κατάλογο της έκθεσης με μία ανάλυση προσεγγίζοντας τα έργα μέσα από το βλέμμα της ζωγράφου με τίτλο: “Τόποι, τρόποι και τροπές του βλέμματος“.
Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του καταλόγου είναι από τα “αγκάθια στην άμμο”
Ο Δημήτρης Ηλιόπουλος προσκαλεί στις 21 Ιανουαρίου 2026 στις 20.00 σε διάλεξη στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου Δήμου Ψυχικού (Δρόση και Δροσίνη – πλατεία Σολωμού) με θέμα:
“Ο Faust ανάμεσα στον Όμηρο και την σύγχρονη εποχή”
Ο Δημήτρης Ηλιόπουλος είναι απόφοιτος του ’69, πολιτικός μηχανικός, ασχολήθηκε με έρευνα, μελέτες, επιβλέψεις, κατασκευές, πραγματογνωμοσύνες, παροχή τεχνικών συμβουλών και συνεργασία με ξένους οίκους, αλλά και ως συνεργάτης πολιτιστικών φορέων, οργανώνει εικαστικές, λογοτεχνικές, μουσικές και φιλοσοφικές εκδηλώσεις και δημοσιεύει άρθρα.
Η συγγραφέας και ιστορικός Λύντια Βελισσαρίου-Τρίχα συμμετέχει στην παρουσίαση του βιβλίου:
ΣΟΦΙΑ ΝΤΕ ΜΑΡΒΟΥΑ – ΔΟΥΚΕΣΣΑ ΤΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ
του Γιώργου Γιαννικόπουλου (Εκδόσεις Εστία),
που θα γίνει στο Βιβλιοπωλείο Ιανός (Σταδίου 24, τηλ. 2103217917)
την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026 στις 19.30.
“Η νέα γυναίκα”, οικογενειακό δράμα που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1907, σκιαγραφεί την κοινωνία των αρχών του 20ού αιώνα και τη σύγκρουση νέων ιδεών με βαθιά παγιωμένες αντιλήψεις. Μέσα από τις οικογενειακές σχέσεις, τη δύναμη του χρήματος και τη θέση της γυναίκας, το έργο ανοίγει νέους ορίζοντες για την ισότητα, την ελευθερία και την αλήθεια, παραμένοντας ένα τολμηρό και διαχρονικά επίκαιρο κείμενο, που θα παρουσιαστεί ως μουσικό αναλόγιο, ως μια νέα εμπειρία ακρόασης.
Σκηνοθετική επιμέλεια – Μουσική σύνθεση: Τώνια Ράλλη
Βοηθός σκηνοθέτριας: Ιωάννα Μακαβέι
Παίζουν: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Βίκυ Βολιώτη, Νίκος Ζιάζιαρης, Δημήτρης Μανδρινός, Μαρία Μαντά, Ιωάννης Μπάστας, Αλεξάνδρα Όσπιτση
Χώρος: Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ
Τιμή εισιτηρίου: 10 €, Ώρα: 20.00 (περισσότερα…)
Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Κ. & Μ. Σταμούλη στην Θεσσαλονίκη το νέο βιβλίο του Χρήστου Μπαλόγλου “Εκκλησιαστική Ιστορία και Εκκλησιαστικές Προσωπικότητες”.
Όπως σημειώνει ο συγγραφέας:
… στο νέο μου βιβλίο έχω συγκεντρώσει τα τηδε κακείσε μελετήματά μου περί εκκλησιαστικής ιστορίας, περί τρεχόντων εκκλησιαστικών γεγονότων, τα οποία ταλάνισαν την Εκκλησία, νεκρολογίες και βιβλιοκρισίες. Στο έργο στάθηκα περισσότερο στην μνήμη ανθρώπων, ακολουθώντας την συμβουλή του Παύλου “μνημονεύετε των ηγουμένων ημών εν τη πίστει” [Εβρ. ιγ΄7].
