Η Έφη Ρευματά έχει κάνει την μετάφραση στο έργο «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του» του Χανς Φάλαντα που πάιζεται στο Studio Μαυρομιχάλη, Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια – Τηλ. 210-6453330 μετιμή εισιτηρίου 10 ευρώ για γκρουπ άνω των 15 ατόμων.
Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και το studio Μαυρομιχάλη παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε θεατρική διασκευή, το μυθιστόρημα του Χανς Φάλαντα, «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του», σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή.
«Ακόμα και μέσα στο πιο μαύρο σκοτάδι μπορεί να υπάρξει αντίσταση και ελπίδα».
Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια στο έργο του ο Φάλαντα περιγράφει την καθημερινή ζωή των Γερμανών πολιτώνκαι την αντίσταση που πρόβαλαν στον ναζισμό κάποιοι -λίγοι- «συνηθισμένοι» άνθρωποι.
Κεντρική ιστορία είναι αυτή των Κβάνγκελ, μια αληθινή ιστορία, την οποία ανακάλυψε ο συγγραφέας σε φακέλους της Γκεστάπο μετά το τέλος του ναζιστικού καθεστώτος.
Ο Ότο Κβάνγκελ είναι ένας εργοδηγός σε εργοστάσιο επίπλων που έχει μετατραπεί σε εργοστάσιο που φτιάχνει φέρετρα. Η Άννα είναι η γυναίκα του. Όταν ο γιος τους σκοτώνεται στον πόλεμο, αποφασίζουν να αντισταθούν με τον δικό τους τρόπο. Γράφουν κάρτ ποστάλ κατά του Χίτλερ που τις αφήνουν σε κεντρικά σημεία για να αφυπνίσουν τον Γερμανικό λαό.
Με άξονα αυτήν την ιστορία, ο Φάλαντα, δημιουργεί μια τοιχογραφία γεγονότων, προσώπων και εποχής. Μια διεισδυτική αποτύπωση χαρακτήρων, και των κινήτρων, των σκέψεων και της συμπεριφορά τους απέναντι στο καθεστώς.
Ο Φάλαντα δεν γράφει για ήρωες και μεγάλα κατορθώματα. Γράφει για «τους απλούς, καθημερινούς» ανθρώπους. Αυτούς που τα προβλήματα της επιβίωσης, η ανεργία, η ανέχεια, ο αγώνας για τον επιούσιο, δεν τους επιτρέπουν ούτε να ονειρευτούν. Κι όταν κάποιος τους δίνει υποσχέσεις και τους μοιράζει ψίχουλα, εκείνοι γραπώνονται από αυτόν. Και ξεχνάνε ότι η εξουσία δε νοιάζεται, δε χαρίζει. Καταβροχθίζει. Την ενέργειά τους, τις σχέσεις τους, τα όνειρά τους, την ίδια τους την ύπαρξη.
Μπορεί κάποιος να αντιδράσει; Υπάρχει αντιμετώπιση, διαφυγή, ελευθερία; Υπάρχει χώρος ν΄ αγωνιστείς, να απαιτήσεις, να διεκδικήσεις;
«Ο καθένας με τις δυνάμεις του, το βασικότερο να αντιστέκεσαι», λέει ο Φάλαντα.
Και ο τίτλος;
«Ο καθένας πεθαίνει μόνος του», λέει ο Φάλαντα. Και συμπληρώνει: «Όχι, δεν είναι ένα έργο για το θάνατο. Είναι ένα έργο για τη ζωή».
Και το πώς μπορείς να τη ζήσεις, συμπληρώνουμε εμείς.
«Δεν είναι πιασάρικος ο τίτλος» μας είπαν.
Ας τελειώνουμε με τα πιασάρικα.
