Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 8/7/22 στο Ινστιτούτο Γκαίτε η «Επετειακή εκδήλωση για τον γερμανικό φιλελληνισμό και τα 200 χρόνια της Μάχης του Πέτα», που οργάνωσαν από κοινού ο Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής, η Εταιρεία για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό και οι Εκδόσεις Παρισιάνου.
Πλήθος κόσμου συνέρρευσε στο μεγάλο αμφιθέατρο του ιστορικού Ινστιτούτου για να τιμήσει τους φιλέλληνες που αγωνίστηκαν και έπεσαν υπέρ της ελευθερίας των Ελλήνων.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους μεταξύ άλλων ο πρέσβης της Πολωνικής Δημοκρατίας στην Ελλάδα εξοχότατος Άρτουρ Πιότρ Λόμπαρτ, ο ομότιμος καθηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Νίκος Χατζηαργυρίου και η Μαρία Χατζηλαζάρου, τομεάρχης του Τομέα Επικοινωνίας του ΔΕΔΗΕ, ο οποίος ήταν και ο μέγας χορηγός της εκδήλωσης.
Ο αμερικανός μουσικολόγος που μάς έχει δώσει μια γερή γεύση από όλα εκείνα που έχουμε ξεχάσει για το ηπειρώτικο μοιρολόι και την – μοναδική – ιαματική μουσική της Ηπείρου, μόλις πολιτογραφήθηκε Ελληνας.
Ηταν, που λέτε, κάπου 2.000 χρόνια πριν, μια γυναίκα που ζούσε στα παράλια της Μικράς Ασίας. Η Ευτέρπη. Οταν άφησε την τελευταία της πνοή, ο σύζυγός της, Σείκιλος, έστησε στον τάφο της μια επιτύμβια στήλη με εγχάρακτη την «διαχρονική» αφιέρωσή του στην αγαπημένη του, αλλά και έναν επιτάφιο θρήνο, με μουσική στίξη. Το πρώτο πλήρες μουσικά και σωζόμενο μοιρολόι ή μία από τις αρχαιότερες καταγεγραμμένες αφιερωματικές μουσικές. Το μουσικά τονισμένο μοιρολόι τοποθετείται χρονολογικά στον 2ο αιώνα π.Χ. έως τον 1ο αιώνα μ.Χ.: «Όσο ζεις, να λάμπεις. Μη λυπάσαι καθόλου. Η ζωή είναι σύντομη. Ο χρόνος οδηγεί στο τέλος» (Όσον ζής φαίνου. Μηδέν όλως σύ λυπού. Προς ολίγον εστί το ζήν. Το τέλος ο χρόνος απαιτεί).
Στο λιμάνι του Πειραιά ταξιτζήδες κάνουν ουρά έξω από τις πύλες, στις οποίες καταπλέουν πλοία και «δελφίνια». Ρωτούν τους επιβάτες πού πάνε. Επιλέγουν πελάτες. Προτιμούν ξένους και αδαείς για να αρχίσουν να τους αραδιάζουν πρόσθετες χρεώσεις στο τέλος και να φουσκώσουν τον λογαριασμό (τόσο το λιμάνι, τόσο η βαλίτσα, κ.λπ.). Ενίοτε βάζουν διπλή ταρίφα κι ας είναι μέρα μεσημέρι. Αν αντιδράσει κανείς τον πετούν έξω: «Εσένα, φίλε μου, δεν σε θέλω μέσα στο ταξί μου. Κατέβα τώρα».
Κι αν η (αληθινή αυτή) ιστορία είναι κάπως ακραία και άρα σπάνια, ο καθημερινός συγχρωτισμός επιβεβαιώνει τα εξής: τσαμπουκάς, αγένεια, χαμηλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών. Μάσκα στο πιγούνι, δυνατή μουσική, θεωρίες συνωμοσίας πιο ευφάνταστες κι από του Μελ Γκίμπσον και απορίες όπως «μήπως μπορώ να καπνίσω ένα τσιγάρο γιατί είμαι χαρμάνης καμιά ώρα», «να σταματήσουμε ένα λεπτό να πάρω ένα καφέ γιατί δεν την παλεύω;».
H Δρ Ζωή Αικατερινίδη, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959 και σπούδασε, ως απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Αθηνών και υπότροφος της DAAD, ηλεκτρολόγος-μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Μονάχου. Στη συνέχεια, παράλληλα με τις επαγγελματικές της δραστηριότητες, συνέχισε τις σπουδές της στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εκπόνησε την Διδακτορική της Διατριβή στις Φυσικές επιστήμες και την Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, σε συνεργασία με το Imperial College του Λονδίνου και ολοκλήρωσε σπουδές σε “Advanced Management” του Duke University, USA. Η ίδρυση ενός Κέντρου Λογισμικού από την Siemens στην Αθήνα (1990-2009) και η πρόσληψή της ως Μηχανικός Λογισμικού για Τηλεπικοινωνίες, σχεδόν παράλληλα με μια θέση ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έδωσαν τέλος στον αρχικά καθαρά ακαδημαϊκό επαγγελματικό της προσανατολισμό, λόγω του κινήτρου της συνεργασίας με την μεγάλη Πολυεθνική, γερμανικής προέλευσης. Εξελίσσοντας την καριέρα της γρήρορα, με επιτυχία, σε όλα τα επίπεδα εξέλιξης στην ανάπτυξη λογισμικού, και σε ιεραρχικές θέσεις, είχε ως επακόλουθο, υπό την ηγεσία της, το αρχικά πολύ μικρό Κέντρο Λογισμικού της Siemens στην Αθήνα να εξελιχθεί σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο Κέντρο Λογισμικού, 800 μηχανικών λογισμικού. Αυτή η εξαιρετική απόδοση επιβραβεύτηκε τόσο στη χώρα, από το Eco Q, με το βραβείο “Manager of the Year 2003 για Επιχειρηματική Αριστεία” και το ICT Forum, με το βραβείο “Manager of the Year 2004”, όσο και από τα Κεντρικά της Siemens, με το βραβείο “top +: 2004 – Global Competitiveness” και με την αναγόρευσή της ως μιας εκ των ” Innovators του έτους 2007 “. Το 2010, η Δρ Αικατερινίδη ιδρύει στην Ελλάδα τη δική της εταιρεία λογισμικού, ονόματι “Software Competitiveness International”.