Η ομάδα Deutsche Schule Athen – Running Team του σχολείου μας και όλη η σχολική κοινότητα, μαθητές/ ήτριες, γονείς, εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό, απόφοιτοι, φίλες και φίλοι της DSA συμμετέχουν με μεγάλο ενθουσιασμό, και φέτος, όπως τα τελευταία 14 χρόνια, σε αγώνες όπως την «Ημέρα Αυθεντικού Μαραθωνίου» και την «Ημέρα Ημιμαραθωνίου».
Σας προσκαλούμε λοιπόν, για δεύτερη φορά τη φετινή σχολική χρονιά, μετά τους αγώνες του «Αυθεντικού Μαραθωνίου» τον Νοέμβριο του 2025, να λάβετε μέρος στους αγώνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της «Ημέρας του Ημιμαραθωνίου» της Αθήνας στις 08 Μαρτίου 2026. Οι αγώνες που θα πραγματοποιηθούν θα είναι οι αγώνες 5 χλμ. [Μαθητές/ ήτριες από 12 ετών (μέχρι και 2014) και ενήλικες] και Ημιμαραθωνίου (21,1 χλμ., μόνο ενήλικες μέχρι και 2008). Φυσικά στο κέντρο της Αθήνας.
Ο χορηγός, και σε αυτή μας τη δραστηριότητα, είναι η εταιρία Novο Nordisk (www.novonordisk.com) που είναι η μεγαλύτερη παραγωγός ινσουλίνης παγκοσμίως. Τρέχουμε ευαισθητοποιώντας και ενημερώνοντας για το τεράστιο πρόβλημα που λέγεται διαβήτης.
Το σύνθημά μας: we run to change diabetes (περισσότερα…)
Την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026, στις 7.00 μ.μ., η Εταιρεία Σπουδών οργανώνει στο Μέγαρο Μουσικής, αίθουσα Γιάννης Μαρίνος, την εκδήλωση “Το πρόσωπο και το έργο: Λύντια Τρίχα”.
Η Λύντια Βελισσαρίου-Τρίχα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1950 και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1967. Σπούδασε νομικά στην Πανεπιστήμιο Αθηνών. Κατά την περίοδο 1988-1993 ασχολήθηκε ενεργά με τη διοίκηση και διεύθυνση του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (Ε.Λ.Ι.Α.), του οποίου υπήρξε γενική γραμματεύς και αντιπρόεδρος.
Από το 1987 που επεξεργάσθηκε το αρχείο του Χαρίλαου Τρικούπη, ασχολείται συστηματικά με τη μελέτη της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Το επιστημονικό της έργο περιλαμβάνει μονογραφίες, επιμέλειες βιβλίων, συμβολές σε συλλογικούς τόμους και άρθρα σε περιοδικά.
Στην εκδήλωση συνομιλεί με τον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, Νίκο Αλιβιζάτο, τον πρέσβη ε.τ. και συμμαθητή της, Θεόδωρο Σωτηρόπουλο και την Μαριάννα Χριστοπούλου, ενώ συντονίζει ο Τάσος Σακελλαρόπουλος. Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Πέθανε την Κυριακή 4/1/2026, έπειτα από μακρά ασθένεια, η δημοσιογράφος και μεταφράστρια Λήδα Μοσχονά, σε ηλικία 80 ετών.
Η Λήδα Μοσχονά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Έπειτα από την ολοκλήρωση των σπουδών της στη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1964, αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Μεταφραστών και Διερμηνέων Ιταλίας. Τη δημοσιογραφική της σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1966 στην εφημ. «ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ» και συνέχισε ως συντάκτης και μεταφράστρια το 1968 στο «ΒΗΜΑ» και το 1970 στα «ΣΗΜΕΡΙΝΑ». Κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας της απασχολήθηκε σε εφημερίδες όπως «Η ΑΥΓΗ», «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» και «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» αλλά και στον περιοδικό Τύπο («ΜΟΔΑ», «ΓΥΝΑΙΚΑ», «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», «ΣΙΝΕΜΑ», «ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»). Κατά το διάστημα 1983-1996 διετέλεσε συντάκτης οικονομικών θεμάτων και αναλύσεων της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής επικαιρότητας στην εφημ. «ΕΞΠΡΕΣ» ενώ ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και για πολλά χρόνια εργαζόταν στην ΕΡΤ ως συντάκτης εξωτερικού δελτίου και διεθνών θεμάτων. (περισσότερα…)
Ο Τόμας Μαν όχι μόνο εκφράζει τις αμφιβολίες του για την τέχνη μέσω του λογοτεχνικού του alter ego Τόνιο, αλλά αναπολεί επίσης τα πρώτα του ερωτικά και μπερδεμένα συναισθήματα για δύο άτομα διαφορετικού φύλου.