Το μυθιστόρημα του Φάλαντα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας αντιφασιστικής λογοτεχνίας. Μας αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο εγκαθίσταται στις ανθρώπινες συνειδήσεις ο ολοκληρωτισμός, απειλώντας με πλήρη αφανισμό τόσο την ψυχή όσο και το σώμα.
Μας υπενθυμίζει ότι ο ναζισμός δεν είναι ένα μουσειακό απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά μια υπαρκτή απειλή στο σήμερα. Κάθε μυθιστόρημα όπως το “Ο καθένας πεθαίνει μόνος του” που περιγράφει τη φρίκη μιας τέτοιας κοινωνίας, είναι ένας ακόμη λόγος να παλέψουμε και να φωνάξουμε ακόμα πιο δυνατά: “Ποτέ ξανά!”
Χανς Φάλαντα
O Χανς Φάλαντα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Rudolf Ditzen) γεννήθηκε το 1893 στο Γκράιφσβαλντ και πέθανε το 1947 στο Βερολίνο.Το ψευδώνυμο του Φάλαντα είναι ένας συνδυασμός χαρακτήρων από τα Παραμύθια των Αδερφών Γκριμμ: ο πρωταγωνιστής του παραμυθιού Hans in Luck και ένα άλογο με το όνομα Φάλαντα στο παραμύθι The Goose Girl.
Άσκησε διάφορα επαγγέλματα (τοπογράφος, λογιστής, νυχτοφύλακας, έμπορος δημητριακών και διαφημιστής, μεταφραστής και δημοσιογράφος). Επηρεασμένος αρχικά από τον εξπρεσιονισμό, εμφανίζεται στα γράμματα το 1920 με το μυθιστόρημά του “Ο νεαρός Goedeschal”. Ο Φάλαντα προσχωρεί στο καλλιτεχνικό κίνημα “Νέα Αντικειμενικότητα” και ασπάζεται τον κοινωνικό νατουραλισμό με τη συνειδητή χρήση του απλού ύφους. Το 1932 κυκλοφορεί το μυθιστόρημά του «Και τώρα ανθρωπάκο ;», το οποίο περιγράφει την καθημερινή ζωή των προλεταριοποιημένων μικροαστών. Με το βιβλίο αυτό ο Φάλαντα αποκτά παγκόσμια φήμη. Ακολουθούν δώδεκα περίπου μυθιστορήματα. Ξεχωρίζουν τα “Λύκος ανάμεσα σε λύκους” (1932), “Ο σιδερένιος Gustav” (1938), «Εφιάλτης» (1946) και το “Ο καθένας πεθαίνει μόνος του” (1946), εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του ζεύγους Otto και Elise Hampel, που εκτελέστηκαν από τους Ναζί, κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξαιτίας της αντιφασιστικής τους δράσης. Ο Φάλαντα πεθαίνει τον Φεβρουάριο του 1947 από υπερβολική δόση υπνωτικών. Το 1950 κυκλοφορεί το πιο προσωπικό του βιβλίο, “Ο πότης”.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :
Μετάφραση: Έφη Ρευματά
Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία : Φώτης Μακρής, Στέλλα Κρούσκα, Έφη Ρευματά
Σκηνοθεσία – Φωτισμοί: Φώτης Μακρής
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Μουσική– Μουσική επιμέλεια: Φοίβος Σαμαρτζής – Στέλλα Κρούσκα
Παίζουν: Κωνσταντίνος Δημητρακάκης, Βασιλίνα Κατερίνη, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Στέλιος Πετράκης, Έφη Ρευματά,Φοίβος Σαμαρτζής, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Μενέλαος Χαζαράκης
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Κάθε Σάββατο στις 20.30 και κάθε Κυριακή στις 19.00
– δυνατότητα ομαδικού εισιτηρίου στην τιμή των 10 ευρώ για γκρουπ άνω των 15 ατόμων.
