H σαπίλα του ΟΑΚΑ είναι ένας αντικατοπτρισμός της αντίστοιχης σαπίλας του ελληνικού Δημοσίου. Το ερώτημα είναι αν μπορείς να εκσυγχρονίσεις ένα ερείπιο. Και η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Διότι δεν λειτουργεί τίποτε, το ξεχαρβάλωμα είναι βαθύ και εκτεταμένο και οι ευθύνες όλο αναζητούνται και ποτέ δεν βρίσκονται και δεν αποδίδονται.

Το περίεργο με το Ολυμπιακό Στάδιο δεν είναι ότι έκλεισε μέχρι νεωτέρας.

Είναι ότι δεν είχε κλείσει εδώ και χρόνια. Οι εκατοντάδες (ίσως και χιλιάδες) πολίτες που καθημερινώς και κυρίως τα Σαββατοκύριακα επισκέπτονται τους γύρω χώρους για άθληση, περιπάτους και όποιες άλλες δραστηριότητες, διαπίστωναν δια γυμνού οφθαλμού την ερειπιώδη κατάσταση του στεγάστρου, τις εκτεταμένες φθορές και τις σκουριές και απορούσαν πώς είναι δυνατόν να λειτουργεί μία τέτοια εγκατάσταση.

Δείτε το άρθρο του Άγγελου Κωβαίου στο protagon.gr…

Αν και έχουν περάσει 33 ολόκληρα χρόνια από την Επανένωση της Γερμανίας, φαίνεται ότι παραμένει το χάσμα ανάμεσα στα ανατολικά και τα δυτικά κρατίδια της χώρας.

«Είμαστε ο λαός» («Wir sind das Volk») ήταν το ιστορικό σύνθημα, με το οποίο κατέβαιναν στους δρόμους οι Ανατολικογερμανοί στις μαζικές «διαδηλώσεις της Δευτέρας» την περίοδο 1989/90, δρομολογώντας την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος και την πτώση του Τείχους. Γρήγορα το σύνθημα έγινε «Είμαστε ένας λαός». Η Επανένωση της Γερμανίας το 1990, που έκτοτε εορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Οκτωβρίου, συνοδευόταν από τεράστιες προσδοκίες και άφθονες υποσχέσεις της πολιτικής ηγεσίας για «ανθηρά τοπία» στη Σαξονία, το Βρανδεμβούργο, τη Θουριγγία και τα άλλα κρατίδια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας.

Δείτε το άρθρο του Γιάννη Παπαδημητρίου στην DW…

Ο κ.Andreas Kindl είναι από τον Σεπτέμβριο 2023 ο νέος Πρέσβης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα, αντικαθιστώντας τον κ. Ernst Reichel.Γεννήθηκε στις 19 Αυγούστου 1964 στην Καρλσρούη, είναι έγγαμος με τρία τέκνα και έως το 1992 έκανεσπουδές αρχαίας ελληνικής γραμματείας, γερμανικής φιλολογίας, ισλαμικών επιστημών και φιλοσοφίας στα πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης, Βόννης, της Οξφόρδης και της Αλεξάνδρειας με Πτυχίο Magister Artium.

Το 1992 εισήλθεΟμοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών, Βόννη και το 1996υπηρέτησε στην Πρεσβεία στην Τύνιδα. Το 1998 υπηρέτησε στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών, Βόννη /Βερολίνο στην Διεύθυνση Ομοσπονδιακού Υπουργικού Συμβουλίου και το 2002 στην Πρεσβεία στο Τελ Αβίβ, στο Τμήμα πολιτικών υποθέσεων.

Το 2005 επέστρεψε στοΟμοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών στο Βερολίνο ως Αναπληρωτής Διευθυντής του τμήματος για την Εγγύς Ανατολή και το 2007 του ανετέθη ο ρόλος του Επικεφαλής της Εξωτερικής Υπηρεσίας στην Μαζάρ ε Σαρίφ.

