“Έφυγε” την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2024 σε ηλικία 68 ετών από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου ο Γιάννης Μακαρέζος, απόφοιτος του ’74. Γεννήθηκε στις 14.8.1956 και ήταν γιός του Παναγιώτη, ανηψιός του στρατιωτικού και πρώην υπουργού Νίκου Μακαρέζου και εξάδελφος του Γιάννη Μακαρέζου, απόφοιτου του ’72.

Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο ΕΜΠ (1974-1979) και δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στις κατασκευές σταθμών μετρό συνεργαζόμενος κυρίως με κατασκευαστικές εταιρείες του εξωτερικού. Ταξίδεψε και εργάστηκε σε πολλές χώρες, όπως την Σαουδική Αραβία, τον Καναδά και το Χονγκ Κονγκ.

Ήταν Διευθυντής Έργου των Σταθμών της Αθήνας και επέβλεψε την κατασκευή πολλών σταθμών του μετρό της Αττικής και τα τελευταία χρόνια είχε μετακομίσει στην Θεσσαλονίκη επιβλέποντας τους εκεί σταθμούς πριν την συνταξιοδότησή του.

Ο Γιάννης δεν είχε παιδιά και είχε κάνει δύο γάμους.

Η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη 22 Οκτωβρίου στις 11.οο στο Νεκροταφείο της Καλλιθέας.

(η φωτογραφία είναι από την ομάδα ποδοσφαίρου της τάξης του ’74) 

(*) αν δεν είχε υποχρεωθεί να φύγει από την Σχολή θα αποφοιτούσε το 1946.

Ο Κωνσταντίνος Δρακόπουλος ήταν μαθητής στην Αραχώβης στα χρόνια του Πολέμου. Γεννημένος το 1928 εμφανίζεται στα Μαθητολόγια το 1938-39 στην 1η Τάξη του 8ταξίου, δηλαδή στην Ε’ Δημοτικού, και παραμένει έως το έτος 1943-44 στην 5η του 8ταξίου (δηλαδή στην σημερινή Γ’ Γυμνασίου) όταν έκλεισε η Σχολή και υποχρεώθηκε να ολοκληρώσει το Γυμνάσιο σε άλλο σχολείο, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το 1946.

Ξεκίνησε την πολύχρονη σταδιοδρομία του στον τομέα της ναυτιλίας μετά την αποφοίτησή του από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και εργάστηκε σε διάφορες επιχειρήσεις με έδρα τη Νέα Υόρκη, προτού προσχωρήσει στη Niarchos London Ltd. το 1953, αναλαμβάνοντας τη θέση του Διευθυντή Ναυτιλίας. Διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνων Σύμβουλος των «Ελληνικών Ναυπηγείων Α.Ε.» για τριάντα, περίπου, χρόνια. Ο κ. Δρακόπουλος υπήρξε, επίσης, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας «Διεθνή Ναυτιλιακά Πρακτορεία Α.Ε.» για σχεδόν είκοσι χρόνια. Έχει διατελέσει μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου πολλών, διεθνούς κύρους, οργανισμών, όπως ο ελληνικός Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, το American Bureau of Shipping, η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, η Τράπεζα της Ελλάδος, κ.ά. Ο κ. Δρακόπουλος κατείχε τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», από το 1996 έως το 2004. Έκτοτε, κατέχει τη θέση του Συμβούλου του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος.

Απεβίωσε την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 2024 σε ηλικία 96 ετών.

Η Ειρήνη Κριεζή (1925-2007), απόφοιτος του 1942, κόρη του αρχιτέκτονα Ανδρέα Κριεζή, φοίτησε στην Γερμανική στην Αραχώβης.

Σπούδασε νοσοκομειακά στη Λωζάνη της Ελβετίας και εργάστηκε με την ιδιότητα της νοσοκόμας στον Ερυθρό Σταυρό. Με την ιδιότητα της νοσοκόμας συμμετείχε σε εράνους και κατά το διάστημα της διαμονής της στην Ύδρα.

Παντρεύτηκε τον Αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, Παναγιώτη Παναγιωτόπουλο, και απέκτησε μία κόρη, την Αμαλία Παναγιωτοπούλου – Catrice.  Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο με τον δικηγόρο Ιωάννη Θερμό από τη Λευκάδα.

