Οι εκδόσεις Παρισιάνου παρουσίαζουν την Παρασκευή 5 Απριλίου στις 19:30 στο βιβλιοκαφέ Zatopek το βιβλίο της Γιώτας Βάσση “Φιλείν και Εράν”.

 Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον έρωτα που μας μεταμορφώνει, μετατοπίζει τις σταθερές μας, αλλάζει τον προσανατολισμό μας, μάς παιδεύει, μάς εξάπτει και μάς πονά, και, εντέλει, μάς καταξιώνει ως υπάρξεις.

Κάθε έρωτας είναι μοναδικός, διαφορετικός, έχει τη δική του δυναμική. Ταυτόχρονα, ο έρωτας είναι καθολικός, άχρονος και πανανθρώπινος· συνάμα, εξαρτώμενος, σε κάποιον βαθμό, από την εποχή-πλαίσιο, καθώς ουδείς μπορεί να ισχυριστεί ότι οι άνθρωποι ερωτεύονται σε ιστορικό, πολιτικό και πολιτισμικό κενό.

(περισσότερα…)

(*) αν η Σχολή δεν έκλεινε το 1944 και συνέχιζε την φοίτησή του εκεί θα αποφοιτούσε το 1948

Γεννήθηκε στον Άλιμο Αττικής και είναι γιος του Ιωάννη Γερουλάνου και της Δέσποινας Στρέιτ. Από την πλευρά του πατέρα του είναι εγγονός του Μαρίνου Γερουλάνου ενώ από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του Γεώργιου Στρέιτ, δισέγγονος του Στέφανου Στρέιτ, ανιψιός του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή, ανιψιός του πρωθυπουργού Δημήτριου Μάξιμου και απόγονος του Ανδρέα Λόντου, μέλους της πατρινής οικογενείας πολιτικών.

Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1941-42 στην 2α 8ταξίου (ΣΤ’ Δημοτικού) και παραμένει έως το έτος 1943-44 στην 4η 8ταξίου (Β’ Γυμνασίου), χρονιά που η Σχολή έκλεισε λόγω του Πολέμου, οπότε πήγε στο Κολλέγιο Αθηνών, αλλά ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Νότιο Αφρική. Ο αδελφός του, Γεώργιος, ήταν μαθητής το 1943-44 στην Α’ Γυμνασίου επίσης στην Αραχώβης μόνον για μία χρονιά.

Σπούδασε στο πολυτεχνείο της Ζυρίχης. Εργάστηκε ως μηχανικός και το 1981 ίδρυσε επιχείρηση ιχθυοτροφείων στην Κεφαλλονιά. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Guelf του Καναδά.

Το 1961 διορίστηκε ιδιαίτερος γραμματέας του Βασιλέως Παύλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1964, ενώ την περίοδο 1964 – 1967 ήταν τελετάρχης του Βασιλέως Κωνσταντίνου. Την περίοδο 1967 – 1974 διετέλεσε αυλάρχης της Βασίλισσας Άννας Μαρίας. Κατά τη μεταπολίτευση διορίστηκε Γενικός Διευθυντής Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του Υπουργείου Συντονισμού (1976 – 1981). Έχει τιμηθεί με την διάκριση “Global 500” των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης είναι μέλος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη.

Πέθανε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 2018. Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Καλλιγά, πρόεδρο του Μουσείου Μπενάκη και έχει τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων και τον Παύλο Γερουλάνο.

(η φωτογραφία είναι δανεισμένη από το άρθρο της Μαργαρίτας Πουρνάρα στην εφημερίδα Καθημερινή)

Μαρίνος Γερουλάνος (1930 – 2018), έγνοια για τον άνθρωπο, το περιβάλλον, τον πολιτισμό και τη γνώση…

Οικογένεια Γερουλάνου: Ένα παλιό αρχοντικό «τζάκι» της Ελλάδας- Η σχέση με το Παλάτι, ο απόγονος Παύλος και η φιλία του με τον Γιώργο Παπανδρέου…

Μαρίνος Ι. Γερουλάνος (wikipedia)…

Ο Βύρων Κουρουνιώτης γεννήθηκε το 1924 στην Αθήνα και έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Καλλιθέα. ‘Ηταν γιός του Ιωάννη και της Ουρανίας και πρωτοεμφανίζεται στα μαθητολόγια της Σχολής στην Β’  Γυμνασίου την χρονιά 1937-38, παραμένει έως την Στ’ Γυμνασίου και αποφοιτά την χρονιά 1941-42 και όπως αναφέρεται στο βιογραφικό του όνειρό του ήταν να σπουδάσει στη Γεωπονική Σχολή της Γερμανίας. Όμως όταν έγινε η γερμανική Κατοχή εντάχθηκε στην αντίσταση, στην ΕΠΟΝ, στο αντάρτικο κίνημα και μετά στον ΕΛΑΣ. 19 ετών έφυγε στα βουνά και πολέμησε στο αντάρτικο Ρούμελης και μετά στην Πελοπόννησο.

Στη διάρκεια της Κατοχής έχασε τους 2 από τους 3 αδελφούς του. Ο μεγαλύτερος, ο Μικές Κουρουνιώτης, εκτελέστηκε από τους Γερμανούς ενώ ο μικρότερος, ο Αντώνης, πέθανε από φυματίωση λίγους μήνες πριν βρεθεί το εμβόλιο για τη φυματίωση.

