Αμέσως μετά τον Αύγουστο είναι προγραμματισμένες μία σειρά από εκδηλώσεις, παραστάσεις,

Oktoberfest

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2025

3rd New Eleusis Symposion – World Human Forum

We are delighted to invite you to save the date for the 3rd New Eleusis Symposion, taking place September 25-27, 2025, in Elefsina Greece, under the theme: “Re-Enchanting the World”

“Misery” του Στίβεν Κινγκ σε σκηνοθεσία Έλενας Καρακούλη στο Θέατρο Άνεσις από 27 Οκτωβρίου

Βασισμένο στο ομώνυμο best-seller και στην αξέχαστη κινηματογραφική του εκδοχή, το έργο ανιχνεύει τα όρια της εξουσίας, της χειραγώγησης και του εγκλεισμού. Μια καθηλωτική ιστορία που εξερευνά σε βάθος — και με δόσεις βιτριολικού χιούμορ — τη σκοτεινή πλευρά της δημιουργικότητας και την τοξική αφοσίωση.

Την ιδιόρρυθμη «stalker» Άννι Γουίλκς που κινείται μεταξύ λατρείας και ακραίας βίας και ταυτίζεται με την Μίζερι, ενσαρκώνει η Φιλαρέτη Κομνηνού. Τον συγγραφέα, που βρίσκεται αντιμέτωπος με την πιο επικίνδυνη παγίδα της ζωής του, υποδύεται ο Αναστάσης Ροϊλός. Μαζί τους, στο ρόλο του Σερίφη, ο Ευθύμης Χρήστου

Ίψεν στα νορβηγικά θα παρουσιάσει η Λένα Κιτσοπούλου;

Μετά την περσινή “Ορέστεια του Στρίντμπεργκ” –ένα έργο που σχολίασε, προκάλεσε και αναποδογύρισε τον δραματουργικό κανόνα– η Λένα Κιτσοπούλου επιστρέφει και πάλι στο κλασικό ρεπερτόριο. Αυτή τη φορά, βάζει στο στόχαστρο έναν ακόμη βόρειο δαίμονα της αστικής ηθικής: τον Χένρικ Ίψεν και τους “Βρυκόλακες” του.Η παράσταση που ξεκινά στις 30 Οκτωβρίου, στο Θέατρο Ψυρρή, δεν υπόσχεται αναβίωση. Υπόσχεται μεταμόρφωση, διακωμώδηση, επίθεση, χλεύη. Ο Ίψεν, τα σύμβολα της ενοχής, της αρρώστιας, της υποκρισίας, γίνονται εργαλεία στα χέρια μιας σκηνοθέτιδας που δηλώνει ρητά ότι δεν αντέχει πια ούτε τη λέξη “θέατρο”. Και το εννοεί. Με πρωταγωνιστές την ίδια και τους ηθοποιούς Πάνο Παπαδόπουλο, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Θοδωρή Σκυφτούλη και Γαλήνη Χατζηπασχάλη, οι “Βρυκόλακες” παρουσιάζονται στα νορβηγικά –ναι, στα νορβηγικά– με αγγλικούς υπέρτιτλους. Οι ηθοποιοί εκπαιδεύονται ήδη στο Όσλο με έξοδα του κράτους”…διαβάζουμε στο σημείωμα για την παράσταση.

Κωνσταντίνα Ψωμά, βοηθός σκηνοθέτη στο Pompeo Magno , στο Φεστιβαλ Μπαροκ Όπερας του Μπαϊρόιτ 4.9.2025

Στο επίκεντρο του Φεστιβάλ Μπαρόκ Όπερας του Μπάιροϊτ 2025 βρίσκεται η θεαματική παραγωγή της λαμπρής όπερας του Francesco Cavalli , Pompeo Magno,με θέμα τη σύγχυση και τις ίντριγκες,. Η όπερα, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1666 στο Teatro San Salvatore της Βενετίας, βρίσκεται στην κορυφή της πρώιμης ιστορίας της όπερας, στην οποία όλα τα στοιχεία που διαμορφώνουν τη σύγχρονη τέχνη του μουσικού θεάτρου συνυφαίνονται άψογα σε ένα πυκνό, συμπαγές και πολύπλευρο δράμα. Το τραγικό αντιπαραβάλλεται με το κωμικό, τα βαθιά συναισθήματα εναλλάσσονται με το γκροτέσκο. Ο Μαξ Εμμανουήλ Τσέντσι σκηνοθετεί αυτό το πολύχρωμο δράμα με την πλούσια ποικιλία χαρακτήρων από την χαρούμενη και μεθυσμένη περίοδο του Καρναβαλιού και την commedia dell’arte με λαμπρές ιδέες και γρήγορο ρυθμό.

Βικυ Βολιώτη: “Σε βλέπω” από Τρίτη 14 Οκτωβρίου στο Μικρό Παλλάς

Το «ΣΕ ΒΛΕΠΩ» (αγγλικός τίτλος The Counter) μιλάει με τρυφερότητα, χιούμορ και αλήθεια για όλα όσα φοβόμαστε να πούμε και για εκείνη τη μία στιγμή που αποφασίζουμε να τα μοιραστούμε.

Μυστικά, σχέσεις και συγκρούσεις ξεδιπλώνονται μέσα από τις ζωές τριών ανθρώπων που προσπαθούν να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον και τελικά απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό και όταν η αλήθεια έρθει στο φως, τίποτα δεν είναι όπως πριν.

Στράτος Σωπύλης : Ο Αλυσοδεμένος ελέφαντας και ο τρομερός εχθρός 2ος χρόνος επιτυχίας

Μια ιστορία ενηλικίωσης, για το πώς μπορούμε, να ξεπεράσουμε τους φόβους, και τις όποιες φοβίες μας πέρασαν όταν ήμασταν μικροί. Να ανακαλύψουμε τις «κρυμμένες» δυνάμεις που έχουμε γνωρίζοντας τον εαυτό μας και αποκτώντας αυτοπεποίθηση και πίστη στον εαυτό μας.

Στην δεύτερη ιστορία σε ένα μακρινό βασίλειο ένας βασιλιάς ανακαλύπτει πως ο τρομερός εχθρός μας, μπορεί να γίνει ο καλύτερος μας φίλος αρκεί να τον γνωρίσουμε. Μια ιστορία που μιλάει για τις αξίες της ζωής όπως η αγάπη, το μίσος, η ταπεινοφροσύνη, η ματαιοδοξία , η αυτοεκτίμηση , και το θάρρος.

