Ο Παναγιώτης Σταθόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1990. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Βερολίνα με ειδικότητα στο ραδιόφωνο. Από το 1994 έως το 1998 σπούδασε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Συμμετείχε σε ταινίες μικρού μήκους του Στέλιου Ναζίρη, Θωμά Κιάου και Γιώργου Σταμπουλόπουλου. Στο θέατρο έχει παίξει: “Ο Χρυσαϊτός Άττις και η Βασιλοπούλα Ροδογάλη” (Σκηνοθεσία: Τάσος Ράτζος. Θέατρο Νέου Κόσμου – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων), “Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι” (Σκηνοθεσία: Γιάννης Κοντραφούρης. Ομάδα Υψηλού Κινδύνου), “Ρεμπέτικο” (Σκηνοθεσία: Κώστας Φέρρης. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου), “Όνειρο Θερινής Νυκτός” (Σκηνοθεσία: Μαρία Κουκιάδη. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου), “Οδύσσεια” (Σκηνοθεσία: Κάρμεν Ρουγγέρη. Εθνικό Θέατρο), “Φαύστα” του Μποστ (Σκηνοθεσία: Ν. Χατζηπαππάς. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου), “Ο φίλος μου ο Λευτεράκης” (Σκηνοθεσία: Βασίλης Μυριανθόπουλος. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου), “Θεόφιλος” (Σκηνοθεσία: Στρατής Πανούριος. Υπουργείο Αιγαίου – Στέγη “Θεοφιλου”), “Η πεντάμορφη και το τέρας” (Σκηνοθεσία: Στρατής Πανούριος. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας), “2 Θεοί” (Σκηνοθεσία: Ηλίας Φραγκάκης. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου), “Το σκλαβι” (Σκηνοθεσία: Μιχ. Παπαμιχάλης. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου), “Δον Κιχώτης” (Σκηνοθεσία: Δημ. Παπασταμάτης. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου).

Έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις Θεάτρου του Δρόμου και έχει κάνει μαθήματα στην Ερασιτεχνική Ομάδα σε 30 άτομα. Το 2007 σκηνοθέτησε και έγραψε ένα παιδικό λαϊκό παραμύθι των Δωδεκανήσων για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου.

Τσίρκο Μπάχαλο λοιπόν, κέφι γέλιο φαντασία κ’ οι σκοτούρες παρελθόν…

Το Tσίρκο Mπάχαλο ξεκίνησε τις παραστάσεις του το 2009. Ξεπήδησε μέσα από το εργαστήρι θεάτρου δρόμου που επιμελήθηκαν το 2008 ο ζογκλέρ Αldo Viral και ο ηθοποιός Παναγιώτης Σταθόπουλος. Σύντομα οι ταλαντούχοι μαθητές πλαισίωσαν την ομάδα και ξεκίνησαν να παίζουν σε δρόμους, πλατείες, εκδηλώσεις, πάρτυ, καρναβάλια, δήμους και προπάντων για το κέφι τους. Ζούμε σε ένα νησί, δίπλα στη θάλασσα και οι ήρεμοι ρυθμοί μας επιτρέπουν να προπονούμαστε στη φύση, να συναντιόμαστε συχνά και να εμβαθύνουμε τη μελέτη μας στη τέχνη του θεάτρου, του ζογκλέρ, της μουσικής, της έκφρασης, της σωματικής και πνευματικής ακροβατικής άσκησης. Το καλοκαίρι του 2010 το Tσίρκο Mπάχαλο περιόδευσε στα βαλκάνια παίζοντας με μεγάλη επιτυχία σε Βουλγαρία, Ρουμανία, Σερβία. Τον οκτώβρη εμφανιστήκαμε παράλληλα με το δεύτερο φεστιβάλ θεάτρου δρόμου στην Αθήνα κλέβοντας αρκετές εντυπώσεις, επίσης πραγματοποιήσαμε τη μέρα δρόμου στη ρόδο, αλληλέγγυοι στη μέρα δρόμου της Αθήνας. Οι παραστάσεις μας είναι φρέσκες, ανεπιτήδευτες, έχουν κέφι, μπρίο, ζωντανή μουσική και… αύρα θαλασσινή.

