Die DEUTSCHE SCHULE ATHEN

sucht zum 01.09.2024 bis voraussichtlich Ende Oktober

Stellenumfang: 14 Stunden

Eine Ortslehrkraft für das Fach Biologie

Die Deutsche Schule Athen (DSA) ist eine deutsche Auslandsschule mit einem umfassenden Bildungsangebot für Kinder ab 3 Jahren vom Kindergarten über die Grundschule bis zum deutschen internationalen Abitur.

Wir erwarten:

– Fundierte Kenntnisse der curricularen Vorgaben für das entsprechende Fach

– Möglichst Berufserfahrung an einer öffentlichen oder privaten Regelschule

– Deutschkenntnis auf muttersprachlichem Niveau

– Ein abgeschlossenes Lehramtsstudium (D/A/CH) mit Lehrbefähigung für die Sekundarfstufen I und II

– Teamfähigkeit, Flexibilität, hohe Belastbarkeit und Freude an der Arbeit mit Kindern

Wir bieten:

• Ein anspruchsvolles Arbeitsumfeld an einer renommierten deutschen Auslandsschule

• Gute kollegiale Zusammenarbeit in einem multikulturellen Kollegium

• Begleitung und Unterstützung bei der Einarbeitung durch erfahrene Kollegen und

Kolleginnen

• Angemessene Bezahlung und Beteiligung an Ausreise-/Heimreisekosten

Ihre aussagekräftige vollständige Bewerbung (Anschreiben, Motivationsschreiben, Lebenslauf,

Lichtbild und Zeugnisse) richten Sie bitte in deutscher Sprache bis 04.08.2024 – bitte nur in

elektronischer Form – an die Schulleitung der Deutschen Schule Athen, unter bewerbungen@dsathen.gr

Αγαπητές Φίλες, Αγαπητοί Φίλοι,

Σας παρουσιάζουμε το νέο εξαμηνιαίο περιοδικό μας! Το νέο μέσο επικοινωνίας του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη με τα μέλη και τους φίλους του. Το περιοδικό θα αποστέλλεται δυο φορές τον χρόνο και θα έχει απολογιστικό χαρακτήρα.

Ευχαριστούμε όλες και όλους για τη στήριξή σας!

Σας ευχόμαστε καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

*Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη θα παραμείνει κλειστό από τις 12-23 Αυγούστου.

Δείτε το περιοδικό…

Εκτός από την οδυνηρή επέτειο του Κυπριακού το 1974, που την έζησα τότε πολύ έντονα κατά τη θητεία μου, αυτό το καλοκαίρι γιορτάζουμε με ευχαρίστηση και υπερηφάνεια μια άλλη, θετική αυτή τη φορά, επέτειο, τα 20 χρόνια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.

Είχα τη μεγάλη τύχη να τους ζήσω από κοντα, καθώς σαν εθελοντής συνόδευα τον πρόεδρο της Ελβετικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Και θυμάμαι τι εντύπωση του είχε κάνει, οπως και αλλωστε σε όλους, η εξαιρετική οργάνωση των αγώνων! Η Ελλάδα, όταν θέλει μπορεί!

Κώστας Παπαηλιού, και πολλά μετάλλια στην Εθνική μας,

Ο Αντώνιος Ρεγκάκος (απόφ. 1975), Ακαδημαϊκός και Καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ήταν μεταξύ των ομιλητών στην επιστημονική ημερίδα «Η Ευρώπη στο Μέλλον, επιστροφή στον Άνθρωπο». Οι συμμετέχουσες και συμμετέχοντες, συνομιλώντας με τη δημοσιογράφο Βίκυ Φλέσσα (η οποία είχε συντονίσει την εκδήλωση) είχαν την ευκαιρία να εξετάσουν και να αναλύσουν στοιχεία τεσσάρων θεματικών ενοτήτων (Παιδεία, Πολιτισμός, Πρόνοια και Ψυχική Υγεία, Περιβάλλον) και να καταθέσουν τις προοπτικές για το Μέλλον της Ευρώπης και για την Επιστροφή της στον Άνθρωπο.

Η ημερίδα έλαβε χώρα στο Ωδείο Αθηνών, την Δευτέρα 27 Μαΐου 2024.

Ο Αντώνιος Ρεγκάκος μίλησε για τα Κλασσικά Γράμματα και την ανάγκη να επιστρέψουν στην εκπαίδευση και τη ζωή μας.

Η ομιλία:  https://www.youtube.com/watch?v=TY_ZHJfml3Q

Η Βάννα (Ιωάννα) Σβορώνου γεννήθηκε το στις 23.9.1922. Ήταν κόρη του Αρισταίου Σβορώνου και πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια στην Β’ Γυμνασίου το έτος 1935-36 και παραμένει ως την αποφοίτησή της το έτος 1939-40 στην ΣΤ’ Γυμνασίου.