Δυο ιστορίες του Χόρχε Μπουκάι, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Δημήτρη Πλειώνη , φτιαγμένες με πολύ κέφι χιούμορ, διάδραση και φαντασία για μικρά και μεγάλα παιδιά σε μια παράσταση

Ο Γιάννης Αγρανιώτης στην Εναλλακτική σκηνή της ΕΛΣ τον Νοέμβριο

To Φεστιβάλ Μπαρόκ Μουσικής επιστρέφει δυναμικά στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ με κεντρικό θεματικό άξονα την Έποχή των μεταβάσεων. Το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ, σε καλλιτεχνική επιμέλεια του πολύπλευρου και ιδιαίτερα δραστήριου καλλιτέχνη Δήμου Γκουνταρούλη, εστιάζει στην συναρπαστική μουσική του 18ου αιώνα, αναδεικνύοντας τις σημαντικές και συνεχείς μεταβολές στο ύφος και το στιλ που χαρακτηρίζουν αυτή την ιδιαίτερα γόνιμη περίοδο, από το όψιμο μπαρόκ έως την πλήρη άνθιση του κλασικισμού. Οι τέσσερις συναυλίες του Φεστιβάλ διατρέχουν τον 18ο αιώνα μέσα από εμβληματικά έργα και σπάνια μουσικά διαμάντια. Από τις εμβληματικές Τέσσερις εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι, που φέτος συμπληρώνουν 300 χρόνια από την πρώτη τους έκδοση, έως την εκλεπτυσμένη γοητεία του κλασικισμού με έργα των Γιόζεφ Χάυντν και Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, και καταλήγοντας στο έργο 1 του νεαρού Λούντβιχ βαν Μπετόβεν που προαναγγέλλει τον ερχομό μιας νέας εποχής.

Δανάη Παπαματθαίου-Μάτσκε κοντσέρτα με την Ärzteorchester

Στην Ορχήστρα Ιατρών του Αμβούργου (Hamburger Ärzteorchester) παίζουν κυρίως γιατροί και μουσικοί από επαγγέλματα σχετιζόμενα με την ιατρική. Η ορχήστρα ιδρύθηκε το 1964 και δίνει παραστάσεις για φιλανθρωπικούς σκοπούς, όπως για παράδειγμα για την υποστήριξη του έργου του Ιδρύματος Hamburger Hospiz. Το Ίδρυμα Hamburger Hospiz φροντίζει σοβαρά άρρωστους ανθρώπους στην τελική φάση της ζωής τους στο Hamburger Hospiz στο Helenenstift στην Altona και στο Hamburger Hospiz am Deich στο Bergedorf και υποστηρίζει επίσης τους συγγενείς και τους φίλους τους. Η υπηρεσία Ambulante Hospizberatungsdienst στην Altona παρέχει βοήθεια στο σπίτι σε άτομα που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους. Άλλοι τομείς δραστηριότητας είναι η διαχείριση του πένθους και η εκπαίδευση. Μέρος του έργου του ιδρύματος χρηματοδοτείται από δωρεές.

Στην Κύθνο για πέμπτη χρονιά διοργανώνεται το MusiKythnos Festival, που ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθεί από την Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου έως την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου στο όμορφο νησί του Αιγαίου. Στην ίδρυση και στην πραγματοποίηση του καλλιτεχνικού αυτού οράματος έχει πρωτοστατήσει η γνωστή πιανίστα και Έφορος της Σχολής Πιάνου του Ωδείου Αθηνών Μαρία Ευστρατιάδη (απόφ. ’82).

όπως ανακοινώθηκε ματαιώθηκαν οι συναυλίες της 1ης, 3ης και 4ης ημέρας (περισσότερα…)

Η νέα παραγωγή όπερας σκιών της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ ξεκινά το ταξίδι της από το 2ο Φεστιβάλ Ακροναυπλίας. Η παράσταση «Ο Καραγκιόζης Ριγολέττος», σε κείμενο του κωμικού, σκηνοθέτη και λιμπρετίστα Δημήτρη Δημόπουλου και του έμπειρου καραγκιοζοπαίχτη Αλέξανδρου Μελισσηνού, ξεκινάει από το Θέατρο Ακροναυπλίας «Ευαγγελία Δεϊλάκη» στις 29 και 30 Αυγούστου 2025 και συνεχίζεται τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο αλλά και το 2026.

Ο πιο διάσημος και αγαπημένος καμπούρης γελωτοποιός του θεάτρου σκιών, ο Καραγκιόζης, καλείται να φέρει εις πέρας μια… λυρική αποστολή: να ερμηνεύσει τον πιο διάσημο καμπούρη της όπερας, τον Ριγολέττο! Στη νέα παραγωγή όπερας σκιών «Ο Καραγκιόζης Ριγολέττος» ο Καραγκιόζης βρίσκεται από το πουθενά να είναι πρωταγωνιστής του Ριγολέττου στο λυρικό θέατρο που ιδρύει η Βεζυροπούλα στο σαράι, μαθαίνοντας με χιούμορ και αφοπλιστική αθωότητα όλα όσα απαιτούνται για να ανέβει μια όπερα.

Μια παράσταση για μικρούς και μεγάλους που υπόσχεται να ψυχαγωγήσει και να εκπαιδεύσει, αποδεικνύοντας ότι η παράδοση και η λυρική τέχνη μπορούν να συνυπάρξουν με χιούμορ και δημιουργικότητα. (περισσότερα…)

Ο Πάνος Τσαλιγόπουλος (΄89) συμμετέχει στο “Πολύ Κακό για το Τίποτα” (Much Ado About Nothing) του William Shakespeare που ανεβαίνει στη σκηνή του “41 Street Café” Bar Theatre, από την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2025 και κάθε Πέμπτη στις 20:30, μέχρι 8 Ιανουαρίου 2026.

Ένα έργο που είναι ένας ύμνος στην αγάπη , στη φιλία και στον ρομαντικό γνήσιο έρωτα, κι ενώ υπάρχει μια προδοσία κατά τη διάρκεια του έργου , ο συγγραφέας δίνει ένα αίσιο τέλος , μακριά από τα σκοτάδια ενός διαφθαρμένου νου.

