Η εταιρία διοργάνωσης πολιτιστικών ταξιδίων Somewhere We Know με έδρα την Αθήνα ενδιαφέρεται να προσλάβει έμπειρο/ή Γερμανόφωνο εργαζόμενο/η, πλήρους απασχόλησης, υπεύθυνο/η για την εξυπηρέτηση πελατών, το σχεδιασμό και τις κρατήσεις εκδρομών.

Κύρια καθήκοντα

• Επικοινωνία και εξυπηρέτηση πελατών
• Σχεδιασμός, πώληση και προώθηση εκδρομών (για μεμονωμένους πελάτες και γκρουπ)
• Δημιουργία tailor-made ταξιδίων με βάση τις ταξιδιωτικές επιθυμίες των πελατών

Απαραίτητα προσόντα

• Άριστη γραπτή και προφορική γνώση της Γερμανικής γλώσσας
• Επιθυμητή προϋπηρεσία τουλάχιστον 2 ετών σε αντίστοιχη θέση σε γραφείο διοργάνωσης ταξιδίων
• Άριστη γνώση Η/Υ (MS-Office, Internet, E-mail, Social Media)
• Επιπρόσθετη γνώση της Αγγλικής γλώσσας ή/και της Ισπανικής γλώσσας θα συνεκτιμηθεί
• Άτομο εργατικό, συνεργάσιμο, επικοινωνιακό και αξιόπιστο
• Με δεξιότητες οργάνωσης και ομαδικό πνεύμα
• Με ικανότητα απόδοσης σε ένα περιβάλλον γρήγορων ρυθμών
• Με θετική διάθεση και αποτελεσματικότητα στη διαχείριση των καθημερινών καθηκόντων
• Δίνοντας σημασία στην λεπτομέρεια, στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και στην άψογη εξυπηρέτηση του πελάτη

Αν ενδιαφέρεστε, μπορείτε να μας στείλετε το βιογραφικό σας και μία συνοδευτική επιστολή στο julia@somewhereweknow.com.

Για οποιαδήποτε απορία επικοινωνήστε μαζί μας τηλεφωνικά στο 6936 806306.

Η Έλενα Καρακούλη, σκηνοθέτης και καθηγήτρια στην DSA, μας προσκαλεί στην παρουσίαση του πρώτου της βιβλίου, την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου και ώρα 18:00 στο θέατρο ΧΩΡΑ.

Παρουσιάζει ο Γιάννης Μπασκόζος, διαβάζουν οι ηθοποιοί Μαρίνα Ασλάνογλου, Φιλαρέτη Κομνηνού, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Λένα Παπαληγούρα, Καλλιόπη Χάσκα και συμμετέχουν οι Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης και Νίκος Ψαρράς. (περισσότερα…)

Η έννοια της ταυτότητας, οι παραδόσεις και αξίες μας, οι στορικές εξελίξεις, η διαφορετική πορεία της Ελλάδας σε σύγκριση με άλλες χώρες. Μερικά από όσα συζητά ένα ζευγάρι νέων που πρωταγωνιστεί στο νέο μυθιστόρημα του Σταύρου Αργυριάδη με τίτλο «Σε Αναζήτηση Ταυτότητας»: Μια Ιστορία που απεικονίζει την Κοινωνική και Ιστορική Πραγματικότητα.

Το νέο βιβλίο του Σταύρου Αργυριάδη διερευνά τις ρίζες και τα αίτια των συλλογικών μας πεποιθήσεων, τα οποία επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αλληλοεπιδρούμε και διαμορφώνουμε τον κόσμο μας. Το βιβλίο προκαλεί τους αναγνώστες να σκεφτούν και να αποφασίσουν εάν οι παραδόσεις μας έχουν όλες την ίδια αξία ή αν θα πρέπει να αλλάξουμε κάποιες από αυτές, προκειμένου να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο μέλλον. (περισσότερα…)

Το απόγευμα αυτής της Κυριακής πήγα στο σπίτι μου. Την επόμενη μέρα που ήταν Δευτέρα θα ερχόταν η μητέρα μου να κάνει μπουγάδα. Μου λέει λοιπόν η κυρία Ζάννου, «πάρε την μητέρα σου και φέρτην να μείνει εδώ το βράδυ». Την παίρνω όπως ήταν η γυναίκα, χωρίς πράγματα, μόνο τα ρουχαλάκια της σε μια τσαντούλα και τη φέρνω στο σπίτι. 