Την περίοδο εκείνη εντάσσεται στην Αντίσταση με την ΕΠΟΝ και έρχεται σε επαφή με τον αρχιτέκτονα Νίκο Χατζημιχάλη, γιό της σημαντικής λαογράφου και συγγραφέως Αγγελικής Χατζημιχάλη, ο οποίος διέφυγε με το πλοίο Ματαρόα στην Γαλλία.

Οι δύο συναντώνται στο Παρίσι και παντρεύονται, σπουδάζει και ολοκληρώνει τις σπουδές της στην  αρχαιολογία στο Institut d’Art et d’Archéologie και γεννιέται εκεί ο γιός τους Αλέξης Πλάτων.

Επέστρεψε με τον σύζυγό της το 1958 στην Αθήνα, όπου έζησαν για τέσσερα χρόνια στο Αρχοντικό στην  Πλάκα. Εκεί γεννήθηκε ο άλλος της γιός, Νικήτας Χατζημιχάλης. Σήμερα το σπίτι της Αγγελικής και του Πλάτωνα είναι μουσείο: “Κέντρο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης του Δήμου Αθηναίων”. Το 1962, η οικογένεια της Βάννας και του Νίκου μετακόμισαν στο Κολωνάκι, στο σπίτι του Περικλή Βυζάντιου.

Εργάστηκε στην Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή και συμμετείχε σε διάφορες ανασκαφές στην Κρήτη, στην Θάσο και αλλού, ενώ εργάστηκε πολύ για να ολοκληρώσει το index του BCH (Bulletin de Correspondance Hellénique).

Την περίοδο 1975-1978 διετέλεσε Α’ Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνίδων Επιστημόνων με Πρόεδρο την Αμαλία Φλέμινγκ Κουτσούρη.

Απεβίωσε τον Μάρτιο του 1995

Ο παππούς της (πατέρας του Αρισταίου) ήταν ο Ιωάννης Σβορώνος (27 Απριλίου 1863 – 7 Σεπτεμβρίου 1922), διαπρεπής Έλληνας νομισματολόγος και αρχαιολόγος, οποίος σπούδασε με υποτροφία της Κυβερνήσεως νομισματική (1883-1887) στο Βερολίνο, Λονδίνο και Παρίσι και δημοσίευσε το 1890 το πρώτο του σύγγραμμα Numismatique de la Crete ancienne, το οποίο και βραβεύτηκε από τη Γαλλική Ακαδημία, όπου και προσελήφθη αμέσως προκειμένου να βοηθήσει στην σύνταξη του “Corpus numorum”. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίστηκε νομισματογνώμονας του Νομισματικού Μουσείου Αθηνών όπου και εργάστηκε σ’ αυτό μέχρι τον θάνατό του. Αργότερα, το 1899, ανέλαβε διευθυντής του Νομισματικού Μουσείου. Το 1918 εκλέχθηκε καθηγητής της Νομισματικής, μετρολογίας και σφραγιδολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, θέση που διατήρησε μέχρι το 1920, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου του Κράτους.

Η μητέρα του συζύγου της ήταν η Αγγελική Χατζημιχάλη (1895-1965), σημαντική Ελληνίδα λαογράφος και συγγραφέας, η οποία έμεινε γνωστή κυρίως για τις μελέτες της πάνω στην ελληνική λαϊκή τέχνη και παράδοση και για τις προσπάθειες της να διατηρηθεί η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά. Παντρεύτηκε πρώτα τον μηχανικό Μιχάλη Γλητσό με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Έρση, αλλά ο γάμος της  κράτησε μόλις ενάμιση χρόνο και στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Πλάτωνα Χατζημιχάλη, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον μετέπειτα αρχιτέκτονα Νίκο Χατζημιχάλη (1923-1986).

Η Έρση Χατζημιχάλη έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο”Περίπατος με την Αγγελική” που εξέδωσε ο “Κάκτος” το 1999. (περισσότερα…)

Η Νίκη Κεφαλά γεννήθηκε το 1925 και αποφοίτησε από την Σχολή το 1942. Ήταν συμμαθήτρια της Βεατρίκης Δημητριάδου, της ‘Εβης Στασινοποπούλου (Τουλούπα), της Ροδούλας Κούμαρη-Στάθάκη, αλλά παρακολουθούσε το γερμανικό τμήμα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακά στην Φρανκφούρτη στην Πολιτειολογία και τη Φιλοσοφία (1953-57) υπό την επίβλεψη των φιλοσόφων Τέοντορ Αντόρνο και Μαξ Χορκχάιμερ.

Με το σύζυγό της, εφοπλιστή Άγγελο Γουλανδρή, ίδρυσαν το 1964 το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, με σκοπό την προώθηση της επιστημονικής έρευνας στον ελληνικό φυσικό χώρο, καθώς και της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.

Το 1974 ανέλαβε Υφυπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών στην κυβέρνηση Καραμανλή με ιδιαίτερη αποστολή τη μέριμνα για τους 200.000 πρόσφυγες της Κύπρου, το 1975 (έως το 1981) χρημάτισε Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (1975-1980 και το 1989 (έως το 1991) υπήρξε Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού. Το 2003 ήταν μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του Johannesburg και μέλος της Διεθνούς Επιτροπής για τον Πολιτισμό και την Εξέλιξη της UNESCO.