Τσίρκο Μπάχαλο λοιπόν, κέφι γέλιο φαντασία κ’ οι σκοτούρες παρελθόν…

Συμπληρώθηκε ήδη ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του ηλεκτρονικού μας montags. Ήταν 13 Ιουλίου 2015, εν μέσω capital controls, και ο στόχος αυτής της προσπάθειας ήταν να διατηρήσουμε παρόντα τον σύλλογο στις δύσκολες μέρες, να μην ζαλίζουμε τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας με πολλά μηνύματα και mail κάθε εβδομάδα, αλλά να τα συγκεντρώνουμε όλα σε ένα, μία φορά την εβδομάδα, κάθε Δευτέρα.

Με ένα τίτλο στα γερμανικά, μονολεκτικό, που κλείνει το μάτι στο φεγγάρι, στην πρώτη εργάσιμη ημέρα της εβδομάδας, αλλά και στην Fräulein Montag από την Δίκη του Κάφκα, ένα πρόσωπο που ως τρίτο επικαλείται την αντικειμενικότητα.

“montags” λοιπόν ο τίτλος αυτού και το εγχείρημα πέτυχε απόλυτα. Ζητήθηκε και στα γερμανικά και το “ψάχνουμε” πως θα στηθεί. Συμπληρώθηκαν 52 τεύχη, όσες δηλαδή και οι εβδομάδες του χρόνου. Ένα τεύχος δεν κυκλοφόρησε μόνον, διότι είχαμε εκδώσει ένα έκτακτο για τον θάνατο του Helmut Schmidt, που τον Νοέμβριο του 2014 είχε την ευγενή καλωσύνη να μας απευθύνει γραπτώς ευχές για την εκδήλωση των Χρόνων της Δικατορίας που οργανώσαμε στην Aula.

To montags “έπιασε”. Πολλοί απόφοιτοι πλέον το περιμένουν κάθε Δευτέρα. Όχι διότι δεν μπορούν να δουν τις ειδήσεις στο site μας, αλλά έτσι, ως “καλή εβδομάδα“. Το montags “εκτίναξε” και την επισκεψιμότητα του site, διότι κάθε άρθρο “συνδέεται” απ’ ευθείας με αυτό. Έτσι ξεπεράσαμε κάποιες στιγμές τους 15.000 επισκέπτες, επίδοση που δεν συγκρίνεται με αυτήν οποιουδήποτε άλλου τέτοιου site, και να πούμε ότι όλα τα τεύχη που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα είναι αναρτημένα στην πρώτη σελίδα του site μας.

Χρόνια Πολλά λοιπόν και νάμαστε καλά να το συντάσσουμε και να το διαβάζουμε.

Το περασμένο Σάββατο 9 Ιουλίου η παλιά Ρεμπέτικη Κομπανία του Σχολείου (1993–1997) έσμιξε ξανά και ταξίδεψε το κοινό στους «ΔΡΥΟΠΕΣ» στα μουσικά μονοπάτια των Βασίλη Τσιτσάνη, Μάρκου Βαμβακάρη, Απόστολου Χατζηχρήστου και άλλων γνωστών συνθετών της δεκαετίας του ’30. Τα μέλη της κομπανίας, όλοι απόφοιτοι της Σχολής, είναι: Νίκος Τριήρης (μπουζούκι, τζουράς, τραγούδι – οικονομολόγος και δάσκαλος τρίχορδου μποζουκιού), Ηλίας Κυριακόπουλος (ακορντεόν – οικονομολόγος), Γιάννης Κυριακόπουλος (τζουράς, τραγούδι – πολιτικός μηχανικός), Γιάννης Δημητρίου (μπαγλαμάς, τζουράς, κιθάρα, φωνή – δικηγόρος) και Νίκος Ηλιόπουλος (κιθάρα – καρδιολόγος).