Το 2012 επιστροφή στοΟμοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών, Βερολίνο, Διευθυντής Τμήματος Ευρωπαίου Ανταποκριτή και το2015 Πρέσβης για την Υεμένη (με υπηρεσιακή έδρα το Αμάν). Το 2017 ξανά στο Ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών, Βερολίνο ως Εντεταλμένος στρατηγικής επικοινωνίας, το2020 Πρέσβης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Βηρυτό και τέλος το 2023 Πρέσβης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα.

Το Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2023 από τις 12:00 έως τις 18:00 θα πραγματοποιηθεί το παραδοσιακό Oktoberfest στη Γερμανική Σχολή Αθηνών!

Η DSA, ο Σύλλογος Αποφοίτων και ο Σύλλογος Γονέων της Σχολής σάς προσκαλούν με χαρά σε αυτήν τη δημοφιλή γιορτή της σχολικής κοινότητας, τα έσοδα της οποίας ενισχύουν κάθε χρόνο το ταμείο υποτροφιών της Σχολής για τους τελειόφοιτους μαθητές και τις τελειόφοιτες μαθήτριες.

Tο Oktoberfest αποτελεί μια καλή ευκαιρία, να ξανασυνδεθείτε με παλιούς γνωστούς και φίλους, να κάνετε νέες γνωριμίες και να περάσετε ένα ευχάριστο απόγευμα στη DSA, απολαμβάνοντας λουκάνικα, «Leberkäse», μπρέτσελ και δροσερή μπίρα. Επειδή αυτή η μεγάλη γιορτή της οικογένειας της DSA δεν θα ήταν εφικτή χωρίς την καταπληκτική συμμετοχή εθελοντ(ρι)ών βοηθών από όλη τη σχολική κοινότητα, θα χαιρόμασταν ιδιαίτερα, εάν προσφέρατε και εσείς προσωπικά τη βοήθειά σας σε κάποιο από τα πολυάριθμα περίπτερα. Εάν λοιπόν θέλετε να μη ζήσετε το Oktoberfest μόνο ως επισκέπτης/ -πτρια, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα https://fest.dsathen.gr, επιλέξτε το περίπτερο που επιθυμείτε και εγγραφείτε στη λίστα των εθελοντ(ρι)ών.

Προσκαλούμε και τις/ τους μαθήτριες/ μαθητές μας να συμβάλλουν με το κέφι και τον ενθουσιασμό τους στην επιτυχία της γιορτής. Ανάλογα με την τάξη στην οποία φοιτά το παιδί, μπορεί να δραστηριοποιηθεί ως «πλανόδιος» πωλητής Brezel και Lebkuchen (5η-7η τάξη), στην ομάδα διακόσμησης (9η – 10η τάξη), στο στήσιμο και ξεστήσιμο της εκδήλωσης (11η και 12η τάξη) και στο περίπτερο των γλυκών (12η τάξη). Από τη Δευτέρα 02.10.2023 έως την Τετάρτη 11.10.23 οι ενδιαφερόμενοι/ -ες μαθητές/ -ήτριες θα μπορούν να εγγράφονται κατά τη διάρκεια των μεγάλων διαλειμμάτων στο γραφείο του Oktoberfest στο φουαγιέ (μεταξύ ταμείου και αίθουσας εκδηλώσεων) ως βοηθοί στην εκδήλωση.

Η Γιούλα Μαραβελέα γεννήθηκε το 1944 και αποφοίτησε από την Σχολή το 1962. Σπούδασε στην ΑΣΟΕΕ και πήγε στη Γερμανία για τη συνέχεια των σπουδών της. Διατηρούσε επί πολλά χρόνια και με μεγάλη επιτυχία γραφείο ανταλλαγής επιχειρηματικών συμβουλών μεταξύ Ελλήνων και Γερμανών επιχειρηματιών.

Απεβίωσε την 9η Μαρτίου 2021

Η Αρχέγονη είναι το τέταρτο ποιητικό βιβλίο της ηθοποιού, σκηνοθέτιδος και συγγραφέως Νάνας Παπαδάκη (’90) και κυκλοφόρησε προσφάτως από τις εκδόσεις Μελάνι.

