Βρεθήκαμε στον Ισθμό νωρίς . Λουτράκι και από ‘κει πήραμε τις ανηφόρες. Περνάμε από φροντίδα ηλικιωμένων <<Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ>>. Αισιόδοξο…
Στον όσιο Πατάπιο παρκάρουμε. Στην πωλήτρια μελιών μαθαίνουμε για την αρχή του μονοπατιού. Μας προσφέρει και κέρασμα αλλά είμαστε όλοι σε δίαιτα.
-Ευχαριστώ μετά θα πάρουμε.
Και εδώ ο ορειβατικός Λουτρακίου έχει κάνει καλή δουλειά.
Μονοπάτι φροντισμένο, σήμανση καλή. Γρήγορα στο πρώην μοναστήρι Αγ.Αποστόλων. Κάποιος το κατοικεί. Ο σκύλος γαυγίζει αλλά ευτυχώς είναι δεμένος. Είμαστε σε δάσος με ψηλά πεύκα και θάμνους. Θέες της λίμνης Ηραίου και του ακρωτηρίου (Μελαγκάβι) με τον φάρο μέσα στον Κορινθιακό.
Έχουμε συνηθίσει στην ομορφιά. Φτάνουμε στην πηγή στο λιβάδι στα πόδια της Πίντιζας. Η Βάσω δίνει νερό σε όλους. Έχουμε ξανάρθει εδώ, την προηγούμενη άνοιξη. Ήταν το ίδιο όμορφα. Συζητάμε για διάφορες εναλλακτικές επιστροφής.
Τελικά πορευόμαστε δυτικά, στην ράχη της Παλιοβούνας, προς την Πέτρα. Στο διάσελο, στην βάση της πέτρας, δεν βρίσκουμε σήμανση. Επιμένω λίγο, αναγνώριση πεδίου, μοιάζει απότομο ακριβώς εκεί. Οπισθοχωρούμε ανατολικά και με τον Αντώνη μπροστά κατεβαίνουμε ελεύθερα. Ίσως πολύ ελεύθερα, ο Αντώνης ξέρει. Τελικά, πάντα με τον Αντώνη οδηγό, βρίσκουμε το μονοπάτι που βλέπαμε στον χάρτη.
Απότομη κατάβαση στην αρχή, καλύτερο μετά. Συχνά πατινάρουμε στα χαλίκια. Μέρος που το ψήνει η δύση του ήλιου. Ακόμη και τα πεύκα υποφέρουν. Ξαφνικά η σήμανση σταματά. Χάσαμε το μονοπάτι! Ο Γιάννης πορευόμενος τελευταίος, προσέχει ότι υπάρχει βέλος για φουρκέτα στην πορεία τουμονοπατιού.
-Ε! Το πήρατε λάθος! Από δω πάει!
Γυρίζει και πέρνει την …ανηφόρα από ‘κει που ήρθαμε.
Α Γιάννη, είδες τα δύσκολα και μπέρδεψες τα εύκολα. Σύντομα φαρδαίνει και πορευόμαστε, πάντα κατηφορικά, σε χωματόδρομο.
Ο Αντώνης παίρνει την πρωτιά στο πατινάζ. Τα χώματα γλυστράνε.. Περνάμε ταμπέλες παρα πέντε (αιωροπτεριστές). Είμαστε απόλυτα ευτυχείς που γυρίζουμε επί του εδάφους. Άσφαλτος και στο αμάξι του Γιάννη. Πήραμε και μέλι. Έπεσε δίαιτα. Γυρίσαμε νηστικοί.
με πεζοπορικούς χαιρετισμούς Τάσος Καβαδέλλας DSA’71
και η πρόσκλησή μας:
Ορειβατική εκδρομή, Δάσος μέσα στην κοιλάδα Φλαμπουρίτσας μεταξύ μικρής και μεγάλης Ζήριας
Μετά αλπικό-γυμνό. Ανάβαση 700μ. αν πάμε ως την ράχη της μικρής Ζήριας
Δυνατότητα ύπνου κοντά στην Κόρινθο Σάββατο βράδυ για να ξεκινήσουμε νωρίς.
Δυνατότητα για μάσες στα Τρίκαλα (μετά)
Συμμετοχή στο tasoskavadellas@gmail.com
σε ανάγκη 6944 34 25 45
ορειβατικά Τάσος Κ
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |






ια ρίχνουν σκιές στον κάμπο της Θήβας. Αεροπορικές απόψεις από Ερυθρές, Πλαταιές, Καπαρέλι. Πραγματικοί σιωπηλοί αεροπόροι, δύο αιωροπτεριστές, τυλιγμένοι σε στολή κατά της παγωνιάς, με το χρωματιστό τόξο του φτερού που τους σηκώνει, πάνω τους. Κάνουν κύκλους, ανυψώνονται και φεύγουν προς την Θήβα για να ξαναρχίσουν το παιχνίδι εκεί. Προχωράμε στην ράχη με αλλαγές στην θέα, πότε ήλιος πότε σύννεφο. Στο σημείο που φαίνεται το τελικό γυμνό τμήμα με τα κτίσματα κορυφής κάνουμε στάση και αναστρέφουμε πορεία.















Στάση, κεράσματα τζίντζερ από Τζέφρευ και γλυκά παξιμαδάκια με αμύγδαλα από Αντώνη. Παρότι πρόσφατα συντηρημένο, ο Αντώνης παρατηρεί ότι το μονοπάτι είναι παληό. Φτάνουμε σε διασταύρωση μονοπατιών (μπ). Συνεχίζουμε λίγο στο νέο μπ για αλωνάκι με ριψοκίνδυνα όμορφα ανυψωμένους κούκους. Μετά πισωγυρίζουμε να ανοίξουμε μία σύνδεση μπ με τον δασικό δρόμο που περνά από τον ΑηΓιώργη στο Κεραμίδι.





























