Liebe Theaterfreundinnen und -freunde,

Welchen Bezug hat das 500-jährige Reformationsjubiläum auch und gerade

zu Athen im Oktober 2017? Dieser Frage geht die MAERZBUEHNE in einer

theatralen Performance an einem Ort nach, der nicht passender sein

könnte: in der Evangelischen Kirche Deutscher Sprache in Griechenland.

Zum Ausklang des Reformationsjubiläums werden die Themenschwerpunkte der

Reformation dem deutsch- und griechischsprachigen Publikum in einer

spielerischen, lebensnahen, ernsthaften und doch humorvollen

Auseinandersetzung, unter der Regie von Martin Scharnhorst anschaulich

gemacht.

Die Performance wird in deutscher Sprache mit griechischen Übertiteln am

31. Oktober, sowie am 5. & 12. November aufgeführt . Weitere

Informationen finden Sie im angehängten Pressetext.

Wir freuen uns auf Ihren Besuch!

Ihre

MAERZBUEHNE

Η τάξη του ’63 διοργανώνει Klassentreffen, επ’ ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 ετών από την εισαγωγή τους, το φθινόπωρο του ’57, στη Σχολή! Οι απόφοιτοι της τάξης ας επικοινωνήσουν με τον συμμαθητή τους του ’63 Κώστα Παπαηλιού, στο konstantin@papailiou.ch

Η συνάντηση θα γίνει στο μεζεδοπωλείο «Έργον», Μητροπόλεως 26, τηλ. 210 3315547, την Τετάρτη 1 Νοεμβρίου κατά τις 8μμ

Τι σχέση έχει η επέτειος των 500 χρόνων από την εκκλησιαστική μεταρρύθμιση του Λούθηρου με την Αθήνα τον Οκτώβρη του 2017;

Αυτό το ερώτημα εξετάζει η MAERZBUEHNE με μια θεατρική περφόρμανς σε ένα μέρος που δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό για τον σκοπό αυτό: στην γερμανόφωνη Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδας.

Πρεμιέρα: 31 Οκτωβρίου στις 19:30

Επόμενες παραστάσεις: Κυριακή 5 και 12 Νοεμβρίου στις 19:30

Διεύθυνση: Γερμανόφωνη Ευαγγελική Εκκλησία, Σίνα 66, 10 672 Αθήνα/Κολωνάκι

Μπορείτε να κάνετε κράτηση θέσεων στα: m-buehne@otenet.gr και evgemath@gmail.com, ή να αγοράσετε τα εισιτήριά σας στο βιβλιοπωλείο NOTOS PLUS, Ομήρου 15, Κολωνάκι, τηλ. 21 0362 9746. Είσοδος για τις παραστάσεις 5 και 12 Νοεμβρίου: 8 ευρώ

Περφόρμερ: Μαριλένα Καβάζη, Νικόλας Πιπεράς

Σύλληψη, Δραματουργία, Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σάρνχορστ

Κειμενικές πηγές: Μαρτίνος Λούθηρος

Μετάφραση και δημιουργία υπέρτιτλων: Μαριλένα Καβάζη

Στο εκκλησιαστικό όργανο: Χρήστος Παρασκευόπουλος

Χορωδία: Μέλη της χορωδίας Μusica Sacra

Σκηνογραφία και κατασκευή αντικειμένων: Μάριον Φίσερ

Έφυγε ο Πότης Μπενή-Ψάλτης, απόφοιτος του 1971 την Τρίτη 24 Οκτωβρίου 2017. Η κηδεία του έγινε την επομένη στο Δημοτικό Κοιμητήριο του Ηρακλείου Αττικής και ήρθαν συμμαθητές και συμμαθήτριές του, οι συμπαίκτες του στην ομάδα μπάσκετ, που έπαιζε τα τελευταία χρόνια στο σχολείο, μαζί τους και ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, νυν και παλαιότερα μέλη των ΔΣ του Συλλόγου Αποφοίτων, με τους οποίους ο Πότης είχε αγωνιστεί για τον σχολείο και τον σύλλογο και πολλοί συγγενείς και φίλοι.