«Αυτός ο νεαρός μουσικός παίζει με 20 δάχτυλα» ήταν τα λόγια του περίφημου Leo Brouwer για τον δεξιοτέχνη των 6 χορδών και έξοχο συνθέτη Χρίστο Τζιφάκι.
Αυτός ο σημαντικός Έλληνας κιθαριστής -με ρίζες στην Κρήτη- ανήκει σε μια πρωτοποριακή γενιά κιθαριστών, καθώς σταδιακά υιοθέτησε ένα μοναδικό στιλ που συνδυάζει την κλασική μουσική με το flamenco και την jazz.
«Κάποτε, το 1982, παρακολουθούσα έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Στο διάλειμμα άκουσα την κιθάρα του Paco De Lucia. Μου άρεσε πολύ και αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτήν τη μουσική. Πήγα στην Ισπανία και σπούδασα δίπλα σε σημαντικούς δασκάλους, έκανα γνωριμίες στον χώρο και έτσι άρχισα να έχω επαγγελματικές επαφές και σχέσεις» μας έλεγε ο Χρίστος, ερμηνεύοντας την αφοσίωσή του στο flamenco και στον μαγικό κόσμο που το περιβάλλει.
Γερμανός πολιτικός απείλησε δημοσιογράφο ότι «θα τον εξαφανίσει», αλλά τελικά εξαφανίστηκε ο ίδιος. Η ασυνήθιστη περίπτωση του οξύθυμου Στέφαν Μάγερ.
Στην παγκόσμια κατάταξη των «Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα» για την ελευθερία του τύπου η Γερμανία καταλαμβάνει την 18η θέση για το 2022. Αυτό σημαίνει ότι μάλλον υπάρχουν μεγαλύτεροι περιορισμοί στο έργο των δημοσιογράφων σε σχέση, για παράδειγμα, με τις σκανδιναβικές χώρες, που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της κατάταξης. Αλλά έστω και έτσι, οι ανοιχτές απειλές απέναντι σε εκπροσώπους του τύπου θεωρούνται αδιανόητες. Και όταν εκστομίζονται, υπάρχουν συνέπειες.
Μια ενδιαφέρουσα έρευνα δημοσίευσε χθες το «Σημείο-για τη μελέτη και την αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς, μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών που παρακολουθεί συστηματικά το ακροδεξιό φαινόμενο», όπως αυτοπεριγράφεται η οργάνωση. Στην ερώτηση κατά πόσον «η δικτατορία της 21ης Απριλίου δεν έκανε μόνο κακό στη χώρα και μήπως είχε καλές πλευρές», το 23,5% των ερωτηθέντων συμφωνεί με αυτήν την άποψη. Δεν αιφνιδιάζει το υψηλό ποσοστό. Απηχεί τη γνωστή αποστροφή «α ρε χούντα που σας χρειάζεται!» ή τη διαπίστωση «στη διάρκεια της δικτατορίας έγιναν και σημαντικά έργα…». Προφανώς η Χρυσή Αυγή δεν ξεπήδησε από παρθενογένεση, ούτε εξαφανίστηκε μόλις συνελήφθη και καταδικάστηκε η ηγεσία της.
Δείτε το άρθρο της Ξένιας Κουναλάκη στην εφημερίδα “Καθημερινή”…
Diesmal im Garten des Byzantinischen Museums
Treffpunkt des Stammtisches ist diesmal das „Illissia Bistrot & Café“ im Garten des Byzantinischen Museums
(Adresse: Leof. Vasilissis Sofias 22, Metro-Station Evangelismos)
Jeweils am zweiten Donnerstag im Monat ab 18:30 Uhr
Nächster Termin: 14. Juli 2022
Wir freuen uns auf Ihren Besuch!
Εμείς θα προσθέσουμε στην πρόσκληση του Philadelphia ότι ο χώρος του Βυζαντινού Μουσείουσυνδέεται μεμία παράξενη ιστορία:
Η Σοφί ντε Μαρμπουά-Λεμπρύν, που έφερε τον τίτλο Δούκισσα της Πλακεντίας,κόρη Γάλλου διπλωμάτη και σύζυγος του Δούκα της Πλακεντίας (Πιατσένσα),πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής της στο Ναύπλιο, την Αθήνα, αλλά και την Πεντέλη. Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, τόσο η ίδια όσο και η κόρη της Ελίζα, διέθεσαν πολλά χρήματα στον αγώνα και διεκρίθησαν για τον φιλελληνισμό τους. Η ίδια έγινε ενεργό μέλος του Φιλελληνικού Κομμιτάτου πουλώντας τα κοσμήματά της και συγκεντρώνοντας το ποσό των δεκατεσσάρων χιλίαδων φράγκων, αλλά και προσφέροντας και άλλα εννιά χιλιάδες φράγκα και πέθανε στις 2 Μαίου 1854.
Όταν είδε την περιοχή μαγεύτηκε τόσο που την παρομοίασε με τα “Ηλύσια Πεδία” (όπως αναφέρονται στον Όμηρο) και έφτιαξε μία βίλα με το όνομα “Βίλα Ηλύσια”, έργο του Σταμάτιου Κλεάνθη. Για τον λόγο αυτό η τοπική ποδοσφαιρικήομάδα του “Ηλυσιακού” (με “Η” και ένα “σ”) πήρε το όνομά της από την ονομασία αυτή, παρόλο που οι κάτοικοι της περιοχής των Κουπονιών, όπως ονομάζονταν οι Αμπελόκηποι, το(υ) Γουδί (ή), η Καισαριανή και το Παγκράτι, θα θεωρήσουν ότι το όνομα προέρχεται από τον Ιλισσό ποταμό.
Είμαστε στο 1985 και εκείνη έχει οραματιστεί την «Αθήνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα», με παγκόσμια ακτινοβολία. Έχει μάθει για το νέο μεγάλο σχέδιο του Μπρουκ, την θρυλική «Μαχαμπαράτα» και θέλει να την φέρει στην Αθήνα. Την θυμούνται αυτή την ατάκα της οι παρόντες στο τηλεφώνημά της. Τελικά, εκείνος ανταποκρίθηκε.
«Αν δεν έρθεις, θα πεθάνω!». Την θυμούνται αυτή την ατάκα της Μελίνας Μερκούρη όσοι ήταν παρόντες στο τηλεφώνημα της υπουργού Πολιτισμού (τότε) με τον φίλο της Πίτερ Μπρουκ.