Ο Πάνος Λουκάκος, απόφοιτος του 1967 δημοσίευσε στο τεύχος της 6/7/2016 της Athens Voice ένα κείμενο με τίτλο: Με μάρτυρα κατηγορίας τον Γκάλμπρεϊθ. Περισσότερα…

Το περασμένο Σάββατο 9 Ιουλίου το κοινό του Ηρωδείου είχε την ευκαιρία να δει μια απολαυστική παράσταση, όπου οι δυο πρωταγωνίστριες ήταν η απόφοιτός μας  γνωστή ηθοποιός Βίκυ Βολιώτη στον ρόλο της Δάφνης και η Φαίη Ξυλά, και οι δυο εξαιρετικές όσον αφορά την υποκριτική αλλά και την χαριτωμένη εμφάνιση! Το έργο ήταν ο «Αμύντας» του Γεωργίου Μομόρη, Επτανήσιου ιατροφιλόσοφου και ποιητή από τα Κύθηρα, χρονολογείται από το 1745 και είναι διασκευή σε ελεύθερη μετάφραση στην τότε ομιλούμενη ελληνική, της θρυλικής κωμωδίας του Τορκουάτο Τάσσο Aminta.  Ο σκηνοθέτης Σπύρος Ευαγγελάτος απογείωσε τα κωμικά στοιχεία του έργου, αποσπώντας θαυμάσιες ερμηνείες από όλους τους ηθοποιούς – εξαιρετικός ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος στον ρόλο του Αμύντα – και χαρίζοντας άφθονο γέλιο!

(*) Η Τένια Παπαδάκη που παρακολούθησε την παράσταση μας έστειλε το κείμενο.

Ακόμη, η Βίκυ Βολιώτη μίλησε στο περιοδικό Elle για την παράστασή της.

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός συναντάται για πρώτη φορά με τον μεγάλο κωμικό ποιητή, σκηνοθετώντας το πιο αντιπολεμικό έργο του, τη Λυσιστράτη, με ένα σύνολο έξοχων ηθοποιών. Η παράσταση ανεβαίνει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, Παρασκευή 5 και Σάββατο 6 Αυγούστου σε νέα μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη, ενώ τον κεντρικό ρόλο ερμηνεύει η Λένα Κιτσοπούλου.

Εισιτήρια και πληροφορίες …

Σχόλια για την παράσταση …

Τον Απρίλιο είχε δώσε η Λένα Κιτσοπούλου μία συνένευξη στην Αργυρώ Μποζώνη που για λογαριασμό του elculure.gr με τίτλο: Η Λένα είναι ένας πολύ ταλαντούχος άνθρωπος…

Από το βιβλίο του Δημοσθένη Κούκουνα «Η ελληνική οικονομία κατά την κατοχή».

Το 1966 ετοιμάζεται για την reunion 50ετίας. Πότε; Στις 25 Ιουνίου (τρεις μέρες δηλαδή μτά την μεγάλη συνάντησή μας στο Πάρκο Ελευθερίας). Που; Στο σπίτι του Μιχάλη Καλλιφρονά, στην οδό Καλλιγά 30. Εμείς εισπράττουμε την ένταση της προετοιμασίας και συμμετέχουμε ανεβάζοντας φωτογραφίες. Μόλις ολοκληρώσαμε το “μεγάλο” σκέλος, το υλικό, που είχε συγκεντρώσει ο Κίτσος Λούης. Βέβαια είναι “ανακατωμένος ο ερχόμενος” (reunions, σχολείο, εκδρομές, καθηγητές κλπ)  και δεν ευθύνεται γιά αυτό ο Κίτσος, ο οποίος επιμελέστατα τις είχε ταξινομήσει σε διάφορες κατηγορίες. Εμείς προκειμένου να τις αναρτήσουμε γρήγορα εν όψει της συνάντησης, τις προβάλλουμε όλες μαζί και ελπίζουμε στο άμεσο μέλλον να τις χωρίσουμε έτσι όπως τις θέλει ο “δημιουργός”.

Δείτε όλες τις φωτογραφίες που έχει συγνετρώσει ο Κίτσος Λούης…

Με την ευκαιρία να διευκρινίσουμε ότι οι φωτογραφίες:

της Λένας Τσαμούρα

της Υπατίας Μπαγκούδη

και των

Έλιας Δομνηνού / Λίας Νεράντζη

δεν υπάρχουν στο αρχείο του Κίτσου Λούη

Περιττό δε να επαναλάβουμε το ρηθέν από τους σοφούς ότι όσοι έχουν φωτογραφίες να τις στείλουν “τώρα που γυρίζει”.