Από την Μέλπω Τρούμπη, που βρέθηκε δίπλα του στα ΔΣ του Συλλόγου ζητήσαμε να μας γράψει δύο λόγια για τον Πότη:

Να γράψεις «δυο λόγια» για τον φίλο μας τον Πότη θα έπρεπε να είναι κάτι απλό. Τι πιο εύκολο από το να περιγράψεις έναν γνήσιο, καλόκαρδο, δίκαιο ακόμη και στο θυμό του άνθρωπο, γεμάτο αγάπη. Πώς να το κάνεις όμως χωρίς να παραβιάσεις την ουσία του; Πώς να παινέψεις έναν άνθρωπο για τον οποίο τα πάντα είναι πράξη και όχι λόγια; Πώς να μιλήσεις για έναν άνθρωπο που επιλέγει τη σιωπή για να μη στενοχωρήσει τους ανθρώπους που αγαπά;

Καλύτερες από τα λόγια ίσως οι εικόνες.

Ο Πότης Μπενή-Ψάλτης στις συνεδριάσεις του Δ. Σ. να διατηρεί ισορροπίες με το χιούμορ του.

Ο Πότης στο τραπεζάκι του συλλόγου σχεδόν σε κάθε εκδήλωση έτοιμος να βοηθήσει όπως μπορεί.

Στο μπαλκόνι του σπιτιού μου να μου «τα χώνει» με αγάπη γιατί δεν προσέχω τον εαυτό μου.

Ο Πότης συντετριμμένος από τον πρόωρο χαμό της Σοφίας, να μαζεύει τις δυνάμεις του για να μη λείψει η θαλπωρή από τον Δημήτρη.

Η φροντίδα για τον πατέρα του.

Η ευτυχία στο πρόσωπό του όταν βρίσκει πάλι τη συντροφικότητα στο πρόσωπο της Λίλλης και αγκαλιάζει τις κόρες της.

Η λατρεία με την οποία μιλάει για τις εγγονές του και το καμάρι του για τον μπαμπά τους.

Η περηφάνια και η συγκίνηση στο πρόσωπό του όταν σκύβει συνομωτικά και μου λέει σιγά στο τραπέζι μετά τον γάμο του Δημήτρη και τα βαφτίσια των κοριτσιών, πως αυτό είναι το τραγούδι που διάλεξε για να χορέψει την αγαπημένη του νύφη και σηκώνεται κομψός και ευκίνητος όπως πάντα να την οδηγήσει τρυφερά στην πίστα.

Κλείνω τα μάτια και τον βλέπω να χορεύει.

Ο Πότης ΕΙΝΑΙ μια ακέραιη ψυχή γεμάτη αγάπη που όπου και να βρίσκεται παραμένει πάντα και στον φυσικό του χώρο. Τις καρδιές όλων εμάς που μας έκανε να τον αγαπήσουμε.

Μέλπω Τρούμπη

Ο Χρήστος Μπαλόγλου είναι ο ένας από τους δύο ομιλητές στην ετήσια εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 5 Νοεμβρίου και ώρα 18:00 στην Αίθουσα Τελετών της Εταιρείας των Φίλων Λαού. Τίτλος της ομιλίας του αποφοίτου μας:

“Πέργαμος – Αττάλεια: Η πολιτιστική πολιτική των Ατταλιδών βασιλέων στα πλαίσια του ανταγωνισμού των Ελληνιστικών πόλεων”.

Την Τετάρτη 15 Νοεμβρίου 2017, ο απόφοιτός μας Θανάσης Απέργης θα δώσει διάλεξη στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο με θέμα «Παναγιώτης Σούρσος (1865 – 1929): Ο αφανής αρχιτέκτων του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών». Σημειώνεται ότι ο Παναγιώτης Σούρσος υπήρξε στενός συνεργάτης του Wilhelm Dörpfeld και η διάλεξη περιλαμβάνει σημαντικά στοιχεία για τον μεγάλο αρχαιολόγο – αρχιτέκτονα.

Φειδίου 1, ώρα έναρξης: 18.00, στην αίθουσα διαλέξεων στον 2ο όροφο. Περισσότερα…

Για 12η χρονιά, η απόφοιτός μας γνωστή πιανίστα Αλεξάνδρα Νομίδου διοργανώνει και έχει την καλλιτεχνική διεύθυνση του φεστιβάλ “Γύρω από το πιάνο”, το οποίο επανέρχεται στην Αγγλικανική εκκλησία του Αγίου Παύλου με δυο συναυλίες, την Παρασκευή 3 και το Σάββατο 4 Νοεμβρίου.