Αυτό το πράγμα εξακολούθησε χρόνια: δουλειά, μουσική και σχολείο.Όλη την ημέρα  ήμουνα απασχολημένη, τα νιάτα μου τα πέρασα έτσι. Έμενα στο Κολωνάκι τότε, από το ’41 μέχρι το ’45 ήμουνα στο Κολωνάκι, οι υπόλοιποι τρεις στην Καισαριανή.

Θυμάμαι ότι 12 Οκτωβρίου, που είναι και η μέρα των γενεθλίων μου και είναι μέρα σημαδιακιά, ξεχυθήκαμε στους δρόμους η κυρία Ζάννου, η Λία, η Βαλή, ο Αλέξης ο Στεφάνου κι εγώ -έχω μια φωτογραφία ακριβώς εκείνη την ημέρα στην οδό Πανεπιστημίου. Αφήσαμε το σπίτι, κλείσαμε την πόρτα και πεταχτήκαμε όλοι. Η Αθήνα ήτανε γεμάτη από κόσμο και τα τελευταία αυτοκίνητα και τανκς των Γερμανών κατεβαίνανε την Πανεπιστημίου και φεύγανε, το θυμάμαι αυτό πολύ καλά.

Εγώ λοιπόν μένω στο Κολωνάκι, ο πατέρας μου έχει πεθάνει το ’41 από την πείνα, η αδερφή μου πεθαίνει το ’44 από φυματίωση σε έξι μήνες, σε ηλικία είκοσι χρονών και μένει μόνη της η μητέρα μου στην Καισαριανή. Το ’44 κάηκε η παράγκα. Η φωτιά έγινε στα Δεκεμβριανά.

στην φωτογραφία: 12 Οκτωβρίου 1944. Απελευθέρωση της Αθήνας

Από αριστερά: Αλέξης Στεφάνου, Λία Ζάννου, Βαλή Ζάννου και Δόμνα Σαμίου. Οδός Πανεπιστημίου, διακρίνονται και οι γραμμές του τραμ.

(περισσότερα…)

Η Χαρίλεια (Χάρις) Ραγκούση καταγόταν από μια αριστοκρατική ελληνική οικογένεια με μεγάλη επιρροή (Γ. Σαϊτάς στον Δεληβορριά – Χατζηβασιλείου 2017, 53). Ο πατέρας της, Αντώνιος Ραγκούσης, από την Πάρο, είχε υπηρετήσει από το 1940 ως σύμβουλος στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ως δήμαρχος Αθηναίων το 1950/1951 (Χαλαζωνίτης κ.ά. 2005, 227) έχοντας κάνει μεταπτυχιακες σπουδές στο Μόναχο. Η μητέρα της, Ιόλη Βοναπαρτοπούλου, καταγόταν από την Αλεξάνδρεια. Η αδελφή της, Μαρία Ραγκούση, απόφοιτος της Γερμανικής του 1943, παντρεύτηκε τον Τζαννή Τζαννετάκη, μετέπειτα πρωθυπουργό.

Γεννήθηκε το 1929 και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών. Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1939-40 στην 1η τάξη του 8-ταξίου, δηλαδή στην Ε’ Δημοτικού (πιθανόν όμως να φοίτησε σε όλο το Δημοτικό) και παραμένει έως το έτος 1943-44 στην 5η 8-ταξίου (Γ’ Γυμνασίου), όταν έκλεισε η Γερμανική με την λήξη του Πολέμου.