Η κόρη της, Αμαλία Παναγιωτοπούλου, φύλαξε ένα τετράδιο Γεωγραφίας εκείνων των χρόνων.

Ακόμη, ο Μιχάλης Καΐρης, γιός της Έρρεικας Γερουλάνου, είχε εντοπίσει ένα τεράδιο Φυσικής.

(περισσότερα…)

Ο Γιάννης και η Μαρίνα Αλεξάνδρου, το γνωστό και πολυγραφότατο λογοτεχνικό ζεύγος που αποτελείται από τον απόφοιτό μας Γιάννη Γεωργακάκη και τη σύζυγό του Μαρίνα, εξέδωσε προσφάτως (εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ) το τελευταίο του βιβλίο, με τίτλο “Στις Όχθες του Νείλου”, στο οποίο μας καλούν να ανακαλύψουμε τη μαγεία της Αλεξάνδρειας.

Τρεις γυναίκες από διαφορετικές εποχές συναντιούνται στην Αλεξάνδρεια. Περπατώντας μαζί τους στα δρομάκια και στις γειτονιές της ιστορικής πόλης, αφουγκραζόμαστε τον ψίθυρο που έρχεται από τη μακρινή έρημο και τριγυρνάμε στις καλαμιές του Νείλου, ξεκινώντας από την εποχή των Πτολεμαίων και μετά από μακρά και πλήρη ιστορική αναδρομή μεταφερόμαστε τελικά στο σήμερα.

Το συγγραφικό ζεύγος μας προσκαλεί στη βιβλιοπαρουσίαση η οποία θα γίνει την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου | 19.30, στο cafe IANOS, Σταδίου 24, τηλ. 2103217917.

Πληροφορίες για το βιβλίο: https://minoas.gr/product/stis-ochthes-toy-neiloy/

Η Σοφίκα Ελευθερουδάκη μας έστειλε τα ευχάριστα νέα:

Στις 16 Οκτωβρίου κάναμε ένα mini reunion τάξης ’72 στο bar MARLEY στο Μαρούσι, ιδανικό χώρο για τέτοιες συναντήσεις. Δεν κάναμε μεγάλη προετοιμασία, βρήκαμε το μέρος, ορίσαμε την ημέρα και την ώρα και οι…πιστοί προσήλθαν!

Μαζευτήκαμε 29 άτομα, περάσαμε υπέροχα και το γεγονός ότι τα παιδιά του μαγαζιού μας περίμεναν για να…κλείσουν, το επιβεβαιώνει! Ήπιαμε, φάγαμε, αγκαλιαστήκαμε, είπαμε πολλά με πολλούς (αλλά δεν προλάβαμε να κάνουμε ένα catch up με όλους).

Θα ξαναπώ τα τετριμμένα, ότι αυτές οι …σχολικές συναντήσεις μας φέρνουν πίσω σε μια εποχή αθωότητας. Δεν ξέρω πώς είναι τα σημερινά παιδιά της αντίστοιχης ηλικίας, αλλά εμείς τότε ασχολούμαστε με τους φίλους, τα φλερτ, τις σπουδές, τους καθηγητές και τα μαθήματά μας. Δεν κάναμε επίδειξη πλούτου ο ένας στον άλλον. Δεν είχαμε κινητά. Μιλούσαμε επί ώρες στο…σταθερό τηλέφωνο. Οι φιλίες μας ήταν αγνές, χωρίς να νοιαζόμαστε για τις δουλειές των μπαμπάδων μας και το ποιος ήταν πλούσιος ή φτωχός. Δεν ξέραμε τι σημαίνει bullying. Ή τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω.

Και όταν βλεπόμαστε τώρα, βλέπουμε ο ένας τον άλλον πάλι με τα μάτια του “τότε”. Το βρίσκω αυτό εξαιρετικά ανακουφιστικό. Είναι σαν να σου χαρίζει κάποιος μια δόση νιάτων σου.

Το mini reunion τελείωσε με:

– πολύ γέλιο και συγκίνηση

– την υπόσχεση να βρισκόμαστε συχνότερα («έτσι ξαφνικά και όποιος μπορεί»)

– την πολύ ελκυστική πρόταση του παλιού μας συμμαθητή Λουκά Μητρόπουλου να μας οργανώσει εκδρομή για winetasting με πούλμαν (!!!)