Ο Τόνιο Κρέγκερ, η νουβέλα του Τόµας Μαν που πρωτοκυκλοφόρησε στα γερµανικά το 1903, αποτελεί µια λεπταίσθητη διερεύνηση της µοίρας του καλλιτέχνη· µιας ύπαρξης διχασµένης ανάµεσα στο κάλεσµα της τέχνης και την απλή ζωτικότητα της καθηµερινότητας. Ο νεαρός Τόνιο αντιλαµβάνεται από πολύ νωρίς πως ανήκει σε έναν κόσµο παράλληλο, κάπως πιο σκοτεινό και πιο ευαίσθητο από τον περίγυρό του. Μεγαλώνοντας, το ταλέντο του ανθίζει και τον οδηγεί στη συγγραφή – µα η αίσθηση ξενότητας δεν τον εγκαταλείπει. Αντιθέτως, γίνεται ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η ύπαρξή του. Ο Τόνιο συνεχίζει να παλεύει µε το παλιό, αµείλικτο δίληµµα: τη ρήξη ανάµεσα στη ζωή και την τέχνη, ανάµεσα στη ζεστή ανθρώπινη ευτυχία και στην αυστηρή πειθαρχία που απαιτεί η δηµιουργία.
Θέµατα σαν κι αυτά συνοδεύουν τον Μαν σε ολόκληρη τη συγγραφική του πορεία· κι έτσι, ο Τόνιο Κρέγκερ δεν είναι µόνο ένας λογοτεχνικός ήρωας, αλλά σχεδόν ένα είδωλο του ίδιου του δηµιουργού του, ένας καθρέφτης της δικής του διχασµένης ψυχής.
Αχ, ναι, η λογοτεχνία κουράζει, Λιζαβέτα! Οι άνθρωποι µπορεί, σας διαβεβαιώ, να σε περάσουν για χαζό, αν διαπιστώσουν πως αµφιβάλλεις για τα πράγµατα, πως δεν έχεις γνώµη – ενώ στην πραγµατικότητα η υπεροψία, η απόγνωση σ’ έκαναν έτσι… Αυτά σε ό,τι αφορά τη λεγόµενη “γνώση”. Σε ό,τι αφορά τις “λέξεις”, όµως, µήπως αυτό που πετυχαίνουν δεν είναι ακριβώς λύτρωση, αλλά πιο πολύ ένα πάγωµα, κάτι σαν να βάζεις το συναίσθηµα στον πάγο; Μιλάω σοβαρά· υπάρχει κάτι παγερά ψυχρό και εξοργιστικά αλαζονικό σ’ αυτή την πρόχειρη, επιφανειακή εκποίηση του συναισθήµατος διαµέσου της γλώσσας της λογοτεχνίας. Νιώθετε πως η καρδιά σας ξεχειλίζει από συναίσθηµα, νιώθετε ότι σας έχει συνεπάρει η συγκίνηση µιας γλυκιάς, µιας µεγαλειώδους εµπειρίας; Τίποτα πιο εύκολο!
Μετάφραση: Έμη Βαϊκούση
Οι Μπούντενμπροκ είναι το πρώτο έργο του Τόμας Μαν, όπου αφηγείται τη σταδιακή παρακμή μιας οικογένειας εμπόρων, και απεικονίζει τον κοινωνικό ρόλο και την αυτοαντίληψη της ανώτερης αστικής τάξης, υπογράφοντας τελικά ένα εμβληματικό μυθιστόρημα στην ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.
