Ο Joachim Zeidler γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1929 στο Kassel και πήγε δημοτικό (1936-1940) στο Steglitz στο Βερολίνο, όπου τέλειωσε και το γυμνάσιο (1940-1948) και πήρε το Abitur στις 4.7.48.
Μεταξύ 1948 και 1952 παρακαλούθησε λατινικά, ελληνικά και φιλοσοφία στο τότε νεοιδρυθέν Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (Freie Universität Berlin) και το 1953 πήρε την άδεια καθηγητού γυμνασίου και ένα χρόνο μετά, το 1954, πήρε το διδακτορικό του από το ίδιο πανεπιστήμιο.
Μεταξύ 1956 και 1965 έγινε διαδοχικά σύμβουλος και διευθυντής σπουδών στο Γυμνάσιο του Steglitz, και ενδιάμεσα, το 1959 νυμφεύθηκε την Gerda Grosskopf.
Την διετία 1965-1966 ήταν βοηθός καθηγητής στο Syracuse University στη Νέα Υόρκη και αμέσως μετά, το 1967 ήρθε στην Αθήνα στη Γερμανική Σχολή, όπου διετέλεσε διευθυντής (Oberstudiendirektor) για δώδεκα χρόνια, έως το 1979, ο μακροβιότερος διευθυντής της σχολής.
Το 1979 του απενεμήθη και το Bundesverdienst Kreuz από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Walter Scheel.
Από το 1979 έως το 1985 ήταν Oberstudiendirektor του Tannenberg Gymnasium στο Βερολίνο και από το 1985 έως το 1990 Oberschulrat , αλλά και μέλος και πρόεδρος του Συμβουλίου των Σχολείων του Εξωτερικού. Το ίδιο διάστημα ήταν επικεφαλής της Επιτροπής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας της ανώτατης βαθμίδας των Ευρωπαϊκών Σχολείων.
Από το 1991 έως το 1994 ήταν πρόεδρος και διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Σχολείων στην Κολωνία και το 1994 συνταξιοδοτήθηκε.
Απεβίωσε στις 17.1.2019.
Μονοπάτι φροντισμένο, σήμανση καλή. Γρήγορα στο πρώην μοναστήρι Αγ.Αποστόλων. Κάποιος το κατοικεί. Ο σκύλος γαυγίζει αλλά ευτυχώς είναι δεμένος. Είμαστε σε δάσος με ψηλά πεύκα και θάμνους. Θέες της λίμνης Ηραίου και του ακρωτηρίου (Μελαγκάβι) με τον φάρο μέσα στον Κορινθιακό. 





ια ρίχνουν σκιές στον κάμπο της Θήβας. Αεροπορικές απόψεις από Ερυθρές, Πλαταιές, Καπαρέλι. Πραγματικοί σιωπηλοί αεροπόροι, δύο αιωροπτεριστές, τυλιγμένοι σε στολή κατά της παγωνιάς, με το χρωματιστό τόξο του φτερού που τους σηκώνει, πάνω τους. Κάνουν κύκλους, ανυψώνονται και φεύγουν προς την Θήβα για να ξαναρχίσουν το παιχνίδι εκεί. Προχωράμε στην ράχη με αλλαγές στην θέα, πότε ήλιος πότε σύννεφο. Στο σημείο που φαίνεται το τελικό γυμνό τμήμα με τα κτίσματα κορυφής κάνουμε στάση και αναστρέφουμε πορεία.















Στάση, κεράσματα τζίντζερ από Τζέφρευ και γλυκά παξιμαδάκια με αμύγδαλα από Αντώνη. Παρότι πρόσφατα συντηρημένο, ο Αντώνης παρατηρεί ότι το μονοπάτι είναι παληό. Φτάνουμε σε διασταύρωση μονοπατιών (μπ). Συνεχίζουμε λίγο στο νέο μπ για αλωνάκι με ριψοκίνδυνα όμορφα ανυψωμένους κούκους. Μετά πισωγυρίζουμε να ανοίξουμε μία σύνδεση μπ με τον δασικό δρόμο που περνά από τον ΑηΓιώργη στο Κεραμίδι.






