Η Νίκη Γουλανδρή χαίρει διεθνούς αναγνώρισης και ως βοτανική ζωγράφος. Έχει ασχοληθεί με τη ζωγραφική απεικόνιση της ελληνικής χλωρίδας (περίπου 800 φυτά), στη διάσωση της οποίας είναι αφιερωμένα τα έργα της.

Βοήθησε στην εικονογράφηση αρκετών βοτανολογικών βιβλίων, όπως τα Wild Flowers of Greece (Άγρια άνθη της Ελλάδας) από τους Κ. Γουλιμή και W. T. Stearn, και and Peonies of Greece (Παιώνιες της Ελλάδας) από τους U.T. Stearn και P.H. Davies.

Έχει λάβει πολλές διακρίσεις σε αναγνώριση του έργου της, με κυριότερες αυτές του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος» από την ελληνική πολιτεία, του «Αξιωματικού της Λεγεώνας της Τιμής» της Γαλλίας και του «Σταυρού Α΄ Τάξεως του Τάγματος της Αξίας» της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Είχε κερδίσει βραβείο Global 500 του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών το 1990 και το 1991 η κα Γουλανδρή ανακηρύχθηκε «Γυναίκα της Ευρώπης» από την Ε.Ε.

Απεβίωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2019 στην Αθήνα.

“Μας αποχαιρέτησε η Νίκη Γουλανδρή”…

“Έξι χρόνια Γερμανική Σχολή – Θεμέλιο ζωής“…

“Τιμητική βραδιά για τους Απόφοιτους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου”…

Η Μιράντα Ζάννου, όπως και η δίδυμη αδελφή της Αλίκη, γεννήθηκαν στις 19 Ιουνίου 1928 με την Μιράντα να προηγείται κατά τρία λεπτά. Και τα δύο κορίτσια πρωτοεμφανίζονται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1938-39 στην Α’  Γυμνασίου και συνεχίζουν έως την αποφοίτησή τους το 1943. Όπως αναφέρει η Μιράντα Ζάννου στο βιβλίο της “Μία Οικογένεια, δύο αιώνες, το χρονικό της οικογένειας Ζάννου”, “… μας άλλαξαν σχολείο το 1943 έχοντας ήδη φοιτήσει πέντε χρόνια στην Γερμανική και μας έμεναν άλλα τρία για να το τελειώσουμε, …έτσι συνεχίσαμε την 6η, 7η και 8η τάξη του 8ταξίου στο Αρσάκειο του Ψυχικού…”. Προφανώς αυτό, που καταγράφεται στα Μαθητολόγια ως Α’ Γυμνασίου είναι η 1η του 8ταξίου, δηλαδή η 5η Δημοτικού. Άρα τα δύο κορίτσια αν συνέχιζαν θα αποφοιτούσαν το 1946.

Σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική, που ήταν η καλύτερη Εμπορική Σχολή της Ελβετίας, παρακολουθώντας  μαθήματα Γραμματέως και Ξένων Γλωσσών και επέστρεψε στην Αθήνα στα τέλη του 1948. Εργάστηκε στην Ιονική Τράπεζα και για λίγους μήνες στην “ΧΡΩΠΕΙ” και στην συνέχεια σε μία αμερικάνικη οργάνωση βοηθείας σε άπορα παιδιά. Το 1952 παντρεύτηκε τον διπλωματικό Αλκιβιάδη Παπαδόπουλο και μαζί του ταξίδεψε σε πολλές ηπείρους ξεκινώντας από την Πρεσβεία της Αντίς Αμπέμπα και συνεχίζοντας στην Βυρηττό (με προϊστάμενο τον Γιώργο Σεφέρη) και μετά στο Σικάγο, την Μόσχα και στις Βρυξέλλες τον Οκτώβριο του 1967 και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1971. (περισσότερα…)

Ο καθηγητής Άλφρεντ Ρομάιν γεννήθηκε στο Kassel το 1886 και ήρθε στην Αραχώβης ως Διευθυντής (Ober Studien Direktor). Σύμφωνα με το βιβλίο του Jens Godber Hansen, ήταν φιλόλογος γερμανικής φιλολογίας, και δίδαξε Γερμανικά και Ιστορία, ενώ παρέμεινε στην Αραχώβης από τον Σεπτέμβριο 1933 έως τον Ιούλιο 1944. Ο Γένιο Σαντορίνι τον αναφέρει στο άρθρο του “Αναμνήσεις από την προπολεμική Γ.Σ.Α.”:

Quinta, 1933-34. Νέος διευθυντής μέχρι το 1944 ο νεοφερμένος από τη Γερμανία Prof. Dr. Alfred Romain, προέχων μέλος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και έμπιστος του νέου καθεστώτος.

