Η Ειρήνη Λάκωνος του Κλέαρχου γεννήθηκε το 2013 και ήταν κόρη του ποιητή και θεατρικού μεταφραστή Κ. Καρθαίου (Κλέανδρος Λάκων ήταν το πραγματικό του όνομα). Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1926 στην Β’ τάξη του Ελληνικού Σχολείου και παραμένει εως το 1931 στην Ε’ Γυμνασίου. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Ρένα Καρθαίου υπήρξε εξαίρετη δημιουργός με πλούσια κατάθεση στην ποίηση γενικά και στην ποίηση για παιδιά ειδικότερα, με σημαντικότατη συμβολή και στον μεταφραστικό τομέα, με πολλά βραβεία και διακρίσεις. Δημοσίευσε ποιήματα, πεζά και μεταφράσεις, έγραψε ποίηση για παιδιά και καταξιώθηκε ως μία από τις πιο σημαντικές εκπροσώπους της ελληνικής παιδικής και νεανικής ποίησης. Πολλά ποιήματα της είναι μεστά εθνικού περιεχομένου ενώ σε άλλα η θεματολογία τους περιστρέφεται σε ζητήματα εξιδανίκευσης της φύσης και της υπαίθρου.

Από το 1955 πρωταγωνίστησε μαζί με άλλες γυναίκες συγγραφείς στην ίδρυση μια γυναικείας ένωσης, που αγαπά την γραφή και τους νέους. Το 1963 εξέδωσε, μαζί με τον σύζυγό της δημοσιογράφο Αντώνη Μπρούσαλη, το περιοδικό “Η Πλώρη”, με σκοπό την καθιέρωση της δημοτικής γλώσσας. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη συλλόγων, όπως η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και ο Κύκλος Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 στράφηκε σχεδόν αποκλειστικά στην παιδική λογοτεχνία, ιδιαίτερα στην ποίηση, την οποία ανανέωσε αισθητικά και θεματολογικά. Η ποίησή της έχει θεματικούς πυρήνες τη φύση και το παιδί και διακρίνεται για την τεχνική της αρτιότητα (με προτίμηση στην παραδοσιακή στιχουργική), την αμεσότητα, το χιούμορ και τη ζωντάνια. Συνεχίζει την παράδοση των ποιητών Γεωργίου Βιζυηνού, Αλέξανδρου Πάλλη, Ζαχαρία Παπαντωνίου, Βασίλη Ρώτα, Μιχαήλ Στασινόπουλου, με απηχήσεις από τη σύγχρονή της παιδική γερμανική και σουηδική ποίηση (πηγή: σαν σήμερα). (περισσότερα…)

«Το Ναυάγιο των Αντικυθήρων: 124 χρόνια υποβρύχιας αρχαιολογικής έρευνας»

Για πρώτη φορά, περισσότερα από 80 αντικείμενα του Ναυαγίου των Αντικυθήρων εκτίθενται στο Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, στην πληρέστερη μέχρι σήμερα περιοδική έκθεση που παρουσιάζει τα αποτελέσματα των σύγχρονων ερευνών, από το 2012 μέχρι τις πρόσφατες του 2024, και δίνει πληροφορίες για το πλοίο, τον εξαρτισμό, το φορτίο και τους επιβαίνοντες.

Μετά από έξι χρόνια, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη φιλοξενεί και πάλι ευρήματα του ναυαγίου των Αντικυθήρων, προσφέροντας για μια ακόμη φορά τη δυνατότητα στο κοινό να γνωρίσει και να περιηγηθεί τα σπουδαία ευρήματα του θαυμαστού ναυαγίου των Αντικυθήρων με τον περίφημο Μηχανισμό του.

Χάλκινοι δακτύλιοι που χρησιμοποιούσαν για τη διαχείριση των ιστίων, μολύβδινοι δακτύλιοι που απελευθέρωναν τις πέντε άγκυρες που έφερε το πλοίο, καθώς και μαδέρια από το πέτσωμα του πλοίου είναι κάποια από τα αντικείμενα που δίνουν πληροφορίες για την εξαρτία του πλοίου, πληροφορίες που παρουσιάζονται για πρώτη φορά, ύστερα από 12 χρόνια ανασκαφών. Επίσης, στην έκθεση περιλαμβάνονται δόρατα, αμφορείς, λάγυνοι, μεταλλικά αντικείμενα, γυάλινα σκεύη, κοσμήματα και πλούσια συλλογή από κεραμικά που αποκαλύπτουν το φορτίο του πλοίου αλλά και τη διαδρομή που ακολουθούσε, με στάσεις σε όλα τα σπουδαία λιμάνια της εποχής όπως της Κω, της Ρόδου κ.ά.