Η θερινή ώρα (αγγλικά: Daylight Saving Time, ‘DST’, μτφ: Ώρα Οικονομίας Ηλιακού Φωτός) είναι η αλλαγή της ώρας που ένα κράτος διαλέγει να υιοθετήσει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα του έτους. Η αλλαγή αυτή γενικά είναι κατά μία ώρα μπροστά από την ηλιακή ώρα. Βασίζεται σε ένα σύστημα που σκοπό έχει την καλύτερη αξιοποίηση του φωτός της ημέρας για εξοικονόμηση ενέργειας. Σε Ελλάδα και Ευρώπη, η θερινή ώρα εφαρμόζεται την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, για 7 μήνες, και η χειμερινή (ή ηλιακή ώρα) ξεκινάει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, με εφαρμογή για 5 μήνες.
Σήμερα το τμήμα του παγκόσμιου πληθυσμού που χρησιμοποιεί την εναλλαγή ώρας αποτελεί μειοψηφία, καθώς σχεδόν όλες οι Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες δεν συμμετέχουν. Άλλες την έχουν καταργήσει ή σχεδιάζουν την κατάργηση του μέτρου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να σταματήσει την εναλλαγή ώρας το 2021, δίνοντας τη δυνατότητα σε κάθε κράτος-μέλος να επιλέξει ανεξάρτητα τη μονιμοποίηση της θερινής ή τη χειμερινής ώρας.
Ιστορία
Η πρώτη αναφορά που υπάρχει για χρησιμοποίηση της θερινής ώρας ήταν από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο (Benjamin Franklin) σε γράμμα του που δημοσιεύθηκε σε γαλλική εφημερίδα. Σε αυτό το γράμμα δεν υπάρχει αναφορά για αλλαγή της ώρας αλλά πρόταση να ξυπνούν οι άνθρωποι μία ώρα νωρίτερα!
Η πρώτη φορά που προτάθηκε το ζήτημα σοβαρά ήταν από τον Γουίλιαμ Γουίλετ (William Willett) στο άρθρο του «Waste of Daylight» που δημοσιοποιήθηκε το 1907 αλλά τελικά δεν κατάφερε να πείσει την Βρετανική κυβέρνηση. Αν και η ιδέα του τελικά υιοθετήθηκε, ο ίδιος δεν κατάφερε να την δει να πραγματοποιείται, γιατί πέθανε το 1915. Αρχικά εφαρμόστηκε από την γερμανική κυβέρνηση κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από 30 Απριλίου ως 1η Οκτωβρίου του 1916. Λίγο μετά το Ηνωμένο Βασίλειο ακολούθησε εφαρμόζοντας τη θερινή ώρα από 21 Μαΐου ως 1η Οκτωβρίου 1916. Αργότερα, στις 19 Μαρτίου του 1918, το Αμερικανικό Κογκρέσο καθιέρωσε την τυπική χρήση των χρονικών ζωνών και επισημοποίησε την αλλαγή της θερινής ώρας για όλον τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Το μέτρο αυτό όμως καταργήθηκε αμέσως, λόγω της δυσαρέσκειας του κόσμου.
Εφαρμογή στην Ελλάδα και Ευρώπη
Στην Ελλάδα η θερινή ώρα εφαρμόστηκε για πρώτη φορά, δοκιμαστικά, το 1932 και συγκεκριμένα από τις 6 Ιουλίου μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, όταν τα ρολόγια είχαν τεθεί μία ώρα μπροστά. Στη συνέχεια όμως εγκαταλείφθηκε, επειδή στις 28 Ιουλίου 1916 στις 04:00 ώρα, τα ρολόγια στην Ελλάδα είχαν τεθεί 25 λεπτά μπροστά κατά την εισδοχή της ζώνης ώρας που είχε αποφασιστεί παγκοσμίως. Έτσι η διαφορά σε σχέση με το φως του Ήλιου που καθορίζει και τον πραγματικό χρόνο γινόταν πολύ μεγάλη, κυρίως στα δυτικά τμήματα της χώρας και περισσότερο στη Κέρκυρα. Τα επόμενα χρόνια είχε υιοθετηθεί μια απλή μετατόπιση της ώρας έναρξης λειτουργίας δημόσιων υπηρεσιών και καταστημάτων κατά μισή ώρα, στη χειμερινή περίοδο.
Στη δεκαετία του 1970 όμως, μόλις δύο χρόνια μετά την ενεργειακή κρίση που ξέσπασε στην Ευρώπη το 1973, αποφασίστηκε η υιοθέτηση του μέτρου της θερινής ώρας από μεγάλο μέρος των κρατών της, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, με έναρξη το 1975. Η αλλαγή της ώρας γίνεται σύμφωνα με οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποχρεώνει όλα τα κράτη μέλη να την εφαρμόζουν ως νόμο,[3] και πραγματοποιείται την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου στις 1 π.μ. ώρα Γκρίνουϊτς (GMT), ενώ τελειώνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου του ίδιου έτους στις 1 π.μ. ώρα Γκρίνουϊτς. Επομένως η αλλαγή είναι ταυτόχρονη για όλα τα κράτη μέλη τα οποία έχουν υιοθετήσει το μέτρο.
Η Ισλανδία δεν έχει υιοθετήσει το μέτρο. Λόγω του υψηλού γεωγραφικού πλάτους, η ανατολή και η δύση του ηλίου διαφέρουν κατά πολλές ώρες στη διάρκεια του έτους, έτσι η επίδραση της αλλαγής του ρολογιού κατά μία ώρα δεν θα είχε συγκριτικά ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Η Λευκορωσία σταμάτησε την εναλλαγή ώρας μετά το 2011 και υιοθέτησε μόνιμα τη θερινή ώρα (UTC +3), για να συμβαδίσει με την αλλαγή που είχε κάνει αρχικά η Ρωσία. Τέτοιο μέτρο είχε αποφασίσει και η Ουκρανία τον Σεπτέμβριο του 2011 αλλά η απόφαση ακυρώθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2011.
Η Ρωσία, όπως όλα τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη ακολουθούσε τις ίδιες ημερομηνίες αλλαγής με αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλαζε στις 2 π.μ. ώρα Μόσχας (3 π.μ. θερινή ώρα τον Οκτώβριο). Από τις 27 Απριλίου 2011 και με διάταγμα του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Μεντβέντεφ καθιερώθηκε η θερινή ώρα Μόσχας (+4 UTC) καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Μετά από διαμαρτυρίες των κατοίκων ότι το χειμώνα υπήρχε σκοτάδι κατά τις πρωινές ώρες, ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν αποφάσισε την χρήση μόνιμης χειμερινής ώρας αρχίζοντας από τις 26 Οκτωβρίου 2014.
