Το έργο του Ρόλαντ Σιμμέλπφενιγκ (Roland Schimmelpfennig), “Push Up”, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, έρχεται ως ένας καυστικός, σύγχρονος καθρέφτης του εργασιακού κόσμου. Με χιούμορ, ένταση και συνεχείς ανατροπές, η παράσταση βυθίζεται στα άδυτα μιας πολυεθνικής, όπου η προσωπική και επαγγελματική ανέλιξη μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης — και όλοι κάνουν push-up.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται οι Κώστας Ανταλόπουλος, Αθανασία Κουρκάκη, Θεμιστοκλής Μαλεσάγκος, Φανή Παναγιωτίδου, Νίκος Στεργιώτης και Βιβή Φωτοπούλου, ενώ ακούγεται η φωνή του Γιώργου Νινιού.

Μέσα από το ετήσιο πάρτι μιας πολυεθνικής Εταιρίας, γνωρίζουμε τους μοναχικούς, φιλόδοξους εργαζόμενούς της. Η γυναίκα του ιδιοκτήτη της Εταιρίας ασκεί όλη την εξουσία της σε μια πολύ νεότερη αδίστακτη υπάλληλο, που όχι μόνο τη ζηλεύει αλλά και τη φοβάται. Δύο ανερχόμενα στελέχη, ένας άνδρας και μια γυναίκα που πρόκειται να συνεργαστούν για τη νέα καμπάνια της Εταιρίας, συνευρίσκονται για ένα περιστασιακό σεξ μέσα στο γραφείο του ιδιοκτήτη. Τέλος, ο μεγαλύτερος σε ηλικία εργαζόμενος της Εταιρίας, λίγο πριν τη συνταξιοδότησή του, ονειρεύεται τη νέα θέση στο Ντουμπάι, αλλά έχει να ανταγωνιστεί τον νεαρό, εθισμένο στο διαδίκτυο, αλλά τάχιστα ανερχόμενο προστατευόμενό του. Κι ένας επιστάτης που ξέρει όλα τα μυστικά. Ποιος θα καταρρεύσει πρώτος; Ποιος θα ανέλθει; Ποιος θα πατήσει «επί πτωμάτων»; Ποιος θα πάρει τη θέση στο Ντουμπάι; Ποιος δε θα αφήσει την Εταιρία να καταβροχθίσει το σώμα και το μυαλό του;

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/push-up/

30 χρόνια προσφοράς: Ένα δημιουργικό έτος ολοκληρώνεται με επιτυχία. Μια χρονιά ορόσημο ολοκληρώνεται για το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη με δυο ξεχωριστά γεγονότα που φωτίζουν την τριακονταετή δημιουργική πορεία, το πολυσχιδές έργο και την προσφορά του στον Πολιτισμό, την Παιδεία, τη Ναυτιλία.

Βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη τιμήθηκε με Βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών, για τη μεγάλη και συνεχή προσφορά του στους τομείς του Πολιτισμού και της Παιδείας, στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς. Η διάκριση αυτή αποτελεί επισφράγιση της διαχρονικής μας πορείας και πηγή έμπνευσης για τη συνέχιση και την περαιτέρω ενίσχυση του έργου μας.

Ανάδοχος της Φ/Γ ΚΙΜΩΝ ο Πάνος Λασκαρίδης

Η ονοματοδοσία της πρώτης φρεγάτας FDI Belharra «ΚΙΜΩΝ» από τον Υποναύαρχο ε.τ. και Πρόεδρο του Ιδρύματος, Πάνο Λασκαρίδη, στη Λοριάν της Γαλλίας, φέρει ισχυρό συμβολισμό και αποτυπώνει τη διαχρονική στήριξη και προσφορά του στον τομέα της εθνικής άμυνας και στο Πολεμικό Ναυτικό.

Πιστοί στο όραμα και στις αξίες μας, συνεχίζουμε να επενδύουμε στον άνθρωπο, στη γνώση και στην κοινωνία, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.