Μετά την απελευθέρωση και τα Δεκεμβριανά συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία. Δεν εκτελέστηκε αλλά από το 1945 ως το 1949 «επισκέφθηκε» όλα τα όμορφα νησιά μας (τόπους εξορίας τότε) ως πολιτικός κρατούμενος: Αίγινα, Κέρκυρα, Σύρο και κατέληξε στη Γυάρο όπου μαζί με συγκρατούμενούς του, ενώ ζούσαν σε υποτυπώδη αντίσκηνα, έχτιζαν με βράχους που κουβαλούσαν μόνοι τους το «κολαστήριο» της Γυάρου όπως το ονόμαζε πάντα λέγοντας: «όταν μπήκαμε σ΄αυτή την κόλαση νοσταλγούσαμε τις σκηνές μας…»

Μετά το 1949 συνέχισε να είναι ενεργό μέλος του ΚΚΕ και της ΕΔΑ αργότερα. Παντρεύτηκε την Βασιλική Ζαχαρία και απέκτησαν μια κόρη την Ουρανία.

Στη Δικτατορία του 1967 γλύτωσε τη σύλληψη γιατί τον έκρυψαν επί ένα χρόνο, ίσως και περισσότερο, με κίνδυνο της ζωής τους, δύο «φιλοβασιλικές» και άρα υπεράνω πάσης υποψίας θείες του (από την πλευρά της γυναίκας του), που τον αγαπούσαν πάρα πολύ…

Κατάφερε να διαφύγει παράνομα στην Ευρώπη όπου έζησε κάποια χρόνια.

Απογοητευμένος από τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968 απομακρυνόταν, σταδιακά, από την ενεργό πολιτική δράση.

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ασχολήθηκε με το εμπόριο κινηματογραφικών ειδών και τον κινηματογράφο, μαζί με τον μόνο αδελφό του, που είχε επιβιώσει, τον Διονύση.

Μπορεί να μην κατάφερε να σπουδάσει γεωπονία όμως κατάφερε ν’αγοράσει ένα μικρό κομμάτι γης παραθαλάσσιο στην Αίγινα και ένα τρεχαντήρι. Σ’ αυτά αφιέρωνε όλον σχεδόν τον ελεύθερο χρόνο του μέχρι το τέλος της ζωής του ψαρεύοντας και αγαπώντας τη φύση και τα φυτά του. Κατάφερε να μεταμορφώσει ένα άγονο και αμμώδες έδαφος σ’ έναν μικρό παράδεισο δίπλα στη θάλασσα. Το έργο του συνεχίζει με περισσή αφοσίωση και ζήλο ο γαμπρός του Γιάννης Λάζαρης μέχρι σήμερα.

Πρόφθασε να χαρεί τον εγγονό του Αλέξη Κωτσόπουλο και τα δύο του δισέγγονα τον Βύρωνα και τον Άγγελο. Δεν πρόλαβε να γνωρίσει την δισέγγονή του Άννα.

Ενώ άντεξε παληκαρίσια όλες τις κακουχίες και τα βασανιστήρια δεν μπόρεσε ποτέ, μέχρι το τέλος, να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν θυμόταν την «επαίσχυντη», όπως την έλεγε, «Συμφωνία της Βάρκιζας» και την παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ.

Πέθανε το 2008 βαθειά πικραμένος από την «κατάντια», όπως έλεγε, και την πολυδιάσπαση του κινήματος.

(*) το βιογραφικό του το οφείλουμε στην κόρη του Ουρανία Κουρουνιώτη και είναι αναρτημένο μαζί με την φωτογραφία του στην ιστοσελίδα http://www.aylonfilmarchives.com/

karellas_outlines

Με ιδιαίτερη χαρά θα υποδεχθούμε στην αίθουσα εκδηλώσεων της Σχολής μας, την Τετάρτη 27 Μαρτίου 2024, στις 11:55, τον καθηγητή Σωτήριο Καρέλλα , στο πλαίσιο της σειράς εκδηλώσεων Φυσικών Επιστήμων, Science Moments. Ο ομιλητής θα αναπτύξει το θέμα:

«Οδεύοντας προς την κλιματική ουδετερότητα – Τα ενεργειακά συστήματα του μέλλοντος»

παρουσία των μαθητριών και των μαθητών της 10ης και 11ης τάξης και στη συνέχεια θα δεχθεί ερωτήσεις από το κοινό και θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση.

Ο κ. Σωτήριος Καρέλλας, καθηγητής στον τομέα Θερμότητας της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Διευθυντής του Εργαστηρίου Θερμικών Διεργασιών, επισκέπτης καθηγητής στο Technische Universität München και στο Universität

Bayreuth της Γερμανίας, μιλά για νέα ενεργειακά συστήματα, τα οποία προσφέρουν ελπιδοφόρους τρόπους για τη μείωση των εκπομπών CO 2 και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Στο πλαίσιο της παρούσας ομιλίας θα παρουσιαστούν οι στόχοι, οι οποίοι έχουν τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για κλιματική ουδετερότητα, ενώ θα αναλυθούν ενεργειακά συστήματα που αναμένεται να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών σε κεντρικές και αποκεντρωμένες εφαρμογές.

Σας προσκαλούμε, λοιπόν, θερμά να παρακολουθήσετε την εκδήλωση σε απευθείας μετάδοση μέσω live-streaming, ακολουθώντας στις 27.3.24 και ώρα 11:55 τον ακόλουθο σύνδεσμο:

Join Zoom Meeting

https://us06web.zoom.us/j/89056854800

Meeting ID: 890 5685 4800

Σε νέα μετάφραση της Έμης Βαϊκούση (’76) κυκλοφόρησε προσφάτως ο “Γαλάζιος Άγγελος“, το σημαντικό μυθιστόρημα του Heinrich Mann (εκδόσεις Ίνδικτος).

Ο καθηγητής Ράας, εργάζεται σε ένα λύκειο και είναι ο τυπικός, παλαιών αρχών αυστηρός δάσκαλος, που ζει μια άχαρη και άδεια ζωή. Δεν ξέρει τίποτα άλλο από σπίτι-δουλειά και το αντίστροφο. Ο συνδυασμός του δράματος του καταπιεσμένου καθηγητή, του κυνισμού με τον οποίο τον χειρίζεται η Λόλα την οποία έχει γνωρίσει σε ένα καμπαρέ, η αντίθεση του αυστηρού περιβάλλοντος του σχολείου και του βρώμικα αισθησιακού περιβάλλοντος του καμπαρέ, συνθέτουν μία ατμόσφαιρα εκρηκτική, ακραία όσο και μαγευτική.