Σπούδασε στην Σχολή Μεταφραστών στο Μόναχο και επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε ως ξεναγός, συνεργαζόμενη με μεγάλα τουριστικά πρακτορεία. Παντρεύτηκε τον Λουκά Ανδρεόπουλο και απέκτησε ένα γιό και μία κόρη, ενώ διατήρησε την επαφή της

Απεβίωσε την 1.4.1997

(πηγή: Ιόλη Ανδρεοπούλου)

Ο Εμμανουήλ Ιακ. Διαμαντόπουλος γεννήθηε στις 1.1.1947 και αποφοίτησε από την Σχολή το 1964. Πήρε το Προδίπλωμα Ιατρικής Πανεπιστημίου Βιέννης (1967), το Πτυχίο Ιατρικής Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης (1971, άριστα), το Διδακτορικό Δίπλωμα Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης (1971, «τα πλείστα μετ’ επαίνου») και απέκτησε την Άδεια ασκήσεως ιατρικού επαγγέλματος (Γερμανία και Ελλάδα, 1972). Έκανε Μεταδιδακτορικές σπουδές και έρευνα στην Παθολογική Κλινική, Αγγειολογικό Τμήμα, Πανεπιστημίου Χαϊδελβέργης (1971-73). Τίτλος Ειδικότητας Παθολογίας (1976).

Είναι διευθυντής Δ΄ Παθολογικής και Αγγειοπαθολογικής Μονάδας Γ.Ν.Α. “Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ”. (περισσότερα…)

Η Βεατρίκη Δημητριάδου γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 1923 και πήγε στη Γερμανική Σχολή το 1936 από όπου αποφοίτησε το 1942. Συμμαθητές και συμμαθήτριές της ήταν η Έβη Στασινοπούλου (Τουλούπα), ο Αργύρης Φορτούνας, η Ροδούλα Κούμαρη (Σταθάκη), ο Αντώνης Κιτσίκης, η Λένα Γκλαβάνη, η Μόνικα Πέιν, η Νίκη Κεφαλά (Γουλανδρή), η Δήμητρα Καρβελά κ.α.

Κατά τα σχολικά της χρόνια ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και την ορειβασία.

Μετά τη Σχολή σπούδασε Ψυχολογία στη Γενεύη και ακολούθως παντρεύτηκε τον Ελβετό παιδαγωγό τον F.J.Begert. Από το 1954 έως το 1988 εργάστηκε ως ψυχολόγος στο Διεθνές Παιδικό Χωριό Pestalozzi στο Trogen της Ελβετίας, που φιλοξενούσε αρχικά ορφανά παιδιά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο: παιδιά από την Πολωνία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Αγγλία, την Αυστρία, την Γερμανία και την Ελλάδα. Από το 1960 φιλοξένησε παιδιά από το Θιβέτ, την Κορέα, το Βιετνάμ, την Παλαιστίνη κ.α. Κάθε εθνικότητα είχε δικό της ξεχωριστό σπίτι όπου μεγάλωναν 16 έως 18 παιδιά μαζί με τους δασκάλους τους σε μία οικογενειακή ατμόσφαιρα και ανάμεσά τους ο Αργύρης Σφουντούρης, από το Δίστομο και ο Χρίστος, ο αδελφός του Γιώργου Νταλάρα. Ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος, φιλοξενήθηκε εκεί στην “Κυψέλη”, το ένα από τα δύο ελληνικά σπίτια για δύο χρόνια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Το 1992 επέστρεψε στην Ελλάδα και παντρεύτηκε, σε δεύτερο γάμο, τον Ανδρέα Γανιάρη, γνωστό στο ελληνικό κοινό από τις καλλιτεχνικές του βιβλιοδεσίες.

Μαζί με τη συμμαθήτριά της Ροδούλα Κούμαρη (Σταθάκη) ίδρυσαν, αρχικά στην Ελβετία και μετά στο Γαλαξείδι, το σωματείο “Δελφίνια” για παιδιά με νοητική υστέρηση.