Εις το επανιδείν!, Σοφίκα Ελευθερουδάκη ‘72

Όσοι από εμάς φοίτησαν στην Γερμανική Σχολή, είχαμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε ένα αρκετά χρήσιμο εφόδιο στη ζωή μας. Τη δυνατότητα να μπορούμε να σταθούμε σε δύο πόδια, σε δύο αρκετά διαφορετικούς πολιτισμούς μεταξύ τους, κάτι που μετέπειτα μας διευκόλυνε το άνοιγμα και σε πολλούς περισσότερους αργότερα. Αρκετοί από εμάς απέκτησαν με αυτόν τον τρόπο την δυνατότητα να βλέπουν και να κατανοούν με αυτήν την διαφοροποιημένη οπτική γωνία καλύτερα τα πράγματα σε διάφορες καταστάσεις στην ζωή μας.

Έτσι και εγώ ο ίδιος, διαθέτοντας αυτό το χρήσιμο εφόδιο, εργαζόμενος σε πολλές χώρες, κατάφερα να προσθέσω αρκετές ακόμα οπτικές γωνίες στον αντιληπτικό μου ορίζοντα, όπως αυτή των Αραβικών, Σκανδιναβικών, Αγγλοσαξονικών, και άλλων Ευρωπαϊκών, Ασιατικών χωρών, της Ρωσίας, Ιαπωνίας, κλπ.

Πεποίθηση μου είναι ότι, ύστερα από αυτή την επαφή μου με διαφορετικούς πολιτισμούς του πλανήτη μας, κανείς δεν προόδευσε εν αλαζονεία. Τουναντίον, διδάσκεται κανείς από τα λάθη του και κατόπιν προχωρά μπροστά. Πειραματιζόμενος, ακολουθώντας νέα μονοπάτια, αφήνοντας την πεπατημένη “comfortzone” πίσω του, κρατώντας μόνο τα χρήσιμα και πρακτικά από αυτήν. Έτσι, το βιβλίο αυτό στέκεται στα κακώς κείμενα, στα λάθη, στις λύσεις και τις δυνατότητες που παρουσιάζονται μπροστά μας, αναλύοντας τις ιστορικές καταβολές, τα αίτια, τα «γιατί?».

Αναλύει την τρέχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση καθώς και τις προοπτικές στην Ευρώπη βασιζόμενος πάντα σε επιστημονικά, πολιτιστικά και ιστορικά ευρήματα, καθώς και στις προσωπικές μου εμπειρίες. Με τον τρόπο αυτό, προσφέρει σαφήνεια σε ένα επίκαιρο και συχνό ερώτημα, αυτό της ταυτότητας μας: “Γιατί αυτή η χώρα σκέφτεται και ενεργεί διαφορετικά από εμάς; Αφορά επιλογή ή ιστορική κληρονομιά?”. Επιπλέον, εξετάζει ιστορικά ερωτήματα από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας, όπως για παράδειγμα: “Πώς δημιουργήθηκαν η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός στην Ευρώπη; Ποιοι παράγοντες και ποιοι άνθρωποι επηρέασαν αυτή τη χρονική στιγμή καμπής στην Ευρωπαϊκή ιστορία; Γιατί αυτό συνέβη στην Ιταλία/Ευρώπη τον 15ο αιώνα και όχι νωρίτερα, αργότερα ή σε άλλη ήπειρο;”

Σταύρος Αργυριάδης: “Σε Αναζήτηση Ταυτότητας”

Discovering the “Mysteries of Flourishing” From Ancient Roots to Modern Blossoms

2nd New Eleusis Symposion: 25-27 September, Key Messages and Learnings

The 2nd New Eleusis Symposion, themed “Mysteries of Flourishing,” was completed with great success on September 25-27 at the historic old paint factory, IRIS in Eleusis. The World Human Forum, in collaboration with Eleusis 2023 European Capital of Culture, brought together distinguished scientists, intellectuals, artists, academics, civil society representatives, and active citizens from various parts of the world to explore what “eudaimonia” means in the modern world and how we can approach it on both an individual and collective level.

Meaning of Flourishing:

Key Action Pillars:

Empowerment of the Local Community, Creative Policies, Shifting Mindsets (περισσότερα…)

Με ιδιαίτερη επιτυχία και μεγάλη συγκίνηση, σε ένα κατάμεστο Ηρώδειο, πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2024, παρουσία της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας και πολλών διπλωματών, η μεγάλη συναυλία της Εταιρείας για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό (ΕΕΦ) και του Μουσείου Φιλελληνισμού για τα 200 χρόνια από το θάνατο του Λόρδου Βύρωνα και τους Φιλέλληνες.