Οι φετινές συναυλίες δανείζονται το θέμα τους από την Αθήνα και το Παρίσι, τις δυο πόλεις που κυριαρχούν στην ζωή της Αλεξάνδρας Νομίδου. Οι δυο αυτές μουσικές βραδιές, πλαισιώνουν την έκθεση φωτογραφίας του Alain Leguy με τίτλο «Αθήνα – Παρίσι, χθες και σήμερα» | «Athènes – Paris, hier et aujourd’hui» , η οποία θα παρουσιαστεί στον ΙΑΝΟ από τις 31/10 μέχρι 30/11..

Στη δεύτερη συναυλία (4/11) συμμετέχει και ο απόφοιτός μας γνωστός πιανίστας Δημήτρης Γιάκας συνοδεύοντας τους λυρικούς καλλιτέχνες.

Το πρόγραμμα:

• Παρασκευή 3 Νοεμβρίου

«Από τον Ρομαντισμό στον Ιμπρεσιονισμό» με τους Αλέξη Καραϊσκάκη στο τσέλο και τον Θοδωρή Ιωσηφίδη στο πιάνο.

Έργα Ελλήνων και Γάλλων συνθετών

Σ’ ένα μουσικό ταξίδι από το Παρίσι προς την Αθήνα, τα ηχοχρώματα και τα ερεθίσματα της διαδρομής, οι σκέψεις και οι εμπειρίες, συναθροίζονται και αντικατοπτρίζονται στην συνθετική μορφή της…σουίτας για δύο.

• Σάββατο 4 Νοεμβρίου

«Αθήνα και Παρίσι, πόλεις μαγικές!» με έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών, από την όπερα και την οπερέτα, αλλά και γνωστά τραγούδια και μελωδίες από την έντεχνη και τζαζ μουσική σκηνή.

Σιρανούς Τσαλικιάν | σοπράνο

Ειρήνη Καράγιαννη | μέτζο σοπράνο

Γιάννης Καλύβας | τενόρος

Δημήτρης Γιάκας | πιάνο

Πληροφορίες για το πρόγραμμα των 2 συναυλιών, αγορά εισιτηρίων κλπ στο…

Οι Εκδόσεις Παρισιάνου προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Φέρρη με τίτλο “Η Αλχημεία του Σινεμά”. Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

– Χρήστος Ζερεφός, Καθηγητής Φυσικής της Ατμόσφαιρας

– Κώστας Βρεττάκος, Σκηνοθέτης – Συγγραφέας

– Νίκος Θεοδοσίου, Σκηνοθέτης – Συγγραφέας

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στη Στοά Του Βιβλίου την Τρίτη 31 Οκτωβρίου 2017 στις 19.00.

Ο απόφοιτός μας γνωστός πιανίστας Δημήτρης Γιάκας συνοδεύει τη σοπράνο Μυρσίνη Μαργαρίτη και τον βαρύτονο Διονύση Σούρμπη στη μουσική βραδιά «Ένα Διαφορετικό Χειμωνιάτικο Ταξίδι» που παρουσιάζεται στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου. Πληροφορίες στο…

Το πιο επιτυχημένο μιούζικαλ του φετινού καλοκαιριού, ο «Sweeney Todd, ο δαιμόνιος κουρέας της Fleet Street», επιστρέφει στη σκηνή της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη για τρεις μόνο παραστάσεις. Ο απόφοιτός μας γνωστός πιανίστας Δημήτρης Γιάκας έχει κάνει τη μουσική προετοιμασία και τη διδασκαλία ensemble της παράστασης.

Ημερομηνίες/ Ώρες έναρξης: Παρασκευή 27 Οκτωβρίου (21.00), Κυριακή 29 Οκτωβρίου (18.00), Πέμπτη 2 Νοεμβρίου (20.00).

Διαβάστε για την παράσταση και την αγορά εισιτηρίων στο…

Η έκθεση «Γιατρέ υποφέρω…», παρουσιάστηκε το Σαββατοκύριακο στο Αρεταίειο νοσοκομείο στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας ημέρας Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας στις 14. Οκτωβρίου.