Παιδάκια, άντε και στα 100.

Ο Βασίλης Κουκαλάνι γεννήθηκε στην Κολωνία το 1969 από πατέρα Ιρανό και μητέρα Ελληνίδα. Το 1980 ήρθε στην Αθήνα από την Τεχεράνη, φοιτώντας στο Γερμανικό Τμήμα της Γ.Σ.Α., από την οποία αποφοίτησε το 1990. Υπήρξε ενεργό μέλος της μαθητικής θεατρικής ομάδας του Στέλιου Παπαπέτρου από το 1984.

Σπούδασε Θέατρο στο Βερολίνο και στη Νέα Υόρκη στο American Academy of Dramatic Arts, από όπου αποφοίτησε το 1995. Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις στη Ν. Υόρκη και στη Γερμανία. Από το 2002 εργάζεται ως ηθοποιός στην Αθήνα.

Ο Βασίλης Κουκαλάνι είναι επίσης μέλος της ομάδας της πρώην Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου του Στάθη Λιβαθινού, με την οποία ανεβάζει το έργο του Ιρλανδού John Millington Synge «Ένας ήρωας το καμάρι της Δύσης» στο θέατρο «Μεταξουργείο» της Άννας Βαγενά και αργότερα το αριστουργηματικά θεατροποιημένο το «Όταν έρχεται ο ξένος» του Γιάννη Ρίτσου σε άψογα περσικά και σε επίσης άψογα γερμανικά.

Ακολούθησαν το 2011 το «Θερμοκήπιο» του Χάρολντ Πίντερ σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή και το 2012 «Μια Γιορτή στου Νουριάν», που διασκεύασε και σκηνοθέτησε στο Θέατρο Πορεία, ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η κινηματογραφική συνάντηση που είχε με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο στην «Άλλη Θάλασσα». wikipedia

Η Ιωάννα Παπαδάκη αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή το 1990 και στη συνέχεια από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Κάρολου Κουν. Πριν στραφεί οριστικά στο θέατρο σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Ε. Χατζίκου, όπου με την πτυχιακή της ταινία συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογραφικών Σχολών στο Μόναχο.

Στο πρώτο έτος των σπουδών της επιλέχθηκε από τον Γιώργο Λαζάνη για να συμμετάσχει στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Στη συνέχεια συμμετείχε στον Μικρό Πρίγκηπα σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή κι ύστερα από την αποφοίτησή της παρέμεινε στο δυναμικό του Θεάτρου Τέχνης, όπου έπαιξε στον Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ και στο Μεγάλο και Μικρό του Μπότο Στράους. Συνεργάστηκε με την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θέατρου στη Μήδεια του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού που παρουσιάστηκε στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου. Σε σκηνοθεσία Πέπης Οικονομοπούλου ερμήνευσε έναν από τους τρεις μονολόγους στο γιαπωνέζικο έργο Το κυνηγετικό όπλο του Γιασούσι Ινόουε. Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος έλαβε μέρος σε κύκλο παρουσιάσεων με υπεύθυνη τη Νικαίτη Κοντούρη σε έργα των Μαριβώ, Σάρα Κέιν, Αλφρέ Ζαρρύ και Ρακίνα σε σκηνοθεσίες Γιάννη Παρασκευόπουλου, Έκτορα Λυγίζου και Νίκου Σακαλίδη.

Σκηνοθέτησε τον πλατωνικό διάλογο Ίων για το Φεστιβάλ των Αισχυλείων, την Κασσάνδρα της Κρίστα Βολφ στην γερμανική γλώσσα και συμμετείχε με ταινία μικρού μήκους σε δική της σκηνοθεσία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κιν/κών Σχολών στο Μόναχο. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές: Ποιήματα συν 1 και Τα δώρα της αγρύπνιας που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Αστάρτη και το “Encore Γυναίκες της Οδύσσειας από τις Εκδόσεις Μελάνι.