Στο ένθετο «Β2/Βιβλία» της εφημερίδας «Το Βήμα» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2024, δημοσιεύτηκε κείμενο του βιβλιοκριτικού Γρηγόρη Μπέκου για τον Γαλάζιο Άγγελο με τίτλο “Η πτώση ενός τυράννου“.

Πληροφορίες για το βιβλίο…

Am Montag, dem 25. September 2023, nahm die international erfolgreiche Rednerin Esther O’Callaghan virtuell an unserer naturwissenschaftlichen Veranstaltungsreihe „Science Moments“ teil.

Ihr Vortrag fokussierte sich auf das stets aktuelle Thema „The future of work and learning“. Als Gründerin und CEO von hundo.xyz gilt sie als Expertin für neue Karrieremöglichkeiten im Metaversum und Web 3. Ihr Anliegen ist es, der jungen Generation Gen Z die nötigen Fähigkeiten zu vermitteln, um überall auf der Welt arbeiten und lernen zu können.

Während des Vortrags erläuterte sie den Unterschied zwischen Web 2 und Web 3 und unterstrich moderne technologische Berufe wie Community-Management, Programmierung, Blockchain-Entwicklung, digitales Marketing und „Zero Knowledge“, sowie kreative Berufe wie Digitalarchitektur und digitale Mode, die die Möglichkeit bieten, digitale Welten zu gestalten.

Wir hoffen, dass das Thema für unsere SchülerInnen Anreize und Impulse geschaffen hat, sich mit dem digitalen Zeitalter auseinanderzusetzen.

Im Kunstunterricht schufen die SchülerInnen unter der Anleitung von Frau Enzmann und Frau Simantira Werke, die in einer Collage gesammelt wurden, die man ihr als Geschenk überreichte.

Με μεγάλη μας χαρά υποδεχόμαστε την πρωτοβουλία της DSA, η οποία προσκαλεί αποφοίτους όλων των ετών την Τετάρτη 29 Μαΐου 2024 στις 20:00 στην πρώτη βραδιά αποφοίτων.

Η εκδήλωση, η οποία διοργανώνεται με την υποστήριξη του Συλλόγου Αποφοίτων της DSA, θα πραγματοποιηθεί στους χώρους της Σχολής.

Παρακαλούμε, επιβεβαιώστε τη συμμετοχή σας μέχρι τις 30 Απριλίου 2024, συμπληρώνοντας την ακόλουθη φόρμα συμμετοχής.

Θα περάσουμε μια υπέροχη βραδιά!

Γεννημένος το 1944 στην Αθήνα, αποφοίτησε από τη Γ.Σ.Α. το 1962. Σπούδασε Νομική και Οικονομικές – Πολιτικές Επιστήμες στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ στη συνέχεια απέκτησε διδακτορικό στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1974).

Διετέλεσε σύμβουλος στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και σε διάφορες επιχειρήσεις. Υπήρξε επίσης μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του Ο.Ο.Σ.Α. (1993-2000) και οικονομικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού κατά το διάστημα 1994-2000. Χρημάτισε ακόμη Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (2000-2001), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (2001-2004) και Υπουργός Εξωτερικών (2004). Το Δεκέμβριο του 2009 παραιτήθηκε από μέλος του Δ.Σ. του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη για να αναλάβει Πρόεδρος του Δ.Σ. στα Ελληνικά Πετρέλαια. Στις 11 Νοεμβρίου 2011 ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Είναι καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Στην βιβλιονέτ…

Ο Τάσος Γιαννίτσης στις “Ιστορίες”…

“Στοιχειώδες, Γουότσον!”…

Ανισότητητες, φτώχεια, οικονομικές ανατροπές στα χρόνια της κρίσης…

BLOD – Bodossaki Lectures on Demand…

Γεννημένος το 1950 στην Αθήνα είναι απόφοιτος του 1968 και είναι γιος του Αρχελάου Αντώναρου, γελοιογράφου και της Γεωργίας Πρωτονοτάριου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δημοσιογράφος.

Το 1974 ορίστηκε ανταποκριτής του AXEL SPRINGER VERLAG AG καλύπτοντας τα Βαλκάνια ενώ στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Ρώμη. Το 1992 επέστρεψε στην Αθήνα ως ανταποκριτής αυτή τη φορά για την Μέση Ανατολή.

Στις 2 Ιουλίου 2004 ορίστηκε αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος ενώ στις 23 Οκτωβρίου 2008 ορίστηκε με απόφαση του πρωθυπουργού κυβερνητικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης Καραμανλή.

Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009 συμπεριελήφθη πέμπτος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας χωρίς αρχικά να εκλεγεί. Την ίδια μέρα όμως λόγω της παραίτησης του επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας, Γιώργου Σουφλιά, η 5η θέση έγινε εκλόγιμη με συνέπεια να εκλεγεί εν τέλει βουλευτής. Το 2013 ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου της ΕΚΤ στην Ελλάδα.

Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία μεταξύ των οποίων αυτό του ιδρύματος Μπότση. Το 1994 εξελέγη πρόεδρος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε για αρκετά χρόνια, ενώ το 1982 εξελέγη πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής.