Την εκδήλωση προλόγισαν ο πρόεδρος της ΕΕΦ κ. Κωνσταντίνος Βελέντζας, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Νίκος Δένδιας και ο Βρετανός πρέσβης κ. Matthew Lodge.

H συναυλία, την καλλιτεχνική επιμέλεια της οποίας είχε η κα Λίνα Νικολακοπούλου, ξεκίνησε με απαγγελίες ποιημάτων του Λόρδου Βύρωνα και άλλων Ελλήνων και Φιλελλήνων ποιητών από την ίδια, την συγγραφέα και δημοσιογράφο Victoria Hislop, την καθηγήτρια ποίησης στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Alicia E. Stallings.

Στο πρώτο μέρος εμφανίσθηκε η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και αρχιμουσικό τον κ. Γιώργο Αραβίδη που έπαιξε έργα του φιλέλληνα Βρετανού συνθέτη Tom Smail και τραγούδια και μουσικά ακούσματα Ελλήνων συνθετών ταυτισμένα με τον αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία.

Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας προέβαλαν στον τοίχο του Ηρωδείου τα πορτραίτα 80 εμβληματικών Φιλελλήνων, το καθένα με την σημαία της χώρας του. (περισσότερα…)

Η Χριστίνα Βάζου δημοσιοποίησε την εκστρατεία crowdfunding για το ντοκιμαντέρ, που ετοίμασε:

Nasir, Omran & Ferdinand, refugee boys from Afghanistan, Syria / Palestine, and Burundi, arrived in Athens and from that day our common journey began.

The documentary “I want to be a winner” focuses on these teenagers, hosted by the organization Kinoniko EKAV, from 2021 to 2023. Christina Vazou, a shelter staff member, photographer, and filmmaker, started documenting their everyday life. Through the videos she shot, we wish to report the reality of their journey, and above all we want to raise awareness. We hope to open the doors of a world unknown to the general public and reduce the distance between us.

How your support makes a difference??? Your generous contribution will directly fund the production and post-production of our documentary. Make the difference!

https://chuffed.org/project/i-want-to-be-a-winner-a-documentary-about-3-minor-refugees

Διαμέρισμα 101 τ.μ. επί Πύρρας 20 και γωνία Σφιγγός

Όπισθεν Αγίου Σώστη, στον Δήμο Αθηναίων, στα όρια Νέας Σμύρνης και Νέου Κόσμου

Έτος κατασκευής : 1971, πλήρως ανακαινισμένο το 2008

Σε απόσταση αναπνοής από Τράμ (στα 250 μ.), λεωφορεία (Λεωφ. Συγγρού) και Μετρό (ΦΙΞ)

Στην περιοχή υπάρχουν :

3 Σούπερμαρκετ, 3 Φαρμακεία, Φούρνος/Ζαχαροπλαστείο, Στεγνοκαθαριστήριο, Κομμωτήρια, Τράπεζα, Α.Τ.Μ. και Σχολεία

Επίσης :

Καφέ, ταβερνίτσες, Υδραυλικοί, Ηλεκτρολόγοι (κατάστημα), Ηλεκτρονικά είδη + Τηλεόρασης, Κλειδαράς, Βιβλιοπωλείο , Χασάπικο, Ψαράδικο κλπ

Ακόμα :

«Στέγη πολιτιστ.Ιδρύμ. Ωνάση» , 3 μεγάλα Ξενοδοχεία

Πρόκειται :

για ρετιρέ 5 ου ορόφου, μεγάλες βεράντες, με ηλεκτρικές τέντες, ηλεκτρικά Ρολλα, σύστημα Συναγερμού, πόρτα Ασφαλείας, κουφώματα (με

διπλά τζάμια) Αλουμινίου, Ηλιακό θερμοσίφωνα, Ατομική Θέρμανση με Φυσικό Αέριο

Διαρρύθμιση :

Χώλ εισόδου με μεγάλη ντουλάπα, μεγάλη σαλοτραπεζαρία, οφφις με ντουλάπα και πατάρι, 2 υπνοδωμάτια με πολλές ντουλάπες,

μεγάλη φωτεινή , κουζίνα (πολλά εντοιχισμένα ντουλάπια, με σήτες στα παράθυρα και πατάρι), 1 λουτρό (με σήτα) στο παράθυρο, μικρή συσκευή Jakuzzi και 1 W.C.