Μετάφραση – Θεατρική Διασκευή: Νίκη Τριανταφυλλίδη

Σκηνοθεσία – Μουσική Επιμέλεια – Χορογραφία: Ζωή Τριανταφυλλίδη

41 STREET CAFE – THE ART CONCEPT Αντρέα Λεντάκη 41, Υμηττός

Ticket Services:

– online: www.ticketservices.gr

– τηλεφωνικά: 2107234567

– εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Αθήνα

Εισιτήρια…

Η Αγγελική Παπανδρέου, την Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025 και ώρα 9.00 μμ θα μας περιμένει, με απίθανο μουσικό παρεάκι, στο υπέροχο Bar – Restaurant Remezzo στον Ελαιώνα μόλις λίγα χλμ από το Αίγιο. Σ’ ένα “καλοκαιρινό ραντεβού για πάντα”, εκεί που το “summertime” συναντιέται με την “αχάριστη” σε τόνο μι μινόρε! “τι τζαζ”, τι “χι- τζαζ”… για ένα αιγι(αλλοιώτικο) μουσικό σεργιάνι, δίχως αρχή και τέλος. (περισσότερα…)

Η μπάντα που εδώ και χρόνια συνοδεύει τις πιο φωτεινές στιγμές του καλοκαιριού συνεχίζει την περιοδεία της ανά την Ελλάδα, με στάσεις σε πόλεις, νησιά και ανοιχτά θέατρα.

Με μια μίξη από reggae, ska, latin, rock και ελληνικούς παραδοσιακούς ρυθμούς, οι Locomondo καταφέρνουν κάτι μοναδικό: να ξεσηκώνουν κοινά κάθε ηλικίας και να μας ενώνουν όλους σε μια μεγάλη παρέα, σε έναν ατελείωτο χορό γεμάτο θετική ενέργεια.

Έχοντας διανύσει χιλιάδες χιλιόμετρα σε σκηνές σε όλη την Ελλάδα (και όχι μόνο), με αμέτρητες live εμφανίσεις στο ενεργητικό τους, οι Locomondo ξέρουν πώς να δίνουν τον παλμό. Με τους “ανεβαστικούς” τους ρυθμούς και τα τραγούδια που έχουμε αγαπήσει – «Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα», «Μαγικό χαλί», «80’s» και φυσικά τον εκρηκτικό τους ήχο από rap, ska, reggae, hip-hop, dub, one drop – κάθε εμφάνισή τους μετατρέπεται σε μια γιορτή χωρίς τέλος.

Μετά την καλοκαιρινή τους περιοδεία στην Ελλάδα συνεχίζουν τον Νοέμβριο σε Βέλγιο και Γερμανiα. (περισσότερα…)

Ο διάσημος Έλληνας βιολιστής Λεωνίδας Καβάκος ίδρυσε το 2022 το Apollωn Ensemble, που αποτελείται από μια ομάδα κορυφαίων ελλήνων μουσικών της νέας γενιάς. Το μουσικό σχήμα έχει τραβήξει την προσοχή με τις εμφανίσεις του, συμπεριλαμβανομένου του επιτυχημένου ντεμπούτου του στο Golden Hall της Βιέννης. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες συναυλίες, παρουσιάζοντας έργα όπως τα “κοντσέρτα για βιολί” του Μπαχ. Οι μουσικοί του Apollωn Ensemble είναι: Noé Inui και Alexandros Sakarellos – βιολιά, Ilias Livieratos – βιόλα, Timotheos Petrin – τσέλο, Michalis Semsis – κοντραμπάσο, Jason Marmaras – τσέμπαλο, Leonidas Kavakos, μαέστρος – βιολί.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κοντσέρτα για βιολί του Μπαχ από το τελευταίο άλμπουμ του Apollωn Ensemble από την ηχογράφηση το 2022 “Sonatas and Partitas’ του cantor (κάντορας, πρωτοψάλτης) της Λειψίας.

Το πρόγραμμα του Αυγούστου περιλαμβάνει τρεις εμφανίσεις:

19 August 2025 – Festival Santander

21 August 2025 – Festival de Torroella

23 August 2025 – Edinburgh International Festival (Η παράσταση αυτή στο Queen’s Hall του Εδιμβούργου θα μεταδοθεί από το BBC Radio 3 την Δευτέρα 15 Σεπτεμβρίου)

(περισσότερα…)

Με τη συνοδεία του διακεκριμένου πιανίστα Δημήτρη Γιάκα (’75), oι ξεχωριστοί λυρικοί καλλιτέχνες Ειρήνη Καραγιάννη (μεσόφωνος), Πάρις Δημάτσας (βαρύτονος) και οι υψίφωνοι Δέσποινα Δρανδάκη και Παναγιώτα Πολυζωίδου, θα ερμηνεύσουν πρόγραμμα με τραγούδια Επτανησίων συνθετών.

Τετάρτη 27/8 Ίδρυμα Βεργωτή (τηλ. 2671042255), Κουρκουμελάτα Κεφαλονιάς.

Φάρος σημαίνει ζωή, ελπίδα, φως. Φάρος σημαίνει προστασία, ασφάλεια συντροφιά κι υπερηφάνεια. Στενά συνδεδεμένοι με τη ναυτική παράδοση της Ελλάδας, σημείο αναφοράς για τους ναυτικούς, οι φάροι ανήκουν στα σημαντικότερα σύγχρονα μνημεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Πολλοί απ’ αυτούς, παραδομένοι στη φθορά του χρόνου, αργοσβήνουν.

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, με βασικό πυλώνα το ενδιαφέρον για την πολιτιστική και ναυτιλιακή μας κληρονομιά, έναν ζωντανό οργανισμό, του οποίου η συντήρηση συμβάλλει στη σύγχρονη εξέλιξή μας, ολοκλήρωσε την αποκατάσταση τριών φάρων, του Ταινάρου, του Μαλέα αλλά και της Ντάνας Πόρου, από το 2008 έως το 2010.

Mπορείτε να περιηγηθείτε εικονικά στο εσωτερικό ενός εκ των ιστορικότερων φάρων της Ελλάδας, του φάρου στο Ακρωτήριο Ταίναρο, με πλήθος πληροφοριών γύρω από τις ναυτικές συλλογές του Ιδρύματος αλλά και τη ζωή στους φάρους, με τη διαδραστική εφαρμογή του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη!

Περιηγηθείτε εδώ: https://faros.laskaridisfoundation.org/

Δείτε περισσότερα: https://www.laskaridisfoundation.org/…/anakainisi…/

Δείτε τους επισκέψιμους φάρους στις 17 Αυγούστου 2025: https://tinyurl.com/44n79awe

Η ΔΟΜΙΚΗ ΛΑΥΡΙΟΥ Κατασκευαστική Εταιρεία με έδρα το Λαγονήσι, Αθήνα, αναζητά εργοταξιάρχη για πλήρη απασχόληση και ουσιαστική συνεργασία με προοπτική εξέλιξης.