Αποτελείται από 55 θραύσματα αφιερωμένα σε μια άγνωστη, «αρχέγονη» δύναμη, η οποία εκφράζεται μέσω της σιωπής, της ενόρασης, των ονείρων, της φύσης. Το βιβλίο είναι επηρεασμένο απ’ την Art Brut (Ακατέργαστη Τέχνη), τη Σκοτεινή Κυρία των Σονέτων του Σαίξπηρ, τη Συκόραξα της Τρικυμίας, ακόμη και το σύμπαν του σαιξπηρικού Άμλετ ή της ιψενικής Έντα Γκάμπλερ. Ένα σύμπαν σκοτεινό, καταστροφικό και αποκαλυπτικό, το οποίο αρθρώνεται σε 55 ποιητικά ρινίσματα που έλκονται απ’ τον δημιουργικό πυρήνα του θεάτρου και της γραφής μαγνητίζοντας ταυτόχρονα τον σύγχρονο αναγνώστη, αλλά και θεατή.

Περισσότερα…

Η Θάλεια Ματίκα (’96) και ο Τάσος Ιορδανίδης, ζευγάρι στη σκηνή και στη ζωή, συνεχίζουν και στη νέα σεζόν την επιτυχημένη τους παράσταση “Θέλω να σου κρατάω το χέρι”. Μια παράσταση που όπως επεσήμαναν οι κριτικοί, βγαίνει από την καθημερινότητα όλων μας, και στην οποία παίζουν μόνο οι δύο τους με τον Τάσο Ιορδανίδη να το έχει γράψει και την Θάλεια Ματίκα να το σκηνοθετεί.

Πρεμιέρα το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου.

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΦΑ – ΛΗΝΑΙΟΣ-ΦΩΤΙΟΥ: 28ης Οκτωβρίου 37, Αθήνα 104 32

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή 21.00, Σάββατο 21.00, Κυριακή 19.00

Διάρκεια παράστασης: 90’

Τιμές εισιτηρίων: 16 ευρώ (γενική είσοδος), 12 ευρώ (φοιτητικό, εκπαιδευτικών, άνω των 65), 8 ευρώ (ανέργων)Τηλεφωνικές κρατήσεις στο ταμείο του θεάτρου: 210-5201828

Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr…

Ο Φαίδων Σοφιανός γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 27 Φεβρουαρίου 1952 από πατέρα Έλληνα και μητέρα Γερμανίδα και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1970. Αδερφή του είναι η Ήβη Σοφιανού (επίσης απόφοιτος) και γονείς του η Μπριγκίτε Σοφιανού και ο Δήμος Σοφιανός. Όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών, όλη η οικογένεια ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Είναι ηθοποιός και τηλεοπτικός παραγωγός και μαζί με την αδερφή του (σκηνοθέτη, παραγωγό και μουσικό) Ήβη Σοφιανού, απόφοιτο της Σχολής το 1973, θεωρούνται δύο από τους καλύτερους κουκλοπαίχτες παγκοσμίως. Συμμετείχε στις εξής εκπομπές: Χιλιοποδαρούσα (Τιμολέων Αλαλέων), Στούντιο Φούσκοι (Τηλεπαιχνίδι για παιδιά το οποίο παρουσίαζε μαζί με τις αδερφές του Ήβη και Μπριγκίτε και τη Ρένα Καζάκου), Τα παραμύθια του Ευγένιου Χρυσοβελόνη (Παιδικό κουκλοθέατρο, στο οποίο έκανε τον Ευγένιο Χρυσοβελόνη), Φρουτοπία (Παιδική σειρά με κούκλες, της οποίας είχε τη διεύθυνση παραγωγής), Ψαροκωστούλα, αγάπη μου (Εκπομπή με κούκλες την οποίας είχε τη διεύθυνση παραγωγής).