Δάπεδα παρκέ ξύλινα

Ανελκυστήρας, Κοινόχρηστα : περίπου 40 ευρώ/δίμηνο

Ενεργειακή κλάση : ΠΕΑ υπό έκδοση

ΜΕΣΙΤΕΣ ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ !!

Πληροφορίες :

τηλ. 697 3645 718 και 697 068 0268 (πλην ωρών κοινής ησυχίας).

Οκτώβρης 2024

Από το αρχείο της Ελένης Berner Γιοτσαλίτου

https://www.ex-dsathen.gr/anakoinoseis/eidiseis/apo-to-archeio-tis-elenis-berner-giotsalitou/

Τρεις φωτογραφίες από τον Κώστα Μεσκούρη

https://www.ex-dsathen.gr/ekdoseis/klassenzimmer/1964/5403-treis_fotografies_apo_kosta_meskouri/

Αλλες τρεις φωτογραφίες από τον Κώστα Μεσκούρη

https://www.ex-dsathen.gr/ekdoseis/klassenzimmer/1964/5832-alles_treis_fotografies_apo_ton_kosta_meskouri/

Η τάξη του ’64 μετά από 50 χρόνια

https://www.ex-dsathen.gr/ekdoseis/klassenzimmer/1964/2524-i-taksi-tou-64-meta-apo-50-xronia/

Από το αρχείο της Φρόσως Δημάκου

https://www.ex-dsathen.gr/ekdoseis/klassenzimmer/1964/apo-to-archeio-tis-frosos-dimakou-kiaou/

Η Χαρά Καλομοίρη, απόφοιτος του ’66 και Γενική Διευθύντρια του Εθνικού Ωδείου επιμελέιται μία εκδήλωση στη μνήμη του παππού της, του εθνικού μουσουργού Μανώλη Καλομοίρη, ο οποίος είχε πάντοτε ισχυρούς δεσμούς με μουσικούς κύκλους στη Γερμανία.

Στις 12 Οκτωβρίου 2024, το Εθνικό Ωδείο θα παρουσιάσει στη Σύρο, το δρώμενο με τίτλο “Μανώλης Καλομοίρης το όνομά μου” που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του ιδρυτή του, με αφορμή τα 140 χρόνια από τη γέννησή του.

Η εκδήλωση που θα φιλοξενηθεί στο υπέροχο Θέατρο «Απόλλων» της Ερμούπολης, έχει τη μορφή μουσικοθεατρικού αναλογίου γύρω από τη ζωή, τις ιδέες και το έργο του συνθέτη με βάση αποσπάσματα από κείμενα του Καλομοίρη, όπως είναι η αυτοβιογραφία του Η ζωή μου και η τέχνη μου, τα μουσικά του απομνημονεύματα Από τη ζωή και τους καημούς του Καπετάν Λύρα σε συνδυασμό με την εκτέλεση μουσικών έργων του.

Την επιλογή και επιμέλεια των κειμένων και του μουσικού προγράμματος έκανε η Χαρά Καλομοίρη, εγγονή του συνθέτη και Γενική Διευθύντρια του Εθνικού Ωδείου. Στην εκδήλωση συμμετέχει ως αφηγήτρια η ηθοποιός Μάγδα Μαυρογιάννη.

Η παράσταση θα συνοδεύεται από οπτικοακουστικό υλικό, το οποίο έχει επιμεληθεί η Χαρά Καλομοίρη με την υποστήριξη της μουσικολόγου Μυρτώς Οικονομίδου η οποία και θα προλογίσει την εκδήλωση.

Το αφιέρωμα πλαισιώνουν μουσικά σπουδαστές, απόφοιτοι και καθηγητές του Εθνικού Ωδείου και των Παραρτημάτων του, καθώς και η «Παιδική – Νεανική Χορωδία της Ορχήστρας των Κυκλάδων» υπό τη διεύθυνση της Χριστίνας Ασημακοπούλου.

Η εκδήλωση αποτελεί συνδιοργάνωση του Εθνικού Ωδείου με τον Δήμο Σύρου – Ερμούπολης και των Σύλλογο Μικρασιατών Ερμούπολης Σύρου.