Μαζί του ήλθαν και τα παιδιά του:

Δημοσίευσε ποιήματα “Das Wunschtor und andere Gedichte”

Στο αρχείο που ακολουθεί εμφανίζονται δύο καταχωρήσεις για δημοσιεύσεις:

– Deutsche Schule – mitten in der Welt: Die Athener Deutsche Schule im vierzigsten Jahre ihres Bestehens (σελίδα 204)

– Wilhelm Dörpfeld und die Deutsche Schule in Athen (σελίδα 227)

https://publikationen.ub.uni-frankfurt.de/opus4/frontdoor/deliver/index/docId/50529/file/ISBN_978-3-943059-20-5.pdf

Ο Γεώργιος Σουρής παντρεύτηκε το 1881, σε ηλικία 28 ετών την Μαρή Κωνσταντινίδη, από τη Χίο, του γένους Αργέντη Ροδοκανάκη, με την οποία και πέρασε μια ευτυχισμένη ζωή αποκτώντας πέντε παιδιά. Η γυναίκα του επέμενε πως είχε έξι, συμπεριλαμβάνοντας και τον σύζυγό της που “καθώς ήταν αδέξιος και ανέμελος” είχε πραγματική ανάγκη μητρικής στοργής και φροντίδας.

Ο Σουρής πέθανε το 1919 στο Νέο Φάληρο και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη με τιμές στρατηγού. Από τα πέντε του παιδιά ο Κρίτων και η Αλεξάνδρα δεν απέκτησαν παιδιά.

Η Έλλη (Μοσχονά) έζησε στην Αγγλία όπου απέκτησε τέσσερα παιδιά, την Μαρί (άκληρη), τον Γιάννη ο οποίος υπηρέτησε ως πιλότος της RAF και σκοτώθηκε στην μάχη της Αγγλίας, τον Χαράλαμπο (άκληρος) και την Λητώ (Carathers) που απέκτησε μια κόρη (εν ζωή) την Jill που ζει στην Αγγλία.

Η Ηρώ παντρεύτηκε τον Ιωάννη Χαλμούκο και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά που φοίτησαν στην Γερμανική: την Ναυσικά και τον Τάκη, που δεν απέκτησαν απογόνους:

– η Ναυσικά Χαλμούκου (γεννημένη το 1921) πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1927-28 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1936-37 στην Γ’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1940,

– ο Τάκης Χαλμούκος (γεννημένος το 1924) πρωτοεμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1930-31 στην Α’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1936-1937 στην Α’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1942.

Η Μυρτώ παντρεύτηκε τον Νικόλαο Δουμπιώτη (της οικογένειας των αγωνιστών από τα Δουμπιά Χαλκιδικής), τον μετέπειτα γνωστό Μακεδονομάχο Καπετάν Αμύντα (και μετέπειτα στρατηγό). Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιωάννη και την Ελισάβετ, που φοίτησαν στην Γερμανική:

– ο Ιωάννης Δουμπιώτης κατετάγη εθελοντής στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο και πέθανε στο Αλβανικό μέτωπο. Γεννήθηκε το 1917 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια από το έτος 1926-27 στην Γ’ Δημοτικού και παραμένει έως το έτος 1933-34 στην Ε’ Γυμνασίου, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1935,

– η Ελισάβετ Δουμπιώτη (Γιαννακοπούλου), (γεννημένη το 1920) εμφανίζεται στα Μαθητολόγια από το έτος 1929-30 στην Γ’ Δημοτικού, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1939. Απέκτησε δύο παιδιά, τον Δημήτριο και τον Νικόλαο. Και οι δύο ζουν στην Αθήνα και έχουν ο μεν Δημήτριος τρία παιδιά (Αλέξης, Φίλιππος, Βεατρίκη), ο δε Νικόλαος τρία παιδιά (Ελισάβετ, Σμαράγδα, Γεώργιος). Από τα τέκνα του Δημητρίου Γιαννακοπούλου ο Αλέξης έχει αποκτήσει τρία παιδιά, ο Φίλιππος ένα και η Βεατρίκη δύο. Τα τέκνα του Νικολάου Γιαννακοπούλου έχουν αποκτήσει, η Ελισάβετ δύο, η Σμαράγδα ένα και ο Γεώργιος ένα.

Οι οικογένειες “Δουμπιώτη”…

Γεώργιος Σουρής…

Ποια είναι τα σημαντικότερα ναυάγια στον ελληνικό βυθό; Τι ιστορίες μπορούν να μας διηγηθούν οι φάροι; Πόσα τα λοιμοκαθαρτήρια στην ελληνική επικράτεια και πόσους υποδέχτηκαν ανά τους αιώνες;

Ο διαδικτυακός τόπος nautilos.laskaridisfoundation.org απαντάει σε αυτά και έρχεται να τοποθετήσει στον χάρτη, με συστηματικό τρόπο πλέον, όλες αυτές τις ιστορίες θάλασσας που σπάνια αναδύονται στη βιβλιογραφία.