Η Οικογένεια Σοφιανού είναι γνωστή για την παραγωγή πολλών τηλεοπτικών σειρών με κούκλες, όπως η Ψαροκωστούλα, η Φρουτοπία και του Κουτιού τα Παραμύθια. Κοινή καλλιτεχνική δραστηριότητα των μελών της οικογένειας είναι το κουκλοθέατρο, με το οποίο ασχολούνται από το 1953, όταν στην Κωνσταντινούπολη δημιουργήθηκε η «Μικρή Σκηνή». Η αναγκαστική μετεγκατάσταση στη δεκαετία του ’60 έφερε την οικογένεια Σοφιανού στην Αθήνα κι η “Μικρή Σκηνή” έγινε το καλλιτεχνικό κούκλοθέατρο του Ινστιτούτου Γκαίτε. Οι παραστάσεις περιλαμβάνουν έργα για μεγάλους (Φάουστ, Μικρός πρίγκιπας) και παιδιά (Φεγγαροφάναρο, Νάνος Μυταράς). Οι παραστάσεις παρουσιάστηκαν κι εκτός Ελλάδος και η “Μικρή Σκηνή” απέκτησε διεθνή αναγνώριση κυρίως στον Ευρωπαϊκό χώρο. Wikipedia…

Σέφ Πάστα Βράστα…

“Τα στέκια” : Το κουκλοθέατρο…

Φαίδων Σοφιανός: «Η Φρουτοπία ανήκε στα φρούτα της» και στα αιώνια παιδιά

Η Έφη Ρευματά (’91) υπογράφει τη μετάφραση, συμμετέχει στη διασκευή – δραματουργική επεξεργασία και παίζει στην παράσταση “Ο Καθένας Πεθαίνει Μόνος του”.

To έργο βασίζεται στο μυθιστόρημα του Γερμανού συγγραφέα Hans Fallada “Jeder stirbt für sich allein” (θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας αντιφασιστικής λογοτεχνίας), το οποίο κυκλοφορεί και στα ελληνικά με τον τίτλο “Μόνος στο Βερολίνο” σε μετάφραση της Άντζης Σαλταμπάση (’91).

Παραστάσεις 30 Σεπ – τέλος Δεκεμβρίου, το έργο ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Studio Μαυρομιχάλη (Μαυρομιχάλη 134).

Περισσότερα…

Ο Τάκης Ανδρικόπουλος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το στις 14.6.1925. Τα πέντε πρώτα σχολικά χρόνια φοίτησε εκεί στο Γερμανικό Σχολείο. Το 1936 η οικογένεια του μετοίκησε στην Αθήνα. Ο Τάκης μεταγράφηκε στην Σχολή το 1936 στην ΣΤ’  Δημοτικού, φοίτησε σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και αποφοίτησε το 1943.

Ακολούθησε η εγγραφή στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών για σπουδες Χημείας.

Ήταν αδελφός της συγγραφέως και ζωγράφου Νέλλης Ανδρικοπούλου, πρώτης συζύγου του Νίκου Εγγονόπουλου, και έστειλε την κόρη του Νόρα στην Σχολή, η οποία αποφοίτησε το ’73.

Λόγω της δράσης του κατά των Γερμανών φυγαδεύτηκε το 1944 στην Μέση Ανατολή, οπου και εκπαιδεύτηκε. Από το 1944 υπηρέτησε αρχικά στον Αγγλικο και εν συνεχεία στον Ελληνικό Στρατό ως το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου τον Αύγουστο 1949.

Μετά την αποστράτευση εργάστηκε ως αντιπρόσωπος κυρίως γερμανικών νηματουργείων και υφαντουργείων καθως και ασφαλιστικων εταιριών στην οικογενειακή επιχείρηση του πατέρα του, την οποιαν ανέλαβε ο ιδιος την δεκαετια του 1960 και διοίκησε ως το 1992.

Πέθανε από καρκίνο στην Αθήνα στις 7.5.1993 σε ηλικία 68 ετών.

Η φωτογραφία είναι του 1945

το 1962

Δυο απόφοιτοί μας συμμετέχουν στην παράσταση της οπερέτας Απάχηδες των Αθηνών του Νίκου Χατζηαποστόλου:

· Ο Δημήτρης Γιάκας (’75), ο οποίος έχει αναλάβει τη μουσική προετοιμασία.

· Η Κωνσταντίνα Ψωμά (’88), η οποία είναι βοηθός σκηνοθέτης.

