
Μέσα στα Χριστούγεννα ανεβάζει ο Βασίλης Κουκαλάνι τα “Επείγοντα Χριστούγεννα” στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Το έργο είναι βασισμένο στο “Heile heile Segen”, που έχουν γράψει ο Christian Veit και ο Volker Ludwig του Grips Theater. Δεν είναι μόνο ο Βασίλης Κουκαλάνι που, ως απόφοιτος, συνδέεται με το έργο. Πενήντα χρόνια πριν ένα άλλος απόφοιτος, ο Christian Sorge, που αποφοίτησε το 1965, ξεκίνησε ως ηθοποιός με το Grips, αλλά και η κόρη του Christian Veit, Στέλλα Veit, κάθισε στα θρανία της Γερμανικής στην δεκαετία του ’70. (περισσότερα…)
Χειρόγραφα ταξίδια: Σειρά podcasts με την Ιόλη Βιγγοπούλου
Ο ελληνικός χώρος από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα μέσα από τα μάτια των Ευρωπαίων περιηγητών
Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη σας προσκαλεί σε μια μοναδική σειρά ηχητικών ξεναγήσεων μέσα από την πλατφόρμα pod.gr. Με ξεναγό την ιστορικό Ιόλη Βιγγοπούλου, μεταφερόμαστε πίσω στον χρόνο και περιηγούμαστε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Σύρο και τη Χίο – ιστορικές πόλεις-λιμάνια που μεταμορφώθηκαν στη διάρκεια αυτών των αιώνων.
Πραγματοποιήστε προεγγραφή έως την Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου στη φόρμα και ακούστε πρώτοι κάθε νέο επεισόδιο!
Ο Τάσος Καβαδέλλας άφησε τα Wandertage της ξηράς και βρέθηκε στην θάλασσα:
Γρήγορη πτήση. Με ακρίβεια. Με φτερούγες μαχαίρια.
Φτερά σταθερά, κόβουν τον αέρα, τον ιππεύουν, τον χαλιναγωγούν προς ίδιον όφελος.
Είναι χρόνια τώρα που οι γλάροι έχουν δώσει την θέση τους σε άλλα θαλασσοπούλια.
Με μπεζ, στικτό φτέρωμα. Αρκετά μεγαλύτερα από τους γλάρους που υποκατέστησαν.
Πολλές φορές πετάνε σε μικρές ομάδες μαζί.
Ο μαϊστρος, ο βορειοδυτικός αέρας, καλά κρατεί. Σηκώθηκε αναπάντεχα στις πέντε το απόγευμα.
Καινούργια καμώματα ενός νεωτερικού καιρού κλιματικής αλλαγής.
Τώρα είναι τέσσερα μποφόρ σύμφωνα με τους αφρούς. Πρέπει όμως να είναι πεντάρι τουλάχιστον. Θα φανεί αργότερα.
Κοιτάω στα πεντακόσια μέτρα μέσα : Έχει κύμα. Αφροί.
Το πρώτο θαλασσοπούλι, με φτερά ακίνητα, απλωμένα, γλιστράει στον αέρα ακολουθώντας το αυλάκι μπροστά από κύμα.
Για κάποια μέτρα. Ορθώνεται μετά και με την φόρα που έχει, καταφέρνει την αέρινη ανηφόρα μπροστά από το ερχόμενο κύμα.
Ίσα που υψώνεται πάνω από τους αφρούς. Την στιγμή αυτή, “πιάνει” τον αέρα πάνω από την κορυφή του νερού.
Πάντα χωρίς φτερούγισμα, ο μαϊστρος σηκώνει το πουλί αρκετά ψηλά και το στρέφει στην κατεύθυνσή του.
Το θαλασσοπούλι έχει “ψάξει” μέτρα κύματος, μέτρα αφρού.
Μετά γυρίζει να συνεχίσει τον έλεγχο στο επόμενο κύμα.
Με ελάχιστη προσπάθεια.
Τουλάχιστον έτσι φαίνεται.
Ακολουθούν άλλα θαλασσοπούλια της ομάδας.