Τομείς Δραστηριότητας:

Η εταιρία δραστηριοποιείται στον τομέα των κατασκευών, με έργα που εκτείνονται

σε:

– Ιδιωτικά και δημόσια τεχνικά έργα

– Κατοικίες και κτίρια επαγγελματικής χρήσης

– Ανακαινίσεις κτιρίων

– Τεχνικές μελέτες και διαχείριση έργων (περισσότερα…)

Η Λητώ Ντάκου, εκ των εμπνευστριών του Φεστιβάλ, και ο σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης, μακροχρόνιος συνεργάτης του θεσμού, μίλησαν στον ρ/σ του «στο Νησί. gr» για τη φετινή διοργάνωση, που συνδυάζει την υψηλού επιπέδου κλασική μουσική με την ανάδειξη αρχαιολογικών και φυσικών θησαυρών της Λέσβου.

Από τις 12 έως τις 19 Αυγούστου, το 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου επιστρέφει, πιο ώριμο και διεισδυτικό από ποτέ, επιλέγοντας ως φετινή του θεματική το «Χάος». Μια έννοια που –όπως λένε οι συντελεστές– αντανακλά όχι μόνο τη σημερινή παγκόσμια συγκυρία, αλλά και τη δυναμική της δημιουργίας που πηγάζει από την αταξία.

Η Λητώ Ντάκου, εκ των εμπνευστριών του Φεστιβάλ, και ο σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης, μακροχρόνιος συνεργάτης του θεσμού, μίλησαν με πάθος στον ρ/σ του «Ν» για τη φετινή διοργάνωση, που συνδυάζει την υψηλού επιπέδου κλασική μουσική με την ανάδειξη αρχαιολογικών και φυσικών θησαυρών της Λέσβου.

https://www.stonisi.gr/post/93897/apo-ton-mpax-ston-stravinski-to-kalokairi-ths-lesvoy-me-fonto-to-11o-diethnes-festival-molyvoy-video-synenteyksi?fbclid=IwY2xjawLwS-dleHRuA2FlbQIxMQABHndvGc0YjojU1RJ-V-SWKt_9x3MyTJ2vlXmtf3v6nMxgM7qC-K0K–0f2jef_aem_etd3Zf1Fu1ETcRDD2YhkeA

Sehr geehrte Damen und Herren,

Mein Name ist Ariann Burger und ich unterstütze Tierarzt Plus Partner als Recruiterin bei der Suche nach neuen Talenten im veterinärmedizinischen Bereich.

Wir würden uns sehr freuen, wenn Sie diese Information in Ihrem Alumni-Netzwerk weitergeben könnten, mit der Hoffnung, dadurch Tierärztinnen und Tierärzte zu erreichen, die an einer Deutschen Schule ausgebildet wurden und nun nach neuen beruflichen Möglichkeiten in Deutschland suchen

Wer wir sind:

Tierarzt Plus Partner ist ein deutschlandweites Netzwerk aus inzwischen über 100 Tierarztpraxen und Tierkliniken. Wir verbinden die Vorteile einer starken Gemeinschaft mit der Individualität jedes einzelnen Standorts. Unser Ziel ist es, die Tiermedizin der Zukunft nachhaltig zu gestalten – mit hoher medizinischer Qualität, modernen Strukturen und einer Kultur des Miteinanders.

Was musst du mitbringen? (περισσότερα…)

Σήμερα έχουμε αποφοίτους από την Αραχώβης (που αποφοίτησαν έως το 1944), από την Μετσόβου (έως το 1968) και βέβαια από το Μαρούσι. Πολλοί από αυτούς έστειλαν τα παιδιά τους στην Γερμανική Σχολή. Πολλοί μάλιστα, όπως διαπιστώσαμε είναι παιδιά τριών γενιών (!), όπως:

–Ειρήνη Κουτσογιάννη, απόφοιτος Αραχώβης (1938) έστειλε:

την κόρη της Λένα Μερίκα, απόφοιτο 1964, Μετσόβου

τον γιό της Μανώλη Μερίκα, απόφοιτο 1967, Μετσόβου, και

τον γιό της Γιώργο Μερίκα, απόφοιτο 1974, Μαρούσι.

και,

η Λένα Μερίκα με την σειρά της έστειλε τους γιούς τηςΓιάννη Θεοδωρακάκο, απόφοιτο 1997 καιΣτέφανο Θεοδωρακάκο, απόφοιτο 1998.

– Η Ξένη Σκουζέ, απόφοιτος Αραχώβης 1942 (μετά το γάμο της Ξένη Παπαδάκη), έστειλε την κόρη της Ελίζα Παπαδάκη στη ΓΣΑ (απόφοιτος Μετσόβου 1967), η οποία με τη σειρά της έστειλε τη δική της κόρη Άννα Παπαδάκη στη ΓΣΑ στο Μαρούσι (απόφοιτος 2008).

– ΗΡέα Αργυριάδου – Μυλωνά (1961) έστειλε τους γιούς της Ιπποκράτη (1984) και Φοίβο (1995), και ο Ιπποκράτης τον γιό του Γιάννη, απόφοιτο του 2019.

– Η Νέλη Βαφειάδου (1963) έστειλε την κόρη της Φαίδρα Γρηγοριάδου (1982), η οποία είναι σύζυγος του Λάζαρου Φραντζή (1982), που με την σειρά τους έστειλαν τις κόρες τους Ναταλία Φραντζή (2018) & Ίλια Φραντζή (2019).

– Η Γιολάνδα Αγαλλίδου (δεκαετία ’30) ‘εστειλε:

τηνκόρη της Μαριάνα Καναβαριώτου (1963), που έστειλε τον γιό της Νίκο Πετρόπουλο.

τονγιο της Κώστα Καναβαριώτη (1967)

την κόρη της Ελένη Καναβαριώτου, που έστειλε τις κόρες της Μαρίνα Τσολάκη (2006) και Χριστίνα Τσολάκη (2008).

Ας τους γνωρίσουμε λοιπόν όλους:

Απόφοιτοι της Αραχώβης…

Απόφοιτοι της Μετσόβου…

Απόφοιτοι του Αμαρουσίου…

Τρεις γενιές DSA Καναβαριώτου…

Από το insidestory.gr αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο της Ειρήνης Σωτηροπούλου και της Ραφαέλλας Μανέλη με φωτογραφίες της Ειρήνης Σωτηροπούλου για του κινδλυνους που παραμονεύουν στον Υμηττό.