Ανάμεσα στα ευρήματα ιδιαίτερη θέση κατέχουν υπερμεγέθη τμήματα από μαρμάρινα και χάλκινα αγάλματα. Αυτό που ξεχωρίζει είναι η μαρμάρινη κεφαλή του Ηρακλή στεφανωμένη με άμπελο, που φαίνεται να συνανήκει με το μαρμάρινο ακέφαλο άγαλμα του Ηρακλή τύπου Φαρνέζε, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου που είχε ανελκυστεί το 1901 από τους Συμιακούς σφουγγαράδες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην έκθεση παρουσιάζονται και μέρη από ανθρώπινα οστά, δίνοντας πληροφορίες για τους ναυαγούς, ενώ αντικείμενα όπως τμήματα αυλού, πεσσοί και πυρήνες από καρπούς ελιάς μαρτυρούν τον τρόπο διαβίωσης στη διάρκεια του ταξιδιού. (περισσότερα…)

Ο κύκλος ομιλιών με θέμα το βιβλίο, την τυπογραφία και την ιστορία τους, μέσα από τα σπάνια, πολύτιμα και συχνά μοναδικά τεκμήρια των συλλογών της συνεχίζεται. Με επίκεντρο το ελληνικό βιβλίο και σε συνεργασία με ερευνητές και επαγγελματίες από όλο το φάσμα μελέτης και παραγωγής των εκδόσεων, εξερευνούμε το ιστορικό υπόβαθρο, τις τεχνικές, την έμπνευση και πάνω από όλα τους ανθρώπους που έκαναν πραγματικότητα τα βιβλία που θαυμάζουμε από το παρελθόν μέχρι σήμερα.

Τις παρουσιάσεις θα ακολουθεί αναλυτική συζήτηση και επίδειξη σχετικού υλικού από τις συλλογές της Ιστορικής Βιβλιοθήκης, το οποίο οι συμμετέχοντες θα έχουν τη δυνατότητα να περιεργαστούν από κοντά. Οι ομιλίες απευθύνονται σε επαγγελματίες, μελετητές και σπουδαστές από τον χώρο του βιβλίου, συλλέκτες και κάθε είδους βιβλιόφιλους.

Η συμμετοχή είναι ελεύθερη με απαραίτητη τη συμπλήρωση σχετικής αίτησης.

Έως 50 άτομα, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Πρόγραμμα συναντήσεων: (περισσότερα…)

Ο Ελληνισμός βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εξόχως επιθετική Τουρκία που διεκδικεί έμπρακτα και εμμονικά ελληνικά νησιά -και όχι μόνο θαλάσσιες «Γαλάζιες Πατρίδες». Γι’ αυτό έχει άμεση ανάγκη από μια νέα, φιλόδοξη, διεκδικητική και αποτελεσματική στρατηγική που να διαρρηγνύει το ψευτοδίλημμα «διάλογος ή πόλεμος». Αυτήν ακριβώς τη διαφορετική στρατηγική επιχειρεί να θέσει στον δημόσιο διάλογο το παρόν βιβλίο.

Η εκθετική διεύρυνση του τουρκικού αναθεωρητισμού συνόρων, της επιθετικότητας και της στρατιωτικής ισχυροποίησης της γείτονος, υποβαθμίζεται δυστυχώς μέσα από καθησυχαστικά αφηγήματα, τα οποία αποδίδουν τις τουρκικές απειλές και διεκδικήσεις «σε εσωτερική κατανάλωση» και τροφοδοτούν αστήρικτες ψευδαισθήσεις πως με τον τρέχοντα διάλογο η Τουρκία είτε από μόνη της, είτε υπό διεθνή πίεση, ή με βάση το διεθνές δίκαιο, θα παραιτηθεί από τις παράλογες αξιώσεις της. Συνεπώς συσκοτίζεται η γιγάντωση της απειλής, όπως και η αποτυχία της ακολουθούμενης αποτρεπτικής στρατηγικής, καθώς μέχρι σήμερα ουδόλως απέτρεψε ή συρρίκνωσε τις αναθεωρητικές απαιτήσεις της Τουρκίας -αντίθετα, αυτές καθημερινά διευρύνονται. Το αποτέλεσμα είναι να εμπεδώνεται στο πολιτικό σύστημα και στην ελληνική κοινωνία, μια ανησυχητική άγνοια κινδύνου.

Δεδομένου ότι η ακολουθούμενη στρατηγική δεν ακυρώνει τις διεκδικήσεις και την επιθετικότητα της Άγκυρας (αυτή είναι άλλωστε η αποστολή της), απαιτείται να αναθεωρηθεί ή και να αντικατασταθεί από μια νέα προσέγγιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού. Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται μια κριτική αξιολόγηση της μέχρι σήμερα πορείας μας, αλλά και η σκιαγράφηση μιας άλλης εθνικής στρατηγικής η οποία συνδυάζει τη διεκδικητικότητα με τη σύνεση, μοχλεύοντας «έξυπνα» και συνεκτικά όλα τα διπλωματικά, ευρωπαϊκά, συμμαχικά και στρατιωτικά εργαλεία του Ελληνισμού, με στόχο μια εθνικά επικερδή εξομάλυνση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

https://www.politeianet.gr/books/9789600809893-balinakis-giannis-sideris-i-gia-mia-nea-stratigiki-apenanti-stin-tourkia-375354

Ήρθε στην Αθήνα από τη Βοστώνη για το ενδέκατο «The Notch Meeting», ένα διεθνές επιστημονικό συνέδριο που διοργανώνεται από το μη κερδοσκοπικό ίδρυμα, το Fondation Santé, του οποίου είναι συνιδρυτής και πρόεδρος. Το ίδρυμα κάθε χρόνο αξιολογεί επιστήμονες, για να τους προσφέρει χρηματική βοήθεια ώστε να αναπτύξουν το ερευνητικό τους έργο στον τομέα της βιοϊατρικής.