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – Η Νάνα Παπαδάκη στην εκπομπή «Η ποιήτρια της εβδομάδας» | 24 – 30.06.2024

https://all4fun.gr/synentefkseis/theatro-kinimatografos/87826-nana-papadaki-kapos-me-odigoun-ta-pragmata-to-ena-sto-allo

Η Νάνα Παπαδάκη στην ΕΡΤ…

βιβλιονέτ…

wikipedia…

Η Ευσταθία Ρευματά αποφοίτησε από τη Σχολή το 1991 και είναι κόρη του ηθοποιού Μάκη Ρευματά. Σπούδασε στο Οικονομικό Πανεπιστημιο Αθηνών και πήρε το πτυχίο της το 1998. Το 1999 αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και το 2012 αποφοίτησε από το Θεατρικό Τμήμα του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, μεταφράστρια. Έχει συμμετάσχει από το 2000 ως ηθοποιός σε πάνω από 20 θεατρικές παραγωγές (Εθνικό Θέατρο, Σύγχρονο θέατρο, Θέατρο Χώρα, Ελληνική Θεαμάτων, Θέατρο Καισαριανής, Θέατρο Κάππα, Θέατρο Μέλι, ΔΗ. ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Β. Αιγαίου, Φεστιβάλ Αθηνών) μεταξύ άλλων σε έργα των (Μ. Τζόνσον, Ρ. Τομά, Φ. Ντοστογιεφσκι, Γ. Μπύχνερ, Π. Σάφφερ) αλλά και Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων (Ευριπίδης, Μέντης, Μπακόλας, Σακελλάριος, Μάτεσις), έχει συμμετάσχει σε σήριαλ στην τηλεόραση MEGA: Για μια θέση στον ήλιο, Απαγορευμένη αγάπη, Η ζωή της άλλης, ANT1: Καλημέρα ζωή, ET1: Ανίσχυρα ψεύδη, ALPHA: Αν μ’ αγαπάς, Κόκκινος κύκλος και σε τρεις ταινίες στον κινηματογράφο (Φαφούτης, Κροντηράς).

Έχει μεταφράσει Γερμανούς συγγραφείς μεταξύ των οποίων H. Achternbush, D. Loher, M. Mayenburg, R. Schimmelpfennig, του οποίου το έργο Idomeneus παίχτηκε το 2014 στο φεστιβάλ Αθηνών σε μετάφραση Έφης Ρευματά και σκηνοθεσία Κ. Ευαγγελάτου. Η μετάφραση βραβεύτηκε από το Eurodrama 2015. Τελευταία μετάφραση για το Θέατρο Τέχνης: Αγαπημένε μου Χέρμπερτ του Χέρμπερτ Άχτερνμπους σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη (2016).

Έχει δουλέψει ως βοηθός σκηνοθέτη δίπλα σε σημαντικούς σκηνοθέτες (Σ. Τσακίρης, Κ. Ευαγγελάτου, Ε. Παπακωνσταντίνου) κι έχει συμμετάσχει στην παράσταση του Τ. Ostermeier “Volksfeind “ ως διερμηνέας για το Φεστιβάλ Αθηνών. Φέτος (2014-2015) συμμετέχει στην παράσταση «Η μητέρα του σκύλου» του Π. Μάτεσι σε σκηνοθεσία Σ. Τσακίρη στο Σύγχρονο Θέατρο ερμηνεύοντας το ρόλο της Αφροδίτης. Παράλληλα συμμετέχει στον πρώτο γερμανόφωνο θίασο Maerz Buehne στην Ελλάδα ερμηνεύοντας Γκέτε,Φασμπιντερ και Μπέρφους στα γερμανικά σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σάρνχορστ, Μαρλένε Καμίνσκυ και Άντριαν Φρίλιγκ.

Την Δευτέρα 27 Ιουνίου 2016 πραγματοποιήθηκε η ετήσια γενική συνέλευση της Attica Bank, κατά τη διάρκεια της οποίας, μετά την υπερψήφιση του απολογισμού της απερχόμενης διοίκησης, εξελέγη το νέο 15μελές διοικητικό συμβούλιο, ύστερα από πρόταση του ΤΣΜΕΔΕ, βασικού μετόχου, της τράπεζας. Η Άννα Πουσκούρη-Reiche, απόφοιτος του 1967, εξελέγη Πρόεδρος του ΔΣ. Περισσότερα στο δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ…

Μία ειδική αναφορά στην Γερμανική Σχολή Αθηνών και την αντίστοιχη της Θεσσαλονίκης περιελάμβανε ο χαιρετισμός του αντικαγκελάριου της Ομοσπονδιακής Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, στο δείπνο που παρατέθηκε προς τιμήν του από το Ελληνογερμανικό Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο, στις 30 Ιουνίου 2016 μας ενημερώνει ο Άγγελος Κωβαίος που ήταν παρών στην εκδήλωση.