Ο Υμηττός, το βουνό που αγκαλιάζει ολόκληρη την ανατολική Αττική, είναι το τελευταίο άκαυτο καταφύγιό της. Με δεδομένο πως η επικινδυνότητα για πυρκαγιά στην Αττική τους καλοκαιρινούς μήνες σκαρφαλώνει καθημερινά στους βαθμούς 4 και 5, θα περίμενε κανείς ότι η Πολιτεία θα έκανε τα πάντα για την αντιπυρική θωράκιση του δάσους του. Δεν είναι όμως έτσι. Αντί γι’ αυτό, ακόμα και στα πιο πολυσύχναστα σημεία, όπου οι Αθηναίοι καταφεύγουν καθημερινά για να πάρουν μια ανάσα και να δροσιστούν, παρατηρούνται ελλιπείς καθαρισμοί και ανεπαρκής αποκομιδή της ξερής και εύφλεκτης ύλης, τη στιγμή που τα τελευταία χρόνια, η ξηρασία που έχει πλήξει το δάσος το καθιστά ήδη εξαιρετικά ευάλωτο στις πυρκαγιές. Για να αποκτήσουμε την πληρέστερη δυνατή εικόνα πραγματοποιήσαμε αυτοψίες σε διαφορετικές πλευρές του βουνού: από τα πιο πολυσύχναστα σημεία κοντά στη Μονή Καισαριανής και το Αισθητικό Δάσος, μέχρι τον Βύρωνα και την ευρύτερη περιοχή Χολαργού-Παπάγου.

Τα ακριβή σημεία μπορείτε να δείτε στον παρακάτω χάρτη, στα εικονίδια με τα έλατα.

https://insidestory.gr/article/giati-moiazei-me-pyritidapothiki-dasos-toy-ymittoy

Αριστούχος, υπότροφος, δίγλωσση καθηγήτρια Γερμανικής Φιλολογίας Παν/μίου Αθηνών, με μεταπτυχιακό στη Γερμανική Γλωσσολογία, απόφοιτος Γερμανικής Σχολής Αθηνών (Deutsche Schule Athen), κάτοχος Abitur και Großes Deutsches Sprachdiplom Ινστιτούτου Goethe Αθηνών, με δεύτερη μητρική γλώσσα τα Γερμανικά και διδακτική πείρα ετών, παραδίδει μαθήματα Γερμανικών όλων των επιπέδων. Το μάθημα προσαρμόζεται στις ανάγκες του μαθητή, με συνεχή παρακολούθηση της πορείας και της επίδοσής του, με σκοπό την αποφυγή κενών, την εμπέδωση της ύλης και την επίτευξη του εκάστοτε στόχου. Εκμάθηση σωστής προφοράς, υψηλά ποσοστά επιτυχίας, προετοιμασία για Διπλώματα Ινστιτούτου Goethe και ÖSD, ειδικά για τα επίπεδα C1 και C2, εξειδικευμένη βοήθεια σε μαθητές της Γερμανικής Σχολής Αθηνών για το Abitur, το μάθημα των Γερμανικών και τα θεωρητικά μαθήματα, εκμάθηση της γλώσσας σε παιδιά και νήπια με παιγνιώδη τρόπο.

Τηλ. 210 6819071 / 698 0943569

Ο Άλκης Πιερράκος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1920 και  ο Πιερράκος πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Γιουγκοσλαβία, πριν επιστρέψει στην Ελλάδα το 1938, όπου φοίτησε για λίγο στην Γερμανική Σχολή. Το 1947 πήγε στην Ιταλία και το 1948 στην Ελβετία. Ο Ευγένιος Σαντορίνης τον “καλωσορίζει” στην τάξη για το ελληνικό απολυτήριο το έτος 1939-40.

Άρχισε να ζωγραφίζει το 1936 χωρίς τυπική εκπαίδευση. Σπούδασε ζωγραφική στο Gewerbeschule, στη Βασιλεία της Ελβετίας (1948-1950) και αργότερα στην Σχολή Καλών Τεχνών του Σλέιντ (Slade School of Fine Arts) και στην Κεντρική Σχολή Τεχνών και Χειροτεχνίας στο Λονδίνο (1951-53).

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Λονδίνο, μαθήτευσε κοντά στον σημαντικό εξπρεσιονιστή ζωγράφο Όσκαρ Κοκόσκα. Το 1954 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι, όπου παρέμεινε ενεργός στον καλλιτεχνικό χώρο και παρουσίαζε τακτικά τη δουλειά του στην Ελλάδα.

Το έργο του αντικατοπτρίζει επιρροές από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό, τις ακουαρέλες του Βασίλι Καντίνσκι και τις αφηρημένες τάσεις της δεκαετίας του 1950. Ήταν γνωστός για τον συνδυασμό της συναισθηματικής χρήσης του χρώματος με την πειθαρχημένη σχεδιαστική οργάνωση στις συνθέσεις του, ταλαντευόμενος ανάμεσα στην αναπαραστατική και την αφηρημένη τέχνη.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας «La Ligne et le Signe» στο Παρίσι και συμμετείχε ενεργά στις καλλιτεχνικές ζυμώσεις της εποχής του.

Πραγματοποίησε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις, κυρίως στη Γαλλία και την Ελλάδα και συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική. Το έργο του παρουσιάστηκε σε αναδρομικές εκθέσεις στην Ελλάδα το 1997, το 2003 και το 2007.

Το 1995 ιδρύθηκε στο Παρίσι η Association pour la Promotion de l’ Oeuvre d’ A. Pierrako

wikipedia…

http://www.nikias.gr/view_artist_additional.php?prod_id=887&mode=paintings

Πιερράκος Άλκης

Από τις εκδόσεις Παρισιάνου, που έχουν τυπώσει την Ιστορία της Γερμανικής Σχολής του Jens Godber Hansen, και ανήκουν στην σύζυγο του Κώστα Παπαηλιού, κυκλοφόρησε ένας εξαιρετικά ενδιαφέρων τόμος του Κώστα Χατζιώτη με τίτλο: “Οδός Σταδίου: Η ρεματιά που έγινε ο κεντρικότερος δρόμος της Αθήνας”.

Πριν προχωρήσουμε στην παρουσίαση του βιβλίου θα αναφέρουμε το αστείο της εποχής που “ήθελε” την περιοχή να χωρίζεται “στα δύου” από το ρέμα.

«Η οδός Σταδίου δεν είναι ένας οποιοσδήποτε αθηναϊκός δρόμος. Η ιστορία της αρχίζει πριν ακόμη το κλεινόν άστυ ανακηρυχθεί “καθέδρα” του νεογέννητου ελληνικού βασιλείου και η συμβολή της στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της πρωτεύουσας υπήρξε αποφασιστική.