Η Τουρκία ακολουθούσε τις αλλαγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ημερομηνία και στην ώρα αλλαγής, ωστόσο τον Σεπτέμβριο 2016 αποφασίστηκε η μόνιμη χρήση της θερινής ώρας όλο τον χρόνο, ενώ το 2015 είχε παραταθεί μέχρι τις 8 Νοεμβρίου 2015, λόγω εκλογών.
Το Μαρόκο υιοθέτησε το 2018 μόνιμη θερινή ώρα
Κυκλοφόρησε το τεύχος του Ιουλίου 2022 της Οικονομικής Επιθεώρησης με θέμα “Η άνθιση της ψηφιακής γεωργίας”.
Αρχικά ήταν η κλιματική κρίση που γεννούσε ανησυχίες για μελλοντικά προβλήματα στην ομαλή κάλυψη των διατροφικών αναγκών της ανθρωπότητας. Μετά ήρθε η πανδημία να αναδείξει τις αδυναμίες της παγκόσμιας τροφοδοτικής αλυσίδας. Τελικά, όμως, ήταν ο πόλεμος στην Ουκρανία που εκτόξευσε τις τιμές βασικών τροφίμων και έφερε στο σαλόνι των σπιτιών τη συζήτηση για «επισιτιστική κρίση το φθινόπωρο». Ποια μπορεί να είναι η απάντηση; Το τεύχος Ιουλίου της Οικονομικής την αναζητά στην «άνοιξη» της ψηφιακής γεωργίας και στις ριζικές αλλαγές που μπορεί να φέρει η αξιοποίηση σύγχρονων εργαλείων, η ενσωμάτωση καινοτόμων τεχνολογικών πρακτικών και ριζικά νέων οργανωτικών σχημάτων στην παραγωγή, μεταποίηση και εμπορία των αγροτικών αγαθών ή καλύτερα αυτού που περιγράφεται με τον όρο «αγροδιατροφικός τομέας».
Μάικ Πομπέο: «Μπορεί να είμαι υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ το 2024»
Τη βαθιά ανησυχία του για τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία και για το ενδεχόμενο να προκληθεί μία παγκόσμια, μακρά ενεργειακή κρίση με δομικά χαρακτηριστικά, εκφράζει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής της CIA, Μάικ Πομπέο, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα με αφορμή την συμμετοχή του στο συνέδριο του Economist. Μιλώντας αποκλειστικά στο «Βήμα της Κυριακής» τονίζει μεταξύ άλλων ότι δεν έχει ενδείξεις για μία αλλαγή στάσης του Ταγίπ Ερντογάν έναντι της Ελλάδας, ενώ ασκεί σφοδρή κριτική στην συμπεριφορά του τούρκου Προέδρου. Εκτιμά ότι οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ θα προκαλέσουν πολιτική αλλαγή, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είναι υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών στις προεδρικές εκλογές του 2024.
Διαβάστε την συνέντευξη του Μάικ Πομπέο στον Άγγελο Κωβαίο στο ΒΗΜΑ της 10.7.2022:
Κύριε υπουργέ, θα ήθελα να ξεκινήσουμε από την πρόσφατη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Πώς κρίνετε τα αποτελέσματα της;
Θεωρώ ότι ήταν χρήσιμη, με την έννοια ότι επέτρεψε στο ΝΑΤΟ να ξεκινήσει την αναδιοργάνωσή του ενόψει ενός αγώνα ο οποίος φαίνεται ότι θα διαρκέσει πολύ. Για να είμαι ειλικρινής, η σύγκρουση αυτή έχει ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από τον προηγούμενο Φεβρουάριο. Το ΝΑΤΟ δεν έκανε όσα θα έπρεπε, ο Βλαντίμιρ Πούτιν το κατάλαβε και έκανε την κίνηση του. Χάσαμε την ευκαιρία να τον αναχαιτίσουμε.
Ο γ.γ. Στόλτενμπεργκ και οι ηγέτες του ΝΑΤΟ βρήκαν συνεπώς την ευκαιρία να ανασυνταχθούν και να αξιολογήσουν την κατάσταση, να δουν πώς μπορεί να τελειώσει ο πόλεμος οριστικά. Όλοι θέλουν να τερματιστεί αυτή η σύγκρουση. Λέγοντας “όλοι”, εννοώ όλοι στη Δύση, δεν νομίζω ότι ο Πούτιν θέλει κάτι τέτοιο.
Πώς αξιολογείτε ειδικότερα την επαναπροσέγγιση με την Τουρκία; Πιστεύετε ότι ο πρόεδρος Ερντογάν είναι πάλι ένας αξιόπιστος εταίρος – αν υποθέσουμε ότι υπήρξε ποτέ; Είδαμε ότι μόλις επέστρεψε στην Άγκυρα συνέχισε την επιθετική του ρητορική κατά της Ελλάδας.
Δεν με εξέπληξε, πάντως με χαροποίησε ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν ήρε τις αντιρρήσεις του για την ένταξη των δύο νέων μελών στο ΝΑΤΟ, είναι κάτι πολύ σημαντικό και είμαι ευτυχής. Όπως είμαι ευτυχής και για τον ρόλο που έπαιξαν πολλά κράτη μέλη, ώστε να επιτρέψουν να γίνει αυτό.
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τον πρόεδρο Ερντογάν: Στα τέσσερα χρόνια κατά τα οποία ήμουν υπουργός Εξωτερικών, ήταν ένας πολύ δύσκολος συνομιλητής. Κάποιες φορές δεν έκανε όσα θεωρούσαμε ότι ήταν λογικά, όχι για την Αμερική, αλλά συνολικά για τη συμμαχία και για την ίδια την Τουρκία. Ήταν πολύ περίπλοκη και δύσκολη η σχέση. Αυτό περιλαμβάνει και την εσωτερική πολιτική διαμάχη στην Τουρκία και θέματα σχετικά με τις θρησκευτικές ελευθερίες, είχαμε για παράδειγμα την υπόθεση του πάστορα Μπράνσον. Ήταν μία δύσκολη περίοδος.
Δεν έχω καμία ένδειξη ότι ο Ερντογάν έχει αλλάξει, υπό αυτήν την έννοια. Τα συμφέροντα του παραμένουν τα ίδια. Η πρόσφατη επινόηση του και η φασαρία που κάνει θέλοντας να βάλει την ταμπέλα «Turkagean» σε αυτές τις όμορφες θάλασσες, δείχνουν ότι θα συνεχίσει τις διεκδικήσεις του.