Έργα για πιάνο, μονωδία και πνευστά του Καλομοίρη θα ερμηνεύσουν οι εξής:

Μαρία Βασιλείου και Σάββας Ζαφειρόπουλος, πιάνο (καθηγητές) Ελένη Κλάψη, Άντζελα Τκατς, μονωδία (απόφοιτες ), Ιάσων Μπλούνας, πιάνο (απόφοιτος), Ερμιόνη Κουκουλή, φλάουτο (σπουδάστρια), Άννι Μιλένα Πρίφτι και Αntonina Zhurak, πιάνο (σπουδάστριες).

ΕΘΝΙΚΟ ΩΔΕΙΟ Μάγερ 18, Πλατεία Βάθη, ΑΘΗΝΑ

Για περισσότερες πληροφορίες: 210-52 33 175, 210-52 48 304

(*) αν δεν είχε υποχρεωθεί να φύγει από την Σχολή θα αποφοιτούσε το 1946.

Ο Βασίλης Μαυρίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 και φοίτησε, όπως και ο αδελφός του Δαμιανός στη Γερμανική Σχολή, όπου αναγκάστηκε να διακόψει λόγω του Πολέμου το 1943. Πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1938-39 στην 1η 8ταξίου (5η Δημοτικού) και παραμένει έως το έτος 1942-43 στην 5η 8ταξίου (Γ’ Γυμνασίου) και αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το 1946.

Σπούδασε στην Νοµική Σχολή του Πανεπιστηµίου Αθηνών και ολοκλήρωσε τις σπουδές του µε την διδακτορική διατριβή που εκπόνησε στο Πανεπιστήµιο της Κολωνίας. Στην περίοδο της Γερµανικής κατοχής οργανώθηκε στις αντιστασιακές οργανώσεις ΕΚ και ΕΣΑΣ, ενώ µετά την απελευθέρωση υπήρξε µέλος της ΠΟ∆Ν, της Σοσιαλιστικής Λέσχης και του Σοσιαλιστικού Κινήµατος για τις Ενωµένες Πολιτείες της Ευρώπης.

Από το 1958 άρχισε να δικηγορεί στην Αθήνα. Αµέσως µετά την κήρυξη της δικτατορίας των συνταγµαταρχών ίδρυσε, µαζί µε τον Σπύρο Νικολάου, το ∆ηµοκρατικό Εθνικό Κίνηµα Αντίστασης (∆ΕΚΑ). Για να αποφύγει την σύλληψη τον Οκτώβρη του 1967, φεύγει για την Γερµανία όπου εργάστηκε στην ελληνική εκποµπή της Deutsche Welle. Την ίδια περίοδο εξέδιδε στην Γερµανία το µηνιαίο δελτίο Griechische Dokumente und Informationen. Μετά την πτώση της δικτατορίας διετέλεσε σύµβουλος τύπου στην Ελληνική Πρεσβεία της Βόννης. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα συνέχισε τη δικηγορία, ενώ πολιτικά υπήρξε µέλος της ΚΕ του ΚΟ∆ΗΣΟ και στη συνέχεια της Ένωσης Κέντρου. ∆ιετέλεσε σύµβουλος στην Γενική Γραµµατεία Τύπου και στο Υπουργείο Συντονισµού.

Απεβίωσε στις 17 Φεβρουαρίου 2021.

https://greekarchivesinventory.gak.gr/index.php/syrm-9g2r-xe9k

Ο Βασίλης Μαυρίδης στην Σχολή…

Συνέντευξη του Βασίλη Μαυρίδη…

“120+1 Χρόνια”

Ο Βασίλης Μαυρίδης στην Griechenland Zeitung…

Ο Βασίλης Μαυρίδης με τον Γεώργιο Δημητράκο το 1982…

“‘Εφυγε” ο Βασίλης Μαυρίδης…

Deutsche Welle: Βασίλης Μαυρίδης (1928 – 2021)…

Με αφορμή την συμπλήρωση 60 χρόνων από την αποφοίτησή τους η Ελένη Berner Γιοτσαλίτου έστειλε φωτογραφίες της τάξης του ’64. (περισσότερα…)

Ο Ευάγγελος Κοφινιώτης γεννήθηκε το 1922 κα πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης στην Β’ Δημοτικού το έτος  1929-30 και παραμένει έως το έτος 1937-38 στην Δ’ Γυμνασίου. Πιθανόν να συνέχισε και να αποφοίτησε από την Γερμανική και να έχουν χαθεί τα αντίστοιχα φύλλα των μαθητολογίων, διότι τον αναφέρει ο συμμαθητής του Γένιο Σαντορίνης: “το 1948, μόλις διπλωματούχος μηχανικός, απέθανε ο Ευάγγελος Κοφινιώτης”.