Στις 25 Δεκεμβρίου 2014, ανήμερα τα Χριστούγεννα, έφυγε ήσυχα στο σπίτι της σε ηλικία 91 ετών…

Ροδούλα και Βεατρίκη στην ΕΡΤ3…

Ο Αργύρης Σφουντούρης στη Σχολή…

Τα Δελφίνια

Κυψέλη

Pestalozzi

με τον Νικηφόρο Βρεττάκο

Hauskolloquium: Alkestis Papadimitriou (Nafplio) «Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν» […]

27. November 2024 um18:00 Uhr. ART DER VERANSTALTUNG: Hybrid

Μία Μυκηναϊκή Ακρόπολη στον 21ο αιώνα

https://www.dainst.org/veranstaltungen/noslug/191

Winckelmann-Feier. Jahresbericht 2024 der Leitenden Direktorin und Festvortrag: Christian Kunze (Regensburg)

13. Dezember 2024 um18:52 Uhr. ART DER VERANSTALTUNG: Hybrid

Jahresbericht 2024 der Leitenden Direktorin

Festvortrag: Christian Kunze (Regensburg). Forschungen an der Quelle: Deutsche Archäologie in Griechenland 1874–1936

https://www.dainst.org/veranstaltungen/noslug/192

Abteilung Athen Fidiou 1, 10678 Athen, Tel. +30 0210 33 07 400, E-Mail sekretariat.athen@dainst.de, Öffnungszeiten Mo-Fr: 09.00 – 16.00 Uhr

Ο Γιάννης Θεολογίτης μας παρουσιάζει την τελευταία έκθεση “Crisis in the Middle East (2) Updated Edition”, όπου μέσω του IMTe επιχειρεί μια αξιολόγηση των επιπτώσεων και των πιθανών αποτελεσμάτων της συνεχιζόμενης και αυξανόμενης σε ένταση κρίσης στη Μέση Ανατολή,τονίζοντας βεβαίως ότι: “οι θέσεις και οι προβλέψεις του IMTe δεν θέτουν καμία αξίωση ότι τα περιγραφόμενα γεγονότα και οι εξελίξεις θα υλοποιηθούν ή ότι οι εκτιμήσεις μας μπορεί να είναι πιο έγκυρες από άλλες αναλύσεις”.

Δείτε την έκθεση και όλες τις δημοσιεύσεις: https://www.imte.gr/reports.htm

Ο Νίκος Παπατρέχας νοικιάζει διαμέρισμα στο Μαρούσι:

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο που έγραψε η νομικός και ιστορικός Λύντια Βελισσαρίου – Τρίχα: “Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος: Ο εμπνευστής του συνταγματικού κράτους” (εκδόσεις Πατάκη).

Η συγγραφέας Λύντια Βελισσαρίου – Τρίχα σπούδασε νομικά στην Αθήνα και από το 1987 ασχολείται με την έρευνα της νεώτερης ελληνικής ιστορίας. Έχει επεξεργασθεί το αρχείο του Χαρίλαου Τρικούπη και καρπός της μακράς της ενασχόλησης είναι τα δύο προηγούμενα βιβλία της: Χαρίλαος Τρικούπης – Ο πολιτικός του «Τις πταίει;» και του «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» και Σπυρίδων – ο άλλος Τρικούπης (1788 – 1873).

Ο τίτλος του βιβλίου αυτού θα μπορούσε κάλλιστα να είναι «Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Ο αδικημένος της Ιστορίας». Ο Μαυροκορδάτος υπήρξε και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι μια προσωπικότητα εξαιρετικά γοητευτική, αλλά και ιδιαίτερα αδικημένη, καθώς θεωρείται ένας από τους πιο αμφιλεγόμενους πολιτικούς της εποχής του. Ωστόσο σήμερα, διακόσια χρόνια μετά την Ελληνική Επανάσταση, με την επανεκτίμηση προσώπων και γεγονότων, επιβεβαιώνεται πλέον ότι πρόκειται για μια μοναδική μορφή. Είναι ένας από τους πιο προικισμένους Έλληνες και τους σημαντικότερους πολιτικούς μας, εκσυγχρονιστής, φιλελεύθερος, πολύ μορφωμένος και βαθύτατα συνταγματικός, που ταυτίστηκε όσο κανένας άλλος με τις συνταγματικές εξελίξεις του τόπου.