Τηλέφωνα επικοινωνίας :
Φώτης Μακρής. 6972556344
Έφη Ρευματά . 6932994597
Ταμείο θεάτρου. 2106453330
Nα δώσουμε άσυλο στους Ρώσους που εγκαταλείπουν την πατρίδα τους για να μην πολεμήσουν στην Ουκρανία; Μπορεί να μοιάζει αυτονόητη η απάντηση, για πολλούς όμως δεν είναι. Γιατί ο πόλεμος έφτασε στο κατώφλι της Ρωσίας με καθυστέρηση. Οι σποραδικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις της άνοιξης ξεφούσκωσαν γρήγορα, ελάχιστοι ακτιβιστές εναντιώθηκαν στην ιμπεριαλιστική πολιτική του Βλαντιμίρ Πούτιν, οι δημοσιογράφοι που παρέμειναν στη χώρα συμμορφώθηκαν είτε σιωπηρά, είτε ενεργά, μόνο οι γενναίοι αντιφρονούντες δεν άντεξαν κι έφυγαν. Η ζωή στη Μόσχα συνεχίστηκε κανονικά –διαβάζαμε στα σχετικά ρεπορτάζ– έστω και χωρίς Μακ-ντόναλντς. Ολα αυτά μέχρι τη μερική επιστράτευση.
Εξω από κάθε πλαίσιο. Πέρα από τις διδαχές – συχνά – των συνθετών. Και με το «δικό του» να γίνεται σχεδόν πάντα έκανε τεράστιες επιτυχίες. Η ζωή του Σταμάτη Κόκοτα που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών.
Η ηθοποιός και τραγουδίστρια Κατερίνα Μαούτσου (απόφ.2004) εμφανίζεται στο serial “Μαύρο Ρόδο” που έκανε πρεμιέρα την περασμένη Δευτέρα 3/10 στο MEGA σημειώνοντας μεγάλη ακροαματικότητα (προβάλλεται Κυριακή με Τρίτη στις 22:30). 
Η Σοφία Στρογγύλη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Αποφοίτησε από την Γερμανική Σχολή Αθηνών (Deutsche Schule Athen) το 1993. Το 1998 αποφοίτησε από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βρέμης, Γερμανίας (Universitaet Bremen, Jura, 1. Staatsexamen). Το 2000 τελείωσε την άσκησή της στη Δικηγορική Εταιρεία Δρυλλεράκης & Συνεργάτες. Από τον Αύγουστο του 2000 έως τον Ιούλιο του 2001 εργάστηκε στην Δικηγορική Εταιρεία Τόλιος και Swiddessen στην Αθήνα, όπου ενασχολήθηκε με την σύνταξη και πραγματοποίηση διαπραγματεύσεων εταιρικών εγγράφων για ελληνικές εταιρείες, την παρακολούθηση της εταιρικής γραμματείας τους. Το 2002 αποφοίτησε από την Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Fordham, Νέα Υόρκη λαμβάνοντας τον Μεταπτυχιακό Τίτλο Σπουδών (“LL.M.”) με αντικείμενο το Τραπεζικό, Εταιρικό και Χρηματοκονομικό Δίκαιο.
Γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα. Γιος του Κώστα και της Κούλας Μαραγκουδάκη. Μαχόμενος δικηγόρος από το 1987. 
Ο Γεράσιμος Γασπαρινάτος είναι απόφοιτος του 1988, δικηγόρος, συγγραφέας (“Μέλαθρα, δολάρια, σουίτες, πετρογκάζ”, “Ο Σπερχειός φλέγεται!”) αλλά και σημαντικός συλλέκτης ενθυμίων της ΑΕΚ, προσφέροντας εδώ και πολύ καιρό εθελοντικά τις υπηρεσίες του για την δημιουργία του Μουσείου της ομάδας, το οποίο είναι, ουσιαστικά, δημιούργημά του και το οποίο αναμένεται να δοθεί στο κοινό στις αρχές του 2023.