Απαρέγκλιτος όρος; Η έρευνα να γίνεται στην Ελλάδα.

Είχαμε πολλά να πούμε, λοιπόν, με τον Σπύρο Αρταβάνη-Τσάκωνα, καθηγητή Κυτταρικής Βιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, επιστήμονα με θητεία σε μερικά από τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ, έναν Ελληνα που δεν ξεχνά ποτέ την πατρίδα του. «Ζω τόσες δεκαετίες στο εξωτερικό –από τα δεκαοκτώ και είμαι εβδομήντα τριών ετών– αλλά η Ελλάδα δεν έχει ξεκολλήσει από το μυαλό μου. Μου λείπει. Ισως, τελικά, αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμη που έχει η χώρα μας: δεν μπορούμε να την ξεχάσουμε. Δεν έχω γνωρίσει ανθρώπους άλλων εθνικοτήτων που να νιώθουν τόση νοσταλγία για τις πατρίδες τους, όσο οι Ελληνες…». (περισσότερα…)

«Εβαλε τη χώρα πάνω από τον εαυτό του»

Με μία επίκληση στον Περικλή ξεκίνησε τον επικήδειο λόγο του ο στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού και προσωπικός του φίλος, Τάσος Γιαννίτσης.

«Η παρουσία όλου του πολιτικού φάσματος, αποδεικνύει το μέγεθος της τιμής για τον Κώστα Σημίτη. Μας έκανε υπερήφανους, μας έδωσε υπόσταση. Αφιέρωσε τη ζωή του για να πάει η Ελλάδα πολύ ψηλότερα. Και την πήγε. Κατανόησε ότι η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη, βασιζόταν στο να κατανοήσει το σφυγμό της εποχής και να τον μεταβιβάσει στο κόμμα του και την κοινωνία. Και το πέτυχε» τόνισε ο ίδιος.

https://www.iefimerida.gr/politiki/giannitsis-gia-simiti-ebale-ti-hora-pano-apo-ton-eayto-toy

Από 9.1. έως 6.2.2025 κάτι επίκαιρο, διαφορετικό και πολύ, πολύ ενδιαφέρον περιμένει τους μαθητές και τις μαθήτριες στο φουαγιέ της Γερμανικής Σχολής: Η περιοδεύουσα έκθεση «Η δύναμη της ανεκτικότητας» (ToleranzRäume) και η έκθεση για τον Αργύρη Σφουντούρη ως «Σύμβολο ανεκτικότητας».

Οι δύο εκθέσεις είναι ανοιχτές στο κοινό και θα χαρούμε να τις επισκεφθείτε!

Με αφορμή τις δύο εκθέσεις θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 13.01.2025 ημερίδα για τους μαθητές/τις μαθήτριες των τάξεων 10-12 με τίτλο «Η ανεκτικότητα ξεκινά από εσένα».

(η φωτογραφία είναι από την επίσκεψη του Αργύρη Σφουντούρη την Τετάρτη 17 Απριλίου 2013 στην Βιβλιοθήκη της Σχολής, όπου συνάντησε την “δική μας” Βεατρίκη Δημητριάδου, την ψυχολόγο, που βοήθησε τον ορφανό Αργύρη στο παιδικό χωριό Πεσταλότσι στο Τρόγκεν της Ελβετίας, όπως και άλλα παιδιά να βρουν το νέο τους δρόμο στα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια)

https://www.dsathen.gr/el/ekdiloseis/ekthesi-i-dynami-tis-anektikotitas-toleranzraume

https://www.dsathen.gr/de/veranstaltungen/ausstellung-toleranzraeume

(περισσότερα…)

Η Γερμανική Σχολή ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα από το Κολωνάκι. Στην αρχή από την οδό Σκουφά 35 και λίγο μετά τον Ιανουάριο 1897 στην οδό Ομήρου, εκεί που ήταν ο Ελληνογερμανικός Σύλλογος “Φιλαδέλφεια” και σήμερα βρίσκεται το Ινστιτούτο Γκαίτε. Δυστυχώς οι φωτογραφίες του κτιρίου του Philadelphia, που έχουμε στην διάθεσή μας είναι υπό γωνίαν και από μακριά. Το κτίριο γκρεμίστηκε το 1952 για να δώσει τη θέση του στο σημερινό κτίριο του Γκαίτε.