Το ηγετικό στέλεχος της SPD και υπουργός Οικονομίας στην κυβέρνηση Μέρκελ, έκανε μία ιστορική αναδρομή στους στενούς δεσμούς Ελλάδας και Γερμανίας. Στο πλαίσιο αυτό, μίλησε μεταξύ των άλλων και για την ίδρυση του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου το 1874 και την ίδρυση λίγα χρόνια αργότερα της Γερμανικής Σχολής Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

Ως γνωστόν, η επίσημη ημερομηνία ίδρυσης της Σχολής είναι το 1896, από τον διευθυντή τότε του Αρχαιολογικού Ισντιτούτου της Αθήνας, Βίλχελμ Ντέρπφενλτ. Η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης είχε ιδρυθεί από τον Αουγκουστ Ζίγκμουντ το 1888, όταν η πόλη ανήκε ακόμη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Ο κ. Γκάμπριελ σημείωσε μεταξύ άλλων και το γεγονός ότι η Ελλάδα ήταν το πρώτο κράτος (από κοινού με άλλα 11) που συνήψε σχέσεις με την Ομοσπονδιακή Γερμανία το 1951, έξι χρόνια μετά το τέλος του Πολέμου. Κατόπιν αυτού, το 1956 επαναλειτούργησε και η Γερμανική Σχολή Αθηνών.

Η απόφοιτός μας Βίκυ Βολιώτη εμφανίζεται στο Ηρώδειο στον “Αμύντα” στην παράσταση που παρουσιάζει ο σκηνοθέτης Σπύρος Ευαγγελάτος. Πρόκειται για ένα κείμενο που τυπώθηκε ανώνυμα το 1745 στη Βενετία, ως ελεύθερη ανάπλαση στα ελληνικά της ομώνυμης κωμωδίας του Τορκουάτο Τάσσο. Πριν από μερικά χρόνια, ο ίδιος ο Ευαγγελάτος ανακάλυψε πως πίσω από τον ανώνυμο συγγραφέα βρισκόταν ο επτανήσιος, από τα Κύθηρα, ιατροφιλόσοφος και ποιητής Γεώργιος Μόρμορης (1720-1790). Περισσότερα…

Ο Γιώργος Πουλημένος γεννήθηκε το 1959 στην Αθήνα και κατάγεται, από την πλευρά της μητέρας του, από την Κάτω Παναγιά (σημερινό Çiftlik) Ερυθραίας, απέναντι από τη Χίο. Αποφοίτησε από την Σχολή το 1977 και σπούδασε χημικός μηχανικός στη Γερμανία, αλλά επέλεξε το επάγγελμα του αναλυτή/προγραμματιστή λογισμικού. Στα ενδιαφέροντά του περιλαμβάνονται οι Η/Υ και η ιστορία της Σμύρνης και των περιχώρων της, με έμφαση σε παλιούς χάρτες και εμπορικούς οδηγούς. Έχει δημοσιεύσει το βιβλίο A Lexicon of Smyrneika, ένα τρίγλωσσο λεξικό (ελληνικά, τουρκικά, αγγλικά) του σμυρναϊκού γλωσσικού ιδιώματος, μαζί με τους George Galdies και Alex Baltazzi, καθώς και τον χάρτη Σμύρνη – İzmir, Ιστορικός Χάρτης, όπου αποτυπώνονται τα μνημεία της παλιάς Σμύρνης πάνω στον σύγχρονο πολεοδομικό ιστό της Ιζμίρ. Έχει επίσης συμμετάσχει ως ομιλητής στο 1ο Συμπόσιο των Λεβαντίνων στη Σμύρνη το 2010 με θέμα μια άγνωστη πτυχή της ελληνικής αντίστασης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με επίκεντρο τη Χίο και τη Σμύρνη που εκδόθηκε το 2018 και σε βιβλίο με τίτλο Οι Μηνιώτες στην Κατοχή, στις εκδηλώσεις του Ελληνικού Κέντρου του Λονδίνου για τη Σμύρνη το 2013 με θέμα το Λεξικό των Σμυρναίικων, καθώς και στο 2ο Συμπόσιο των Λεβαντίνων το 2014 με θέμα την ψηφιακή αποκατάσταση της Προκυμαίας της Σμύρνης, η οποία αποτέλεσε μέρος του δίτομου έργου Η Προκυμαία της Σμύρνης που συνέγραψε με τον Αχιλλέα Χατζηκωνσταντίνου και εκδόθηκε το 2018