Η έκθεση αποτελείται από εικόνες της φωτογραφικής εργασίας της Χριστίνας Βάζου, με θέμα την «Παρηγορική Φροντίδα».

Πρόκειται για ένα είδος φωτογραφικού ημερολογίου, γραμμένο με ευαισθησία, διακριτικότητα, αμεσότητα και συνέπεια.

Η φωτογράφος εμπλέκεται στενά με τα πρόσωπα της απεικόνισης και αφηγείται το άγνωστο έργο των Ιατρείων Πόνου και Παρηγορικής φροντίδας. Ο φακός της εστιάζει εκεί που το βλέμμα φοβάται να σταθεί, ρίχνοντας φως στη σπαρακτική πλευρά της ύπαρξης.

Ο φακός της, «αόρατος» αν και σε απόσταση αναπνοής, έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη ασθενών και λειτουργών υγείας. Καταγράφει, αποκαλύπτει, σχολιάζει. Διεισδύει στην ουσία της παρηγορικής αγωγής, εντοπίζει κι αναδεικνύει τις ποιητικές της στιγμές.

Τα λουλούδια στο μπουκάλι του ορού, το γλαστράκι πάνω απ’το νοσοκομειακό κρεβάτι, το τρυφερό άγγιγμα του θεραπευτή, η «ψυχρότητα» των ιατρικών πράξεων, ο πόνος και η θεραπεία του, η απόγνωση και η λύτρωση, οι εξομολογήσεις των ασθενών, η μοναξιά και η ομαδικότητα, εξυψώνουν την ανθρωπιά από την σκληρή πραγματικότητα.

Η Χριστίνα Βάζου, γνωστή από τη συνεργασία της με τους «Γιατρούς Χωρίς Σύνορα», έχει διακριθεί στο κοινωνικό ρεπορτάζ.

Έχει σπουδάσει φωτογραφία στην FOCUS.

Έχει κάνει μεταπτυχιακό στο London College of Communication τo 2010-2011, με θέμα “Photojournalism and Documentary Photography”, το οποίο τελείωσε με dάριστα.

Το σύνολο του έργου της παρουσιάζεται στη σελίδα

www.christinavazou.com

Η φωτογραφική εργασία «Παρηγορική Φροντίδα», είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α (Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας) με την Χριστίνα Βάζου.

Για το έργο και τις δράσεις της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.: www.grpalliative.gr

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν την περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου 2008 – Ιουνίου 2009 στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, στα σπίτια των ασθενών, στο Τζάνειο και στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο της Αεροπορίας.

Διάρκεια έκθεσης: 13 – 15 Οκτωβρίου 2017, Αρεταίειο Νοσοκομείο

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας 2017

Διοργάνωση; Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. σε συνεργασία με το Ιατρείο Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας της Α’Αναισθησιολογικης Κλινικής του Αρεταέιειου Νοσοκομείου.

Περισσότερα…

Την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου παρουσιάζει η Έλενα Χατζηιωάννου του βιβλίο της Ευτυχίας Γιαννάκη: “Αλκυονίδες μέρες”.

Απεβίωσε στο Αμβούργο ο Σταύρος Δημητράκος, απόφοιτος του 1972, κι η σορός του μεταφέρθηκε για να ταφεί στη πατρική γή. Η κηδεία του έγινε στο Νεκροταφείο του Βύρωνα την Παρασκευή 20 Οκτωβρίου στις 2:00 το μεσημέρι και τον ξεπροβόδισαν η οικογένειά του, συμμαθητές και συμμαθήτριές του, απόφοιτοι και μερικοί παλαιοί καθηγητές.

Ο Σταύρος ήταν γιός του τ. Δ/ντή της ΓΣΑ Γεωργίου Δημητράκου και αδελφός της επίσης αποφοίτου Άννας Δημητράκου (80). Αποφοίτησε από τη ΓΣΑ το 1972 και στη συνέχεια σπούδασε Ιατρική στη Γερμανία, εξειδικευθείς στην Οφθαλμιατρική. Έμεινε μόνιμα στο Αμβούργο, ως πριν από μερικά χρόνια, οπότε κι επανήλθε για λίγο στην Αθήνα, επέστρεψε όμως στην αρχή του χρόνου στο Αμβούργο, όπου έμελλε να αφήσει και τη τελευταία του πνοή.