Στην οδό Σταδίου κτίστηκαν οι πρώτες μεγάλες δημόσιες οικοδομές, κι ας μην ήταν τότε ακόμη παρά ένα βαθύ ρέμα που το είχαν βαφτίσει “δρόμο”… Αλλά και η πρώτη κατοικία στην οποία φιλοξενήθηκε ο Όθωνας όταν εγκαταστάθηκε στη νέα πρωτεύουσα στη Σταδίου βρισκόταν, παρ’ όλο που η περιοχή αυτή ήταν τότε μακριά από το κέντρο της πόλης…

(περισσότερα…)

Η Λένα Κορυζή γεννήθηκε το 1916 και ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Αλέξανδρου Κοριζή, ο οποίος χαρακτηρίστηκε πρωθυπουργός του “δεύτερου ΟΧΙ” της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αφού είχαν εισβάλει οι Γερμανοί στην Ελλάδα, στις 18 Απριλίου 41, μετά από μια δραματική συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, και εξ ίσου δραματική συνομιλία, με τον βασιλιά Γεώργιο τον Β’, ο Κοριζής αρνούμενος να υποκύψει στις πιέσεις των Αγγλων, πήγε στο σπίτι του, και αυτοκτόνησε με το περίστροφό του (δυο σφαίρες στην καρδιακή χώρα), για να μην παραδώσει αυτός τη χώρα στους Γερμανούς.

Ο Αλέξανδρος Κοριζής (Κορυζής) είχε νυμφευθεί την Ελισάβετ Τσιτσάρα με την οποία απόκτησε τέσσερα παιδιά: την Αικατερίνη (παντρεύτηκε τον Χρήστο Σταθάτο), την Ελένη (Λένα), την Ειρήνη (Ρένα) και τον Γεώργιο (1922-1999), ο οποίος νυμφεύθηκε την Ευφροσύνη Γκλαβάνη.

Η Λένα εμφανίζεται στα μαθητολόγια της Αραχώβης από το 1927 στην πρώτη τάξη του Ελληνικού σχολείου έως και το 1933 στην Δ΄Γυμνασίου, πιθανώς δε να ολοκλήρωσε την φοίτησή της και να αποφοίτησε το 1934. Μετά το θάνατο του πατέρα της έγινε Κυρία επί των Τιμών της Βασίλισσας Φρειδερίκης , όπως και η Φρόσω Κορυζή, σύζυγος του αδερφού της Γεώργιου, η οποία ήταν Κυρία επί των Τιμών της Βασίλισσας Άννας-Μαρίας . (περισσότερα…)

Ο Χρύσης Τριανταφύλλου γενήθηκε στο Cape Town της Νοτίου Αφρικής στις 7 Αυγούστου 1945 και αποφοίτησε από την Σχολή το 1963. Ειχε την ατυχία να προσβληθεί απο τον ιό της πλυομυελίτιδος που τον ταλαιπώρησε αρκετά. Μετά την αποφοίτησή του απο την ΓΣΑ συνέχισε τις σπουδές του στο American University of Beirut (Business Administration). Μετά μια σχετικά σύντομη παραμονή του στην Ελλάδα και τον γάμο του με Ιρλανδέζα μετέβη στο Αμβούργο όπου εργάστηκε σαν πραγραμματιστής υπολογιστών. Μετά τον χωρισμό του, με την Γερμανίδα πλεον γυναίκα του, μετέβη στο Λονδίνο όπου και εργάστηκε σχεδόν μέχρι τον θάνατό του. Απέκτησε 3 παιδιά. Στην Ελλάδα ερχόταν αραιά και συναντιόταν με ελάχιστους φίλους και συγγενείς βασικά για να απολαύσει το αγαπημένο του σπορ την ιστιοπλοία. Σαν χαρακτήρας ηταν πρόσχαρος, τίμιος, οργανωτικός με πρωτότυπες ιδέεςκαι κυρίως καλός φίλος. Έπασχε από την στεφανιαία νόσο. Απεβίωσε στα τέλη Μαρτίου 2020 στην Αγγλία.

πηγή: Φώτης Χαροκόπος

Τα χρόνια του Πολέμου η Γερμανική Σχολή στην Αραχώβης λειτουργούσε ως Οκτατάξιο Γυμνάσιο. Έχει λοπόν ένα ενδιαφέρον να αναφέρουμε τα όσα ίσχυαν εκείνη την εποχή, αλλά και όσα είχαν προηγηθεί από τη εποχή του Όθωνα:

Οι Έλληνες λογίζονται φιλεκπαιδευτικός λαός. Είτε λόγω της αρχαιοελληνικής παράδοσης, είτε λόγω της γεωγραφικής θέσης και του γεωγραφικού αναγλύφου, είτε λόγω της ιδιαιτερότητας της ελληνικής γλώσσας η οποία επί Ελληνιστικών χρόνων ήταν η κυρίαρχη γλώσσα του δυτικού κόσμου, η λαϊκή σοφία έχει αποκρυσταλλωμένη άποψη υπέρ του σχολείου. Το “άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο” αντικατοπτρίζει τον διαρκή πόθο των Ελλήνων για το σχολείο. Μετά την Ακαδημία του Πλάτωνα και το Λύκειο του Αριστοτέλη, οι Έλληνες δούλοι που αναλαμβάνουν τη μόρφωση των Ρωμαίων, το Βυζάντιο που ιδρύει σχολεία και κατά το Μεσαίωνα, ο ελληνικός Χριστιανισμός με τα “ιερογράμματα”, διατηρούν την παράδοση του σχολείου.

