Δύο άρθρα του ΑργύρηΣτριγγάρη (’92) δημοσιεύτηκαν αυτές τις ημέρες, ένα στην Athens Voice και ένα στην Καθημερινή. Και τα δύο σχετίζονται με τις επιπτώσεις του εγκλεισμού στην ψυχική μας υγεία.
Η πανδημία έφερε την υγεία όλων μας στο προσκήνιο. Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, οι κυβερνήσεις, οι μεγάλες εταιρείες, εμείς όλοι μας στραφήκαμε στο πώς θα προστατέψουμε την υγεία μας. Ποτέ άλλοτε δεν είδαμε τόσες πολλές πληροφορίες σχετικά με την υγεία μας στα ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.
Αυτή η εντυπωσιακή έμφαση στην υγεία ισχύει ιδιαίτερα για την ψυχική μας υγεία, η οποία ήταν γενικώς παραμελημένη από τα Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης, ειδικά στη χώρα μας. Και όντως για πρώτη φορά είδαμε –και στη χώρα μας– μια τόσο μεγάλη κινητοποίηση για την ενημέρωση στην ψυχική υγεία μας. Έννοιες όπως η παιδική ψυχική υγεία, η κατάθλιψη, το άγχος εισήλθαν στη δημόσια σφαίρα.
Περισσότερα στην Athens Voice της 3.3.2021…
Ακόμη, στην Καθημερινή της Κυριακής 21/2, μας δίνει ένα διαφωτιστικό κείμενο σχετικά με το αύριο που μας περιμένει και τις δυνατότητες αντίδρασης.

Η Λένα Μερίκα γεννήθηκε το 1946 και είναι απόφοιτος του 1964. Από το 1967 έως το 1970 σπούδασε οικονομικά στη Βιέννη με αντικείμενο το διεθνές εμπορίου (Hochschule fur Welthandel) και εργάστηκε 23 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Τα παιδιά της είναι απόφοιτοι, αλλά και η μητέρα της ήταν απόφοιτος, όπως επίσης απόφοιτοι είναι και τα δύο της αδέρφια, ο Μανώλης (67, γαστρεντερολόγος) και ο Γιώργος (74, αρχιτέκτων).
Είχαμε κάνει ξανά την διαδρομή αυτή. Το πως θα καταντούσαμε δεν το είχαμε φανταστεί. Για όλα βέβαια, φταίει ο Χρήστος. Που μας έχασε στον θαμνότοπο. Που μας έκανε να προχωρούμε ελεύθερα. Που τσιμπούσαν τα σπαλάθρια και τα πουρνάρια την Όλγα. Που φώναζε η Όλγα. Που έβαζα γόνατο για να πατήσω παραπέρα. Που λέρωσα το παντελόνι μου. Και λίγα λέω.