Βράβευση του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη από την Ακαδημία Αθηνών

Τελετή ονοματοδοσίας της φρεγάτας «Κίμων» στη Λοριάν της Γαλλίας

Η ομάδα Αθώο Σώμα, που ξεχώρισε με την παράσταση Πλαστελίνη του Βασίλι Σίγκαρεφ, στο Θέατρο Σφενδόνη, επιστρέφει με το νέο της έργο Βουργουνδία. Με την ιδιαίτερη σκηνική της ταυτότητα, προσεγγίζει τον κόσμο του Γκομπρόβιτς και δημιουργεί μια σύγχρονη ανάγνωση της Υβόννης, πριγκίπισσας της Βουργουνδίας.

Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε το βασίλειο της Βουργουνδίας. Με βασιλιά και βασίλισσα, με αυλικούς, με λαό πολύ και φυσικά με υπηρέτες. Α! Είχε και πρίγκιπα, που μια μέρα, από καπρίτσιο ίσως, έφερε μια σιωπηλή κοπέλα, την Υβόννη, με σκοπό να την παντρευτεί. Και μόλις την είδαν στο παλάτι είπαν. Είναι άσχημη, άσχημη. Και μετά είπαν. Γιατί δε μιλάει; Μόνο μας κοιτάει, όχι μόνο στα μάτια, πιο βαθιά. Και μιας και κοιτούσε πιο βαθιά, την σκότωσαν. Την αυτοκτόνησαν; Ίσως. Και από τότε όλα άλλαξαν. Καλά, τίποτε δεν άλλαξε, μόνο που η εξουσία έγινε πιο έξυπνη και άλλαζε ονόματα και μοιραζόταν σε όλο και πιο πολλούς. Και μοιραία, πολλαπλασιάστηκαν και οι υπηρέτες. Γέμισε ο κόσμος αφεντικά και υπηρέτες. Και βρεθήκαμε όλοι μας στο τέλος, να είμαστε την ίδια στιγμή υπηρέτες και εξουσιαστές. Το μόνο που μας λείπει, το μόνο που ψάχνουμε είναι έναν τόπο, για να ασκήσουμε όλα αυτά που χρόνια τώρα διδαχθήκαμε. Μια Βουργουνδία. (περισσότερα…)

Κλάμα ή κραυγή; To «Cry» διαπραγματεύεται τα όρια της συλλογικότητας, εξετάζει τη γέννηση της βίας και σηματοδοτεί τον θάνατο της ευγένειας, με το χαμόγελο στα χείλη ασφαλώς.

Το «Cry» είναι ένα έργο για τα όρια της ευγένειας – εκείνες τις μικρές, έτοιμες φράσεις που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά. Ένα έργο για την ελευθερία – τη δική μας, την οποία εγκαταλείπουμε για να περισώσουμε αυτήν των άλλων. Ένα έργο για τη γέννηση της βίας – ένα χαμόγελο, φυσικά.

Σε αυτό το άνετο σκηνικό περιβάλλον όλα μοιάζουν να κυλάνε «κανονικά», ο Νίκος Καραθάνος παρακολουθεί ευγενικά τις δυο γυναίκες, όχι, δεν υπάρχει τίποτα που λέγεται για να προσβάλει τον άλλο, αλλά όσο περισσότερη ευγένεια και υποχωρητικότητα εμφανίζεται τόσο μεγαλώνει η οργή και η έλλειψη συνεννόησης κάτω, πάντα, από τα χαμόγελα.

Η παράσταση που παρουσιάστηκε σε Γενεύη, Αθήνα και Λάρνακα, έρχεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη μόνο για έξι παραστάσεις.

Παραστάσεις: Από 12 έως 27 Ιανουαρίου 2026 – Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 (περισσότερα…)

Ο Σύλλογος Philadelphia κόβει την βασιλόπιτά του στις 8 Ιανουαρίου 2026 στις 18.30 (περισσότερα…)

Η Αναστασία Προμπονά, Βιολόγος, Αφυπηρετήσασα Ερευνήτρια ΕΚΕΦΕ “Δημόκριτος”, απόφοιτος του 1975 έστειλε σχολικές φωτογραφίες από το προσωπικό της αρχείο με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την αποφοίτηση της τάξης της.

Από εκδρομή το 1973, όρθιοι από δεξιά: Έλση Βαρδάκου, Δημήτρης Γιάκας, Γιάννης Δημητρακόπουλος, (?), αριστερά Παντελής Χαροκόπος και Μαρία Χρυσοσπάθη(;). Κάτω με το μαντήλι η Φάνια Ορλώφ και δεξιά της η Δήμητρα Λεονταρίτη.