Μέσα από τη φωτογραφική συλλογή φάρων του Προέδρου του Ιδρύματος, Παναγιώτη Κ. Λασκαρίδη, την έκδοση του Ιδρύματος Ναυάγια στον ελληνικό βυθό και τα εκτενή λήμματα για τα λαζαρέτα, με τη σφραγίδα του Ελληνικού Ινστιτούτου Ναυτικής Ιστορίας (ΕΛ.Ι.Ν.ΙΣ.), τμήματα της ελληνικής ιστορίας που βρίσκονταν μέχρι τώρα στη σκιά, αποκτούν νέα υπόσταση.

Ο Ναυτίλος είναι ένας πρωτότυπος ιστοτόπος που μας προσκαλεί να εξερευνήσουμε την ελληνική ναυτική ιστορία από ένα διαφορετικό πρίσμα. Θα εμπλουτίζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα, με στόχο να αποτελέσει εκπαιδευτικό εργαλείο για μαθητές, επισκέπτες των ελληνικών θαλασσών αλλά και το ευρύτερο κοινό.

https://nautilos.laskaridisfoundation.org

der Sommer ist da!

Ende Juli beginnt in Athen die Sommerpause und auch unser Büro gönnt sich ein paar erholsame Tage. Damit Sie auch in den nächsten Wochen gut informiert bleiben, empfehlen wir die aktuelle Folge von „YiasasAdenauer“. In unserer Sommerausgabe geht es um die steigenden Zahlen im Tourismus und die Entwicklungen am Immobilienmarkt. Dazu haben wir den CEO von Engel & Völkers Georg Petras im Interview.

Zu finden gibt es den Podcast überall wo es Podcasts gibt, bei Spotify Yiasas Adenauer | Podcast on Spotify und auf: Yiasas Adenauer (letscast.fm).

Ab September werden wir mit neuen Folgen erscheinen, besondere Gäste haben schon zugesagt

An dieser Stelle dürfen wir Sie auch schon einmal auf die 88. Internationale Messe Thessaloniki hinweisen. Deutschland wird in diesem Jahr das Gastland sein und auch unsere Stiftung wird die ganze Zeit mit einem eigenen Stand vor Ort sein.

Sie sind bereits heute zum Besuch in der Zeit vom 7. bis 15. September 2024 eingeladen. Zu zwei Veranstaltungen werden Sie noch gesondert eingeladen.

An dieser Stelle wünschen wir Ihnen aber nun einen angenehmen Sommer!

Παγκόσμια πρεμιέρα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού 2024 και εμβληματική ερμηνεία του Ολυμπιακού Ύμνου.

Ένα ισχυρό μήνυμα αναδύεται από την Αρχαία Ολυμπία και την Ελλάδα.

Η παγκοσμίου φήμης τραγουδίστρια της όπερας Τζόυς ΝτιΝτονάτο παρουσιάζει το “Eden in Olympia”, ένα πρωτότυπο έργο που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση σχετικά με την περιβαλλοντική διαχείριση, από τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Το έργο κάνει παγκόσμια πρεμιέρα μέσω του κορυφαίου πολιτιστικού καναλιού ARTE στις 21 Ιουλίου 2024 στις 5:35 μ.μ., στην Ελλάδα στην ΕΡΤ2 στις 25 Ιουλίου στις 22:00 μ.μ., ενώ θα είναι επίσης διαθέσιμο για προβολή στο Carnegie Hall από τις 26 Ιουλίου. (περισσότερα…)

Ήταν μία μαγική βραδιά. Όποιος το διαισθάνθηκε και ήρθε, κέρδισε. Κέρδισε κάτι μοναδικό.

Ο Κώστας Παπαηλιού, εμπνευστής της παράστασης, πέτυχε απόλυτα. Κεντρικός παρουσιαστής, κονφερανσιέ, συντονιστής, πανταχού παρών οδήγησε τοακροατήριο σεένα ονειρικό ταξίδι. Ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που είχαμε περιγράψει.

Πριν προλάβει να πει κάποιος κάτι, ανέβηκε η ορχήστρα στην σκηνή και μας τραγούδησε “Γεννήθηκα στον απόηχο της Γαλλικής Επανάστασης” του Daniel Elster.

Τον λόγο έλαβε ο Κώστας Παπαηλιού για τα καλωσορίσματα καλώντας διαδοχικά στην σκηνή τον Αντιπεριφερειάρχη Κεντρικού Τομέα Αθηνών Γιώργο Δημόπουλο, τον Αντιδήμαρχο Αθηναίων Λευτέρη Σκιαδά και χαιρέτησε τον Πρέσβη της Πολωνίας Artur Lompart,που μας έκανε την τιμή, τον μοναδικό εκπρόσωπο των πρεσβειών των χωρών, που είχαν απώλειες στη Μάχη του Πέτα.