Στο τεύχος του “montags” της 4ης Απριλίου 2016 κάναμε αναφορά ένα δημοσίευμα από το τεύχος του Journal of Olympic History, που μας έστειλε ο Volker Kluge, στο οποίο υπάρχει μία φωτογραφία βγαλμένη “στη Γερμανική Σχολή”. Ποιά Γερμανική Σχολή; της Ομήρου, δηλαδή του “Συλλόγου Φιλαδέλφεια”;

Στην προσπάθειά μας να εντοπίσουμε μία φωτογραφία της εποχής του τέλους του 19ου αιώνα, ήρθε η απρόσμενη βοήθεια της Ειρήνης Λούβρου, ιδιοκτήτριας των εκδόσεων “Ολκός”, η οποία θυμήθηκε ότι το 2007 είχε εκδώσει το βιβλίο του Hubert Pernot: “Εξερευνώντας την Ελλάδα – Φωτογραφίες 1898-1913”, όπου φιλοξενείται μία φωτογραφία από την οδό Ομήρου των τελών του 19ου αιώνα.

Στις δύο φωτογραφίες, τραβηγμένες από την οδό Πανεπιστημίου κοιτώντας την Ομήρου προς τον Λυκαβηττό, φαίνεται αριστερά η Καθολική Εκκλησία του Αγίου Διονυσίου με τις καμάρες και δεξιά πιό πίσω (τρίτο) το Ινστιτούτου Γκαίτε στη σημερινή (κάτω) φωτογραφία αλλά και στην επάνω, ξεχωρίζοντας ελαφρά επειδή είναι λευκό, όπου βέβαια μιλάμε για τον Σύλλογο Φιλαδέλφεια. Ακριβώς απέναντί τους (αριστερά στη φωτογραφία) υπάρχει ένα νεοκλασσικό κτίριο με τρία παράθυρα απείραχτο από το χρόνο, το οποίο ανήκει στην Καθολική Εκκλησία.

Στη σημερινή φαίνεται δεξιά το κτίριο της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Στην παλαιά έχουμε το παιλαιό κτίριο της Αρχαιολογικής Εταιρείας, που κατεδαφίστηκε και αντικαταστάθηκε από το νεότερο, και λίγο πιό πίσω μία άλλη που έδωσε τη θέση της στο πολυώροφο γκαράζ της Ομήρου.

Ευχαριστώντας ιδιαίτερα την Ειρήνη Λούβρου για την βοήθεια και την άδεια της δημοσίευσης, δίνουμε τα link τόσο του βιβλίου όσο και των εκδόσεων Ολκός

“Εξερευνώντας την Ελλάδα” – Hubert Pernot

Εκδόσεις Ολκός

Στη συνέχεια όλων των προσπαθειών για υλικό βρέθηκε άλλη μία αεροφωτογραφία, σπάνια και αυτή από το 1931, σαν από google maps, όπου διακρίνεται η η Καθολική Εκκλησία του Αγίου Διονυσίου και απέναντί της ξεκαθαρίζεται απόλυτα η εικόνα. Στην γωνία δεξιά το παλαιό κτίριο της Αρχαιολογικής Εταιρείας, αμέσως μετά το κενό (κήπος?), ακολουθεί το κτίριο που έγινε γκαράζ και μετά αυτό του “Φιλαδέλφεια”, που είναι πιό χαμηλό.

Επίσης, μία ενδιαφέρουσα αναφορά γιά τον Καθολικό Ναό που κτίστηκε μεταξύ 1853 και 1891 ευρίσκεται στο site του έργου «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ» στην ενότητα “Αρχείο Νεοτέρων Μνημείων”

(https://archaeologia.eie.gr/archaeologia/gr/arxeio.aspx)

https://archaeologia.eie.gr/archaeologia/gr/arxeio_more.aspx?id=181

Από την εφημερίδα “Καθημερινή” δανειζόμαστε το άρθρο:

Τον Τάσο Γιαννίτση προτείνει το ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιο για την Προεδρία της Δημοκρατίας, μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, υπό τον πρόεδρο του κόμματος, Νίκο Ανδρουλάκη.

Ακολούθησε συνάντηση των δύο ανδρών στο γραφείο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή.