Die

DEUTSCHE SCHULE ATHEN

sucht zum 01.09.2024 für 3 Jahre (Verlängerungsmöglichkeit)

Stellenumfang: Vollzeit

eine Lehrkraft für die Grundschule

(1. bis 4. Klasse) als Klassenlehrer/in

Die konkreten Aufgabengebiete:

Klassenlehrer/in einer deutschsprachigen Grundschulklasse (1. Schuljahr)

Die Deutsche Schule Athen (DSA) ist eine deutsche Auslandsschule in Griechenland mit einem umfassenden Bildungsangebot für Kinder ab 3 Jahren vom Kindergarten über die Grundschule bis zum Deutschen Internationalen Abitur.

Wir erwarten:

• Lehrbefähigung für die Grundschule in Deutschland, Österreich oder der Schweiz

• Vorzugsweise mit Berufserfahrung als Klassenlehrer/in

• Deutsch als Muttersprache

• Interesse an interkulturellen Erfahrungen

• Moderne Methodik und Didaktik.

• Engagement für die weitere Schul- und Unterrichtsentwicklung

• Flexibilität, Teamfähigkeit, Belastbarkeit und Freude an der Arbeit mit Kindern

• Erwünscht sind Interesse/Erfahrung beim Einsatz digitaler Medien im Grundschulunterricht und/oder bei der Erarbeitung eines Medienkonzepts

Wir bieten:

• ein angenehmes Arbeitsumfeld mit hohem Entwicklungspotenzial

• Gehaltseinstufung in Anlehnung an den deutschen Tarifvertrag der Länder (TVL)

• gute kollegiale Zusammenarbeit

• angemessene Bezahlung

Ihre aussagekräftige Bewerbung (Anschreiben, Motivationsschreiben, Lebenslauf, Lichtbild und Zeugnisse) richten Sie bitte in deutscher Sprache bis spätestens 01.04.2024 in elektronischer Form an bewerbungen@dsathen.gr

Ο Γιώργος Δεπάστας (΄63) υπογράφει τη μετάφραση της  σαρδόνιας, σκοτεινής κωμωδίας “Ο Άσχημος” του Marius Von Mayenburg, με πρωταγωνιστές τους Ορφέα Αυγουστίδη, Γιάννη Κλίνη, Μαίρη Μηνά και Ηλία Μουλά, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή.

Τέσσερις ηθοποιοί σε οκτώ ρόλους εναλλάσσοντας σκηνές και χαρακτήρες με καταιγιστικό ρυθμό, σ’ αυτή την καυστική σάτιρα για τη βιαιότητα της σύγχρονης ναρκισσιστικής κοινωνίας, όπου η εικόνα και το κοινωνικό status καθορίζει πλέον, περισσότερο από ποτέ, τον πυρήνα της ύπαρξής μας.

ΝΕΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ Προφήτου Δανιήλ 3, Αθήνα 104 35, τηλ 2118005141

Περισσότερα: https://www.more.com/theater/asximos/

Είχε αρκετό κόσμο, των Βαΐων, πριν εκδράμουν όλοι για Πάσχα.

Πρώτα ποτίσαμε τα δεντράκια του Χρήστου. Μερικά αναπτύσσονται καλά.

Μετά βόλτα στα ψηλά της Πάρνηθας:  Προς Μον Παρνές > διάσχιση Χούνης κάτω από το Μπάφι > Κοντά στο Φλαμπούρι > πηγή Κορομηλιά > Μεσιανό Νερό > επιστροφή από μονοπάτι πάνω από την περιφερική  άσφαλτο του βουνού.

Μικρή στάση για γλυκό στο Μπάφι. (περισσότερα…)

Ο Πάνος Λουκάκος γεννήθηκε το 1949 και είναι απόφοιτος του 1967. Σπούδασε στη Νομική της Αθήνας και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Νομική Σχολή της Βόννης στο Δημόσιο Δίκαιο με υποτροφία από την «Friedrich Ebert Stiftung» που είναι συνδεδεμένη με το SPD.

Το 1968 ξεκινά την επαγγελματική του καριέρα ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Βήμα» κάνοντας πολιτικό ρεπορτάζ και αρθρογραφία και μετά από μία διετή διακοπή λόγω μεταπτυχιακών θα εργαστεί ως το 1983, οπότε θα μεταπηδήσει στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», όπου και θα παραμείνει μέχρι το 1990.

Από το 1990 έως το 1994 θα εργαστεί στην «Καθημερινή» ως αρθρογράφος αρχικά και ως διευθυντής στη συνέχεια και αμέσως μετά θα διατελέσει διευθυντής / εκδότης της εφημερίδας «Μεσημβρινή».

Όλο αυτο το διάστημα από το 1980 έως το 1996 εργάζεται παράλληλα και ως πολιτικός σχολιαστής της ελληνικής εκπομπής της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας.

Το 1996 έως το 2000 θα διατελέσει Βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας και το 2003-2004 Αντιδήμαρχος Αθηναίων στα Πολιτιστικά, ενώ από το 2005 έως το 2010 θα ορισθεί Εντεταλμένος Σύμβουλος στην ΕΡΤ.