Ο Σταύρος ήταν ένα πραγματικά καλό παιδί, που στο σχολείο έφερε το «βάρος» της ιδιότητας του πατέρα του. Το αντιμετώπιζε όμως πάντα ήρεμα και ποτέ του δεν προκάλεσε. Έμεινε πάντα ένας κλειστός άνθρωπος, με πλούσια όμως συναισθήματα για την οικογένειά του, τους φίλους του και για εκείνους που ήξεραν να τον «διαβάζουν». Έτσι αθόρυβα, όπως κύλησε η ζωή του, έτσι αθόρυβα έφυγε κιόλας.

Η τάξη του (72) κι ειδικά εκείνοι που τους τίμησε με τη φιλία του και μετά το σχολείο, πενθούμε, μαζί με την Άννα και την οικογένειά της, για το χαμό του. Σταύρο μου, καλό κατευόδιο!

Η Υπατία Μπαγκούδη, απόφοιτος του 1966, αποχαιρέτησε τον Σταύρο με μία φωτογραφία που είναι μαζί με τον πατέρα του.

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και αποφοίτησε από την Σχολή το 1975. Σπούδασε στην Σχολή  Δοξιάδη και είναι Καθηγήτρια  Γερμανικών και Εικαστικός

Συμμετοχή σε ομαδικές εκθέσεις με έργα σε σμάλτο  και Ακουαρέλλες

Μαθήματα "ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΓΥΑΛΙ"  σε παιδάκια νηπιαγωγίου με θέματα  Klimt, Hundertwasser, Φασιανός , Rene Magritte, Mone, Botero…. κλπ.

Ζωγραφική σε έπιπλα, ξύλινα  αντικείμενα κλπ.

Συμμετοχή σε  εικαστική εκθεση με θέμα “Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ”

– Σεπτεμβριανά 1955 – Η Επόμενη Μέρα  που πραγματοποιήθηκε στο Ιδρυμα  Ευγενίδου  Σεπτ.2023

Έργα τελευταίων χρόνων ΑΚΟΥΑΡΕΛΛΕΣ με κύριο χαρακτηριστικό το Χρώμα, Ονειροπόληση και Φαντασία.., που εμπνέουν ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ….

Πριν από 73 χρόνια, στις 12 Οκτωβρίου 1944, οι Γερμανοί αποχωρούσαν από την Αθήνα, τερματίζοντας 3,5 χρόνια κατοχής. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 18 Οκτωβρίου, ο θρυλικός «Αβέρωφ» μετέφερε στην πρωτεύουσα την εξόριστη ελληνική κυβέρνηση από την Αίγυπτο, επιβεβαιώνοντας την ανασύσταση του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Με αφορμή αυτά τα ιστορικά γεγονότα θα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017, περιπατητική ξενάγηση στα κυριότερα σημεία του Κέντρου της Αθήνας που σχετίζονται με τα γεγονότα του Πολέμου, της Κατοχής αλλά και των Δεκεμβριανών με ξεναγός τον Νίκο Νικολούδη, διδάκτορα Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Η ξενάγηση διήρκεσε περίπου 2 ώρες και είχε κόστος συμμετοχής: 7,5 ευρώ.

Εφ’οσον εκδηλωθεί ενδιαφέρον από πλευράς αποφοίτων θα μπορούσαμε να ζητήσουμε την επανάληψη αυτής της ξενάγησης, οπότε όποιος επιθυμεί ας επικοινωνήσει με τα γραφεία του συλλόγου μας.

Ο Κωνσταντίνος Αραβώσης είναι ένας από τους 12 συμβούλους υπό τον καθηγητή Γιώργο Γεραπετρίτη, που επέλεξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης που θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας και των θέσεων των τομέων. Δείτε το άρθρο από την iefimerida.gr…

Ο Χρήστος Καλός γεννήθηκε το 1962 και αποφόιτησε πό τη Σχολή το 1980. Από το 2002 έως το 2010 ήτανδημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς, έχοντας διετελέσει πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κι αντιδήμαρχος Πολεοδομίας, ενώ την διετία 20080-2010 είχε αναλάβει τη θέση του προέδρου της Αναπτυξιακής του Δήμου Κηφισιά.