Αμέσως μετά o Κώστας Γαλάνης χαιρέτησε από την πλευρά του Συλλόγου Αποφοίτων, που εγκαινίασε τις εκδηλώσεις του μετά την πανδημία με το σπουδαίο αυτό γεγονός και θύμισε ότι το 1897-98 στον φιλόξενο χώρο του νέου πλέον Goethe, είχε φιλοξενηθεί η Γερμανική Σχολή στο τότε Philadelphia Haus για δύο χρόνια μέχρι να κτιστεί το συγκρότημα της Αραχώβης.

Την σκυτάλη έλαβε ο Κώστας Βελέντζας, ο πρόεδρος της Εταιρείας για τον Ελληνισμό και τον Φιλελληνισμό, που συνδιοργάνωσεμε τον Σύλλογο Αποφοίτων την εκδήλωση. Με πάθος έφηβου, σαν αυτό που οδήγησε τον Έλστερ στην Ελλάδα, μίλησε για τους Φιλέλληνες και το κίνημα του φιλελληνισμού στην Ευρώπη, ξεκινώντας από τον Βίνκελμαν, του “πατέρα” της κλασσικής αρχαιολογίας και μας έφτασε μέχρι την Μάχη του Πέτα και την προδοσία του Τάγματος των Φιλελλήνων. Μας εξήγησε πώς γεννήθηκε όλο αυτό το κίνημα αντικαθιστώντας στην συνείδηση των Ευρωπαίων την Ρώμη με την Αρχαία Ελλάδα της δημοκρατίας και του Χρυσού Αιώνα.

Στην άκρη αριστερά της σκηνής ο Ιορδάνης Καλέσης μεταμφιεσμένος σεΓιόχαν Ντάνιελ Έλστερ ξεκίνησε την αφήγηση της ζωής του με το ταξίδι του από τα χρόνια του σχολείου, της εφηβείας, της αταξίας και της αναζήτησης.

Πρώτος σταθμός η Θουριγγία, όταν οι γονείς του αποφάσισαν να γίνει ιερωμένος, αφού “έπαιρνε” τα γράμματα, αμέσως μετά: το κυνηγητό λόγω μιάς μονομαχίας, η πρώτη φορά που αντίκρυσε την Ροζίνα, τον έρωτα της ζωής του, το απολυτήριο του από το σχολείο.

Και ξανφικά, και ενώ όλα πήγαιναν μία χαρά, μία νέα μονομαχία, μία υποχρεωτική στράτευση στην Λεγεώνα των Ξενων, ένα ταξίδι στην Κορσική καιένταξη ως γιατρός στο Τάγμα των Φιλελλήνων.

Η Μάχη στο Πέτα, η απώλεια όλων των φίλων, η επιστροφή στην πατρίδα μέσω Τήνου, Σμύρνης και τέλος στην Μασσαλά και μετά καθηγητής μουσικής στην Ελβετία. Η Ροζίνα του, που στο μεταξύ είχε παντρευτεί κάποιον άλλο θεωρώντας τον νεκρό στην μάχη, έχασε τον σύζυγό της και επι τέλους έμεινε μαζί του. Για κακή του όμως τύχη η ζωή μαζί της δεν είχε διάρκεια. Πέθανε και τον άφησε μόνο του να βολοδέρνει ανάμεσα στο κρασί και τις αναμνήσεις του.

Ανάμεσα σε όλα αυτά τα είκοι και πλέον επεισόδια περεμβάλλονταν ισάριθμα τραγούδια της χορωδίας σε μουσικές Elster, von Weber, Beethoven, Schubert και άλλων από την 25μελή “Φιλελληνική Χορωδία”, που ήρθε απο την Δρέσδη με διευθυντή τον Ματίας Μπρεντσνάιντερκαι αποτελείτο από Παλαιμάχους του Kreuzchor της Δρέσδης, της ιστορικής χορωδίας που ιδρύθηκε το 1216, του Thomanerchor της Λειψίας και της παιδικής χορωδίας του Windsbach.

OJohann Daniel Elster μας αποχαιρέτησε τον Δεκέμβριο του 1857 και οΜατίας Μπρέντσναιντερ τον ξεπροβόδισε με ένα τραγούδι που τραγούδησαν όλοι οι παριστάμενοι στην αίθουσα σε ελεύθερη μετάφραση του Κώστα Παπαηλιού: “τι ωραίο το βραδάκι…“

Είδαμε πολύ κόσμο. Ήταν ο Hubert Eichheim από το Philadelphia, ο Valentin Schneider, η Καρολίνα Κολοκυθά από το Goethe, η κυρία Χατζηλαζάρου, που εκπροσωπούσε τον ΔΕΔΔΗΕ, τον Μεγάλο Χορηγό της εκδήλωσης, η Τένια Παπαδάκη από τον σύλλογο, πολλοί απόφοιτοι και ανάμεσά τους ο Νίκος Παπαϊωάννου, η Αγγέλα Βορεάδου, η Μαριάνα Καναβαριώτου και η Άννα Φιλίνη από την τάξη του Κώστα Παπαηλιού, η Αλκμήνη Παπαδοπούλου, η Άννα Τσαντίλη, η Άννα Δημητράκου, ο Νίκος Φωτιάδης, ο Νίκος Χατζηαργυρού, ο οποίος μάλιστα έχει διατελέσει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΔΕΔΔΗΕ και άλλοι.

Δεν είδαμε εκπροσώπους των άλλων πρεσβειών όπως και της Πολιτείας, που πιστεύουμε ότι σε ένα τόσο σημαντικό θέμα, ειδικά σήμερα που η Ελλάδα αλλά και η Ευρώπη βρίσκονται αντιμέτωπες με τον κάθε είδους αναθεωρητισμό η παρουσία τους θα ήταν πολύτιμη και θα άφηνε ένα ηχηρό μήνυμα.

Γιώργος Δημόπουλος Αντιπεριφερειάρχης Αθηνών ΚΤ	Λευτέρης Σκιαδάς Αντιδήμαρχος Αθηναίων	Κώστας Γαλάνης Πρόεδρος ΣΑΓΣΑ

Κώστας Παπαηλιού ο εμπνευστής και συντονιστής	Κώστας Βελέντζας Πρόεδρος Εταιρείας Ελληνισμού & Φιλελληνισμού

ούτε η Παρασκευή, ούτε ο κορωνοϊός στάθηκαν εμπόδιο

“Σαράντα παληκάρια…” από τον Βαγγέλη Κωνσταντινόπουλο

ο Γιόχαν Ντάνιελ Έλστερ (Ιορδάνης Καλέσης) χειροκροτείται

ο Κώστας Παπαηλιού παρουσιάζει το βιβλίο της Ρεγγίνας Μανουσάκη	Ελληνική Επανάσταση και γερμανικός φιλελληνισμός από τις Εκδόσεις Παρισιάνου
Όσοι τυχεροί βρέθηκαν στην εκδήλωση πήραν ως δώρο απο τις Εκδόσεις Παρισιάνου ένα τεύχος με τίτλο: “Οι Γερμανοί εθελοντές στον Ελληνικό Απελευθερωτικό Αγώνα του 1821” (δεξιά), που αποτελείσυνοπτική παρουσίαση του βιβλίου της Ρεγγίνας Μανουσάκη, καθηγήτριας στην Γερμανική Σχολή Αθηνών το διάστημα1980-1984 και η οποία έχει δημοσιεύσει πληθώρα μελετών και μεταφράσεων σε ελληνικά και γερμανικά περιοδικά. Η Μαργαρίτα Παρισιάνου, σύζυγος του Κώστα Παπαηλιούκαιιδιοκτήτρια των εκδόσεων, έχει την γλωσσική επιμέλεια όλων τωντόμων της Φιλελληνικής Βιβλιοθήκης. Υποστήριξε από την πρώτη στιγμή όλη την προσπάθεια του Κώστα και την υλοποίησε με τονκαλύτερο τρόπο. Φιλελληνική Βιβλιοθήκη…

Νίκος Παπαϊωάννου – Άννα Φιλίνη δεξιά η Μαργαρίτα Παρισιάνου	Αλκμήνη Παπαδοπούλου (αριστερά) Αγγέλα Βορεάδου (δεξιά)
ΔΕΔΔΗΕ, ο Μεγάλος Χορηγός, τοΜουσείο Φιλελληνισμού και ο ΣΑΓΣΑ	φαγοπότι στην μοναδική ταράτσα του Goethe, που θυμίζει θερινό σινεμά

Δείτε το video της εκδήλωσης…

ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ με MBA Goethe Universität Frankfurt με πολυετή εμπειρία στην διδασκαλία της Γερμανικής γλώσσας και επάρκεια αναλαμβάνει με αποτελεσματικότητα  διαδικτυακά και δια ζώσης μαθήματα σε όλα τα επίπεδα Α1 μέχρι και C2, προετοιμασία για εξετάσεις  στην DSA και  διπλώματα Ινστιτούτου Goethe και ÖSD.

επικοινωνία στο 697 2288892, ahastri@gmail.com

Την Πέμπτη 18 Ιουλίου έγινε με επιτυχία η σύσκεψη κορυφής 2024 της Ideagenglobal, μίας διεθνούς οργάνωσης με στόχο, όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα της (www.ideagenglobal.com), την ανάδειξη σε παγκόσμιο επίπεδο των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών.

Όπως και πέρυσι στην αντίστοιχη εκδήλωση στην Ιόνια Ακαδημία στην Κέρκυρα (https://www.ideagenglobal.com/localchangeforlglobalimpact23 καθώς και https://youtu.be/YNk_Ea1MAjA), είχα την ευκαιρία να συμμετάσχω στο πάνελ της ΑΛΛΗΛΟΝ (www.allilonnet.com), του παγκόσμιου, ανεξάρτητου, μη κυβερνητικού και μη κερδοσκοπικού δικτύου Ελλήνων και φίλων της Ελλάδας, για αλληλεγγύη στον επαγγελματικό τομέα, κυρίως υπέρ των νέων, για σπουδές, επαγγελματική ένταξη, σταδιοδρομία, επιχειρηματικότητα και καινοτομία, με θέμα “Greece’s Energy Transition to a Sustainable Future and Geopolitical Challenges in the Eastern Mediterranean” και να παρουσιάσω το κρίσιμο θέμα της αναγκαίας τεράστιας επέκτασης των δικτύων μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας, χωρίς την οποία οι στόχοι της ενεργειακής μετάβασης είναι ανέφικτοι.