Άρθρα του Πάνου Λουκάκου στην Athens Voice…

Η Έβη (“Παρασκευή”, το οποίο η μητέρα της ως δημοτικίστρια έγραφε με “β”) Στασινοπούλου γεννήθηκε στις 8.7.1924 στην Αθήνα και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή από το 1936 έως το 1942. Συμμαθήτριές της ήταν η Βεατρίκη Δημητριάδου, η Δήμητρα Καρβελά, αλλά και η Νίκη Γουλανδρή, που παρακολουθούσε το γερμανικό τμήμα. Αμέσως μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε στο νηπιαγωγείο της σχολής και παράλληλα οργάνωνε και πρόσφερε συσίτιο, αφού παρότι είχε γραφτεί στο Πανεπιστήμιο οι Ανώτατες Σχολές ήταν κλειστές. Σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και το 1950, με το τέλος των σπουδών της εργάσθηκε ως καθηγήτρια στην ιδιωτική σχολή “Αθήναιον”, αφού ο αρχαιολογικός κλάδος ήταν τότε κλειστός για τις γυναίκες. Από το 1953 έως το 1954 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Ρώμη και το 1955 ξεκίνησε να εργάζεται ως επιστημονική βοηθός στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στον αποκιβωτισμό (επανέκθεση των αρχαιοτήτων) και ως επιμελήτρια της Συλλογής Χαλκών (1965-1973) έχοντας στο μεταξύ προσληφθεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Υπηρέτησε ως επιμελήτρια αρχαιοτήτων Ιονίων Νήσων στην Κέρκυρα και στη Βοιωτία, όπου ανέσκαψε το ανάκτορο του Κάδμου και οργάνωσε το Μουσείο στη Θήβα. Στην Εύβοια ανέσκαψε το Ηρώο στο Λευκαντί και αναδιοργάνωσε το Μουσείο της Σκύρου.

Το 1962 παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τουλούπα, δικηγόρο και πολιτευτή από την Ευρυτανία, ο οποίος εκτοπίστηκε και φυλακίστηκε στην περίοδο της Δικτατορίας και σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1978.

Το 1979 έμεινε στο Βερολίνο ως υπότροφος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές εργαζόμενη πάνω στο θέμα που την απασχολούσε από παλιά, τα γλυπτά του ναού του Δαφνηφόρου Απόλλωνα (Ερέτρια) και που παρουσίασε το 1982 ως διατριβή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, χρονιά που θα της ανατέθηκε η διεύθυνση της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Έτσι συνεργάστηκε με τους μηχανικούς, που είχαν αναλάβει τα αναστηλωτικά έργα στην Ακρόπολη και έπεισε την Υπουργό Μελίνα Μερκούρη για την αποκατάσταση του κτηρίου Weiler στο οικόπεδο Μακρυγιάννη και τη χρησιμοποίησή του ως Κέντρου Μελετών της Ακρόπολης.

Συνταξιοδοτήθηκε στις 31.12.89 αλλά δεν έπαψε να μετέχει στα Συμβούλια της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως δίνοντας παράλληλα διαλέξεις. Το 2004 κυκλοφόρησε το βιβλίο “Από την Πνύκα στο Παγκράτι“, μία επιλογή από τις επιφυλλίδες που δημοσίευσε στην εφημερίδα “Τα Νέα” από το 1990 έως το 2000.

Απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 2021.

Έβη Τουλούπα: “Η Μεγάλη Κυρία της αρχαιολογίας”…

Η Έβη Στασινοπούλου – Τουλούπα σε μια συνέντευξη / video για τον “αποκιβωτισμό”…

Έβη Τουλούπα, η μεγάλη κυρία της Αρχαιολογίας…

Οι “Επτά Νάνοι” της Αραχώβης to 1989…

Η ΕΦΑ τίμησε την Έβη Τουλούπα…

https://www.aeginaportal.gr/politismos/ekdiloseis/11276-xoros-kai-mnimi-tis-aiginas-me-ti-symmetoxi-tou-kyriou-ioanni-varvitsioti-i-ekdilosi-tou-fantasou-tin-poli-laografiko-mouseio.html

Η Αλίκη Πάνου, απόφοιτος του 1972, επιχειρεί μία καταγραφή της πορείας της οικογένειάς της, που ξεκινά από τα την οικογένεια των Μπενιζέλων τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, περνάει στα χρόνια του Όθωνα συγγενεύοντας με τον στρατιωτικό γιατρό του Όθωνα Anton Lindermayer, περνάει μέσα από τις οικογένεις Χρηστομάνου και Στρατηγοπούλου στις οικογένειες Ζάννου και Πάνου. Το κείμενο είναι μοναδικό και αποκαλύπτει όλη την διαδρομή που περνάει μέσα και από την Γερμανική Σχολή από τις πρώτες ημέρες της ίδρυσής της:

Προκόπης Μπενιζέλος (1782 – 1850) από την πολύ παλαιά αθηναϊκή οικογένεια των Μπενιζέλων, την οικογένεια της Αγ. Φιλοθέης. Από το 1818 αναφέρεται μαζί με άλλους ως δημογέροντας, το 1821 είναι μαζί με άλλους δύο οι τελευταίοι δημογέροντες της Αθήνας υπό τον ζυγό των Τούρκων. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε από τους Τούρκους, συμμετείχε σε αρκετές μάχες για την ανακατάληψη της Αθήνας τον Απρίλιο του 1821.

Παντρεύτηκε κάποια Bastianne και απέκτησαν τέσσερεις κόρες και δύο γιούς μεταξύ των οποίων και:

1) Την Αρτέμιδα Μπενιζέλου, που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γεννάδιο: επτά παιδιά, εκ των οποίων ο Ιωάννης Γεννάδιος, επανειλημμένως πρέσβυς και απεσταλμένος στο Λονδίνο, ίδρυσε την Γεννάδειο Bιβλιοθήκη.

Άλλα παιδιά της Α. Μπενιζέλου και του Γ. Γενναδίου : ο Αναστάσιος ήταν Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ανύπαντρος, και ο Παναγιώτης, βοτανολόγος, συγγραφέας βοτανικών έργων, επικεφαλής του Βοτανικού Κήπου στην Κύπρο και αργότερα οργανωτής και επικεφαλής του Βοτανικού Κήπου των Αθηνών.

Άλλα παιδιά της Α. Μπενιζέλου και του Γ. Γενναδίου ήταν οι δύο μεγαλύτερες κόρες, η Ελπίδα και η Κλεονίκη, ζωγράφος και γλύπτρια αντίστοιχα. Ζούσαν από νεαρή ηλικία στην Ρώμη ανύπαντρες και πέθαναν σε μεγάλη ηλικία. Τις επισκεπτόταν συχνά ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος.