Οι «Απάχηδες των Αθηνών» του Νίκου Χατζηαποστόλου δεν χρειάζονται συστάσεις. Τόσο για τους παλαιότερους, όσο και για τις νεότερες γενιές θεατών, η οπερέτα του Νίκου Χατζηαποστόλου σκιαγραφεί τη δημοφιλέστερη ίσως ηθογραφία μιας ολόκληρης εποχής: εικόνες από την αστική και τη λαϊκή Αθήνα του μεσοπολέμου γίνονται το σκηνικό για τις κωμικές ερωτικές περιπέτειες ενός «απάχη», ενός «αλήτη των πόλεων», αλλά και η αφορμή για να γραφτούν μερικά από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του είδους. Ο μαέστρος Κορνήλιος Μιχαηλίδης καθοδηγεί μια λαμπερή διανομή που αποτελείται από σπουδαίους Έλληνες σολίστ και τη Συμφωνική Ορχήστρα & Χορωδία Δήμου Αθηναίων. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Βασίλης Μαυρογεωργίου.

Ολύμπια, Δημοτικό Μουσικό Θέατρο “Μαρία Κάλλας”, Ακαδημίας 59, Τηλέφωνο: 210 3642540

14, 15, 16, 17, 20, 21, 22, 23 Δεκεμβρίου 2023,  Πληροφορίες και εισιτήρια…

Ο απόφοιτός μας Γιώργος Δεπάστας συνεργάζεται με το Εθνικό Θέατρο έχοντας αναλάβει τη μετάφραση του έργου του Rainer Werner Fassbinder «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ».

Οι παραστάσεις ξεκίνησαν την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου στο Μικρό Rex – Σκηνή Κατίνα Παξινού (τηλ. ταμείου 210 3301881, 210 3305074), σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου και με πρωταγωνίστρια την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.

Περισσότερες πληροφορίες για το έργο, τις ημέρες και ώρες παραστάσεων και την αγορά εισιτηρίων στο τηλέφωνο 210 5288173.

Μία προσφυγή στη Χάγη είναι το αποκορύφωμα της διεθνοποίησης των ελληνοτουρκικών διαφορών, σχολιάζει ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους και αναλύει τον ρόλο του διεθνούς παράγοντα.

Ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προχωρά ένα βήμα παραπέρα από τον εκπρόσωπο της γερμανικής κυβέρνησης: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ικανοποιημένες με τη συνάντηση των ηγετών της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η αμερικανική πλευρά ενθαρρύνει τις συνομιλίες», επικαλείται ελληνική εφημερίδα τον Αμερικανό εκπρόσωπο. Ακολουθεί η πολιτικά σημαντική φράση (που απευθύνεται στην Άγκυρα) ότι για την Ουάσιγκτον η ελληνοτουρκική εξομάλυνση αποτελεί προϋπόθεση για καλύτερες τουρκοαμερικανικές σχέσεις.

Ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης δεν θέλησε να διαπιστώσει αυτή τη διασύνδεση. Αρκέστηκε να δηλώσει ότιτο Βερολίνο ενθάρρυνε τις δύο πλευρές να ξεκινήσουν τις συνομιλίεςκαι ότι η Γερμανία «έχει εργαστεί εντατικά για έναν τέτοιο διάλογο».

Δείτε το άρθρο του Ronald Meinardus στην DW…

Οι εποχές που άφηνες επιδεικτικά πάνω στο τραπέζι της καφετέριας και του μπαρ το κλειδί του «μουράτου» αυτοκινήτου σου, έχουν περάσει πλέον οριστικά και αμετάκλητα. Τα μεταλλικά κλειδιά με τα επάργυρα και επιχρωμιωμένα μπρελόκ με το σηματάκι της μάρκας του αυτοκινήτου ανήκουν εδώ και χρόνια στο παρελθόν και έχουν αντικατασταθεί από – συνήθως μικρούς μαύρους και αισθητικά αδιάφορους – πομπούς ραδιοκυμάτων, που δεν έχουν καμία σχέση με τις υπερπαραγωγές παλαιότερων δεκαετιών. Έτσι δεν προσφέρονται για επίδειξη, αφού είναι φτιαγμένοι συνήθως από φθηνό πλαστικό, ακόμη και αν αφορούν ακριβά αυτοκίνητα πολυτελείας.