Η δική μας θέση ήταν πάντοτε σταθερή. Μπορεί να υπάρχουν συνοριακές διαφορές, συμβαίνει με πολλές χώρες. Υπάρχουν όμως τρόποι να επιλυθούν και αυτοί δεν περιλαμβάνουν την αποστολή πολεμικών πλοίων, τις παραβιάσεις ή την παρουσίαση «τρελών» χαρτών. Δεν είναι εποικοδομητικός αυτός ο τρόπος. Από όσα μπορώ να διακρίνω, ο Πρόεδρος Ερντογάν πιθανότατα θα συνεχίσει αυτήν την τακτική, η οποία δεν αρμόζει στην καλή γειτονία μεταξύ δύο πλήρων μελών του ΝΑΤΟ, τα οποία μοιράζονται τον ίδιο γεωγραφικό χώρο. Δεν είναι όμως αυτός τρόπος συμπεριφοράς.
Ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας στη συμμαχία σήμερα;
Η Ελλάδα ήταν πάντα σημαντικός εταίρος για εμάς. Όχι μόνο λόγω των αμερικανικών και των ΝΑΤΟϊκών εγκαταστάσεων οι οποίες βρίσκονται εδώ, αλλά και λόγω της συναντίληψης. Ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης και οι δικές μας ομάδες έχουν μία κοινή αντίληψη για τον κόσμο. Αν υπάρχει μία διαφορά, τη λύνεις, υπάρχει ένας μηχανισμός και ένα μοντέλο δράσης. Και επίσης, ήσασταν πάντοτε προετοιμασμένοι, ώστε να πράξετε το σωστό για την «ομάδα» του ΝΑΤΟ. Έχουμε υπογράψει συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας, οι οποίες είναι πολύ σημαντικές, για όλα τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ και αυτό σίγουρα περιλαμβάνει τις ΗΠΑ και την Ελλάδα.
Με ποιο τρόπο μπορεί να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία; Και πώς κρίνετε την πρόσφατη παρότρυνση του Χένρι Κίσιντζερ για έναν συμβιβασμό, προκειμένου να αποτραπεί η δημιουργία ενός σινο-ρωσικού άξονα;
Ο δρ. Κίσιντζερ είχε κατά 50% δίκαιο και κατά 50% άδικο. Σωστά λέει ότι μία διευρυμένη συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Κίνας είναι πηγή μεγάλης ανησυχίας για την παγκόσμια σταθερότητα και πολύ επικίνδυνη. Θα πρέπει να καταστεί σαφές στον ρωσικό λαό, ότι δεν θα είναι προς όφελος του μία πρόσδεση στο άρμα του Σι Τζινπίνγκ. Κάνει όμως λάθος (ο Κίσιντζερ), όταν δεν βλέπει ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν ουδόλως ενδιαφέρεται να προσέλθει σε κάποια διαπραγμάτευση ή να κάνει υποχωρήσεις. Έτσι συμπεριφέρεται σε όλη την ενήλικη ζωή του και σίγουρα αφότου έγινε ηγέτης της Ρωσίας. Θεωρεί ότι η Ευρώπη ή ένα μεγάλο μέρος της, είναι Ρωσία, όπως το Κάνσας είναι μία πολιτεία των ΗΠΑ. Γνωρίζω πολύ καλά – και δεν χρειάζεται να κοιτάξω κανέναν χάρτη – ότι αυτό πιστεύει. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρεί κανείς, ότι ακόμη και αν αύριο υπάρξει κατάπαυση πυρός, θα περιοριζόταν η επιθυμία του Βλαντίμιρ Πούτιν να θέσει ένα μεγάλο τμήμα της Ευρώπης υπό τον πολιτικό του έλεγχο. Και νομίζω ότι σε αυτό το σημείο κάνει λάθος ο δρ. Κίσιντζερ.
Για ποιον λόγο λοιπόν κάνει αυτήν την πρόταση;
Πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει συμβιβασμός, ότι αν δώσεις ένα κομμάτι εδάφους στον Πούτιν, θα γίνει η δουλειά. Εγώ δεν το πιστεύω αυτό. Είναι εδραία η πεποίθηση μου, ότι όσο ο Βλαντίμιρ Πούτιν και εκείνοι που πιστεύουν στον ρωσικό επεκτατισμό όσο και αυτός, συνεχίσουν να ελέγχουν τους μηχανισμούς εξουσίας στη Ρωσία, πιθανότατα θα εξακολουθήσουμε να παρακολουθούμε αυτή τη σύγκρουση. Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης, ώστε να επιτευχθεί αυτό που θέλουμε όλοι, και ο δρ. Κίσιντζερ και εγώ ο ίδιος, είναι η επίδειξη επαρκούς ισχύος. Μόνο αυτό μπορεί δυνητικά να κατανοήσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Αν δεν το κάνουμε, αν συνεχίσουμε να είμαστε αργοί, όπως ήμασταν, αν συνεχίσουμε να καθυστερούμε, όπως καθυστερούσαμε, αν συνεχίσουμε να μιλούμε δημοσίως για όσα δεν είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε και να εκφράζουμε τον φόβο μας για κλιμάκωση, το πιθανότερο είναι ότι θα δούμε την κλιμάκωση. Όσο και αν δεν αρέσει σε ορισμένους, έχει αποδειχθεί από τα γεγονότα αυτές τις 100 και πλέον ημέρες του πολέμου στην Ουκρανία.