2) Την Αθηνά Μπενιζέλου, γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη όταν η μητέρα της διέμεινε ένα διάστημα εκεί για να ζητήσει χάρη από τον Σουλτάνο για τον άνδρα της. H Aθηνά παντρεύτηκε κάποιον Σούτσο

3) Την Aγγέλικα Μπενιζέλου που παντρεύτηκε τον Anton Lindermayer (1808-1868), στρατιωτικό γιατρό που ήρθε με τον Όθωνα από την Βαυαρία.

Μου έχουν πει πως διακρίνεται στο έργο του Peter von Hess “Ή άφιξη του Οθωνα στην Ελλάδα”:

Έχτισαν το σπίτι τους γωνία Ιπποκράτους και Πανεπιστημίου -που κατεδαφίστηκε το 1960- “μακριά έξω από την πόλη”. Η οικία Lindermayer χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως λέσχη φοιτητών. Ο Όθων έδωσε στον Anton Lindermayer τον τίτλο von για την προσφορά του στα χρόνια της χολέρας (1850). Αργότερα ήταν ο γιατρός του βασιλικού ζεύγους. Είναι εκείνος που βασικά έστειλε παλαιολιθικά ευρήματα από το Πικέρμι στο Μόναχο, όπου αναγνωρίστηκε η αξία τους, και έγραψε μεταξύ άλλων και το 1ο ή 2ο βιβλίο για τα πουλιά της Ελλάδας. Γύρισε πίσω στην Βαυαρία μαζί με τον Όθωνα. Έκανε 10 παιδιά και τα βάφτισε ορθόδοξα. Πολλά πέθαναν νωρίς. Μόνο 3-4 έζησαν αρκετά, μεταξύ των οποίων:

1. Αθηνά von Lindermayer: παντρεύτηκε τον Αναστάσιο Χρηστομάνο, γνωστό καθηγητή χημείας στο Πανεπιστήμιο και αργότερα πρύτανη. Πρωτότοκος γιός ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, δάσκαλος της αυτοκράτειρας Σίσσυ, ο οποίος ίδρυσε και την NEA ΣΚΗΝΗ, ο 2ος με αυτοκίνητο στην Ελλάδα (Einzylinder de Dion Bouton νομίζω). Ο πρώτος με αυτοκίνητο ήταν κάποιος Nicholas Kontogiannakis με ένα Peugot.

2. Ειρήνη von Lindermayer που παντρεύτηκε τον Κλεάνθη Ζάννο και απέκτησε την Ισμήνη Ζάννου, η οποία παντρεύτηκε τον Georg Grohmann (μεταλλεία Σερίφου) και έζησαν στην Σέριφο και στο Φάληρο, όπου έχτισαν το σπίτι τους “Πικροδάφνη” στον λόφο πάνω από το ρέμα της Πικροδάφνης – τότε δεν υπήρχε σχεδόν κανείς στο Φάληρο. Η Ισμήνη απέκτησε 7 παιδιά, εκ των οποίων η μια κόρη παντρεύτηκε τον Μαρίνο Γερουλάνο.

3. Προκόπης von Lindermayer (1897-1950) που σπούδασε μηχανικός στο Μόναχο κα επέβλεψε μεταξύ άλλων την ανέγερση της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Χτίζει το σπίτι του στο Στροφύλι, στην Κηφισιά, σε κτήματα της προίκας της μητέρας του Αγγέλικας Μπενιζέλου μεταξύ του 1875 και του 1883 περίπου και ασχολείται με καλλιέργειες μαζί με τον Αλέξη Χρηστομάνο, αδελφό του κουνιάδου του, καθ. χημείας Αν. Χρηστομάνου. Από τότε ζει η οικογένεια στην Κηφισιά.

Παντρεύτηκε την Αntonie von Lottner από το Schloß Herrngiersdorf κοντά στο Regensburg, την πρώτη ιδιωτική Schloßbrauerei του κόσμου. Η Antonie αφορίστηκε από την καθολική εκκλησία, καθώς παντρεύτηκε ορθόδοξο. Απέκτησαν 3 παιδιά: την Οττίλια, τον Ορέστη και την μικρότερη, την Ματθίλδη-Ειρήνη, την γιαγιά μου.

Καθώς προς το τέλος αρρώστησε βαριά και η γυναίκα του έμεινε μετά μόνη, άρχισαν να πουλάνε κτήματα. Μεταξύ αυτών πρέπει σίγουρα να ήταν και αυτό του Dörpfeld, που χτίστηκε το 1891.

Η γιαγιά μου παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζάννο του Μιλτιάδη Ζάννου (αδελφός του Κλεάνθη Ζάννου, βλ. ανωτέρω) με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη: η μητέρα του Ι. Ζάννου ήταν η Μαριόρα Στρατηγοπούλου, όπως φαίνεται απόγονος του στρατηγού Αλέξιου Στρατηγόπουλου που επανακατέκτησε την Κωνσταντινούπολη μετά την 4η Σταυροφορία.

Η γιαγιά μου απέκτησε δυό κόρες, την Λίλιαν (1921-2010) και την Γιάννα (Ιωάννα-Μαρία, 1926-2009): και των δύο οι ταυτότητες αναφέρουν ως τόπο γέννησής του την Κηφισιά, καθώς η οικογένεια ζούσε από το ~1885 στην Κηφισιά και δεν υπήρχαν τότε μαιευτήρια.

Και οι δύο κόρες πήγαν στην Γερμανική και η μητέρα μου παντρεύτηκε τον συμμαθητή της αδελφής της, τον Θεμιστοκλή-Ερβέρθο Πάνο του Δημητρίου Πάνου και της Alice Laich (1923-1996).