Κατά τον διάλογο που είχαν στην έναρξη της συνάντησης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής ευχαρίστησε «από τα βάθη της καρδιάς» του τον κ. Γιαννίτση «για την τιμή που μας κάνει, αποδεχόμενος την πρότασή μας για την Προεδρία της Δημοκρατίας», προσθέτοντας ότι «τιμά την παράταξη». «Στο πρόσωπό του συμβολίζουμε την Ελλάδα της προόδου, την Ελλάδα της προνοητικότητας, την Ελλάδα της ευθύνης, την Ελλάδα της συνέπειας. Έχουμε χρέος να στείλουμε ένα μήνυμα, ότι μαζί με τη βιώσιμη ανάπτυξη χρειάζεται και ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, με υπηρεσίες που θα μειώσουν τις ανισότητες και θα βελτιώσουν ραγδαία τη ζωή των πολιτών», ανέφερε ο κ. Ανδρουλάκης. (περισσότερα…)

Yπό την συνοδεία του διακεκριμένου πιανίστα Δημήτρη Γιάκα, oι ξεχωριστές λυρικές καλλιτέχνιδες Ρέα Βουδούρη, Λυδία Ζερβάνου και Μάιρα Γεωργάρου με τη σύμπραξη του καταξιωμένου τενόρου Γιάννη Χριστόπουλου, θα ερμηνεύσουν ένα λαμπερό πρόγραμμα με άριες, ντουέτα και σύνολα του ευρύτατου ρεπερτορίου της όπερας. Θα ακουστούν αποσπάσματα έργων των: V. Bellini, G. Bizet, D. Cimarosa, L. Delibes, G. Donizetti, W. A. Mozart, G. Puccini, G. Rossini & G. Verdi.

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2025, 20:30

Ίδρυμα Β. και Μ. Θεοχαράκη

Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1 Τηλέφωνο: 210-3611206

https://thf.gr/el/events/lyriki-vradia/

Οι Εκδόσεις Παρισιάνου εξέδωσαν ένα ημερολόγιο για το 2025 αφιερωμένο στον Λόδρο Βύρωνα. Την έκδοση προλογίζει η εκδότρια, Μαργαρίτα Παπαηλιού – Παρισιάνου, σύζυγος του Κώστα Παπαηλιού, ο οποίος αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του σε συγγραφή ιστορικών δοκιμίων για τον Φιλελληνισμό και τους Φιλέλληνες του 1821, ενώ από τις εκδόσεις έχουν κυκλοφορήσει ήδη από το 2021, και με αφορμή την συμπλήρωση των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, μία πολύτομη σειρά με τίτλο “Φιλελληνική Βιβλιοθήκη“, της οποίας ο Κώστας Παπαηλιού έχει την γενική εποπτεία και επιμέλεια και περιλαμβάνονται στην ενότητα του site μας: “Εκδόσεις / Φιλελληνισμός”. Στην ίδια ενότητα περιλαμβάνονται και οι αναφορές σε μία σειρά από εκδηλώσεις για τον Φιλελληνισμό, κάποιες μάλιστα σε συνεργασία και με τον Σύλλογο Αποφοίτων.

https://drive.google.com/file/d/1roVSIK-16lP8HP6Sm6Q0dehNYCkzvRCD/view?usp=sharing

Κυκλοφόρησε το επετειακό λεύκωμα της Γερμανικής Σχολής Αθηνών και η Διευθύντρια της Σχολής έστειλετην ακόλουθη ανακοίνωση:

Aγαπητοί μαθητές και αγαπητές μαθήτριες, αγαπητοί γονείς, αγαπητοί απόφοιτοι,

«125 χρόνια Γερμανική Σχολή Αθηνών στο Καλειδοσκόπιο»

Με αυτόν τον τίτλο κυκλοφορεί το νέο επετειακό λεύκωμα της DSA. Διαμορφώθηκε και τυπώθηκε το 2021 στο πλαίσιο του εορτασμού των 125 χρόνων της Γερμανικής Σχολής Αθηνών.

Αυτό το λεύκωμα είναι μία πολυφωνική ανασκόπηση 125 χρόνων, μια κερδισμένη ματιά σε ένα καλειδοσκόπιο, με δυναμικούς αντικατοπτρισμούς, που συνυφαίνουν στη ροή του χρόνου τον υπέροχο μικρόκοσμο της Γερμανικής Σχολής Αθηνών.

Αξιοποιώντας τη δομή ενός καλειδοσκοπίου μεταποιήσαμε τα κάτοπτρα σε έξι κεφάλαια για να οπτικοποιήσουμε αυτή τη διαχρονική περιήγηση: ένας χάρτης του χρόνου της DSA, μία δυναμική κάτοψη του κτηριακού συγκροτήματός της, οι δομικές αλλαγές στη λειτουργία του σχολείου μας, η πλουραλιστική καθημερινότητα εντός και εκτός διδακτικών ωρών, κάποιες ξεχωριστές στιγμές που γεννήθηκαν από ζυμώσεις του ανθρώπινου δυναμικού της Σχολής κάθε ηλικίας, και ένας σωρός αναμνήσεων εν είδει προσωπικής ρετροσπεκτίβας.

Ευχαριστούμε από καρδιάς όσους και όσες μοιράστηκαν μέσω των κειμένων τους τη δική τους οπτική για τα 125 χρόνια DSA στο Καλειδοσκόπιο.

Το επετειακό λεύκωμα «125 χρόνια Γερμανική Σχολή Αθηνών στο Καλειδοσκόπιο» διατίθεται αποκλειστικά στη Σχολή.