(περισσότερα…)

Στις 10 Δεκεμβρίου 2025 συμπλήρωσε η “Griechenland Zeitung” 1000 φύλλα, από την στιγμή που πρωτοεκδόθηκε 20 χρόνια πριν. Ήταν Σεπτέμβριος του 2005, πριν από 20 χρόνια και πλέον, όταν οι δύο ιδρυτές: ο Robert Stadler και ο Jan Hübel κράτησαν στα χέρια τους το φύλλο “μηδέν” της εβδομαδιαίας εφημερίδας και από τότε πιστοί στην υπόσχεση, που δώσανε ο ένας στον άλλον συνέχισαν μέχρι να συμπληρώσουν και να ξεπεράσουν τα “χίλια”, όπως τα αναφέρουν στα ελληνικά στο editorial της εφημερίδας.

(περισσότερα…)

Το 32ο Συνέδριο της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της CIGRE, που πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 2025 στην Αθήνα, συνέπεσε με μια ιδιαίτερα σημαντική επέτειο: τη συμπλήρωση 50 ετών από την ίδρυση της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής. Η διοργάνωση σημείωσε μεγάλη επιτυχία, προσελκύοντας περισσότερους από 500 συμμετέχοντες από τον ευρύτερο χώρο της ενέργειας.

Την εναρκτήρια κεντρική ομιλία απηύθυνε ο Πρόεδρος της διεθνούς CIGRE (www.cigre.org) Κώστας Παπαηλιού (τάξη του ’63), αναδεικνύοντας τη σημασία της ενεργειακής μετάβασης για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο ομιλητής παρουσίασε επίσης άγνωστα ιστορικά τεκμήρια τα οποία αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα συμμετείχε στην CIGRE ήδη από το 1948, με εκπρόσωπο τον αείμνηστο διάσημο Καθηγητή του ΕΜΠ Γεώργιο Πετρόπουλο. Το αρχείο παραχωρήθηκε ευγενώς από την κόρη του, κα Ελένη Πετροπούλου, επίσης από την τάξη του ’63. (περισσότερα…)

Επιστολή του Διευθυντή της Σχολής, Prf. Dr. Alfred Romain με ημερομηνία 31.3.1940 προς την δεσποινίδα Maria Moseke. Ο διευθυντής υπογράφει με τον χαιρετισμό: “Heil Hitler!”, όπως επεβάλλετο εκείνη την περίοδο.

Βάσει της επιστολής ανακοινώνει ο διευθυντής  ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Σχολής ανανεώνει για ένα τουλάχιστον έτος την θητεία της καθηγήτριας και ζητά την απάντησή της στην πρόταση της Σχολής.

Μία προσεκτική ματιά στον φάκελο αποκαλύπτει ότι η ταχυδρομική διεύθυνση είναι “Αραχώβης 11”, ενώ ως έτος ίδρυσης αναφέρεται το 1897.

(περισσότερα…)

Η Petman3D άνοιξε τις πόρτες της και φέρνει κάτι πραγματικά μοναδικό:

τρισδιάστατα μαγνητάκια ψυγείου με τη μορφή του αγαπημένου σας κατοικιδίου, φτιαγμένα αποκλειστικά από μία και μόνο φωτογραφία.

Η διαδικασία είναι απλή και απολαυστική.

Ανεβάζετε τη φωτογραφία του κατοικιδίου σας στο ηλεκτρονικό μας κατάστημα και από εκεί αναλαμβάνει η ομάδα της Petman3D. Με τη βοήθεια σύγχρονων εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργούμε ένα ακριβές τρισδιάστατο μοντέλο, το οποίο εκτυπώνεται σε 3D printer ως προτομή. (περισσότερα…)