Με την άφιξή του στην Ελλάδα το 1828, ο Ιωάννης Καποδίστριας ιδρύει ορφανοτροφεία στην Αίγινα και τον Πόρο, όπου τα ορφανά ελάμβαναν γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση και όπου παράλληλα λειτουργούσαν διδασκαλεία για τη μόρφωση των δασκάλων. Ιδρύεται γεωργική σχολή στην Τίρυνθα, ιερατική σχολή στον Πόρο και στρατιωτικό σχολείο στο Ναύπλιο. Με τον Όθωνα, το 1933, εκδόθηκε διάταγμα που καθόριζε τις αρμοδιότητες της “επί των Εκκλησιαστικών γραμματείας” που ήταν το πρώτο υπουργείο παιδείας. Οι Βαυαροί διαίρεσαν την όλη εκπαίδευση σε τρεις κύκλους, τη στοιχειώδη εκπαίδευση, τη μέση και την ανώτερη. Τη στοιχειώδη εκπαίδευση ονόμασαν Δημοτική, διότι η διοίκηση και η εποπτεία ανατέθηκαν στους Δήμους, σύμφωνα με τον νόμο της 6ης Φεβρουαρίου 1834 που ήταν πιστό αντίγραφο του γαλλικού νόμου του 1833, και η διάρκεια φοίτησης προβλεπόταν να είναι επταετής. Βάσει αυτού του νόμου, ιδρύθηκε Διδασκαλείο στο Ναύπλιο το 1835, όπου εισήχθη η αλληλοδιδακτική μέθοδος. Το 1836 συστάθηκε η “Φιλεκπαιδευτική εταιρία” που ίδρυσε σχολεία θηλέων και προετοίμασε τις πρώτες δασκάλες. Δυστυχώς όμως ούτε η υποχρεωτική φοίτηση ούτε η επταετής διάρκεια εφαρμόστηκαν και η θέση των δασκάλων ήταν τραγική. Το 1844, λόγω της απροθυμίας των δήμων να ιδρύσουν και συντηρήσουν σχολεία εκδόθηκε διάταγμα σύμφωνα με το οποίο “εις την δημοτική εκπαίδευσιν συντρέχει και το κράτος κατά το μέτρον της ανάγκης των δήμων”. Παρ’ όλα ταύτα η κατάσταση χειροτέρεψε και το 1863 το διδασκαλείο έκλεισε. Το 1871 ιδρύεται στην Αθήνα ο “Σύλλογος προς διάδοσιν των Ελληνικών Γραμμάτων” μέλη του οποίου το 1874 ιδρύουν το εξατάξιο “Πρότυπο δημοτικό σχολείο” στην Αθήνα και το τετρατάξιο “Παιδαγωγείο” στη Θεσσαλονίκη. Έτσι σ’ αυτήν την περίοδο ο εκπαιδευτικός κύκλος αποτελείται από το δημοτικό σχολείο με τετραετή φοίτηση, ακολουθεί το Ελληνικό σχολείο με τριετή φοίτηση και τέλος το Γυμνάσιο με τετραετή φοίτηση.

Οι δάσκαλοι το 1873 ιδρύουν τον “Ελληνικόν διδασκαλικόν σύλλογον” ο οποίος εκδίδει το περιοδικό “Πλάτων” και κατορθώνουν να υψώσουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και των πολιτικών για τα εκπαιδευτικά θέματα. Έτσι το 1876 ο υπουργός παιδείας στη Βουλή χαρακτηρίζει “την κατάσταση της εκπαίδευσης εμπαιγμόν δια το έθνος”. Ιδρύεται Διδασκαλείο τριετούς φοίτησης στην Αθήνα, καθώς και άλλα δύο στην Τρίπολη και στην Κέρκυρα, και το 1881 άλλο ένα στη Λάρισα. Το 1895, ο νόμος “Περί στοιχειώδους ή δημοτικής εκπαίδευσης” διαιρεί τα σχολεία σε κοινά, με έναν δάσκαλο όταν έχουν μέχρι 80 μαθητές, και πλήρη με δύο δασκάλους όταν έχουν μέχρι 140 μαθητές. Όταν οι μαθητές είναι μέχρι 200 το σχολείο είναι τριθέσιο και για περισσότερους από 200 τετραθέσιο. Όπου δεν ήταν δυνατόν να ιδρυθούν κοινά (μονοθέσια) σχολεία προβλεπόταν η ίδρυση γραμματοδιδασκαλείων. Επίσης ιδρύονται εξατάξια σχολεία οι απόφοιτοι των οποίων μπορούν να εγγραφούν στην τρίτη τάξη των “Ελληνικών” σχολείων.

Το 1921, τα “κοινά” σχολεία αφομοιώνονται με τα “εξατάξια”, το 1929 επί Βενιζέλου καθορίζεται εξαετής η διάρκεια της δημοτικής εκπαίδευσης και το όριο για την ίδρυση μονοθέσιου δημοτικού σχολείου κατεβαίνει στους 15 μαθητές, με στόχο την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού, διότι σύμφωνα με την απογραφή του 1828 υπήρχαν 3500 συνοικισμοί με λιγότερα από 15 παιδιά σχολικής ηλικίας και έτσι, κάθε χρόνο, πάνω από 25.000 παιδιά δεν γραφόντουσαν σε κανένα σχολείο. Παρ’ όλα αυτά, κατά τη στατιστική του 1936, ενώ στην πρώτη τάξη γραφόντουσαν 200.000 μαθητές, από την έκτη τάξη αποφοιτούσαν μόνο 75.000. Το 1954, στο 3094/1954 (ΦΕΚ252 τ.Α) νομοθετικό διάταγμα “περί καταπολεμήσεως του αναλφαβητισμού” ιδρύονται τα “νυχτερινά σχολεία” για την παροχή της βασικής μόρφωσης σε μαθητές ηλικίας 14 έως 20 ετών, οι οποίοι λόγω της κατοχής και του εμφυλίου δεν είχαν ολοκληρώσει τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Στο ίδιο διάταγμα προβλέπεται ότι, μετά το 1962, όποιος δεν έχει απολυτήριο δημοτικού σχολείου δε θα μπορεί να διευθύνει επιχείρηση ή βιοτεχνικό κατάστημα. Έτσι το 1953-54 λειτούργησαν 2.300 νυχτερινά σχολεία με 67.000 μαθητές και 2.350 δασκάλους, πολλοί από τους οποίους εργάστηκαν δωρεάν. Στη στατιστική της UNESCO για το 1957, το ποσοστό αναλφαβητισμού στην Ελλάδα ανερχόταν σε 25%, ενώ στην Τουρκία σε 68% και στη Γιουγκοσλαβία σε 27%.