Σας ευχόμαστε καλή ανάγνωση.

Με φιλικούς χαιρετισμούς,

Annedore Dierker

Διευθύντρια

Ο Ελληνογερμανικός Σύλλογος Philadelphia Verein προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους του σε μια ξενάγηση στην έκθεση του Μουσείου Μπενάκη “Καρυά 1943“ με τον επιμελητή εκθέσεων Ιάσονα Χανδρινό, το Σάββατο 18 Ιανουαρίου στις 11πμ.

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 16.1.2025.

H πρώτη έκθεση στη Γερμανία και την Ελλάδα που είναι αφιερωμένη στο θέμα της καταναγκαστικής εργασίας των Ελλήνων Εβραίων κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Σημείο εκκίνησης της έκθεσης είναι η φωτογραφική συλλογή ενός Γερμανού πολιτικού μηχανικού που είχε υπηρετήσει στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ανδρέας Ασσαέλ, ο ίδιος γιος ενός επιζώντα από τη Θεσσαλονίκη, εντόπισε και αγόρασε αυτή τη μοναδική συλλογή φωτογραφιών σε μια υπαίθρια αγορά στο Μόναχο το 2002.

Η καινοτόμος και συμμετοχική έκθεση παρουσιάζει τα γεγονότα της εποχής και τις εξαιρετικά σκληρές συνθήκες εργασίας στην Καρυά. Οι περισσότεροι από τους Εβραίους καταναγκαστικούς εργάτες δολοφονήθηκαν στο Άουσβιτς τον Αύγουστο του 1943. Οκτώ βιογραφίες θυμάτων και επιζώντων βρίσκονται στο επίκεντρο της έκθεσης. Δύο εκδοχές της έκθεσης παρουσιάζονται παράλληλα στην Ελλάδα και τη Γερμανία.

Σήμερα, η Καρυά είναι μια εγκαταλελειμμένη στάση σε μια παροπλισμένη σιδηροδρομική γραμμή στη Φθιώτιδα στην Κεντρική Ελλάδα. Το 1943, Εβραίοι από τη Θεσσαλονίκη υποχρεώθηκαν να κατασκευάσουν σε αυτή τη θέση μια παρακαμπτήρια γραμμή για τα τρένα της Βέρμαχτ. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν άθλιες και ελάχιστοι επιβίωσαν.

Μια μικρή έκθεση παρουσιάζεται παράλληλα και στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος με εκθεσιακό υλικό και πληροφορίες για το πρόγραμμα.

https://www.benaki.org/index.php?option=com_events&view=event&id=127471&lang=el

(περισσότερα…)

Αναρωτιώμαστε από που προκύπτει η “συντομογραφία” Xmas για τα Χριστούγεννα. Ε! λοιπόν η ελληνική έκδοση της wikipedia αναφέρει ότι η συντομογραφία της λέξης Christmas που αποτελείται από το X, το πρώτο γράμμα της ελληνικής λέξης Χριστός και τα τρία τελευταία γράμματα της λέξης Christmas.

Η αγγλική λέει όμως κάτι άλλο:

Xmas (also X-mas) is a common abbreviation of the word Christmas. It is sometimes pronounced /ˈɛksməs/, but Xmas, and variants such as Xtemass, originated as handwriting abbreviations for the typical pronunciation /ˈkrɪsməs/. The ‘X’ comes from the Greek letter Chi, which is the first letter of the Greek word Christós (Greek: Χριστός, translit. Khristós, lit. “anointed, covered in oil”), which became Christ in English. The suffix -mas is from the Latin-derived Old English word for Mass.

There is a common misconception that the word Xmas stems from a secularizing tendency to de-emphasize the religious tradition of Christmas, by taking the ‘Christ’ out of “Christmas”. Nevertheless, the term’s usage dates back to the 16th century, and corresponds to Roman Catholic, Eastern Orthodox, Church of England, and Episcopalian liturgical use of various forms of chi-rho monogram. In English, “X” was first used as a scribal abbreviation for “Christ” in 1100; “X’temmas” is attested in 1551, and “Xmas” in 1721.

Περισσότερα…

Η Καλλιόπη Αθανασιάδη είναι η μοναδική γυναίκα θωρακοχειρουργός στην Ελλάδα και υπηρετεί στον Ευαγγελισμό. Τον τελευταίο χρόνο καλύπτει μόνη της το μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας, σε μία ειδικότητα που είναι αναγκαία σε πολλά και διαφορετικά περιστατικά. Αφήνοντας μία λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό, επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει στο ΕΣΥ.