Τα δυο παιδιά της Γιάννας και του Θέμου, ο αδελφός μου Δημήτρης (1957-1999) και εγώ (1954) πήγαμε φυσικά κι εμείς στην Γερμανική.

Aλίκη Πάνου, Κηφισιά, 23 Απριλίου 2020

Σημείωση 1: μικρότερος αδελφός του Μιλτιάδη Ζάννου ήταν ο Αριστόβουλος Ζάννος, πρόγονος της οικογένειας Καναβαριώτου, επίσης όλοι στην Γερμανική.

Σημείωση 2: αδελφές του παππού μου Ιωάννη Ζάννου ήταν η Μαρίκα (Μαρώ) Ζάννου, μετέπειτα γυναίκα του ποιητή Γ. Σεφέρη, και η Αμαρυλλίς Ζάννου-Δραγούμη, μούσα του ποιητή Γ. Δροσίνη (εξ ου και η ονομασία της βίλλας του στην Κηφισιά “Αμαρυλλίς”).

Σημείωση 3: μαζί με την Α. von Lottner ήρθε στην Ελλάδα και η μεγαλύτερη αδελφή της, η Lina von Lottner, γνωστή μουσικός και πιανίστρια που δίδαξε πιάνο και μουσική όλη την Αθήνα εκείνη την εποχή και ίδρυσε το ομώνυμο Ωδείο το 1899.

πηγή: Κώστας Παπαηλιού

Ο Κώστας Παπαηλιού, που έστειλε την φωτογραφία της οικίας έγραψε στην Αλίκη Πάνου:

Πάρα πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράψατε για την οικογένεια σας στο τελευταίο montags και σίγουρα όχι μόνο για μένα που ασχολούμαι ερευνητικά με τους Φιλέλληνες και κατ’ επέκταση με τους Βαυαρούς που ήρθαν με τον Όθωνα στην Ελλάδα και έβαλαν τα θεμέλια του μοντέρνου Ελληνικού κράτους. Ένας από τους πιο σημαντικούς από αυτούς ήταν ο προ-προπάππος σας Anton von Lindermayer!

Όπως αναφέρουν αρκετές σύγχρονες πηγές, ο Lindermayer είχε γράψει απομνημονεύματα με λεπτομέρειες από την πράγματι πολυτάραχη ζωή του, τα οποίο δυστυχώς δεν έχουν ανευρεθεί. Μήπως έχετε εσείς η μέλη της οικογενείας σας κάποια πληροφορία για αυτά; Θα ήταν μια πολύ μεγάλη και πολύτιμη ανακάλυψη για την ιστορική μελέτη της εποχής εκείνης.

Επίσης με ενδιαφέρουν ότι άλλα στοιχεία και ντοκουμέντα έχετε από τον προ-προπάππο σας, όπως οικογενειακά πιστοποιητικά, φωτογραφίες, διπλώματα, διακρίσεις, κλπ. καθώς και τα αξιόλογα συγγράμματα του, όπως “Die Vögel Griechenlands” και “Euboea, Eine naturhistorische Skizze.”, τα οποία, αν σας ενδιαφέρουν, διαθέτω σε ψηφιακή μορφή.

και η Αλίκη Πάνου ανέφερε:

Όσον αφορά το Anton von Lindermayer, δεν έχω απολύτως τίποτα εκτός από κάποιες φωτογραφίες. Ξέρω πως γεννήθηκε στο Passau και πως ο Όθων του έδωσε τον τίτλο von για την συμβολή του στον καιρό της χολέρας. Για απομνημονεύματα δεν έχω ιδέα. Eγώ η ίδια μάλιστα απορούσα πάντα από που τα βρήκε ο γιος του και προπάππος μου τα κτήματα στην Κηφισιά, ώσπου έμαθα από το βιβλίο της Ισμήνης Grohmann πως ήταν προίκα της μητέρας του… Βέβαια, τα περισσότερα πουλήθηκαν με την αρρώστια και τον θάνατο του Προκόπη von Lindermayer, μεταξύ άλλων στον Ziller, ο οποίος έχτισε την Villa Rose (δίπλα μας) αλλά πολύ γρήγορα το πούλησε. Το οικόπεδο, όπου έχτισε το σπίτι του ο Dörpfeld, πρέπει να ήταν κι αυτό από τα των Lindermayer, βρίσκεται απέναντι και πολύ κοντά και χτίστηκε ακριβώς εκείνη την εποχή που πουλήθηκαν τα περισσόστερα. Αυτά όμως είναι όλα θέμα έρευνας σε υποθηκοφυλάκεια κτλ. Κάποιες πληροφορίες υπάρχουν πάντως σε απομνημονεύματα άλλων ξένων εκείνης της εποχής.

Eπίσης, υπάρχει μια αναφορά στο The Eponym Dictionary of Birds, by Bo Beolens, Michael Watkins, Michael Grayson, Bloommsberry Publishing plc 2014, Electronic version 2020, Page 335 – αντιγράφω:

Lindermayer:

Littel Egret, Herodias lindermayeri C. L. Brehm 1855 NCR [JS Egretta garzetta garzetta]

Dr Anton Ritter von Lindermayer (1808-1868) was a German physician ornithologist who collected in Greece (1832-1868).

Άρα, ο C. Βrehm πρέπει να ονόμασε Herodias lindermayeri αυτό το είδος ερωδιού με σημερινή επιστημονική ονομασία Egretta garzetta. Αυτό μάλλον θα είναι εύκολο να βρεθεί φαντάζομαι.

Ο Γιάννης Αντωνιάδης γεννήθηκε στις 06.04.1945 στην Αθήνα, αποφοίτησε απο τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1963 και σπούδασε στη Γερμανία στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Δ. Βερολίνου (TU Berlin), όπου και πήρε το δίπλωμα του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού (Dipl. Ing.).