Η Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Nashua, NH, USA) γιορτάζουν 60 χρόνια παρουσίας στον αριθμό 72 της Μασσαλίας στην Νεάπολη και μας προσκαλούν στην διπλή έκθεση – αφιέρωμα.

Για τους παλαιότερους που θυμούνται την Γερμανική Σχολή της οδού Αραχώβης αλλά και γι’αυτούς που θέλουν να δουν φωτογραφίες της περιόδου εκείνης η έκθεση έχει πολύ υλικό να προσφέρει και θα προτείναμε να περάσουμε μία βόλτα. Περισσότερα…

Καθαρός χρόνος πεζοπορίας (χωρίς στάσεις) 3 ώρες περίπου. Μικρή ανάβαση ως 200μ.

Δηλώστε συμμετοχή στο tasoskavadellas@gmail.com για σημείο συνάντησης . Ιδίως όσοι έρθουν με ΜΕΤΡΟ και θέλουν θέση σε αυτοκίνητο. Δηλώστε αν έρχεστε με αυτοκίνητο και πόσες ελεύθερες θέσεις διαθέτετε.

Συνάντηση:

οι Νότιοι – Απένατι από τον σταθμό ΑΤΤΙΚΗ του ΜΕΤΡΟ επάνω στη Λιοσίων , υπάρχει χώρος για προσωρινή στάθμευση (ΜΑΡΜΑΡΙΔΗΣ έπιπλα). Ώρα 8:30

οι Βόρειοι – Εθνική Οδός>έξοδος Γέφυρα Βαρυμπόμπης> προς Τατόϊ> 100 μέτρα δυτικά (προς Τατόι)από την γέφυρα, δεξιά μπροστά στην ΒΙΑΝΕΞ. Ώρα 9:00

Εκκίνηση: 9:30 Οδός Τατοϊου100μ. πριν την ταβέρνα ΛΕΩΝΙΔΑΣ ο δρομος στρίβει αριστερά(δυτικά). Ίσια μέσα τυφλός δρόμος με δυνατότητα στάθμευσης σημείο στα Γκούγκλ Μαπς 38.132599, 23.796459

Οι Βόρειοι θα χρειαστούν αμάξι να πάνε ως εκεί.

Οι Νότιοι συνεννοούμαστε για μικρό αριθμό αυτοκινήτων.

Οι χρόνοι είναι ώρα ΑΝΑΧΩΡΗΣΗΣ από τα παραπάνω σημεία. Ελάτε λίγο νωρίτερα…

Αν δεν δηλώσει κανείς για ένα τόπο συνάντησης, δεν θα περιμένει και κανείς στον συγκεκριμένο τόπο και ώρα!

πεζοπορικούς χαιρετισμούς Τάσος Καβαδέλλας DSA’71

Συχνά θέλω να γυρίσω στα σημαντικά. Μόνο στη μνήμη είναι δυνατόν. Με εξαιρέσεις. Χρήστο θυμάσαι; Ήμασταν 16 χρονών, στο ίδιο θρανίο στην Γερμανική, πέρασαν 48 χρόνια. Η ζωή ολόκληρη. Από Δαδί ανεβαίναμε τρεις μέρες, Λιάκουρα την αυγή και τέταρτη μέρα κατάβαση στην Αράχοβα. Θυμάσαι πως μας κοίταζε ο κόσμος; Ηλιοκαμένοι άπλυτοι και κουρασμένοι γυρίσαμε. Κάτι έμεινε.

Φωτογραφία Ιούνης του 1969 (ο προηγούμενος αιώνας):

Ο Χρήστος, ο υπογράφων και ένας συνορειβάτης στην Λιάκουρα.