Η Ντίνα Καράτζιου μιλά μαζί της σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τίτλο «Υπάρχουν γιατροί στο ΕΣΥ που προσφέρουν στον λαό που τους σπούδασε».

https://www.lifo.gr/podcasts/originals/yparhoyn-giatroi-sto-esy-poy-prosferoyn-ston-lao-poy-toys-spoydase?fbclid=IwY2xjawHqRKBleHRuA2FlbQIxMQABHXVcfk3eR8alcuVeI3mJumGI1CkLZY0bzr9rSNB6YyshGPy-T8rcYOh51g_aem_sv3KlS06THlH7BdrFMbOEw

Ο Αντώνιος Φιξ γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Καρόλου Φιξ, βιομηχάνου και γόνου της οικογένειας Φιξ. Ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση μπύρας Φιξ. Μετά όμως τον θάνατο του αδερφού του, Ιωάννη, ο έλεγχος της εταιρείας πέρασε στα χέρια του ανηψιού του, Καρόλου Φιξ, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αποχωρήσει στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και να δημιουργήσει εργοστάσιο παγοποιίας και αποθήκες ψυγείων στην οδό Πέτρου Ράλλη. Το 1961 κυκλοφόρησε την μπύρα “Άλφα” (πιθανόν το “άλφα” να είναι εμπνευσμένο από το μικρό όνομα του ιδιοκτήτη).

Στις εκλογές του 1932 εξελέγη βουλευτής με το Κόμμα Φιλελευθέρων.

Απεβίωσε από συγκοπή καρδιάς το 1962 και κηδεύτηκε από το ναό του Αγίου Διονυσίου των Καθολικών. Ήταν παντρεμένος και είχε παιδιά (- το απόκομμα από την Εφημερίδα “Ελευθερία” της 21.1.1962, σελ.12).

Στο βιβλίο του J.G.Hansen αναφέρονται τα ονόματα δύο μικρών παιδιών που σχετίζονται με την οικογένεια Φιξ: η Elise Fix και ο/η A.Fix (δεν πρόκειται για τον Αντώνιο Φιξ, διότι γεννήθηκε λίγα χρόνια αργότερα) που αναφέρονται ως δύο από τα 11 παιδιά που πρωτοενεγράφησαν στην νεοϊδρυθείσα Γερμανική, στην οδό Σκουφά το 1896. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Ιωάννης Φιξ (1874;-1922) είχε εγκατασταθεί στο Κολωνάκι (τότε τόπος εξοχής) και όταν πέθανε άφησε κληρονόμο της επιχείρησης τον Κάρολο Φιξ, του οποίου τα παιδιά, Ελίζε και Α. (Άννα;), εγγράφονται στην Σχολή, ενώ δεν είναι γνωστό αν και ο Γιάννης, άλλος γιός πήγε στην Γερμανική.

Επίσης, επειδή έχουν χαθεί τα μαθητολόγια της Σχολής από το 1897 έως το 1926, δεν μπορεί να αναφερθεί το ποιά παιδιά της οικογένειας Φιξ φοίτησαν στην Σχολή, θεωρείται όμως βέβαιο ότι και άλλα μέλη της οικογένειας κάθισαν στα θρανία της Αραχώβης.

Από την εφημερίδα το ΒΗΜΑ της 11.11.2012:

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 ο Αντώνης Φιξ δημιούργησε εργοστάσιο παγοποιίας και αποθήκες ψυγείων στην οδό Πέτρου Ράλλη. Και λίγο αργότερα άρχισε να συζητεί με τον εφοπλιστή Αντώνη Χανδρή τη δημιουργία νέας ζυθοποιίας. Αυτό κατέστη δυνατόν μόλις το 1961 και έτσι κυκλοφόρησε η μπίρα Αλφα –εμπορικό σήμα που κατέχει σήμερα η Αθηναϊκή Ζυθοποιία. Τότε ξεκίνησε ο «πόλεμος» με τον Κάρολο. Δεν κράτησε όμως πολύ, διότι το 1962 ο Αντώνης Φιξ πέθανε. Η εταιρεία πέρασε στον όμιλο Μποδοσάκη και σύντομα στα χέρια του ανιψιού του, Καρόλου.

Ο πολύπειρος και πάντα ιδανικός συνεργάτης των τραγουδιστών Δημήτρης Γιάκας συνοδεύει στο πιάνο τη μεσόφωνο Νεφέλη Κωτσέλη η οποία είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και χαρισματικές φωνές που έχουν εμφανιστεί στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Έχοντας ιδιαίτερη γνώση και ευαισθησία στο απαιτητικό είδος του γερμανικού Lied, θέτει στο επίκεντρο του ρεσιτάλ της δύο αριστουργηματικούς φωνητικούς κύκλους του γερμανού ρομαντικού Ρόμπερτ Σούμαν. Πλάι τους ερμηνεύει την καντάτα του Χάυντν Η Αριάδνη στη Νάξο και τραγούδια του Γιώργου Κουρουπού σε ποίηση Σαπφώς και απόδοση Οδυσσέα Ελύτη.