Πλούσια, σεβαστή και βαθιά ριζωµένη στην παράδοση, η οικογένεια Μπούντενµπροκ ενσαρκώνει τις αξίες της γερµανικής αστικής τάξης του 19ου αιώνα. Καθώς όµως η σύγχρονη εποχή και οι αλλαγές σαρώνουν την Ευρώπη, ο κάποτε σταθερός κόσµος τους αρχίζει να καταρρέει, µαζί µε τις αρχές πάνω στις οποίες έχτισαν την επιτυχία τους. Καλύπτοντας τέσσερις γενιές, αυτό το ηµι-αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµα καταγράφει τη µετάβαση από την ευγενή γερµανική σταθερότητα σε µια πολύ σύγχρονη αβεβαιότητα.
Η πρόζα του Μαν αποτυπώνει µε αξιοσηµείωτη ακρίβεια τόσο τους ρυθµούς της αστικής ζωής όσο και τον εσωτερικό κόσµο των ηρώων του, αποκαλύπτοντας πώς οι προσωπικές αδυναµίες αντανακλούν τη φθορά ενός ολόκληρου τρόπου ζωής. Ταυτόχρονα οικογενειακό έπος, κοινωνικό µυθιστόρηµα και στοχασµός πάνω στη νεωτερικότητα, Οι Μπούντενμπροκ καθιέρωσαν τον Τόµας Μαν ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του εικοστού αιώνα και συνέβαλαν στη βράβευσή του µε το Νόµπελ Λογοτεχνίας.
Μετάφραση: ‘Εμη Βαϊκούση
Η Ξένια Κουναλάκη και η Ηλιάνα Μάγρα δημοσίευσαν ένα άρθρο στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” της Κυριακής 11.1.2026 για τις “δύο γυναίκες που θα κρίνουν το μέλλον της Βενεζουέλας”:
Δύο γυναίκες, σχεδόν συνομήλικες, αλλά με πολύ διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, η διάδοχος του Νικολάς Μαδούρο και μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες, κόρη μαρξιστή αγωνιστή, και η ηγέτις της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο, γόνος συντηρητικής καθολικής οικογένειας βιομηχάνων, είναι τα πρόσωπα που αναμένεται να καθορίσουν το μέλλον της χώρας.
Η Ηρώ Λάμπρου – Πεζοπούλου γεννήθηκε το 1912 και ήταν κόρη του Εμμανουήλ Πεζόπουλου, τακτικού καθηγητή των αρχαίων ελληνικών στο Παν/μιο Αθηνών και πρώτου εξαδέλφου του καθηγητή της Ιατρικής Νικολάου Πεζόπουλου. Στα Μαθητολόγια εμφανίζεται το έτος 1926-27 στην Β’ Γυμνασίου και το 1927-28 στην Γ’ Γυμνασίου και αν συνέχιζε στην Σχολή θα αποφοιτούσε το 1931.
Το 1945 παντρεύτηκε τον διπλωμάτη Δ. Λάμπρο και απέκτησε μαζί του δύο παιδιά, καθώς και πολύτιμη πείρα, συνοδεύοντας τον σαν πρέσβειρα ανά τον κόσμο. Αριστούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με μεταπτυχιακές σπουδές στο Καίμπριτζ στην Ερευνα του Αρχαίου Δράματος. Δίδαξε Νεοελληνικά στο τμήμα Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Την περίοδο της Κατοχής και από το 1943 εργάστηκε στο Λονδίνο, στο Γραφείο Τύπου της εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης ως συντάκτρια και εκφωνήτρια του Ελληνικού Δελτίου στο BBC.
Πρώτη γυναίκα βουλευτής της Ενωσης Κέντρου στις εκλογές του 1964 (έγινε βουλευτής Α΄ Αθηνών ως η πρώτη επιλαχούσα, μετά τον θάνατο τον Δεκέμβριο του 1966, του Θωμά Υψηλάντη, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1964). Μετά τη μεταπολίτευση υπήρξε από το ιδρυτικά μέλη της “Κίνησης Δημοκρατικών Γυναικών” και χρημάτισε πρόεδρος της για πολλά χρόνια. Επίσης διετέλεσε αντιπρόεδρος της Πανελλαδικής Ενωσης Γυναικών, που τη διέλυσε η Χούντα. Υπήρξε συνεκδότρια του προπολεμικού περιοδικού “Τα Προπύλαια” και δημοσίευσε άρθρα, επιφυλλίδες, δοκίμια, ποιήματα και διηγήματα στον ελληνικό ημερήσιο καιπεριοδικό τύπο. Κριτικός θεάτρου από το 1963 έως το 1967. Έγραψε κριτικές καιερμηνευτικά σημειώματα για το Αρχαίο Δράμα και το σύγχρονο ευρωπαϊκό θέατρο. Καθηγήτρια στη Δραματική Σχολή του Ωδείου της Αθήνας, δίδαξε από το 1975 Ιστορία θεάτρου και Ιστορία της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας.
Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1988. (περισσότερα…)
Απο αριστερά προς τα δεξιά:
Βασίλης Διάκος, πήγε TU MUENCHEN,
Γιώργος Στασινόπουλος, πήγε ETH ZUERICH,
Νικόλας Βούλγαρης, πήγε TU WIEN,
Παναγιώτης Αγαθοκλής, πήγε ETH ZUERICH,
Τάσος Κυπριανίδης, πήγε TU AACHEN.
Πηγαίναμε φροντιστήριο μαθηματικά στην Πλατεία Αμερικής 6:00 – 7:30 το πρωί και μετά πάντα καθυστερημένοι στην Γερμανική στο Μαρούσι. Ο Βούλγαρης με μηχανή και οι υπόλοιποι με ταξί. Την πρώτη φορά είχαμε μάθημα με τον Werner. Mπαίναμε στην τάξη ένας-ένας και μας κοίταζε σαν χαζος. Του εξηγήσαμε τι συμβαίνει και μας έδωσε μόνιμη άφεση αμαρτιών. (περισσότερα…)
Ή εφημερίδα “Το ΒΗΜΑ” δημοσίευσε ένα άρθρο του Ronald Meinardus:
Η εικόνα της Ελλάδας στη Γερμανία έχει αλλάξει, οι διμερείς σχέσεις ζουν τις καλύτερες μέρες τους – Γιατί όμως η Καγκελαρία εμφανίζεται δυσαρεστημένη;
«Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας είναι σήμερα πιο ισχυρές από ποτέ» δήλωσε ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης στο τέλος της επίσκεψής του στο Βερολίνο, στα τέλη Νοεμβρίου. Λίγο αργότερα, οι ευρωπαίοι ομόλογοί του τον εξέλεξαν στη θέση του προέδρου του Eurogroup.
Το γεγονός ότι ένας υποψήφιος από την Αθήνα, μόλις δέκα χρόνια μετά τη βαθιά χρηματοπιστωτική κρίση, κατόρθωσε να αναλάβει το αξίωμα προκάλεσε διεθνή αίσθηση. Πέρασε ωστόσο σχεδόν απαρατήρητο ότι καθοριστικής σημασίας για αυτή την εξέλιξη υπήρξε η ανοιχτά και εγκαίρως διατυπωμένη στήριξη της Γερμανίας, η οποία άνοιξε τον δρόμο για αυτή την ιδιαίτερη ελληνική επιτυχία στη διεθνή σκηνή. (περισσότερα…)
Οι “Γερμανοί” μας που έμειναν στην Ελλάδα και την αγάπησαν ίσως πιό πολύ από πολλούς Έλληνες ήταν αρκετοί. Κάποιοι από αυτούς έμειναν μεγάλο διάστημα στη χώρα μας και έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της εικόνας και του κλίματος που επικράτησε στη Σχολή. Δεν ήταν όλοι τους καθηγητές, δεν ήταν ούτε καν μαθηματικοί, φυσικοί και χημικοί, αφού αυτά τα μαθήματα διδάσκονταν στα γερμανικά.
Όλοι οι διευθυντές της Σχολής άφησαν το δικό τους στίγμα, προσωπικότητες που δεν δίδαξαν όπως ο Goetz Funk, ο διαχρονικός γυμναστής Gerd Hilbrecht, ο Joachim Zeidler, ο κέρβερος της Σχολής η Maria Di Lernia και τόσοι άλλοι δεν θέλουμε να ξεχαστούν. Θέλουμε οι νεώτεροι να τους γνωρίσουν και ας μην τους συνάντησαν.