https://www.patakis.gr/product/682902/patakis-nees-kuklofories-ana-kathgoria-anthropistikes-kai-koinonikes-episthmes/Aleksandros-Maurokordatos-O-empneusths-tou-suntagmatikou-kratous/

Το τεράδιο Φυσικής της Ειρήνης Κριεζή από το έτος 1938-39, που εντόπισε ο γιατρός Μιχάλης Καΐρης, γιός της Έρεικας Γερουλάνου. Η Ειρήνη Κριεζή (1925-2007), απόφοιτος του 1942, κόρη του αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή, φοίτησε στην Γερμανική στην Αραχώβης. (περισσότερα…)

Η Ελευθερία (Έλια) Δομηνού γεννήθηκε το 1948. Φοίτησε στην Σχολή από το 1961 έως το 1965 και αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε την επομένη χρονιά. Σπούδασε στις Σχολές Δοξιάδη και ξένες γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά, Ιταλικά και Γαλλικά) αντίστοιχα στο British Council, Goethe Institut, Dante Aligheri και στο Universite de Strasbourg στο Τμήμα Εφαρμοσμένων Γλωσσών.

Εργάστηκε στην Austrian Airlines, στην 3M Minnesota Mining και στην  Agfa-Gevaert AG.

Ακολούθως εργάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Λουξεμβούργο) – στην Γενική Διευθυνση Διοκητικών Υπηρεσιών και Προσλήψεων καθώς και στην Επιτροπή Μεταφορών και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Βρυξέλλες) στην Γενική Διέυθυνση Περιφερειακής Πολιτικής Ταμείου Συνοχής.

Συνταξιοδοτήθηκε στο τέλος του 1999 και το 2000 επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου και έκτοτε ασχολείται περιστασιακά με μεταφράσεις σε συνεργασία με Δικηγορικά γραφεία και τις Ναυτιλιακές εταιρείες.

Στο βιβλίο του J.G.Hansen αναφέρονται στην σελιδα 18 τα ονόματα των 11 παιδιών της πρώτης εκείνης τάξης, με την οποία ξεκίνησε την λειτουργία της η Γερμανική Σχολή στην οδό Σκουφά το 1896, όταν ιδρύθηκε, και που όπως είναι γνωστό, τα πρώτα μαθήματα άρχισαν στις αρχές Ιανουαρίου 1897.

Ανάμεσα στα παιδιά αυτά διαβάζουμε δύο ονόματα, που μάλλον προκειται για δύο αδέλφια: τον Kimon Grundmann (γεννημένος το 1891, 5 ετών το 1896) και την Sophie Grundmann. Για την Sophie δεν βρέθηκαν στοιχεία, για τον Kimon όμως είδαμε ότι εξελίχθηκε σε σημαντικό αρχαιολόγο, συνεργάτη του DAI (Γερμανικό Αραχαιολογικό Ινστιτούτο).

Όπως προκύπτει από την εξαιρετική εργασία της Alexandra Kankeleit, ερευνήτριας του DAI, ο Kimon Grundmann αναφέρεται πρώτη φορά το 1930 ως βοηθός την εποχή που Διεθυντής στο DAI στην Αθήνα ήταν ο Georg Karo και 2ος Διευθυντής ο Walther Wrede (το όνομα του Wrede το έχουμε αναφέρει και στο άρθρο “Τα παιδιά των αρχαιολόγων στα χρόνια της Αραχώβης”) και παραμένει και την περίοδο 1941-44 όταν πλέον Διευθυντής είναι ο Wrede.