Ολοένα περισσότερα σύγχρονα αυτοκίνητα εφοδιάζονται πλέον με συστήματα κλειδώματος και ξεκλειδώματος των θυρών χωρίς τη χρήση κλασικού κλειδιού (keyless entry ή keyless go). Ο οδηγός μπορεί να έχει την ειδική κάρτα εισόδου (keycard) στην τσέπη του ή σε μία τσάντα και αρκεί να τραβήξει τη λαβή της πόρτας για να ανοίξει και να επιβιβαστεί στο όχημα. Ακολούθως, πατά το μπουτόν εκκίνησης και το αυτοκίνητο παίρνει εμπρός, χωρίς να χρειαστεί να γυρίσει κάποιο κλειδί στη μίζα. Σε πιο σύγχρονα αυτοκίνητα δεν προβλέπεται καν τέτοιο μπουτόν, αλλά βάζεις απλά ταχύτητα, πατάς το γκάζι και ξεκινάς.

Δείτε το άρθρο του Πέτρου Πιτσίνη στο ieidiseis.gr…

Μια παράπλευρη συνέπεια της εκλογής του Στέφανου Κασσελάκη στην προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι άνοιξε η συζήτηση για το «Τι είναι ελληνική οικογένεια σήμερα» και για πρώτη φορά οι απαντήσεις μοιάζουν να τείνουν προς το άπειρο.

«Είναι οικογένεια δύο άνδρες κι ένας σκύλος;» αναρωτήθηκαν κάποιοι παρακολουθώντας τις επινίκιες ευχαριστίες του νέου ηγέτη του κόμματος. Παραδόξως η ελληνική κοινωνία φαίνεται ότι δεν απαντάει αυτομάτως αρνητικά στο ερώτημα.

Προεκλογικά ο πρωθυπουργός της χώρας είπε ότι θα φέρει το νομοσχέδιο για τον γάμο ανάμεσα σε ομόφυλα ζευγάρια μέσα στην τρέχουσα κυβερνητική θητεία. Σοβαρά εξετάζεται εξάλλου το ενδεχόμενο να συμπεριληφθεί και η τεκνοθεσία, καθώς η πραγματικότητα (π.χ. γάμοι και υιοθεσίες στο εξωτερικό από ομόφυλα ζευγάρια) δημιουργεί πολλά γραφειοκρατικά προβλήματα και στερεί από τα παιδιά αυτά δικαιώματα που απολαμβάνουν τέκνα «ετεροκανονικών» ατόμων.

Δείτε το άρθρο της Ξένιας Κουναλάκη στην εφημερίδα “Καθημερινή”…

Η Γερμανία θεωρείται χώρα υποδοχής μεταναστών. Πού πηγαίνουν οι ίδιοι οι Γερμανοί, όταν αναζητούν καλύτερες δουλειές; Στην κορυφή των προτιμήσεων η γειτονική Ελβετία.

Για μία ακόμη χρονιά η Ελβετία είναι ο αγαπημένος μεταναστευτικός «προορισμός» των Γερμανών. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Γερμανικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που ανακοινώθηκαν προ ημερών, το 2022 διέμεναν μόνιμα στη γειτονική χώρα σχεδόν 311.300 Γερμανοί υπήκοοι. Ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς, εδώ και χρόνια. Στη δεύτερη θέση των προτιμήσεων εμφανίζεται η Αυστρία με 216.700 Γερμανούς που ζουν μόνιμα εκεί, ενώ ακολουθεί η Ισπανία, που «φιλοξενεί» 142.600 Γερμανούς. Οι επόμενες θέσεις στην πρώτη δεκάδα της σχετικής κατάταξης: Γαλλία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ιταλία, Σουηδία, Δανία, Νορβηγία.

Δείτε το άρθρο του Γιάννη Παπαδημητρίου στην DW…

Αυτό το φθινόπωρο, σας περιμένουμε και πάλι στην Ιστορική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη για οργανωμένες ξεναγήσεις στην έκθεση επιλεγμένων αρχετύπων από τις συλλογές του Ιδρύματος, με τίτλο “Η ελληνική γραμματεία στην πρώιμη τυπογραφία”.