«Έγκλημα στο Ντράφι» – Μια αστυνομική μαύρη κωμωδία

Τεχνοχώρος Φάμπρικα – Γκάζι από 11/1/26, Κάθε Κυριακή στις 18:30

Ο Θάνος Πάλλης προσκαλεί για δείπνο στο σπίτι του, απομονωμένο στο «εξωτικό» Ντράφι, μια καινούρια του γνωριμία, το Μάνο Στάικο. Η γυναίκα του Θάνου, Μαργαρίτα, έχει σοβαρές αντιρρήσεις για αυτήν την πρόσκληση. Θα αποδειχτεί ότι είχε δίκιο, αλλά όχι για τους λόγους που νομίζουμε. Στη μοιραία βραδιά εμπλέκονται και δύο άλλα άτομα: η φίλη του ζευγαριού, ατάλαντη ηθοποιός Τζίνα Κουφάτου, και μια εκκεντρική πνευματίστρια από το Τέξας, η Σάμι Γκαν. Οι προβλέψεις της Σάμι θα περιπλέξουν κι άλλο τα πράγματα – άραγε έχει το κληρονομικό χάρισμα ή είναι απάτη; Οι ανατροπές συνεχίζονται με την εμφάνιση της δίδυμης αδερφής της Μαργαρίτας, της Ρόζας, και οι εξελίξεις επιταχύνονται, ώσπου στο τέλος… Ας πούμε ότι λιγότεροι από τους μισούς θα ζουν, αλλά όσοι τα καταφέρουν θα περάσουν καλά!

Το «Έγκλημα στο Ντράφι» επιστρέφει και η σκηνοθέτης Πηγή Μπουκουβάλα μας προτετοιμάζει για εκπλήξεις

https://cultureloversgr.blogspot.com/2025/11/blog-post_28.html

Η Αντιδημαρχία Πολιτισμού του Δήμου Κηφισιάς σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου διοργανώνει μία ιδιαίτερα σημαντική μουσική βραδιά με τις διεθνώς καταξιωμένες πιανίστριες Δανάη & Κυβέλη Dörken το Σάββατο 27 Δεκεμβρίου 2025, 20:00, στο νέο αμφιθέατρο του St. Catherine’s British School και θα χαρούμε σας έχουμε κοντά μας.

Η βραδιά περιλαμβάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του έργου Mediterranes Tagebuch του Δημήτρη Τερζάκη, γραμμένου για τη Δανάη Dörken, καθώς και έργα των Σούμπερτ, Λιστ, Ντε Φάγια και Μπραμς.

Είσοδος δωρεάν – Απαραίτητη η κράτηση λόγω περιορισμένων θέσεων. (περισσότερα…)

Μέσα στα Χριστούγεννα ανεβάζει ο Βασίλης Κουκαλάνι τα “Επείγοντα Χριστούγεννα” στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Το έργο είναι βασισμένο στο “Heile heile Segen”, που έχουν γράψει ο Christian Veit και ο Volker Ludwig του Grips Theater. Δεν είναι μόνο ο Βασίλης Κουκαλάνι που, ως απόφοιτος, συνδέεται με το έργο. Πενήντα χρόνια πριν ένα άλλος απόφοιτος, ο Christian Sorge, που αποφοίτησε το 1965, ξεκίνησε ως ηθοποιός με το Grips, αλλά και η κόρη του Christian Veit, Στέλλα Veit, κάθισε στα θρανία της Γερμανικής στην δεκαετία του ’70. (περισσότερα…)

Χειρόγραφα ταξίδια: Σειρά podcasts με την Ιόλη Βιγγοπούλου

Ο ελληνικός χώρος από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα μέσα από τα μάτια των Ευρωπαίων περιηγητών

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη σας προσκαλεί σε μια μοναδική σειρά ηχητικών ξεναγήσεων μέσα από την πλατφόρμα pod.gr. Με ξεναγό την ιστορικό Ιόλη Βιγγοπούλου, μεταφερόμαστε πίσω στον χρόνο και περιηγούμαστε στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Σύρο και τη Χίο – ιστορικές πόλεις-λιμάνια που μεταμορφώθηκαν στη διάρκεια αυτών των αιώνων.

Πραγματοποιήστε προεγγραφή έως την Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου στη φόρμα και ακούστε πρώτοι κάθε νέο επεισόδιο!

https://forms.office.com/pages/responsepage.aspx?id=ZgJzUaGPWEiFcW_OfJloLJfalk8Wt0xHtAVZg-nudOJUOERXU1FWOTE3TjhZOVNDTVhNWEZPT1VVUC4u&route=shorturl

Είμαστε δυό ώρες δρόμο από τον πλησιέστερο αυτοκινητόδρομο, σε κάποια κοιλάδα, δεν χρειάζομαι κήρυγμα να ξέρω ότι είμαστε δεμένοι, βοηθάμε ο ένας τον άλλο. Ότι και να γίνει. ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ.