Υπό αυτό το πρίσμα, σας ανησυχεί η ενδεχόμενη αποσταθεροποίηση της Ευρώπης και ειδικότερα της Γερμανίας, λόγω της ενεργειακής κρίσης;
Σήμερα παρακολουθούμε το αποτέλεσμα κακών επιλογών στην ενεργειακή πολιτική επί δεκαετίες. Και φοβάμαι ότι θα αντιμετωπίσουμε δομικά προβλήματα στις αγορές ενέργειας, ως απόρροια πολιτικών επιλογών, τα οποία δεν θα περιοριστούν στον ερχόμενο χειμώνα. Όταν δεν μπορείς να επενδύσεις σε νέα διυλιστήρια λόγω των κανόνων ESG (Περιβαλλοντικής, Κοινωνικής και Εταιρικής Διακυβέρνησης), όταν επιβάλλονται τεράστια πρόστιμα σε τράπεζες επειδή επενδύουν στα ορυκτά καύσιμα οπουδήποτε στον κόσμο και σίγουρα στις ΗΠΑ, όταν λες ότι θα φτιάξω έναν νέο ρωσικό αγωγό, αλλά θα κλείσω τα πυρηνικά μου εργοστάσια και θα επιβιώσω με ηλιακή ενέργεια και ανεμογεννήτριες, η γεωστρατηγική σου θέση γίνεται μειονεκτική. Και αυτό βλέπουμε πώς το εκμεταλλεύονται σήμερα όχι μόνο η Ρωσία, αλλά και το Ιράν και η Βενεζουέλα και όλοι οι «κακοί παίκτες», οι οποίοι διαθέτουν τους πόρους οπουδήποτε στον κόσμο. Ανησυχώ βαθύτατα λόγω παλαιότερων αποφάσεων, οι οποίες τώρα μοιάζουν μη αναστρέψιμες. Θα χρειάζονταν χρόνια για να αλλάξουν. Όπως οι κατασκευές αγωγών, τερματικών σταθμών, δικτύων μεταφοράς, γενικότερα δηλαδή μακροπρόθεσμα σχέδια εντάσεως κεφαλαίου, τα οποία δεν είναι ευπρόσδεκτα από τις αγορές και από πολλές κυβερνήσεις. Για αυτούς τους λόγους θεωρώ πιθανό να έχουμε μία μακροπρόθεσμη, δομική κρίση έλλειψης ενεργειακών πόρων, η οποία θα πλήξει κάθε οικογένεια, είτε στην Ελλάδα, είτε στο Οχάιο.
Τι αναμένετε από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ; Πιστεύετε ότι θα προκαλέσουν αλλαγές στην αμερικανική πολιτική, με παγκόσμιες επιπτώσεις; Και πώς αξιολογείτε τις προοπτικές του Ρεπουμπλικανικού κόμματος;
Εργάζομαι πολύ καιρό εν όψει αυτών των εκλογών. Συμμετέχω σε εκστρατείες υπέρ ρεπουμπλικανών υποψηφίων, οι οποίοι έχουν τις ίδιες απόψεις με εμένα για την Αμερική και την εικόνα που θα έπρεπε να έχει στον κόσμο. Πιστεύω ότι θα δούμε την αντίδραση των Αμερικανών σε αυτό που ζουν καθημερινώς. Υπάρχουν ελλείψεις σε βρεφικό γάλα, τα καύσιμα για τα αυτοκίνητα τους είναι πανάκριβα, το καλοκαίρι θα προσπαθούν να δροσίσουν τα σπίτια τους με ηλεκτρική ενέργεια στο Φοίνιξ και στη Φλόριδα και το χειμώνα να τα θερμάνουν στο Ουισκόνσιν και στο Μέιν και θα διαπιστώνουν ότι δεν τα καταφέρνουν και ότι οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί έχουν καταρρεύσει. Νομίζω ότι η ψήφος τον Νοέμβριο θα υποδηλώνει “δεν θα το υποστούμε άλλο αυτό”. Δεν είναι κομματικό ζήτημα, είναι πολιτικό και βαθύτατα αμερικανικό. Πιστεύω λοιπόν ότι θα δούμε την πλειοψηφία των Αμερικανών να ξεσηκώνεται και αυτό θα είναι σημαντικό και για τον υπόλοιπο κόσμο. Οι εκλογές πάντως αφορούν κάποιους κυβερνήτες, γερουσιαστές και βουλευτές, δεν είναι για την Προεδρία, ώστε να έχουν και ευρύτερη παγκόσμια επίδραση. Όμως νομίζω ότι θα υπενθυμίσουν σε κάθε αμερικανό πολιτικό, και από τα δύο κόμματα, ότι τα σημαντικότερα ζητήματα είναι εκείνα τα οποία παράγουν θετικά αποτελέσματα και σταθερότητα για τις αμερικανικές οικογένειες και τη χώρα. Θεωρώ ότι πολλοί ρεπουμπλικανοί θα κερδίσουν και υπό αυτήν την έννοια είναι πιθανό να δείτε μια στροφή στην αμερικανική πολιτική, ώστε να γίνει κατανοητή η σημασία της οικονομικής ανάπτυξης. Ο Πρόεδρος Μπάιντεν θα έχει ακόμη τον έλεγχο, συνεπώς δεν θα δούμε άμεσα την πλήρη επίδραση του εκλογικού αποτελέσματος. Όμως θα διαμορφωθεί το περιβάλλον για τις προεδρικές εκλογές σε δύο χρόνια, με έναν τρόπο που θα αντικατοπτρίζει την επιστροφή σε μία Αμερική ισχυρή στο εσωτερικό, ώστε να είναι και ένας εξαιρετικός εταίρος διεθνώς.
Εσείς θα είστε υποψήφιος για την Προεδρία το 2024;
Είναι αδύνατο να το γνωρίζω. Εργάζομαι για τις καμπάνιες των ενδιάμεσων εκλογών του ’22 και κάποια στιγμή στις αρχές του επόμενου έτους θα στρέψω το ενδιαφέρον μου στις ενασχολήσεις μου των τελευταίων δεκαετιών. Μπορεί να αποφασίσω να θέσω τον εαυτό μου στην κρίση του αμερικανικού λαού ως υποψήφιος πρόεδρος, μπορεί και όχι. Θα συνεχίσω όμως να εργάζομαι για όσα είναι σημαντικά για τους Αμερικανούς πολίτες. Οπότε, κάντε μου την ίδια ερώτηση σε έξι-επτά μήνες. Τότε θα έχω μία οριστική απάντηση.
Ελπίζω να έχω την ευκαιρία!
Θα μου άρεσε πολύ!
Ο Θανάσης Γεράνιος γεννήθηκε το 1944 και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1962. Σπούδασε Φυσική στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο από όπου πήρε το πτυχίο του το 1967 και το διδακτορικό του το 1971 στην Πυρηνική Φυσική, εργαζόμενος παράλληλα στο Ινστιτούτο Φυσικής του Πανεπιστημίου της Ρώμης.
Το 1980 εξελέγη Υφηγητής. Έχει μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες συνεργασίες με τα Iνστιτoύτα Max-Planck Aστρoφυσικής τoυ Moνάχoυ, Max-Planck Πυρηνικής Φυσικής της Xαιδελβέργης, Max-Planck του Lindau και του Πανεπιστημίου Christian-Albrechts του Kiel, πάντοτε με την οικονομική στήριξη των ανωτέρω Ινστιτούτων και της DAAD.
Εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής του Τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Στοιχειωδών Σωματιδίων του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2001. Το ερευνητικό του έργο περιστρέφεται γύρω από το Ενδοπλανητικό πλάσμα και την Αστροφυσική υπερυψηλών ενεργειών. Έχει πάνω από 100 δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων με κριτές και συμμετοχές σε 40 Eυρωπαϊκά και Παγκόσμια Συνέδρια Koσμικής Aκτινoβoλίας, Ενδοπλανητικού Πλάσματος καθώς και Φυσικής Ραδιενέργειας, ενώ έδωσε πάνω από 650 ομιλίες και συνεντεύξεις σε θέματα πυρηνικών και ραδιενεργών εξοπλισμών, πυρηνικών αντιδραστήρων, κοσμικής ακτινοβολίας και αστροφυσικής.
Μιλάει Γερμανικά, Αγγλικά και Ιταλικά. Είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη αρχαιολόγο και ένα γιο αρχιτέκτονα.
Δεν είναι πια κοντά μας η Άση Ξανθή (απόφοιτός μας από το 1973b) μετά από μακροσκελή μάχη με την επάρατο νόσο. Τη θλιβερή είδηση ανήρτησε στη σελίδα του στο facebook ο τέως Πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων, συμμαθητής και καλός φίλος της, Μάκης Δριμαρόπουλος. Ο Σύλλογος Αποφοίτων εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στα παιδιά της και στους οικείους της, καθώς και στην τάξη της που τη θυμάται με πολλή αγάπη.
Η φωτογραφία είναι από ένα reunion της τάξης του ’73 στο σχολείο στις 11 Οκτωβρίου 2008.
Η Άση εργαζόταν στην Mobil και είχε συνταξιοδοτηθεί.
Τον Νοέμβριο του 1971 είχε πάρει μέρος στους χορούς στο πλαίσιο του εορτασμού των 75 χρόνων του σχολείου μαζί με την Λίλυ Άντζακα, την Μαρία Πασσά, τον Βασίλη Χαρισόπουλο, την Κατερίνα Σκλήρη, την Έφη Βουδούρη, τον Κυριάκο Σταμέλο, τον Δημήτρη Αδρακτά, και όλοι μαζί βρέθηκαν μετά στο Λύκειο των Ελληνίδων.
Ο Βασίλης Χαρισόπουλος μας έστειλε μία φωτογραφία από το ταξίδι της χορευτικής ομάδας του Λυκείου των Ελληνίδων στην Αμερική το 1979, όπου δίπλα στον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο, διακρίνονται η τότε Πρόεδρος του Λυκείου Χρυσούλα Καλλία, η νυν Πρόεδρος κ. Ελένη Τσαλδάρη και μέλη της χορευτικής ομάδας, μεταξύ των οποίων η Άση Ξανθή.
Ο Γιάννης Παράσχης γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα και είναι απόφοιτος του 1978. Σπούδασε οικονομικά και απέκτησε M.Sc. σε Industrial Engineering και ακολούθως Διδακτορικό Δίπλωμα στην Επιχειρησιακή Έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
Έπειτα από έπειτα από επιτυχημένη πορεία στο χώρο του international management consulting προσελήφθη από την εταιρεία «Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε.» και τον Απρίλιο του 2007 ανέλαβε τα καθήκοντα του Γενικού Διευθυντή, έπειτα από τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στην ανάπτυξη της εταιρείας από τα πρώτα της βήματα διαμορφώνοντας την εταιρική της στρατηγική.
Από το 2007 έως το 2009 διετέλεσε για δύο συνεχόμενες θητείες πρόεδρος του Συμβουλίου Αεροδρομίων Ευρώπης (ACI Europe) και το Νοέμβριο του 2009 εξελέγη αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Αεροδρομίων (ACI World), ενώ την 1η Νοεμβρίου 2011, εξελέγη πρόεδρος κατά τη Γενική Συνέλευση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Αεροδρομίων (Airports Council International ACI-World), στο Μαρακές του Μαρόκου για την επόμενη διετία διαδεχόμενος τον τον πρόεδρο του Αεροδρομίου του Σίδνεϊ, Max Moore-Wilton.
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Αεροδρομίων (ACI World) είναι η επίσημη παγκόσμια ένωση αεροδρομίων και αριθμεί 580 μέλη, τα οποία εκπροσωπούν 1.650 αεροδρόμια σε 179 χώρες και τα αεροδρόμια-μέλη του εξυπηρετούν άνω του 96% της παγκόσμιας επιβατικής αεροπορικής κίνησης, ενώ το 2010 υποδέχθηκαν πάνω από 5 δισ. επιβάτες.
Ο Γιάννης Παράσχης είναι, επίσης, πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου Αεροδρομίων Ευρώπης (Airports Council International Europe), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Παγκόσμιου Συμβουλίου Αεροδρομίων (ACI World Governing Board) και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρεία Αγωγού Καυσίμου Αεροδρομίου Αθηνών Α.Ε. (ΕΑΚΑΑ).
Παρακολουθείστε το video της:
Επετειακής Εκδήλωσης για τον Γερμανικό Φιλελληνισμό
και τα 200 Χρόνια της Μάχης του Πέτα
που έγινε στο Ινστιτούτο Goethe στις 8 Ιουλίου 2022
δείτε εδώ:https://www.youtube.com/watch?v=I8c1GfvKWtQ
και δείτε και φωτογραφίες όπως έχουν αναρτηθεί στο site των εκδόσεων Παρισιάνου…
Ο Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Αθηνών και η Εταιρεία για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό προσκαλούν την Παρασκευή 8 Ιουλίου στις 7.30 μ.μ. στοΓκαίτε (Ομήρου 14-16, 10672 Αθήνα) στην Επετειακή Εκδήλωση για τον Γερμανικό Φιλελληνισμό και τα 200 Χρόνια της Μάχης του Πέτα.Είσοδος ελεύθερη
Στις αρχές Ιουλίου συμπληρώνονται 200 χρόνια από την ολέθρια Μάχη του Πέτα (κωμόπολη κοντά στην Άρτα), στην οποία αποδεκατίστηκε το Τάγμα των Φιλελλήνων. Περίπου 200 φιλέλληνες απ’ όλη την Ευρώπη αντιστάθηκαν λυσσαλέα σε μια κατά πολύ υπεράριθμη τουρκική στρατιά, προκαλώντας της τεράστιες απώλειες, και έπεσαν ηρωικά σχεδόν όλοι –επέζησαν μόλις 18– στο πεδίο της μάχης για την ελευθερία μας.