Η μέση εκπαίδευση επίσης ξεκινάει με τη Βαυαρική αντιβασιλεία το 1836 και χωρίζεται σε δύο κύκλους: κατ’ αρχάς το τριετές “Ελληνικό σχολείο” κατ’ αντιστοιχία του Βαυαρικού “Latina” και κατόπιν, το τετραετές “Γυμνάσιο” το οποίο έχει ως στόχο την “… προπαρασκευήν των μαθητών που θέλουν να σπουδάσουν ανώτερες επιστήμες στα Πανεπιστήμια.” Οι δάσκαλοι των πρώτων καλούνται “Ελληνοδιδάσκαλοι” και των γυμνασίων “καθηγητές”. Όταν το Πανεπιστήμιο άρχισε να δίνει διπλώματα, διοριζόντουσαν στη μέση εκπαίδευση πτυχιούχοι της φιλολογίας και της φυσικομαθηματικής. Επειδή οι εκπαιδευτικοί διοριζόντουσαν, έπαιρναν μετάθεση ή απολυόντουσαν με αυθαίρετο τρόπο, το 1885 εκδόθηκε διάταγμα που όριζε ότι οι “λειτουργοί της μέσης εκπαίδευσης αναγνωρίζονται ως μόνιμοι”. Το διάταγμα αυτό ανακλήθηκε το 1886. Οι τύποι των σχολείων του 1836 βασικά παρέμειναν μέχρι την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1929. Το 1922 ιδρύθηκαν τα “Πρακτικά Λύκεια” πάνω στο πρότυπο της Βαρβακείου σχολής, η οποία λειτουργούσε με ιδιαίτερο πρόγραμμα από το 1886. Το Βαρβάκειο ιδρύθηκε το 1843 ως γυμνάσιο στο οποίο είχε συμπληρωθεί και Ελληνικόν σχολείο, αλλά το 1886 μεταρρυθμίστηκε σε πρακτικό λύκειο για να εκπληρώσει “ειδικόν εκπαιδευτικόν σκοπόν” που ήταν “η ανάπτυξις και μόρφωσις της διανοίας, τως εις αυτό φοιτούντων μαθητών, η ηθική αγωγή και ειδικώς η προπέδευσις προς αυτάρκη σπουδήν των θετικών επιστημών”. Το 1915 το Βαρβάκειο συνδέθηκε με το “Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης” και αποτέλεσε το δεύτερο πρότυπο σχολείο της Ελλάδας.

Με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1929 από τον Αλ. Δελμούζο, επί κυβερνήσεως Βενιζέλου, διαμορφώνονται δύο εξαετείς κύκλοι σπουδών. Στις μικρές κωμοπόλεις ιδρύονται διτάξια ημιγυμνάσια και κατώτερα επαγγελματικά σχολεία (γεωργικά, εμπορικά, βιομηχανικά, οικοκυρικά). Το 1930 ιδρύεται το Ανώτατον εκπαιδευτικόν συμβούλιον και στις 4 Ιουνίου 1930 ο Γ. Παπανδρέου, ως υπουργός παιδείας της κυβέρνησης Βενιζέλου, κλείνει δάνειο της Ελληνικής κυβέρνησης με σουηδική εταιρία για τις ανάγκες της παιδείας. Με το δάνειο αυτό, μέσα σε δύο χρόνια, 1930 έως 1932, ανεγέρθηκαν 145 διδακτήρια και αποπερατώθηκαν άλλα 1375. Έτσι προστέθηκαν 7376 αίθουσες διδασκαλίας για τις οποίες δαπανήθηκαν 1476 εκατομμύρια προπολεμικές δραχμές.

Η κυβέρνηση Μεταξά το 1937 τροποποιεί τους τύπους σχολείων της μεταρρύθμισης του Δελμούζου εισάγοντας το οκτατάξιο γυμνάσιο-λύκειο στο οποίο γράφονται οι μαθητές του Δημοτικού μετά την τετάρτη τάξη. Όσοι όμως δε θέλουν να συνεχίσουν στη μέση εκπαίδευση υποχρεώνονται να συνεχίσουν για άλλα δύο χρόνια στο δημοτικό ώστε να ολοκληρώσουν εξαετή υποχρεωτική στοιχειώδη εκπαίδευση. Τα έξι πρώτα χρόνια απετέλεσαν το εξατάξιο Γυμνάσιο και ακολουθεί το διτάξιο Λύκειο. Το 1944, με τον κατοχικό νόμο 1468 της 27-2-1944 επανέρχεται το εξατάξιο γυμνάσιο. Με την απελευθέρωση για τις χρονιές 1945 έως 1950, γράφονται στο Γυμνάσιο 138.000, 143.000, 165.000, 174.000 και 183.000 μαθητές αντίστοιχα, που αντιστοιχούσαν σε λιγότερους από 4.000 εκπαιδευτικούς. Έτσι, μετά από την έντονη κίνηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εκπαιδευτικών λειτουργών, δημιουργήθηκαν και πάλι σοβαρές ανησυχίες και το 1951, κατόπιν πρωτοβουλίας του Γ. Παπανδρέου, εκδόθηκε ο νόμος 1823 που προέβλεπε τον διαχωρισμό της μέσης παιδείας σε τριετές Γυμνάσιο και τριετές Λύκειο, το οποίο διαχωριζόταν σε φιλολογοϊστορικο Λύκειο και φυσικομαθηματικό Λύκειο. Στο 1ο άρθρο αυτού του νόμου καθορίζεται ότι ο σκοπός της Μέσης εκπαίδευσης είναι “η διάπλασις χρηστών πολιτών εν τω πλαισίω των ιδεωδών του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού”, ο οποίος και αναγνωρίστηκε αυτούσιος στο σύνταγμα της 1ης Ιανουαρίου 1951 ότι είναι ο σκοπός της μέσης και στοιχειώδους εκπαίδευσης. Ο νόμος αυτός δεν εφαρμόστηκε από την επελθούσα κυβέρνηση Παπάγου και το 1959 η κυβέρνηση Καραμανλή διατηρεί ενιαίο το Γυμνάσιο, αλλά μετά την 3η τάξη οι απόφοιτοι παίρνουν απολυτήριο που τους δίνει το δικαίωμα να εγγραφούν στις μέσες επαγγελματικές σχολές. Επίσης, κατά τα τρία τελευταία έτη το Γυμνάσιο διαχωρίζεται σε κλασικό, πρακτικό και όχι μόνο. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, υλοποιήθηκε ο νόμος 1823 που προέβλεπε το σημερινό τριτάξιο γυμνάσιο και τριτάξιο λύκειο. Αργότερα, το Λύκειο διαχωρίστηκε σε τριτάξιο ενιαίο λύκειο (ΓΕΛ) για όσους μαθητές είχαν τη δυνατότητα να συνεχίσουν κανονικά την εκπαίδευσή τους και το τριτάξιο τεχνικό λύκειο (ΕΠΑΛ) για όσους δεν είχαν δυνατότητες να αντεπεξέλθουν στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μαθαίνοντας μέσω αυτού κάποια ειδίκευση. Σήμερα το Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.) προσφέρει εκτός από απολυτήριο, το οποίο είναι ισότιμο με του Γενικού Λυκείου, και Πτυχίο εξειδίκευσης βαθμού 3.

πηγή: wikipedia