Ο Kimon Grundmann (1891-1968) υπήρξε λόγω γέννησης, οικογένειας και σπουδών στενά συνδεδεμένος με την Ελλάδα (ήταν προφανώς από την πλευρά της μητέρας του κατά το ήμισυ Έλληνας και ένας από τους πρώτους μαθητές της Γερμανικής Σχολής

Αθηνών). Το 1928 ξεκίνησε τη συνεργασία του με το ΓΑΙ Αθηνών ως διοικητικός υπάλληλος και ήταν αυτοδίδακτος αρχαιολόγος. Σταδιακά ασχολήθηκε και με αρχαιολογικά ζητήματα, κυρίως με ανασκαφές προϊστορικού ενδιαφέροντος. Επιπλέον τον διέκρινε μεγάλο ταλέντο στο αρχαιολογικό σχέδιο.

Το 1934 έγινε μέλος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος, ενώ το 1942 αναδείχθηκε σε επιστημονικό τμηματάρχη του ΓΑΙ Αθηνών και διηύθυνε δικές του ανασκαφές. Μετά τον πόλεμο ήταν ανεπιθύμητος στην Ελλάδα, σύμφωνα με δική του μαρτυρία, γεγονός που του στοίχισε πολύ. Το 1955 του επετράπη ξανά η είσοδος στη χώρα και έγινε βοηθός του Vladimir Milojčić στην ανασκαφή στην Άργισσα Μαγούλα, στη Θεσσαλία.

Review of: Alram-Stern, E. & Dousougli-Zachos, A. (2015). Die deutschen Ausgrabungen 1941 auf der Visviki-Magula/Velestino. Die neolithischen Befunde und Funde

https://www.kankeleit.de/pdfs/dai-athen-2018_1-64-87-mc.pdf

Ο Νίκος Περάκης γεννήθηκε το 1944 στην Αλεξάνδρεια, και ένα χρόνο μετά οι γονείς του επέστρεψαν στην Αθήνα, όπου πήγε σχολείο. Αποφοίτησε από τη Σχολή το 1962 και το διάστημα μέχρι το 1966 σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου, ενώ εργάσθηκε σαν σκηνογράφος σε μικρές θεατρικές και τηλεοπτικές παραγωγές. Μετά την στρατιωτική του θητεία στην ΤΕΔ (Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων) το 1966-69 επέστρεψε στην Γερμανία, όπου εργάσθηκε σαν σκηνογράφος, ενδυματολόγος και σχεδιαστής παραγωγής (production designer) και παράλληλα σαν σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός πρώτα στην Γερμανία και αργότερα στην Ελλάδα, όπου γύριζε τις ταινιες του και όπου αποφάσισε να εγκατασταθεί το 2000.

Στις αρχές της δεακετίας του ‘70 θα ξεκινήσει να κάνει τις πρώτες του ταινίες σαν σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός και μέσα στην δεκαετία αυτή θα σκηνοθετήσει το «Bomber und Paganini» (1976), ενώ θα είναι productiondesigner στην ταινία του Volker Schlöndorff «Die Blechtrommel» (The Tin Drum, 1979).

Στην Ελλάδα θα γίνει ευρύτερα γνωστός την επόμενη δεκαετία με το «Άρπα Colla» (1982), το «Λούφα και Παραλλαγή» (1984), που πραγματεύεται την κωμική πλευρά μιας δύσκολης περιόδου, υπό το καθεστώς δικτατορίας, και το γέλιο ως φυσική αντίδραση στην καταπίεση και τη στέρηση της ελευθερίας, και το BIOS και Πολιτεία (1987).