Η έκθεση παρουσιάζει αντιπροσωπευτικά παραδείγματα ελληνικών πρωτότυπων εκδόσεων και λατινικών μεταφράσεων, τυπωμένα από το 1470 έως το 1500, καλύπτοντας ένα μεγάλο θεματικό και χρονολογικό εύρος: από την πρώτη έκδοση των ομηρικών επών έως συγγραφείς του ύστερου Βυζαντίου.

Κεντρική θέση κατέχουν ιστορικές πρώτες εκδόσεις και χαρακτηριστικά παραδείγματα των τεχνικών και καλλιτεχνικών εξελίξεων της τυπογραφικής τέχνης των πρωτοπόρων τυπογράφων Άλδου Μανούτιου, Ζαχαρία Καλλιέργη, Λορέντζο ντι Αλόπα, Έρχαρτ Ράντολτ και των συνεργατών τους. Παράλληλα, τα βιβλία αυτά αναδεικνύονται ως ιστορικά και συλλεκτικά αντικείμενα χάρη στα στοιχεία που απέκτησαν στη μακρόχρονη ζωή τους μετά το τυπογραφείο, όπως οι πολυτελείς βιβλιοδεσίες και η χειρόγραφη διακόσμηση.

Είσοδος ελεύθερη, Δήλωση Συμμετοχής…

„Am Brunnen vor dem Tore

Da steht ein Lindenbaum:

Ich träumt in seinem Schatten

So manchen süßen Traum.“

(μεταφρασμένο στα ελληνικάμε τίτλο “η φλαμουριά”)

– So beginnt eines der populärsten deutschen Volkslieder, komponiert von Franz Schubert. Der Text allerdings stammt von Wilhelm Müller. Wer aber war dieser Wilhelm Müller? Seine Zeitgenossen nannten ihn den „Griechenmüller“, weil er sich nicht nur mit seinen Griechenliedern (1821-1824) für den griechischen Freiheitskampf einsetzte.

Donnerstag, den 5. Oktober 2023 um 19:30 Uhr im Vereinshaus

Im Vortrag sollen Müllers Lebensstationen und seine wichtigsten dichterischen, philologischen und

publizistischen Leistungen geschildert werden. Seine bis in die Schulzeit und das Studium in Berlin zurückreichende Beschäftigung mit Griechenland sowie Alt- und Neugriechischer Literatur wird besonders hervorgehoben.

Η Θάλεια Ματίκα, απόφοιτος του ’96, εμφανίζεται με την Χρυσούλα Διαβάτη στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου ΙΛΙΣΙΑ – ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ στη βραβευμένη δραματική κομεντί ”Δύο γυναίκες χορεύουν” του Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ, ο οποίος είναι ο σημαντικότερος σύγχρονος Καταλανός συγγραφέας σε σκηνοθεσία Τάσου Ιορδανίδη. Οι παραστάσεις παρατάθηκαν για περιορισμένο αριθμό και για μετά το Πάσχα, λόγω μεγάλης επιτυχίας.Πρόκειται για ένα γυναικείο ντουέτο για ρεσιτάλ, ενώ το έργο συστήνεται για πρώτη φορά σε ελληνική σκηνή. Γράφτηκε το 2008, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές και διακρίσεις (βραβείο Μαχ καλύτερου έργου και παράστασης 2012).

Η υπόθεση του έργου :

Mία δύστροπη ηλικιωμένη γυναίκα, η οποία ζει απομονωμένη από τον κόσμο σε ένα ρημαγμένο διαμέρισμα.

Μία νεαρή κοπέλα, με ένα ένοχο μυστικό που την έχει στοιχειώσει και την έχει αποκόψει από την κοινωνική ζωή.

Αναγκάζονται να συνυπάρξουν, όταν η κόρη της ηλικιωμένης προσλαμβάνει τη νεαρή, για να καθαρίζει και να τακτοποιεί το σπίτι της μητέρας της…

Οι δύο τους αποφασίζουν να ”χορέψουν”, όχι στο ρυθμό που τους υπαγορεύει ο περίγυρος αλλά στο ρυθμό που επιλέγουν οι ίδιες, σ’ ένα έργο – ύμνο για την ζωή αλλά και την έννοια της αγάπης.