Επαναλαμβάνουν την άσκηση αυτή ακριβείας.
Καλό καλοκαίρι 2025 από την γαλάζια θάλασσα.
Τάσος Κ
Η Βερένα Έστερ Χούμπερ-Ντάισον (Verena Esther Huber-Dyson, 6 Μαΐου 1923 – 12 Μαρτίου 2016) ήταν Ελβετίδα-Αμερικανίδα μαθηματικός, γνωστή για το έργο της στην θεωρία ομάδων και την τυπική λογική. Έχει περιγραφεί ως “λαμπρή μαθηματικός”, και έκανε έρευνα για τη διασύνδεση μεταξύ άλγεβρας και λογικής, με έμφαση στη μη-αποφασισιμότητα στην θεωρία ομάδων. Την χρονιά του θανάτου της ήταν ομότιμη καθηγήτρια της σχολής στο τμήμα φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, Αλμπέρτα.
Η Χούμπερ-Ντάισον γεννήθηκε ως Βερίνα Έστερ Χούμπερ στην Νάπολη, της Ιταλίας, στις 6 Μαΐου του 1923. Οι γονείς της, Καρλ Χούμπερ (1893-1946) και Μπέρθυ Ρίφελ (1899-1945), υπήκοοι της Ελβετίας οι οποίοι ανέθρεψαν τη Βερίνα και την αδερφή της Αδελαΐδα (“Χάιντι”, 1925-1987) στην Αθήνα, όπου τα κορίτσια παρακολούθησαν τη Γερμανική Σχολή Αθηνών, μέχρι την αναγκαστική επιστροφή τους στην Ελβετία το 1940 λόγω του πολέμου.
Στα Μαθητολόγια της Αραχώβης εμφανίζεται το έτος 1929-30 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως την αποφοίτησή της το 1940 στην ΣΤ’ Γυμνασίου. Στα μαθητολόγια υπάρχει κενό στην φοίτησή της μετά το 1935, όμως στις “Αναμνήσεις” του Ευγένιου Σαντορίνη αναφέρεται ρητά ότι μόνον οι δυό τους παρακολούθησαν ανελλιπώς όλα τα χρόνια από το 1929 έως το 1940.
Αντίστοιχα η Χάιντι εμφανίζεται τος έτος 1931-32 στην Α’ Δημοτικού, δύο αργότερα από την αδελφή της, παραμένει στην Γερμανική και προφανώς πριν ολοκληρώσει την φοίτησή της φεύγει για την Ελβετία. (περισσότερα…)
Εδώ θα επιχειρήσουμε να συγκεντρώσουμε όλα τα ονόματα των Αποφοίτων της Αραχώβης, της περιόδου του Πολέμου δηλαδή, οι οποίοι στη συνέχεια απεφάσισαν να στείλουν τα παιδιά τους στη Γερμανική Σχολή, οπότε:
| Κωνσταντίνος Λασκαρίδης | 1937 | Πάνος Λασκαρίδης Θανάσης Λασκαρίδης |
1964 1970 |
| Σόφη Καζάζη | 1938 | Λίζα Σκαλαίου – Κουσίου | 1968 |
| Κωνσταντίνος Μαρούδης | 1937 | Γιάννης Μαρούδης | 1976 |
| Γεώργιος Κουμούσης | Αργύρης Κουμούσης | 1975 | |
| Σίσσυ (Αθανασία) Παπαχελά | 1938 | Αιμιλία Σταυρίδη | 1963 |
| Ειρήνη Κουτσογιάννη | 1938 | Λένα Μερίκα Μανώλης Μερίκας Γιώργος Μερίκας |
1964 1967 1974 |
| Μαρία Ντόλλα Ξανθοπούλου | 1938 | Αλεξάνδρα Βοβολίνη | 1970 |
| Αλέξανδρος Κοτιώνης Ρέα Κυπριώτου |
1942 1944 |
Κατερίνα Κοτιώνη | 1976 |
| Ξένη Σκουζέ | 1942 | Ελίζα Παπαδάκη | 1967 |