Στην δεκαετία του ’90 ανάμεσα στα άλλα θα σκηνοθετήσει το «Προστάτης Οικογένειας» (1997), αλλά θα εργαστεί και πάλι με τον Σλαίντορφ ως productiondesigner στο «Homo Faber» (The Voyager,1990). Το 2005 θα σκηνοθετήσει το «Σειρήνες στο Αιγαίο» (2005) (η τρίτη του ταινία στην δεκαετία αυτή), αλλά θα άναλάβει και τηλεοπτικές σειρές για την Βαυαρική τηλεόραση και τη ΝΕΤ σαν σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. www.nikosperakis.gr

Ο Τάσος Καβαδέλλας αποφοίτησε από την Σχολή το 1971. Σπούδασε Βιοχημεία και Ιατρική στις ΗΠΑ, όπου κι εργάστηκε.

Επέστρεψε στην Αθήνα το 1986 με ιατρική ειδικότητα Ακτινοδιαγνωστικής.

Νοσοκομείο Παίδων, Νοσοκομείο Ελπίς, Κλινική δημοσιογράφων (ΕΔΟΕΑΠ), ιδιωτική άσκηση.

Έχει δύο παιδιά και τρία εγγόνια. Έχει σαν χόμπι την ορειβασία, την ιστιοπλοΐα και το διάβασμα.

Από το 2010 μοιράζεται με συν-απόφοιτους την αγάπη της φύσης με τα γνωστά Wandertage.

.

Ο Δημήτρης Γιάκας συνοδεύει τη σοπράνο Άννυ Φασσέα και τον βαρύτονο Γιώργο Ιατρού στη συναυλία – αφιέρωμα στο “Bel Canto“ με μουσικά κομμάτια των Rossini, Bellini και Donizetti. Θα ακουστούν γνωστές άριες και ντουέτα από τις όπερες Lucia di Lammermoor, Don Pasquale, Sonnambula, I puritani, Guillaume Tell κ.ά.

Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη, Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, τηλέφωνο 210 3611206

Ημερομηνία/Ώρα: Πέμπτη 07/11/2024, στις 20:30

https://thf.gr/el/events/afieroma-sto-bel-canto-me-erga-bellini-donizetti-rossini-k-a/

Ο Πέτερ Μπούσορ γεννήθηκε το 1921 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1927-28 στην Β’ Δημοτικού και το επόμενο στην Γ’ Δημοτικού, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το 1938. Το όνομά του στα ελληνικά αποδίδεται λανθασμένα, ως “Μπούχορ”.

Ο πατέρας του, Έρνστ Μπούσορ (Ernst Heinrich Buschor,  1886-1961 ) ήταν Γερμανός κλασικός αρχαιολόγος που εργάστηκε στην Ελλάδα και ένας από τους πιο σημαντικούς αρχαιολόγους της εποχής του. Μετάφρασε όλες τις τραγωδίες του Αισχύλου , του Σοφοκλή και του Ευριπίδη. Η εξέταση του έργου του καθόρισε μεγάλα τμήματα όχι μόνο της γερμανόφωνης κλασικής αρχαιολογίας πολύ μετά τον θάνατό του. Από το 1922 έως το 1929 διετέλεσε Πρώτος Διευθυντής του Τμήματος Αθηνών του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου , όπου, μεταξύ άλλων, πραγματοποίησε ανασκαφές στην Αθήνα, στην Ολυμπία και στις Αμύκλες κοντά στη Σπάρτη. Είχε πέντε παιδιά αλλά μόνο δύο από αυτά γεννήθηκαν στην Ελλαδα. Ο Peter (γεν. 1921) και ο Georg (γεν.1923), ο οποίος πιθανόν να πήγε στην Γερμανική στο Νηπιαγωγείο, όμως επειδή η οικογένεια εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1929 ίσως παρέμεινε για λιγότερο από ένα χρόνο στην Σχολή, όμως έκανε λαμπρή καριέρα ως τραγουδοποιός.