Ένας από τους ελάχιστους επιζώντες ήταν ο γιατρός του Τάγματος Ντάνιελ Έλστερ από τη Θουριγγία, ο οποίος έγραψε εν είδει μνημοσύνου ένα βιβλίο για το αδικοχαμένο Τάγμα των Φιλελλήνων με συγκλονιστικές περιγραφές και λεπτομέρειες από τη Μάχη του Πέτα.
Ο Έλστερ όμως ήταν και ταλαντούχος μουσικός και εξελίχθηκε σε διάσημο συνθέτη και καθηγητή μουσικής. Γι’ αυτό τον λόγο και προκειμένου να συμβάλουν καλλιτεχνικά στον εορτασμό της επετείου, θα έρθουν στην Ελλάδα 25 παλαίμαχοι της περίφημης χορωδίας Kreuzchor της Δρέσδης, η οποία ιδρύθηκε το 1216 και τη διηύθυναν φημισμένοι μουσουργοί, όπως ο Ρόμπερτ Σούμαν και ο Ρίχαρντ Βάγκνερ (www.kreuzchor.de).
Ο διευθυντής αυτής της «Φιλελληνικής Χορωδίας» Ματίας Μπρέτσναϊντερ, με μεγάλη εμπειρία στη χορωδιακή μουσική και βαθύς γνώστης του Ντάνιελ Έλστερ, ετοίμασε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα, με χαρακτηριστικά τραγούδια της εποχής,
μεταξύ άλλων του Μπετόβεν και του μεγάλου φιλέλληνα ποιητή Βίλχελμ Μύλλερ, γνωστού ως «Griechen-Müller».
Το κείμενο της εκδήλωσης, που βασίζεται στις προσωπικές αναμνήσεις του Ντάνιελ Έλστερ, υπογράφει ο Κώστας Παπαηλιού, επιμελητής της «Φιλελληνικής Βιβλιοθήκης» των Εκδόσεων Παρισιάνου.
Ερμηνεύει ο ηθοποιός Ιορδάνης Καλέσης.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα παρουσιαστεί το βιβλίο της Ρεγγίνας Μανουσάκη
“Ελληνική Επανάσταση και γερμανικός φιλελληνισμός“.
Ο ΔΕΔΔΗΕ είναι ο Μεγάλος Χορηγός της Εκδήλωσης
Η Εταιρείαγια τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό έχει ως σκοπό την μελέτη, ανάδειξη και προώθηση του Ελληνικού πολιτισμού και του Φιλελληνικού ρεύματος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα καιδίνει ιδιαίτερη έμφαση στις διεργασίες που έλαβαν χώρα κατά τον 18ο, 19ο και 20ο αιώνα, οι οποίες έθεσαν τα θεμέλια για την σύσταση του Ελληνικού κράτους. Παράλληλα υπογραμμίζει την σημασία του Ελληνικού πολιτισμού ως έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους του δυτικού πολιτισμού, και προωθεί την συνέχιση της μελέτης και διάδοσης του διεθνώς, στηρίζοντας τα σύγχρονα φιλελληνικά ρεύματα.
Administrative Officer
Phoenix Engineering was founded on 2020 by a team of telecommunication industry experts, dedicated to providing optimized turn-key solutions in the fields of infrastructure and broadband technologies. The company serves diverse needs of telecom and infrastructure providers throughout Europe.
We are currently looking for ambitious team-players to join our dynamic and highly motivating team in Athens.
As anAdministrative Officeryou will assist our company with the efficient completion of our FTTx projects by executing a variety of administrative tasks. The position holder shall handle sensitive information and content with confidentiality and discretion.
Key Responsibilities:
- Assist the Account and Project Managers with the evaluation of all contract documents and prepare reports for any deficiencies in theproject
- Create project schedules, and communicate project updates
- Maintain accurate work logs of construction activities, job information sheets, project team rosters as well as documents regarding FTTx projects and construction deployment, including maintenance agreements, equipment information and warranties
- Perform billing tasks – prepare invoices, change orders, work orders, purchase orders etc.
Qualifications:
- Higher education degree
- 1-3 years of relevant working experience in construction services, administrative support, contract administration, or relevant field
- Understanding of the construction industry and processes
- Basic accounting skills
- Excellent command of the English language
- Good knowledge ofGerman language
- Excellent use in Microsoft Office (Word, Excel, and PowerPoint)
- Excellent organization, and communication skills
- Ability to work -when needed- independently as well as in a Team.
What can you expect from us?
– Competitive remuneration package
– A challenging position within a fast growing and dynamic company
– Opportunities for professional as well as personal growth
– A friendly working environment.
You can send your CVs to: d.koniaviti@phoenixen.com
Purchasing Coordinator
Phoenix Engineering was founded on 2020 by a team of telecommunication industry experts, dedicated to providing optimized turn-key solutions in the fields of infrastructure and broadband technologies. The company serves diverse needs of telecom and infrastructure providers throughout Europe.
We are currently looking for aPurchasing Coordinator!You will work closely with the Head of Procurement and help our team keep growing by finding cost-effective deals and suppliers.
Responsibilities:
- • Conduct procurement market research for new suppliers
- • Approving the ordering of necessary goods and services
- • Finalizing purchase details of orders and deliveries
- • Evaluation of suppliers’ proformas
- • Entering suppliers’ data and all orders and invoices in the respective ERP system and other databases used by the company
- • Examining existing contracts
- • Assist Head of Procurement in tracking and reporting key functional metrics to reduce expenses and improve effectiveness
- • Assist Head of Procurement in implementing a culture of long-term saving on procurement costs.
Qualifications:
- • Bachelor’s degree in Engineering, logistics, business administration or another similar field
- • 1 year previous working experience in Procurement or in a familiar Department
- • Excellent command of the English language
- • Very good command of the German language (currentlevel B2)
- • Excellent communication and negotiation skills
- • Problem solving skills.
What we offer:
- • Competitive remuneration package
- • A challenging position within a fast growing and dynamic company
- • Continuous training and opportunities for professional as well as personal growth
- • A friendly and modern working environment.
You can send your CVs to: d.koniaviti@phoenixen.com