Η Αγγελική Κουγέα γεννήθηκε το 1921. Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1932-33 στην Α’ Γυμνασίου και παραμένει έως την Ε’ Γυμνασίου το έτος 1936-37). Ήταν ένα από τα τρία παιδιά του ακαδημαϊκού Σωκράτη Κουγέα και αδελφή του καθηγητή Βενέτη (Βενετσάνου) Κουγέα.

Ο Σωκράτης Κουγέας (14 Σεπτεμβρίου 1877 – 27 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου το 1877 στους Δολούς της Μάνης. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Καλαμάτα έκανε σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από το 1894 μέχρι το 1899 της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ με τη διατριβή De novo Xiphilineo codice Iberitico 812. Με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Γερμανία (Χάλη, Μόναχο, Βερολίνο) και στη Γαλλία (Παρίσι), από το 1904 έως το 1909. Υπήρξε μαθητής του Σπυρίδωνα Λάμπρου και αργότερα συνεργάτης του. Η διδακτική σταδιοδρομία του μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα άρχισε από το Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης (1910-1916). Από το 1916 μέχρι το 1918 διετέλεσε γραμματέας των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Από το 1918 έως το 1947 δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στην έδρα της Αρχαίας Ιστορίας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Δίδαξε επίσης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1931 έως το 1947, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο από το 1943 μέχρι το 1950. Από το 1923 μέχρι τον θάνατό του υπήρξε άμισθος διευθυντής του Τμήματος χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Το 1929 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Την ίδια χρονιά το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο του Βερολίνου τον ανακήρυξε αντεπιστέλλον μέλος του. Το 1937 το Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης και το 1958 το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα. Συνεργάστηκε με την παλαιογραφική αποστολή, που πήγε στην Πάτμο και στο Άγιο Όρος (1895) όταν ήταν δευτεροετής φοιτητής της Φιλοσοφικής μαζί με τον Σπυρίδωνα Λάμπρο, καθώς και σε χώρες του εξωτερικού. Μαζί με τον von Soden ερεύνησε χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης σε βιβλιοθήκες της Αθήνας, του Μεγάλου Σπηλαίου, της Πάτμου, της Άνδρου. Μαζί με τον Άμαντο εξέδιδε το περιοδικό Ελληνικά την περίοδο από το 1928 ως το 1939. Μεταξύ άλλων συμμετείχε και στην πρώτη επιτροπή εκλογής των πρώτων καθηγητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1966. Ο γιος του, Βενέτης (Βενετσάνος) Κουγέας, υπήρξε πανεπιστημιακός καθηγητής και πρύτανης της Γεωπονικής Σχολής. Το 1982 παραιτήθηκε από καθηγητής και επιδόθηκε στο κτήμα του στην Τρυπιά Αχαΐας. Απεβίωσε πρόωρα στις 8 Σεπτεμβρίου 1992.

Ο Helmut Beckmann γεννήθηκε στην πόλη Hagen (Βόρειος Ρηνανία-Βεστφαλία). Ο πατέρας του πολιτικός μηχανικός, υφηγητής του Πανεπιστημίου του Mannheim είναι πεσών του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου στη Γαλλία (1918) με συνέπεια ο νεαρός να μεγαλώσει ορφανός κοντά στους γονείς της μητέρας του. Παππούς του εκ μητρός ο γνωστός αρχιτέκτονας-πολεοδόμος August Hunig. Από την ηλικία των 13 ετών, ο μικρός ανεδείχθη σε δεξιοτέχνη του πνευστού μουσικού οργάνου, τρομπόνι, κληρονομώντας την μεγάλη του αγάπη προς την κλασσική μουσική από την μητέρα του, διακεκριμένη πιανίστα στο γερμανικό χώρο, που πέθανε το 1956.