| Δήμητρα Μάτου | 1942 | Ανδρέας Παπανδρικόπουλος Αναστασία Παπανδρικοπούλου |
1974 1977 |
| Βέρα Μολοκότου | 1942 | Παναγιώτης Πρατικάκης Αγγέλα Πρατικάκη |
1967 1969 |
| Δήμητρα Καρβελά | 1942 | Αρετή Παπασταύρου Σταύρος Παπασταύρου |
1979 1980 |
| Αλεξάνδρα Σίμου | Κατερίνα Αλεξανδράκη | 1977 | |
| Βασίλης Μαυρίδης | 1943 (*) | Γιώργος Μαυρίδης | 1983 |
| Δαμιανός Μαυρίδης | 1942 | Γιώργος Μαυρίδης | |
| Τάκης Ανδρικόπουλος | 1940 | Νόρα Ανδρικοπούλου | 1973 |
| Φωκίων Φωτιάδης-Νεγρεπόντης | 1944 (*) | Εμμανουήλ Φωτιάδης-Νεγρεπόντης | |
| Rudolph Alther | Reini Alther | 1979 | |
| Κώστας Αθανασιάδης | 1944 | Νίκη Αθανασιάδου Μιχάλης Αθανασιάδης Αλέξανδρος Αθανασιάδης |
1974 1977 1980 |
| Margeritte Huck | Αθηνά Μπαλωμένου | ||
| Κωνσταντίνος Παπαναστασίου | Μαρία Παπαναστασίου Αλέξανδρος Παπαναστασίου |
1987 1987 |
|
| Αριστείδης Νικολετόπουλος | 1940 | Πάνος Νικολετόπουλος | 1974 |
| Γιολάντα Αγαλλίδου | 1937 | Μαριάνα Καναβαριώτου Κώστας Καναβαριώτης Ελένη Καναβαριώτου |
1963 1967 1972 |
| Ελένη Μακρή | Ιουλία Παπαϊωάννου | 1980 | |
| Κωστής Παπαϊωάννου | 1979 | ||
| Θεμιστοκλής Πάνου Γιάννα Ζάννου |
Αλίκη Πάνου Δημήτρης Πάνου |
1972 1975 |
|
| Γκέοργκ Άντον Νίτσε | Ανδρέας Νίτσε | 1976 | |
| Γιάννης Τρύφων | 1940 | Αικατερίνη-Ούρσουλα Βαρβάρα-Ζίγκριντ Ελισάβετ-Πούψη Αναστασία-Πόπηλε |
Η Μαρί Λουίζ Νικολαΐδη, κόρη της Αλίκης Περρωτή Κωνσταντοπούλου, έστειλε μια σειρά φωτογραφιών από το άλμπουμ της μητέρας της απο τα χρόνια του Πολέμου, από την τάξη του 1943, από εκδρομές κλπ.

Αλίκη Κωνσταντοπούλου (αριστερά) και την φίλη και συμμαθήτριά της Σμαράγδα Κλωνάρη
Ο Εμμανουήλ (Νώλης) Καλιτσουνάκης γεννήθηκε το 1916 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης την χρονιά 1934-35 στην Δ’ Γυμνασίου, οπότε θα αποφοιτούσε το 1937. Ήταν γιός του Ιωάννη Καλιτσουνάκη, επίτιμου καθηγητή του Ελευθέρου Πανεπιστημίου του Βερολίνου και ανηψιός του Δημητρίου Καλιτσουνάκη, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της οικονομικής σκέψης στο μεσοπόλεμο και έπειτα.
Τελείωσε το Δημοτικό στο Βερολίνο και ο πατέρας του, επιστρέφοντας στην Αθήνα, τον έστειλε στην Γερμανική, και μάλιστα, όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Hansen στην σελίδα 33 της ελληνικής έκδοσης (σελ. 35 της γερμανικής) με αφορμή τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1930, εκφώνησε στα ελληνικά τον λόγο παρουσία του Υπουργού Παιδείας, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και άλλων.
Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και διετέλεσε Διευθυντής του Goethe στην Αθήνα. Παράλληλα δρστηριοποιήθηκε σαν μεταφραστής στην Τράπεζα της Ελλάδος και συνέταξε εξειδικευμένα λεξικά (πχ. Εμπορικών Συναλλαγών).
Απεβίωσε στις 14.5.2008 (περισσότερα…)
Ο Πέτρος Βλάχος γεννήθηκε το 1925 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1935-36 στην ΣΤ’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1938-39 στην Γ’ Γυμνασίου, πιθανόν δε να συνέχισε και να έχουν χαθεί τα αντίστοιχα μαθητολόγια. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Πολυτεχνείο και εργάστηκε αρχικά στο Εργοστάσιο μπύρας Fix. Ο πατέρας του, Άγγελος Βλάχος, είχε νυμφευθεί την Μπιάνκα Φιξ (Fix), κόρη της Υακίνθης Φιξ, και απέκτησε δύο παιδιά: τον Πέτρο Βλάχο και την Ελένη Βλάχου (μετέπειτα Γκλαβάνη), που φοίτησαν στην Αραχώβης.
Στην συνέχεια ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις δημιουργώντας ένα ξενοδοχείο, το Bianca Beach, στην περιοχή του Νέου Φαλήρου, όπου αργότερα πήρε την θέση του το νοσοκομείο Metropolitan.
Απεβίωσε το Μάϊο του 1991.
(πηγή: Άντζελα Βλάχου, κόρη του Πέτρου Βλάχου από τον γάμο του με την Μαρία-Λυδία Πάστρα)
Η γερμανόφωνη «Griechenland Zeitung» συμπληρώνει είκοσι χρόνια κυκλοφορίας στην Ελλάδα – Οι δύο εκδότες της μιλούν για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, ειδικά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αλλά και τη φιλοδοξία τους να ενισχύσουντην «αμοιβαία κατανόηση μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων».
Με αφορμή την συμπλήρωση 1000 φύλλων της εφημερίδας ο Ronald Meinardus έκανε ένα αφιέρωμα στην εφημεριδα ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής 14 Δεκεμβρίου 2025.
Η εφημερίδα όφειλε να προσφέρει κάθε εβδομάδα σε ένα κοινό που ενδιαφέρεται για την Ελλάδα μια ολοκληρωμένη εικόνα των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων και μάλιστα εκεί ακριβώς εντοπιζόταν το κενό της αγοράς, στη γερμανική γλώσσα.

Η Έβελυν Βώβου (αποφ.΄98) και μέλος ΔΕΠ του Τμήματος Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας, ΕΚΠΑ, προσκαλεί στην εκδήλωση-αφιέρωμα για τα: Τριάντα πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Friedrich Dürrenmatt, μιας από τις πιο εμβληματικές και ανήσυχες μορφές της σύγχρονης ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, το έργο του επιστρέφει με νέα δύναμη, η φωνή του ακούγεται ξανά – αιχμηρότερη και πιο επίκαιρη από ποτέ. Με αυτήν την αφορμή, η Πρεσβεία της Ελβετίας στην Ελλάδα, το Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΕΚΠΑ και το Centre Dürrenmatt Neuchâtel συνδιοργανώνουν μια εκδήλωση-αφιέρωμα που φιλοδοξεί να ξανασυστήσει τον Dürrenmatt στο ελληνικό κοινό ως έναν από τους πιο διεισδυτικούς συγγραφείς, αλλά και στοχαστές του 20ού αιώνα. (περισσότερα…)
Ο Παύλος Κριεζής (1914-1992) φοίτησε στην Γερμανική Σχολή στον Μεσοπόλεμο, σπούδασε στο ΕΜΠ Πολιτικός Μηχανικός και Αρχιτέκτων και συνέχισε με διδακτορικό στο Λονδίνο. Ήταν ένας από του τρείς γιούς του Μανώλη Κριεζή, δίδυμος αδελφός του Πέτρου Κριεζή, ο οποίος φοίτησε στην Γερμανική επίσης. Ο τρίτος γιός, ο Αντώνης Κριεζής (1923-1993), που ήταν μικρότερος δεν φοίτησε μεν, αλλά φοίτησαν τα παιδιά του.