Πέντε το πρωί στο τιμόνι., εφτάμιση στη Βελίτσα. Ζέστη, καθαρός ουρανός. Το αρχαίο κάστρο μπαίνει μέσα στο χωριό. Μέσα σε αυλές! Γρήγορα πιάνω τομονοπάτι όπως πέρσυ που πήγαμε στην σπηλιά του Οδυσσέα Ανδρούτσου και μετά πέσαμε σε δυσδιάκριτο μονοπάτι…

Σύντομα κόβω αριστερά κάτω προς το ρέμα. Κόκκινα τετράγωνα σε άσπρο φόντο. Με βοηθά βοσκός με οδηγίες. Μετά μου σφυρίζει από πάνω να μην τρομάξω το κοπάδι του όπως περνώ. Α, και να μην τρομάξω τον σκύλο…

Το ρέμα της Βελίτσας στεγνό. Απότομες, σχεδόν κάθετες πλαγιές από παντού. Παλιός νερόμυλος. Το μονοπάτι σαν φίδι βρίσκει μέρος να σκαρφαλώση την απέναντι κλιτύ. Επάνω άπλωμα, ακούω νερά. Είναι τσιμεντένιο λούκι, το υδραγωγείο της Τιθορέας. Φτάνω στον ΑηΓιάννη στα έλατα. Ώρα 10. Τραπέζια πικ νικ, νερό. Αρχίζει ανηφόρα μέσα στο δάσος. Πάντα με κόκκινα τεράγωνα. Απέναντι, στην σειρά, κορυφές του Παρνασσού φωτισμένες. Ψάχνω ΤΗΝ κορυφή. Οι Τσούμες απέναντι να φαίνονται;

Φτάνω σε ράχη, δεν βλέπω παράκαμψη για το κυνηγετικό καταφύγιο, ακούω όμως κατσικοκούδουνα. Και ναι νάσου και ο σκύλος. Γαυγίζει και ειδοποιεί. σύντομα δεύτερο τσοπανόσκυλο μου λέει με τον τρόπο του ότι εδώ είναι το κοπάδι του. Συνεχίζω και χωρίζουμε χωρίς άλλες φωνές. Το ελατόδασος βαθύ. Η ανηφόρα γλυκαίνει. Μην χάσω την πηγή Τσάρες. Είναι η τελευταία. Φτάνω και ναι, τρέχουν δύο ίντσες νερό. Γεμίζουν ποτίστρες. Χαρά και ανακούφηση. Είναι μόλις 13:30. Υψόμετρο 1350μ. Μάσες με μέτρο, πίνω όσο γίνεται, γεμίζω τα μπουκάλια.

Δεν κοιτάω τον χάρτη, φαντάζομαι είναι μονόδρομος πιά. Περνώ κίτρινο τρίγωνο και σπηλιά όπου κοιμούνται βοσκοί. Πάλι κίτρινο σημάδι. Φαίνεται ότι όσο αυξάνει το υψόμετρο αραιώνει το μυαλό μου. Προχωρώ, πέφτω σε ρεματιά και αρχίζω απέναντι. Μετά αρχίζω να σκέφτομαι. Ανοίγω τον χάρτη και βλέπω ότι πάω διαφορετικά. Μα βέβαια, άλλαξε η σήμανση…

Γυρίζω πίσω και βρίσκω τα αγαπημένα κόκκινα τεράγωνα. Πάει μία ώρα τσάμπα.

Ανεβαίνω, περνώ καλύβι βοσκών. Το δάσος αραιώνει και μετά χάνεται. Πέτρες και ξερό χορτάρι σε ομαλό ανοικτό αλπικό τοπίο. Μιά ρηχή ανηφορική κοιλάδα. Αριστερά οι κορυφές Τσούμες και δεξιά μια σειρά κορυφών με την Λιάκουρα στα νότια. Ξεκουράζομαι, πίνω νερό στην εγκαταλειμμένη λιθαρόστρουγκα . Με πιέζει ο χρόνος. Σε λίγο ο ήλιος κρύβεται πίσω από τις δυτικές κορυφές. Φως όμως υπάρχει. Υπάρχει και σήμανση. Τέλος της κοιλάδας. Μπροστά η λεγόμενη Χούνη με τον Τσάρκο 2415μ. Είναι η τελική ανάβαση για απόψε. Μιά κάπως σταθερή σάρα που ανεβαίνει στο διάσελο κάτω από την κορυφή. Άμεσα κάτω, στην σκιά, ένας ορειβάτης έστησε σκηνούλα στην Χούνη. Φτάνω επάνω για να προλάβω δύο λεπτά ακτίνες ήλιου πριν δύσει πια για τα καλά. Είναι 19:15 πάνω στην ώρα.