Ο Georg Buschor γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1923 στην Αθήνα, Ελλάδα. Το 1929, αφού ο πατέρας του διορίστηκε στην έδρα της κλασικής αρχαιολογίας στο LMU , η οικογένεια μετακόμισε στο Μόναχο. Μετά το τέλος του πολέμου σπούδασε φιλοσοφία και θεατρικές σπουδές στο Μόναχο και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως τραγουδοποιός στο Schwabing . Ήταν συνθέτης, γνωστός για τα Junge Leute brauchen Liebe (1961), Spukschloß im Salzkammergut (1966) και Der Orgelbauer von St. Marien (1961). Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 2005 στο Λουγκάνο της Ελβετίας.

Ο Georg Buschor εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο επιτυχημένους Γερμανούς τραγουδοποιούς των επιτυχιών και είχε το μουσικό του αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1960, όταν έγινε ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της Mireille Mathieu.  https://de.wikipedia.org/wiki/Georg_Buschor

Ο Ευάγγελος Πίτσος γεννήθηκε το 1923 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1929-30 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως το 1941 στην Ε’ Γυμνασίου και πιθανώς αποφοίτησε την επόμενη χρονιά. Ήταν αδελφός του Απόστολου Πίτσου, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα τους στην διεύθυνση της βιοτεχνίας, η οποία εξελίχθηκε στην βιομηχανία λευκών ηλεκτρικών συσκευών “Πίτσος”. Τα δύο αδέλφια είχαν και μία αδελφή.

Ήταν στενός φίλος του Ιάννη Ξενάκη, ο οποίος είχε έλθει στην Αθήνα το 1938 και επισκεπτόταν πολύ συχνά το σπίτι των “Πίτσων” κατά την διάρκεια του Πολέμου. Προκειμένου, δε ο πατέρας τους να αποτρέψει την όποια εμπλοκή του στα χρόνια του Πολέμου τον “έστειλε” να υπηρετήσει στην Αίγυπτο, όπως αναφέρει ο Απόστολος Πίτσος στο κεφάλαιο “ο αδελφός μου Ευάγγελος” του βιβλίου του “ΠΙΤΣΟΣ”: “…Ο αδερφός μου ήταν πολύ ανήσυχος και δεν ελάμβανε καμία προφύλαξη, κάτι που είχε απασχολήσει πολύ τον πατέρα μου. Γι΄ αυτό τον φρόντισε δίνοντάς του κανά δύο λιρίτσες, με ένα καΐκι να πάει με κανά δύο φίλους του στην Αίγυπτο. Εκεί τον εκπαίδευσαν και τον έβαλαν στο αντιτορπιλικό Θεμιστοκλής, το οποίο διοικούσε τότε ο Γιάννης Καρράς, ο οποίος σαν καπετάνιος τον είχε υπό τις διαταγές του. ‘Οταν έφυγε ο αδερφός μου, οι φίλοι δεν έρχονταν πλέον σπίτι, στο υπόγειο…”. 

Μετά τον Πόλεμο μετέβη στο Μόναχο για σπουδές, όπου παράλληλα επιδόθηκε στη συγγραφή δοκιμίων και βιβλίων.

Νυμφεύθηκε δύο φορές. Την πρώτη με την Τούλα Βλαχούτσικου, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά και την δεύτερη με μία Γερμανίδα με την οποία απέκτησε ένα παιδί, τον Ερρίκο.

Διέμενε στο Λουγκάνο της Ελβετίας, όπου και απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2008. (περισσότερα…)

O Gerd Hermjacob δίδαξε Βιολογία με επιπλέον μαθήματα τα Αγγλικά και Γεωγραφία στην Σχολή από 1965 έως το 1973, όμως αγάπησε την Ελλάδα και την επισκέπτεται τακτικότατα. Ο Άρις Μασουρίδης επικοινώνησε με τον γιό του, Peter, και εκείνος μας έστειλε ένα άρθρο με τίτλο “Erinnerungen an Orchideenjahre in Griechenland”, αποτέλεσμα της πολύχρονης μελέτης του της τοπικής χλωρίδας και πανίδας στην περιοχή του Μαραθώνα, παράλληλα με την εργασία του ως καθηγητής.

(περισσότερα…)