Δεν αναγράφεται στα υπάρχοντα Μαθητολόγια της Αραχώβης, τμήματα των οποίων ως γνωστόν έχουν χαθεί.
Απεβίωσε το 1992.
(πηγή: Μανώλης Κριεζής, γιός του Αντώνη Κριεζή) (περισσότερα…)
Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου και ο Γιάννης Μπασκόζος είναι απόφοιτοι της Γερμανικής. Εδώ, ο Γιάννης Μπασκόζος θέτει τις ερωτήσεις σε μία συνέντευξη, που φιλοξένησε στις 15 Σεπτεμβριου 2023 το περιοδικό “Ο Αναγνώστης”, που διευθύνει ο ίδιος και η Μάιρα Παπαθανασοπούλου απαντά για την τριλογία, που ολοκληρώνει με τα παιδιά στην πρώην Ανατολική Γερμανία:
Η Μάιρα Παπαθανασοπούλου εξέδωσε δύο μυθιστορήματα που αφορούν τη σκοτεινή πλευρά της πρώην Λ.Δ.Γ./Ανατολικής Γερμανίας αλλα και την επώδυνη συνέχεια της μετά την ένωση της με την ΟΔΓ σε μια “ενωμένη” χώρα. Είναι η Ιεραποστολική στάση και το πιο πρόσφατο Τα παιδιά της μεγάλης σιωπής, από τις εκδόσεις Πατάκη. Και τα δύο αυτά μυθιστορήματα (στα οποία θα ακολουθήσει και ένα τρίτο με την ίδια θεματολογία αλλά και αρκετή Ελλάδα) έκαναν μεγάλη εντύπωση. Στη συνέντευξη που ακολουθεί η Μάιρα Παπαθανασοπούλου εξηγεί τα κίνητρα αυτής της συγγραφικής τριλογίας.
Γνωρίζω ότι είστε γερμανομαθής αλλά φαντάζομαι κάτι βαθύτερο σας ώθησε να ασχοληθείτε, και μάλιστα με τριλογία, με τα παιδιά στην πρώην Ανατολική Γερμανία (Λ.Δ.Γ.). Ποιο ήταν το κίνητρο; (περισσότερα…)
Η Αλίκη Μουστάκα τιμήθηκε στις 14.11.2025 με την αναγόρευσή της ως ξένου μέλους της Ακαδημίας Επιστημών των Λυγκέων της Ρώμης (Accademia dei Lincei) για το σύνολο του έργου της στην Κλασική Αρχαιολογία, την Προϊστορική Αρχαιολογία και την Αιγυπτιολογία. Έχει διατελέσει Επιστημονικός συνεργάτης του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου για τις ανασκαφές της Ολυμπίας (υπό τη διεύθυνση του Dr. A. Mallwitz) και το 1986 εξελέγη σε θέση λέκτορα του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ., έχοντας παράλληλα και μόνιμη θέση ερευνήτριας στο Κέντρο Ερεύνης της Αρχαιότητας της Ακαδημίας Αθηνών, από όπου απεχώρησε το 1991 για να ασχοληθεί αποκλειστικά με το Πανεπιστήμιο.
Η Ακαδημία των Λυγκέων (ιταλικά: Accademia dei Lincei) είναι ιταλική ακαδημία επιστημών, με έδρα το Παλάτσο Κορσίνι στην οδό Via della Lungara της Ρώμης. Ιδρύθηκε το 1603 από τον Φεντερίκο Τσέζι, που την ονόμασε εμπνεόμενος από το αιλουροειδές λύγκα, ένα ζώο του οποίου η οξύτατη όραση συμβολίζει την παρατηρησιακή ικανότητα που απαιτούν οι φυσικές επιστήμες. Μετά τον θάνατο του ιδρυτή και υποστηρικτή της το 1630 η Ακαδημία δεν ευδοκίμησε και «εξαφανίσθηκε» το 1651. Αναβίωσε όμως τη δεκαετία του 1870 για να καταστεί η εθνική ακαδημία της Ιταλίας, περιλαμβάνοντας και τη λογοτεχνία.