Έχει μεγάλη θέα αλλά…δεν έχω καιρό καθόλου. Βρίσκω ένα βαθούλωμα στα 2300μ. υψόμετρο με την χαμηλή αλπική βλάστηση. Κάπως προφυλαγμένα. Φυσάει. Στήνω την σκηνή, την δένω στους βράχους μη με πάρει το βράδυ. Ουφ, εδώ πάνω έχει φως, ώρα μετά την δύση.

Με σπίτι έτοιμο τρώω δύο φρούτα και …πέφτω να κοιμηθώ. Φοράω όλα όσα έφερα και έτσι μέσα στον υπνόσακο. Καπέλο για ζέστη. Είναι καλά. Το ήξερα θα κρυώσει το βράδυ. Φύσηξε αρκετά. Το δεύτερο μισό της νύχτας ηρέμησε. Άφησα το παραθυράκι της σκεπής ακάλυπτο. Νύχτα αφέγγαρη, όταν ξυπνούσα έβλεπα τις λαμπερές σιωπές των αστεριών.

Με την αυγή, έβαλα άρβυλα και δρόμο. Έτσι κι’αλλιώς είμαι πάνω στο μονοπάτι προς κορυφή. Περνάω την μικρή σπηλιά και λίγο μετά την ανατολή είμαι πάνω. Αποθανατίζω τις θέες προς κάθε κατεύθυνση. Δεν θυμάμαι τίποτα από τότε. Είχα γεμίσει με τόσες πρωτόγνωρες εντυπώσεις, μόνο λίγα μείναν. Μισός αιώνας, κακά τα ψέματα.

Χαρούμενος γυρίζω αφού συναντώ το νέο παιδί που είχα δει χθες κάτω στην Χούνη. Πρωϊνό, μάζεμα, σακίδιο και δρόμο. Είδα Σταχτάρες στη Λιάκουρα, πέρναγαν ξυστά από την κορυφή. Είδα πέρδικες δυό φορές στην Τουμπόραχη. Σμήνος μαυροπούλια στον Μπαϊτανόβραχο. Είδα γερακίνα που και που. Εκεί ψηλά είναι ο κόσμος χωρίς ανθρώπους…

Την κατάβαση στην Μονή Ιερουσαλήμ την έχω ξανακάνει και παληότερα. Λίγο πολύ τα θυμάμαι. Αυτό που δεν γνωρίζω είναι ότι στην δύσκολη σιδερόπορτα η σάρα έχει καλύψει πολλά βοηθητικά σκαλιά. Πολλές απ’τις ασφάλειες στα συρματόσχοινα φύγαν και κρέμονται στον αέρα.

Εδώ είμαστε, έγινε καλή δουλειά και μετά ξεχάστηκε στο έλεος του καιρού…

Είμαι κουρασμένος, οι θεαματικοί γλυπτοί βράχοι, μερικοί μεγέθους πολυκατοικίας, δεν καταφέρνουν να με κάνουν να βγάλω την φωτογραφική. Ουφ φτάνω στην Αγ.Κυριακή σε επίπεδο έδαφος. Τον Αγ.Νικόλαο τον παρέκαμψα κατά λάθος. Το Ακρινό Νερό δεν το είδα. Η στερεύει Σεπτέμβρη η οδηγούν το νερό παρακάτω και δεν είδα νερά. Όταν τα κατάλαβα όλα αυτά ήμουν ήδη στην κοιλάδα της Μονής.

Η τελευταία αυτή κατάβαση μου φάνηκε ατελίωτη. Ακόμα και στο τελικό τμήμα, το πιό ευχάριστο και εύκολο τμήμα όλων αυτών των δύο ημερών, ήμουν ανυπόμονος. Που στο (δ)καλό είναι; ‘Εφτασα στο μοναστήρι, μου δώσαν νερό, ηρέμησα. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν ο χωματόδρομος που περπάτησα να γυρίσω στην Άνω Τιθορέα και το αμάξι. Μέχρι που με πήρε ένα φορτηγάκι και μου χάρισε τρία χιλιόμετρα.

-Σε ευχαριστώ Κύριε Βελιτσιώτη που σταμάτησες!

Έχει πολλά ο Παρνασσός. Υγεία και Χρόνος να υπάρχει!

ορειβατικά Τάσος Καβαδέλλας DSA’71