Καθισμένοι σε βραχάκια που προβάλλουν πάνω από ρεματιά, βλέπουμε το πευκοδάσος κάτω μας, ατενίζουμε την πρώτη κορυφή απέναντι. Και οι αγωνιστές του Κολοκοτρώνη, πριν διακόσια χρόνια, τα ίδια έβλεπαν. Αναγνωρίζω τους διάφορους θάμνους, τα κοινά λουλούδια. ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΑ.

Προσέχω τον πεζοπορικό χάρτη, <<διαβάζουμε>> το χώμα να κρατηθούμε στο μονοπάτι, με ήλιο σκεφτομαι σε ποιά κατεύθυνση πορεύομαι τώρα, συσχετίζω την θέση μου με γνωστούς δρόμους, κορυφές. Συμβουλεύομαι το ρολόι να εκτιμήσω πόση απόσταση διέτρεξα. ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ Προπονούμαι απλά καθημερινά. Χωρίς χρήση του ασανσέρ, περπατώντας περισσότερο. Κατά την πεζοπορία κάνουμε οικονομία δυνάμεων. ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ.

Απολαμβάνουμε την ομορφιά του πραγματικού κόσμου, με λιακάδα, συννεφιά, χιόνι και τον …καθαρό αέρα.

Εάν πάτε στο σούπερ μάρκετ, μπορείτε να έρθετε σε απλή πεζοπορία.

Είναι εθιστικό! Μετά την εκδρομή της Κυριακής, πολλοί λένε -<<Γέμισα εικόνες για όλη την εβδομάδα που έρχεται!>>

Σύντομα θα θέλετε να ξαναπερπατήσετε !

Είναι θέμα πείρας και αυτοπεπίθησης, παρά ότι άλλο.

Μόνο ο έρωτας είναι πιό δυνατή εμπειρία…

Η Έλλη Αγαλλίδου (*) γεννήθηκε το 1914 στην Αθήνα και ήταν το πρώτο παιδί του Ιωάννη Αγαλλίδη και της Μαρίας-Εντίθ Ζάννου. Στα Μαθητολόγια αναφέρεται ως γεννηθείσα το 1913 και πρωτοεμφανίζεται το έτος 1926-27 στην Γ’ τάξη του Ελληνικού Σχολείου και παραμένει έως την αποφοίτησή της το έτος 1930-31 στην Στ’  Γυμνασίου.

Αποφοίτησε με πτυχίο Φυσικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1934 και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Εργαστήριο Φυσικής Χημείας του Πανεπιστημίου του Μονάχου, τότε υπό τη διεύθυνση του Heinrich Otto Wieland. Εκεί γνώρισε τον Georg-Maria Schwab, τον μελλοντικό σύζυγό της, ο οποίος της πρότεινε να εξετάσει το παραϋδρογόνο και επέβλεψε την πειραματική της εργασία.

Στον Schwab είχε απαγορευτεί να διδάσκει στη ναζιστική Γερμανία λόγω της εβραϊκής καταγωγής του και υπό τον φόβο της δίωξης, αποφάσισε το 1930 να μεταναστεύσει στην πατρίδα της Έλλης, την Ελλάδα και παντρεύτηκαν την ίδια χρονιά στην Αθήνα.

Η Elly Schwab-Agallidis κατάφερε να βρει δουλειά και για τους δύο στο χημικό εργαστήριο του Ινστιτούτου Χημείας και Γεωργίας Κανελλόπουλου , όπου το ζευγάρι συνεργάστηκε σε διάφορα θέματα φυσικοχημικής έρευνας για τα επόμενα δέκα χρόνια (1939–1949). Μεταξύ αυτών των θεμάτων η Schwab-Agallidis συνέχισε την εργασία της για τις ιδιότητες του παραϋδρογόνου, για την οποία πήρε το διδακτορικό της από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1939 και δημοσίευσε πολλαπλές σχετικές εργασίες στα ακόλουθα χρόνια. Την ίδια περίοδο έδωσε επίσης διαλέξεις για τη Φυσικοχημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Μετά από μια δύσκολη περίοδο για το ζευγάρι κατά τη διάρκεια της κατοχής του Άξονα στην Ελλάδα και την επανέναρξη των ερευνών τους μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, οι δύο επιστήμονες επέστρεψαν τελικά στη Δυτική Γερμανία όταν στον Schwab προσφέρθηκε ο καθηγητής Φυσικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1951.