Ο Χρήστος Μπαλόγλου παρουσίασε το βιβλίο του: “Καινή Διαθήκη και Οικονομία. Μελετήματα”, Θεσσαλονίκη, 2025 και αναφέρει ότι “πέραν των καλών λόγων του Αγίου Θεσσαλονίκης, η Καθηγήτρια Τσαλαμπούνη έκανε μία εξαιρετική ανάλυση του όλου έργου και των νέων προβληματισμών, που εισάγει για την μελέτη των χρόνων της Καινής Διαθήκης, κατά τρόπον πρωτότυπον”. (περισσότερα…)
Με αφορμή το πρόσφατο αφιέρωμα στον Alfred Mallwitz έστειλε η Αλίκη Μουστάκα, συνεργάτις του επί πολλά χρόνια, έστειλε ένα ακόμη έργο του, αυτήν τη φορά, όχι από την Αρχαία Ολυμπία, αλλά από το Bad Säckingen αναφέροντας:
Σε συνέχεια των ωραίων αφιερωμάτων στο καλλιτεχνικό έργο του Alfred Mallwitz, που ήταν κυρίως αφιερωμένο στην πολυετή του δραστηριότητα στην Ελλάδα και κυρίως στην Αρχαία Ολυμπία, όπως παρουσιάσθηκε πρόσφατα στο Goethe Institut, επίτρεψε μου να προσθέσω ένα από τα έργα του με τοπίο της ίδιας της Γερμανίας και συγκεκριμένα του Bad Säckingen, το οποίο δημιουργήθηκε πριν την συνταξιοδότησή του και την αναχώρησή του από την Ελλάδα. Με την συμπλήρωση των σχεδόν 40 χρόνων από τον θάνατό του τον Μάρτιο του επόμενου χρόνου εμείς οι τελευταίοι συνεργάτες του (οι άλλοι δύο ήταν ο αρχαιολόγος J. Schilbach και ο αρχιτέκτων H. Van de Löcht) τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη και ευγνωμοσύνη για όσα άπειρα μας έμαθε τόσο για την αρχιτεκτονική της αρχαιότητας όσο και για την τέχνη γενικότερα. Εγώ προσωπικά και ως συμμαθήτρια του Detlef (1970) ένοιωθα πάντοτε ιδιαίτερη εύνοια της τύχης ότι μαθήτευσα κοντά του στην Ολυμπία, με την οποία συνδέομαι ακόμα και σήμερα. Δεν θα ήταν υπερβολικό να τονίσω ότι και η συνέχεια της πορείας μου στην Ακαδημία Αθηνών και η πανεπιστημιακή μου δραστηριότητα στο Α.Π.Θ. είχαν στις απαρχές τους την υποστήριξή του. Πολύ θα ήθελα βέβαια την άποψή του στην τελευταία μου εξέλιξη (14.11.25) της αναγόρευσης μου ως ξένου μέλους της Ακαδημίας Επιστημών των Λυγκέων της Ρώμης (Accademia dei Lincei). Αυτό όμως δεν θα το μάθω ποτέ. (περισσότερα…)
Το πιο ανατριχιαστικό κεφάλαιο της σειράς «Γυναικεία Υπόθεση»
Οι Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου επιστρέφουν με το πέμπτο βιβλίο της επιτυχημένης σειράς «Γυναικεία Υπόθεση», ένα σκοτεινό και ατμοσφαιρικό θρίλερ με τίτλο «Άδειο Νυφικό».