Εν συνεχεία εργάστηκε σαν βοηθός καθηγητού στο Institut für Allgemeine Elektrotechnik der TU Berlin. Παράλληλα έκανε σπουδές στις Οικονομικές Επιστήμες στο ίδιο πανεπιστήμιο, όπου και εκανε διδακτορική διατριβή στον τομέα της Επιχειρησιακής Έρευνας (Unternehmensforschung / Operations Research) και απεκτησε το 1975 το δίπλωμα Dr. Ing.

Από το 1976 έως και το 2001 εργάσθηκε στην εταιρεία SIEMENS στο Μοναχο σε περισσότερους τομείς. Τα τελευταία χρόνια διετέλεσε υπεύθυνος Strategische Planung und Strategisches Marketing ως ανώτερο στέλεχος (Oberer Führungskreis) σε ένα μεγάλο κεντρικό τομέα της SIEMENS με αντικείμενο μεγάλες εγκαταστάσεις συστημάτων πληροφορικής διεθνώς.

Ο Γιάννης Αντωνιάδης διαμένει μόνιμα στο Μοναχο.

„Ernährungskrise: Das Problem der nächsten Jahrzehnte. Können Wissenschaft und Technik helfen?“…

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Science Moments, την Παρασκευή 07.10.2022, είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε την κα Μαγδαληνή Κροκίδα, Καθηγήτρια Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η κυρία Κροκίδα περιέγραψε αρχικά στη διάλεξή της στους μαθητές της 11ης και 12ης τάξης στο αμφιθέατρο της Σχολής, καθώς και στο διαδικτυακό κοινό, το πρόβλημα της -εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία- επιδεινούμενης επισιτιστικής κρίσης. Στη συνέχεια παρουσίασε εφαρμογές καινοτόμων και βιώσιμων μεθόδων για την αντιμετώπιση του ζωτικού και επίκαιρου θέματος της επισιτιστικής κρίσης.

Μεταξύ άλλων παρουσίασε, την έξυπνη φάρμα, που μειώνει την κατανάλωση νερού, φυτοφαρμάκων και ενέργειας στις καλλιέργειες, μεθόδους χρήσης απορριπτόμενων τροφίμων, όπως φλούδες πορτοκαλιού, φύλλα ελιάς κ.λπ. για την παραγωγή νέων τροφίμων, τη χρήση εκτυπωτών 3D, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιοποίηση των αποβλήτων και παραπροϊόντων των τροφίμων, την έξυπνη συσκευασία που υποδεικνύει εάν το περιεχόμενο έχει αλλοιωθεί πριν ή μετά την ημερομηνία λήξης και πολλά άλλα.

Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν με τη χρήση του τρισδιάστατου εκτυπωτή για την παραγωγή εξατομικευμένων τροφίμων, τα οποία μπορεί να είναι απόλυτα προσαρμοσμένα στις διατροφικές απαιτήσεις ενός ατόμου και ταυτόχρονα να εμπεριέχουν και τα φάρμακα του.

Η έρευνα αιχμής, προσανατολισμένη στην εφαρμογή, στην οποία μας έφερε πιο κοντά η κ. Κροκίδα, οδήγησε σε πολλές ερωτήσεις των μαθητών στη συζήτηση που ακολούθησε, τις οποίες η ομιλήτρια μπόρεσε να απαντήσει ενδελεχώς, με κατανοητό τρόπο.

Στο μάθημα των εικαστικών, οι μαθητές δημιούργησαν έργα υπό τη διεύθυνση της κας Enzmann και της κας Σημαντήρα, τα οποία δόθηκαν ως δώρο στην προσκεκλημένη ομιλήτρια.

Το θεατρικό έργο “Τιμάνδρα” με πρωταγωνίστριες τις Νάνα Παπαδάκη (’90), Δήμητρα Χατούπη και Βάλια Παπαχρήστου, θα παρουσιάζεται από τις 6 Απριλίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, για λίγες μόνο παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη, στο θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου (Φρυνίχου 10, Πλάκα, τηλ. 211 735 3928).

Η “Τιμάνδρα” του πολυβραβευμένου Έλληνα συγγραφέα που διαμένει μόνιμα στη Σουηδία Θοδωρή Καλλιφατίδη,  αντλεί τη θεματική της από μια εταίρα της αρχαιότητας και τη σχέση της με τον Αλκιβιάδη, όμως θίγει απόλυτα σύγχρονα ζητήματα, όπως ο έρωτας, ο πόλεμος, η εξουσία, αλλά και η γυναικεία σεξουαλικότητα.

Περισσότερα…

Η σύλληψη της επί 30 χρόνια καταζητούμενης για τρομοκρατία στο Βερολίνο φέρνει ξανά στο φως την ιστορία της οργάνωσης που δημιουργήθηκε «κατά λάθος»

Η Σεμπάστιαν-στρασε είναι ένας δρόμος ανέγγιχτος από τον εξευγενισμό του Βερολίνου την τελευταία 20ετία. Αν και βρίσκεται στην καρδιά του Κρόιτσμπεργκ, μιας γειτονιάς κατάμεστης με χίπστερ μπαρ και εστιατόρια με κουζίνες από όλο τον κόσμο, είναι ακόμη φιλική για τους κατοίκους της. Παράλληλα, διατηρεί κάποια σημάδια του πρόσφατου τουρκικού «παρελθόντος» της: στη γωνία που τέμνεται με τη Χάινριχ-Χάινε-στράσε, για παράδειγμα, υπάρχει ακόμη το παραδοσιακό καφενείο που σερβίρει τούρκικο καφέ, στραπατσάδα και μπουρέκ. Την περασμένη Τετάρτη, οι ένοικοι πολυκατοικίας επί της Σεμπάστιαν-στρασε αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν βιαστικά τις εστίες τους. 

Δείτε το άρθρ της Ξένιας Κουναλάκη στην “Καθημερινή”…