Κυκλοφόρησε από την “ΚΑΠΑ εκδοτική”το δεύτερο βιβλίο του Γεράσιμου Γασπαρινάτου, με τίτλο “Ο Σπερχειός φλέγεται”:
Στην Ιταλία η νίκη της «σκληρής» δεξιάς είναι ακόμη πιο σαφής από ό,τι στη Σουηδία. Γινόμαστε μάρτυρες μιας νέας τάσης στην Ευρώπη.
Ο Μανώλης Γλέζος, που έφυγε τον Μάρτιο του 2020, είχε γεννηθεί πριν από 100 χρόνια, στις 9 Σεπτεμβρίου 1922.
Μεγάλη επιτυχία είχε η διαδικτυακή συζήτηση των μαθητών του σχολέιου με τον καθηγητή Οφθαλμολογίας Νίκο Μπεχράκη, απόφοιτό μας και διευθυντή της Πανεπιστημιακής Κλινικής Οφθαλμολογίας του Έσσεν, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «(Εν)όραση και ηγεσία» παρουσία των μαθητών/μαθητριών της 11ης τάξης, ενώ οι μαθητές της 10ης και 12ης τάξης παρακολούθησαν την εκδήλωση διαδικτυακά από τις αίθουσες διδασκαλίας.
Η Χαρτοβιομηχανία Λαδόπουλου ιδρύθηκε το 1928, μπήκε σε λειτουργία το 1931, ακολούθησε μία διαδρομή ανάπτυξης και στη συνέχεια πτώχευσης και έπαψε να λειτουργεί το 1991.Τα πρώτα μηχανήματα είχαν έρθει από την Γερμάνια ακτοπλοϊκώς και στο εργοστάσιο έμπαιναν σταδιακά νέες μηχανές σύγχρονες για λεπτό χαρτί, χαρτί υγείας και τυπογραφικό χαρτί. Το 1962 οι εγκαταστάσεις παίρνουν με επεκτάσεις την τελική τους μορφή και το 1965 τη διεύθυνση της βιομηχανίας αναλαμβάνει ο Γεώργιος Λαδόπουλος, ενώ τρία χρόνια μετά, το 1968, πεθαίνει ο πατέρας του, Ευάγγελος σε ηλικία 83 ετών σε μία στιγμή, όπουτο εργοστάσιο να είναι σε πλήρηακμή με περισσότερους από 1000 εργαζόμενους και η βιομηχανία από τις κορυφαίες βιομηχανίες της χώρας.
Η Ευγενία (Εύη) Λαδοπούλου, η αδελφή του Γιώργου, θα παντρευτεί τον Αντώνη Μωραΐτη, ο οποίος εργάστηκε αρχικά ως καθηγητής στο Λύκειον Αθηνά (μετέπειτα Σχολή Ζηρίδη), ύστερα στο Ελληνικόν Εκπαιδευτήριον (μετέπειταΣχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου) και από το 1941 ως το 1946 διατέλεσε συνδιευθυντής του «Προτύπου Λυκείου Αθηνών», που είχε ιδρυθεί το 1936 από τον μαθηματικό Κάρολο Μπερζάν και τη γυναίκα του Φλώρα (αδελφή του Δημήτρη Ροντήρη). Το 1952 η άδεια λειτουργίας του Σχολείου αυτού μεταβιβάστηκε στον Αντώνη Μωραΐτη, ο οποίος διατήρησε και τη διεύθυνσή του ως το θάνατό του, ενώ από το 1978 το Σχολείο λειτουργεί με την επωνυμία «Σχολή Μωραΐτη». Η Εύη Μωραΐτη απετέλεσε στήριγμα του συζύγου της και συνοδοιπόρος μέχρι τον θάνατό του το 1981 και μάλιστα συνήθιζε να μεταβαίνει στο σχολείο μέχρι και πριν λίγο καιρό από τον θάνατό της στις 3 Ιουλίου 2022 σε ηλικία 97 ετών.