Όλα αρχίζουν με μια φαινομενικά τέλεια μέρα — τον γάμο μιας γυναίκας. Μόνο που η νύφη… δεν φτάνει ποτέ στην εκκλησία. Όταν οι εξαφανίσεις νυφών αρχίζουν να πληθαίνουν, η Νόρα Δενδρινού, ο Νικόλας Παναγιωτίδης και η Ελπινίκη Ντόκα μπλέκονται σε μια υπόθεση γεμάτη πάθη, ψέματα και φονικά μυστικά. Κάθε γάμος κρύβει και μια ιστορία, κάθε νυφικό… μια σκιά.
Στις 8, 9, 10 και 11 Δεκεμβρίου παρουσιάζεται το βιβλίο (περισσότερα…)
Με μεγάλη επιτυχία και υπό την αιγίδα της Ελληνικής Πρεσβείας της Βέρνης πραγματοποιήθηκε στις 14 Νοεμβρίου η εκδήλωση του Πολιτιστικού Κύκλου των φίλων της Ελλάδος στη Βασιλεία, με ομιλητή τον αντιπρόεδρο της Εταιρείας για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό (ΕΕΦ) και επιμελητή της Φιλελληνικής Βιβλιοθήκης των εκδόσεων Παρισιάνου, Δρ Κωνσταντίνο Παπαηλιού.
Στην κατάμεστη αίθουσα των εκμαγείων του Πανεπιστημίου της Βασιλείας, μετά την εισαγωγή της κυρίας Κωνσταντίνας Μπούτσικα, προέδρου του συλλόγου, και του καθηγητή Karl Reber, αντιπροέδρου, ο ομιλητής παρουσίασε λιγότερο γνωστές πτυχές του ελβετικού φιλελληνισμού κατά την Επανάσταση του 1821. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι φιλέλληνες της εποχής, αλλά και στην καθοριστική τους προσφορά – σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι και τη θυσία της ίδιας τους της ζωής – στον αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία.
Μετά από ζωηρή και ενδιαφέρουσα συζήτηση, η εκδήλωση έκλεισε με πλούσιο κέρασμα και ανταλλαγή απόψεων σε ιδιαίτερα φιλικό κλίμα, δίνοντας παράλληλα στον ομιλητή την ευκαιρία να παρουσιάσει τους τόμους της Φιλελληνικής Βιβλιοθήκης που έχουν εκδοθεί έως σήμερα (www.parisianou.gr/el/catalog/λογοτεχνια-κα-φιλελληνικη-βιβλιοθηκη). (περισσότερα…)
Ελάχιστα πολιτικά ζητήματα είναι τόσο έντονα φορτισμένα όσο η μεταναστευτική πολιτική.
Σε ολόκληρη την Ευρώπη –και πέρα από αυτήν– οι ξενοφοβικές δυνάμεις ενισχύονται, συνοδευόμενες από όλο και πιο δραστικές εκκλήσεις για κλείσιμο των συνόρων και απελάσεις.
Πολιτικοί και κόμματα που προωθούν σκληρές γραμμές στο προσφυγικό γνωρίζουν αισθητή άνοδο στη δημοτικότητά τους. Αυτό είναι εμφανές στη Γερμανία και, σε διαφορετικό βαθμό, και στην Ελλάδα.
Στα πρόσωπα του Θάνου Πλεύρη και του Αλεξάντερ Ντόμπριντ συναντώνται δύο πολιτικά συγγενείς προσωπικότητες, ευθυγραμμισμένες στα βασικά ζητήματα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ο Πλεύρης υπηρετεί από τον Ιούνιο στο υπουργείο Μετανάστευσης στην Αθήνα, ενώ ο Ντόμπριντ ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εσωτερικών στο Βερολίνο τον Μάιο, έχοντας έτσι και την ευθύνη της μεταναστευτικής πολιτικής. Τους τελευταίους μήνες καθίσταται όλο και πιο σαφές ότι οι δύο κινούνται συντονισμένα με στόχο τον περιορισμό της μετανάστευσης στις χώρες τους και την εντατικοποίηση των απελάσεων – και, κυρίως, ότι επιδιώκουν να το πράξουν μέσω συντονισμένων ενεργειών. (περισσότερα…)