Τρίτη 14.1.2025, 20:30, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ΑΙΘΟΥΣΑ Δημήτρης Μητρόπουλος

https://www.megaron.gr/event/nefeli-kotseli-dimitris-giakas/?fbclid=IwY2xjawHlLaxleHRuA2FlbQEwAGFkaWQBqxZoo7tvzwEdvHc8qc7n0xjEWmW6o29eK1tXeI97GysjVz-Tbw8my03d2EF8WgrueLgc_aem_6rha9vszbncZniu9qfrAwA

Στη σκηνική σύνθεση «Η Μέρα της Φούστας», βασισμένη στο ομότιτλο έργο του Ζ.Π. Λίλιενφελντ, τα αποσπάσματα των έργων που χρησιμοποιούνται στην παράσταση βασίζονται στις μεταφράσεις του Γιώργου Δεπάστα.

Η Σόνια, καθηγήτρια λογοτεχνίας σε ένα δημόσιο λύκειο με παραβατικούς μαθητές, στοχοποιείται γιατί δε συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του Διευθυντή προς τις καθηγήτριες και τις μαθήτριες να μην προσέρχονται στο σχολείο φορώντας φούστα. Ένα πρωί κατά τη διάρκεια του μαθήματος ένα τυχαίο συμβάν θέτει σε κίνηση μια χιονοστιβάδα απρόβλεπτων εξελίξεων.

Η Θεοδώρα Τζήμου, στον ρόλο της καθηγήτριας οδηγεί, και οδηγείται από, μια ομάδα νέων και ταλαντούχων ηθοποιών. Σκηνοθεσία της Ζωής Χατζηαντωνίου.

Παραστάσεις: 9 Φεβ – 13 Απρ 2025

Θέατρο Δίπυλον – Λευκή Αίθουσα, Σαμουήλ Καλογήρου 2

Περισσότερα…

Η Alexandra Rosakis, απόφοιτος του 1994, εξέδωσε ένα παιδικό βιβλίο και μας το παρουσιάζει:

Ein Pony, das im Rechnen brilliert? Ja, da verschlägt es nicht nur den Lehrern die Sprache, sondern auch der kleinen Matilda. Vielleicht war es doch keine gute Idee, «krank» zu Hause zu bleiben, als der Einmaleins-Test anstand. Wird Matilda ihren Platz in der Klasse an ihr Pony Herkules verlieren? Der Neid ist gross, der Zoff vorprogrammiert. Doch der Lehrer hat einen Geistesblitz, der die beiden versöhnt. Herkules darf bleiben und den Kindern seine Klopfmethode erklären – plötzlich ist das Multiplizieren für alle in der Klasse, einschliesslich Matilda, ein Kinderspiel! (περισσότερα…)

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη παρουσιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Γιάννη Ψυχοπαίδη με τίτλο «Παλέρμο. Άνθρωποι και Ερείπια», από τις 16 Ιανουαρίου έως τις 8 Φεβρουαρίου 2025.

Πρόκειται για μια εγκατάσταση στο χώρο από ζωγραφισμένα τούβλα και κεραμίδια, η οποία περιβάλλεται από σειρά εκατό σχεδίων μεικτής τεχνικής.

Όπως γράφει ο ίδιος ο καλλιτέχνης: «με αφορμή πρόσφατο ταξίδι στην Μάγκνα Γκρέτσια και στους ερειπιώνες των σικελικών πολιτισμών της, περπατώντας αργότερα στα φιλόξενα ελληνικά ακρογιάλια της Πελοποννήσου, μακριά από την παράνοια των καταναγκασμών της μεγαλούπολης, ανακαλύπταμε και τους μικρούς θησαυρούς που απλόχερα χαρίζει η θάλασσα. Εκεί που βγάζει στις ακτές θαυμάσιες πέτρες, βότσαλα, σπασμένα ξύλα, κοχύλια, φθαρμένα πλαστικά, σκουριασμένα σίδερα, φαγωμένα μάρμαρα. Αλλά πιο πολύ παρασέρνει τα πιο ελαφριά απ’ όλα αυτά, αυτά που πιο εύκολα τα σπρώχνει έξω το κύμα και γεμίζουν τις αμμουδιές. Είναι τα σπασμένα τούβλα και τα κεραμίδια, οι μικρές αλλοιωμένες φόρμες, κεραμιδιά θραύσματα πού έχουν χάσει τα πρώτα τους σχήματα, χρόνια μέσα στο νερό.

[…] Αυτές οι θρυμματισμένες μνήμες, τα σπαράγματα μιας άλλης ζωής, ζητούν σήμερα να μεταμορφωθούν μέσα από την εικαστική γλώσσα σε μικρές συμβολικές «κοιλάδες των ναών», φανταστικά κτίσματα και κατοικίες, πρωτόγονοι νέοι οικισμοί, μαρτυρίες μιας νέας ελπίδας για την συνέχιση της ζωής».

Διάρκεια έκθεσης: 16 Ιανουαρίου – 8 Φεβρουαρίου 2025

Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πέμ. & Παρ. 11.00 -20.00

Τετ., Σάβ. 11.00-15.00

Κυριακή & Δευτέρα κλειστά