Έκανε 4 παιδιά :τους Karl, Andreas Josef, Maria Edith και Johanna Monika και πέθανε στο Έσσεν σε ηλικία 92 ετών το 2006.

(*) Επειδή έκανε διεθνή επιστημονική καριέρα και αναφέρεται ως Elly Agalidis-Schwab πολύ συχνά αναφέρεται και ως Αγαλλίδη. (περισσότερα…)

Ο Θεόδωρος Κωνσταντόπουλος ήταν πολιτικός μηχανικός και πήρε το δίπλωμά του το 1919 από το Ε.Μ.Π., έτος κατά το οποίο έλαβε και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Επειδή ήταν ιδιαίτερα ταλαντούχος γλύτωσε μια τάξη στο σχολείο και τελείωσε νεώτερος το Πολυτεχνείο.  Από το 1919 έως το 1923 εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και ως Στρατιωτικός μηχανικός (1921-1923) και από το 1923 ως ελεύθερος επαγγελματίας. Ήταν συν-ιδρυτής της Τεχνικής Εταιρείας επιχειρήσεων “Βασιλείου-Κωνσταντόπουλος-Παντελεάκης” με έδρα την Πάτρα (Αγ.Νικολάου 49) και Διευθύνων σύμβουλος της Α.Ε. “Οδών και Οδοστρωμάτων” (Ακαδημίας 64, Αθήνα).

Απέκτησε δύο κόρες: την Αλίκη και την Πηνελόπη, οι οποίες φοίτησαν στην Αραχώβης και είχαν γερμανίδα νταντά (οι γερμανίδες είχαν εκείνα τα χρόνια την φήμη των εξαιρετικά αυστηρών νταντάδων), παρ όλο, που ο ίδιος είχε φοιτήσει στο Κολλέγιο:

– η Αλίκη, που γεννήθηκε το 1925 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια από το έτος 1937-38 έως την αποφοίτησή της, στην ΣΤ’ Γυμνασίου, το έτος 1943, και

– η Πηνελόπη, που γεννήθηκε το 1927 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια από το έτος 1938-39 έως την αποφοίτησή της, στην ΣΤ’ Γυμνασίου, το έτος 1944.

(περισσότερα…)

Η Μαρί Λουίζ Νικολαΐδη, κόρη της Αλίκης Περρωτή Κωνσταντοπούλου, έστειλε μια σειρά φωτογραφιών από το άλμπουμ της μητέρας της απο τα χρόνια του Πολέμου, από την τάξη του 1943, από εκδρομές κλπ.

Αλίκη Κωνσταντοπούλου (αριστερά) και την φίλη και συμμαθήτριά της Σμαράγδα Κλωνάρη

(περισσότερα…)

Η Σμαράγδα Κλωνάρη γεννήθηκε το 1924 και ο πατέρας της ήταν έμπορος από την Άνδρο. Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1937-38 στην Α’ Γυμνασίου και παραμένει έως την αποφοίτησή της το έτος 1942-43 στην ΣΤ’ Γυμνασίου. Ήταν συμμαθήτρια με την Αλίκη Κωνσταντοπούλου-Περρωτή, την Δήμητρα Μάτου-Παπανδρικοπούλου, την Μαρία Ραγκούση-Τζαννετάκου, την Κατερίνα Φορτούνα, την Ναταλία Σερράου, τον Γιάκομπ Νικολαΐδη, τον Αμβρόσιο Δαρδούγια, τον Δάμο Μαυρίδη, τον Αλέκο Μακρή κ.α ενώ είχε καθηγήτρια φιλόλογο την Ρίτσα (Πουλχερία) Αναστασιάδου, που δίδαξε και στην μεταπολεμική Γερμανική. Φαίενεται μαζί με όλη την τάξη της στην φωτογραφία: “Η τάξη του 1943 από την Δήμητρα Μάτου”.

Εργάστηκε ως δασκάλα και παντρεύτηκε σε μεγάλη ηλικία.

(περισσότερα…)