Γιώργος Πουλημένος: Η προκυμαία της Σμύρνης…

Την Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016 στον θερινό κινηματογράφο «Λαΐς» της Ταινιοθήκης της Ελλάδος θα προβληθεί η ταινία No Man is an Island, ένα ντοκιμαντέρ του Tim De Keersmaecker, στα πλαίσια της σειράς εκδηλώσεων Πολιτικό Σινεμά. Την διοργάνωση έχει το Ίδρυμα Friedrich Ebert και την επιμέλεια η Δήμητρα Κουζή (απόφοιτος του 1989).

Δανειζόμαστε τα σχόλια και την παρουσίαση από το culturenow.gr:

Ο δόκτωρ Μπαρτόλο αναλαμβάνει τη φροντίδα του Ομάρ, ενός δεκαοκτάχρονου μετανάστη από την Τυνησία που βρέθηκε στις ακτές της Λαμπεντούζα. Του προσφέρει μια οικογένεια, ένα σπίτι και μια θέση διερμηνέα στο τοπικό κέντρο κράτησης. Ο Άνταμ, ένας δεκαεξάχρονος από την Γκάνα «υιοθετείται» από τον διευθυντή ενός ξενοδοχείου στο νησί και μπορεί να δουλέψει ως θαλαμηπόλος. Και τα δύο αγόρια στάθηκαν τυχερά. Ή μήπως όχι; Τι είναι η Λαμπεντούζα, μια γη της Επαγγελίας ή μήπως μια φυλακή στη Μεσόγειο; Δύο μοναδικές ιστορίες υιοθεσίας αποκαλύπτουν τον αγώνα για ελευθερία τόσο των κατοίκων του νησιού όσο και των νεοαφιχθέντων. Την ίδια στιγμή, η Λαμπεντούζα συμβολίζει την ευρωπαϊκή ήπειρο, η οποία αντιμετωπίζει σήμερα την πρόκληση της πραγματικής ενσωμάτωσης.

Περισσότερα…

Το Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής και ο Τομέας Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας προσκαλεί σε ημερίδα με θέμα

«Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση, Πυλώνες για την Ανάπτυξη και την Απασχόληση», την Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016, ώρα 10:00-13:00, στο ΕΒΕΑ (Ακαδημίας 7, Αθήνα).

Ο κ. Thomas Fischer συμπλήρωσε ήδη 6 χρόνια στην Αθήνα και έφθασε η ώρα να μας αποχαιρετήσει. Πρώτα σε μία “δροσερή” τελετή στο σχολείο την Παρασκευή 24 Ιουνίου και αμέσως μετά την επομένη το Σάββατο 25 με ένα γεύμα στο εστιατόριο Ιθάκη στην Βουλιαγμένη. Ο σύλλογος του προσέφερε σαν αναμνηστικό ένα ασημένιο τασάκι με χαραγμένο επάνω του το έμβλημα του συλλόγου μιάς και ο ίδιος ουκ ολίγες φορές την ημέρα δραπέτευε στο αίθριο για ένα τσιγαράκι.