Τελείωσε το ουμανιστικό γυμνάσιο της πόλεως Hagen και σπούδασε Φιλοσοφία, Αρχαιολογία, Κλασσικές γλώσσες (Λατινικά και Αρχαία Ελληνικά) και Γερμανική Φιλολογία στο Μπρέσλαου (σημερινό Βρότσλαβ/Πολωνίας) και την Κολωνία. Από το 1940-43 υπηρέτησε ως «μοναδικός εξ αίματος απόγονος», μεταξύ άλλων και στην Ελλάδα, κάνοντας διαλέξεις και ξεναγήσεις στην Κρήτη και την Αθήνα για την επιμόρφωση των γερμανών στρατιωτών. Αφέθη ελεύθερος από την αμερικανική αιχμαλωσία πολέμου το 1945 – χωρίς επιβαρυμένο πολιτικό παρελθόν – ενώ είχε αρνηθεί την απονομή του βαθμού του αξιωματικού, παρ΄όλο το υψηλό μορφωτικό του επίπεδο, από τις χιτλερικές ένοπλες δυνάμεις.

Από το 1946-57 υπηρετεί ως καθηγητής του Dörpfeld Gymnasium στο Wuppertal. Από το 1957-67 υπηρετεί στη Γερμανική Σχολή Αθηνών, Dörpfeld Gymnasium, ως καθηγητής-φιλόλογος μέχρι το 1961 και από το 1961-67 ως Διευθυντής του σχολείου, ενώ του έχει προηγουμένως απονεμηθεί ως επίσημος τίτλος, ο υπηρεσιακός χαρακτηρισμός, Διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης (Oberstudiendirektor, OStD).

Μετά από μακρόχρονες προσωπικές προσπάθειες καταφέρνει το τελευταίο έτος υπηρετήσεώς του στην Ελλάδα να θέσει τον θεμέλιο λίθο της Γερμανικής Σχολής Αθηνών στο Μαρούσι. Από το 1968-1979 υπηρετεί ως Διευθυντής του ουμανιστικού γυμνασίου Konrad Duden στην Wesel (Βόρειος Ρηνανία-Βεστφαλία) μέχρι την συνταξιοδότησή του.

Έχει ασχοληθεί επισταμένως με τη Νεοελληνική Λογοτεχνία και έχει μεταφράσει την Ιστορία της στα γερμανικά. Εκτός αυτών από το 2004 εκδίδει Ποίηση και Πεζογραφήματα στον εκδοτικό οίκο του Βερολίνου Frieling και Huffmann.

Κατέχει άριστα την λατινική και αρχαία ελληνική γλώσσα.

Νυμφεύθηκε την πρώην μαθήτριά του, Ελληνίδα, νομικό-δικηγόρο, Ντόλλυ Κόγκου-Beckmann (απόφοιτο 1966) και διέμεναν τα τελευταία χρόνια στο Μόναχο, το Λουγκάνο Ελβετίας και την Βουλιαγμένη Αττικής.

Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 2017.

Ο Ulf-Dieter Klemm, απόφοιτος του ’63 και στενός φίλος του Συλλόγου συμμετέχει στην συντακτική ομάδα του περιοδικού “εξάντας“, που βγαίνει δυο φορές το χρόνο στο Βερολίνο με άρθρα στα γερμανικά, μεταφρασμένα στα ελληνικά, με τίτλο στα ελληνικά και με ένα επιτελείο εξαιρετικά υψηλού επιπέδου.

Τον Αύγουστο του 2024 εξέδωσε ο “εξάντας” ένα αφιέρωμα με τίτλο:

“O εκτοπισμός και η καταστροφή της ρωμανιώτικης κοινότητας των Ιωαννίνων”

που συνοδεύεται με το σημείωμα της σύνταξης:

Αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες,

Αυτό το τεύχος είναι αφιερωμένο στους «Ρωμανιώτες» των Ιωαννίνων, μια από τις παλιότερες εβραϊκές κοινότητες της Ελλάδας και όλης της Ευρώπης. Πριν από 80 χρόνια, στις 25 Μαρτίου 1944, η ρωμανιώτικη κοινότητα των Ιωαννίνων εκτοπίστηκε από τους Γερμανούς στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, όπου οι περισσότεροι δολοφονήθηκαν. Η ιστορία αυτής της κοινότητας είναι σχεδόν άγνωστη στη Γερμανία, στην Ελλάδα εξερευνάται τα τελευταία χρόνια με επιστημονικές έρευνες και ντοκιμαντέρ. (περισσότερα…)