Ο κ. Thomas Fischer με την σύζυγό του Uta (αριστερά) και τα δύο παιδιά τους κατά την διάρκεια της αποχαιρετηστήριας εκδήλωσης στο αίθριο της Γερμανικής Σχολής, όπου παράλληλα απαχαιρετήσαμε και τους καθηγητές που ολοκλήρωσαν την “θητεία” τους στην Αθήνα.	Το αναμνηστικό δώρο του συλλόγου

Από το γεύμα που παρέθεσε το Vorstand στο εστιατόριο “Ιθάκη”:

Με τίτλο «Ώρα για ένα νέο ευρωπαϊκό όραμα» η Real News της προηγούμενης Κυριακής δημοσίευσε ένα άρθρο της Ντόρας Μπακογιάννη.

«Ώρα για ένα νέο ευρωπαϊκό όραμα»

Ντόρα Μπακογιάννη

Το αποτέλεσμα του βρετανικού δημοψηφίσματος αποτελεί αναμφισβήτητα ένα μεγάλο σοκ πρωτίστως για την ίδια τη Βρετανία αλλά και την Ευρώπη. Η Ευρώπη που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομική δύναμη και ο τρίτος μεγαλύτερος χρηματοδότης της Ένωσης αποχωρεί.

Υπήρχε πάντα ένας μύθος στην Ευρώπη, εκείνος του ποδηλάτου: αρκεί να κάνεις πετάλι για να πάει μπροστά. Η πραγματικότητα καταδεικνύει ότι η Ευρώπη έχει κάνει πολλά πισωγυρίσματα στη διάρκεια της πορείας της, άλλοτε μικρά κι άλλοτε μεγάλα. Το βρετανικό δημοψήφισμα αποτελεί μετά βεβαιότητας το μεγαλύτερο χτύπημα που δέχθηκε η Ένωση από την εποχή της ίδρυσής της. Θα είναι μεγάλο σφάλμα να διαβάσουμε λανθασμένα το μήνυμα του βρετανικού λαού. Είναι βέβαιο ότι σ’ ολόκληρη την Ευρώπη υπάρχει πλέον μία έντονη δυσφορία που εκφράζεται με σταθερά αυξανόμενη αντισυστημική ψήφο. Οφείλουμε να στραφούμε προς εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που κάνουν αυτή την επιλογή. Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι ο ξύλινος ευρωπαϊκός πολιτικός λόγος δεν τις αγγίζει πια.

Το ερώτημα είναι απλό: τι κάνουμε τώρα;

Αντιλαμβανόμαστε ότι η κουρασμένη Ευρώπη άφησε το όραμά της ανυπεράσπιστο και επέτρεψε να δημιουργηθούν ακραίες λαϊκιστικές τάσεις σε ολόκληρη την ήπειρο; Να κλαίμε πάνω απ’ το χυμένο γάλα ή μήπως να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση για το τι έφταιξε και να δουλέψουμε για μια άλλη Ευρώπη πιο ενωμένη, πιο αλληλέγγυα και λιγότερο γραφειοκρατική; Μετά βεβαιότητας, χρειαζόμαστε μια Ευρώπη περισσότερο αποτελεσματική.

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Εμείς οι Έλληνες ξέρουμε ότι όταν συγκρούονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια. Πρέπει με απόλυτη νηφαλιότητα και ψυχραιμία να αναλύσουμε τα νέα δεδομένα, να ξεκαθαρίσουμε τους στόχους και το ρόλο της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα και, κυρίως, να συμμετέχουμε στη διαμόρφωση της νέας ευρωπαϊκής πραγματικότητας με ομοψυχία, υπευθυνότητα και δυναμισμό. Εμείς που πιστεύουμε στις αξίες της ενωμένης Ευρώπης, πρέπει να πολεμήσουμε το λαϊκισμό, το ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Η Ευρώπη έχει μέλλον. Ήρθε η ώρα να παλέψουμε για να το κερδίσουμε.

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, πλησιάζει και η Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου που θα συναντηθούμε όλοι στο Sui Generis. Επειδή πάει καιρός από την τελευταία φορά που πήγαμε ας θυμίσουμε την διεύθυνση: Βεντήρη 7, δίπλα στο Ξενοδοχείο Hilton. Το ραντεβού μας είναι 9 το βράδυ. Είναι βέβαιο ότι θα είναι εκεί και οι “Γερμανοί” που παραδοσιακά έρχονται εκείνο το Σαββατοκύριακο για τις διακοπές των Χριστουγέννων στην Αθήνα.