(στην φωτογραφία από αριστερά: Νικόλαος Λυγερός, που οριακά εμφανίζεται, Ιωάννης Μπαλτζώης, Λεόντιος Πορτοκαλλάκης, Κώστας Παπαηλιού και το πάνελ συμπληρώνουν οι Σπύρος Κιαρτζής και Άγγελος Παγκράτης, που όμως δεν περιλαμβάνονται στο πλάνο).

Την Παρασκευή 19 Ιουλίου είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας στο Πεντάγωνο και να ενημερωθούμε για τις εξελίξεις στις Ένοπλες Δυνάμεις μας.

“Για εμένα η επίσκεψη αυτή έφερε μεγάλο συναισθηματικό φόρτο, καθώς αυτή την εποχή, πριν πενήντα συναπτά έτη, υπηρετούσα στο Αρχηγείο και έζησα από κοντά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και όλα τα σχετικά συνταρακτικά γεγονότα. Τότε κατάλαβα την αξία της στρατιωτικής θητείας και ένοιωσα τι σημαίνει πόλεμος”.

Να συμπληρώσουμε ότι στην ημερίδα αυτή σε άλλο πάνελ main speaker ήταν η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη.

Alexandra Mitsotakis from World Human Forum – Keynote PowerChat with Ideagen Global’s George Sifakis

The World Human Forum’s Alexandra Mitsotakis joins Ideagen Global’s George Sifakis for an exclusive Ideagen TV interview live onstage in Athens to share her vision and impact of the World Human Forum.

George Sifakis – Moderator  (περισσότερα…)

Η Αλεξάνδρα Λόντου γεννήθηκε το 1921 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης την χρονιά 1929-30 στην Γ’ Γυμνασίου. Παντρεύτηκε τον Παύλο Κανελλόπουλο και απεβίωσε το 2008 σε ηλικία 87 ετών.

πηγή της φωτογραφίας είναι από το αρχείο του Steven Zannos και αποτελεί τμήμα της φωτογραφίας, όπου η Αλεξάνδρα Λόντου εμφανίζεται με τον σύζυγό της Παύλο Κανελλόπουλο

Ο πατέρας της, Δημήτριος Λόντος, ήταν δικηγόρος και νυμφεύθηκε την Μελπομένη Σκαμπαβία και απέκτησαν δύο κόρες, την Αλεξάνδρα και την Θέκλα που φοίτησαν στην Γερμανική Σχολή. Είχε γεννηθεί στην Πάτρα και ήταν γιος του Σωτήριου Λόντου, δημοτικού συμβούλου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής, και πρώτος ξάδελφος των Δημητρίου Μάξιμου και Γεωργίου Στρέιτ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε τη δικηγορία και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία.

Η Θέκλα Λόντου γεννήθηκε το 1923 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1927-28 στο Νηπιαγωγείο και το 1929-30 στην Α’ Δημοτικού. Πιθανόν και αυτή όπως και η αδελφή της να φοίτησαν περισσότερα χρόνια και απλών να έχουν χαθεί τα στοιχεία. Έκανε δύο γάμους: μέ τον Κωνσταντίνο Μαρινίδη και τον Δημήτριο Διαμαντίδη με τον οποίο απέκτησε ένα γιό, τον Κωνσταντίνο Διαμαντίδη.

Ο Δημήτριος Λόντος (1888 – 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του Σωτήριου Λόντου, δημοτικού συμβούλου. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από την οικογένεια Λόντου και ήταν εγγονός του Ανδρέα Χ. Λόντου, δημάρχου Πατρέων και προέδρου της Βουλής, και πρώτος ξάδελφος των Δημητρίου Μάξιμου και Γεωργίου Στρέιτ. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Άσκησε τη δικηγορία και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία.

Εξελέγη βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές Μαΐου και Δεκεμβρίου 1915, Αθηνών στις εκλογές 1933, 1935 και 1946, με τον Ελληνικό Συναγερμό στις εκλογές 1952. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας Μεταξά είχε εξορισθεί και επί Κατοχής διέφυγε στη Μέση Ανατολή και πήρε μέρος στο Συνέδριο Λιβάνου ως εκπρόσωπος του Λαϊκού Κόμματος. Διετέλεσε υπουργός γενικός διοικητής Θράκης (20.3-19.7.1935) και υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ (25.9-10.10.1935) στην Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη, υπουργός Προνοίας και Αντιλήψεως στην εξόριστη Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου (8.6-18.10.1944), Εθνικής Προνοίας στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος Γεωργίου Παπανδρέου (25.10.1944-3.1.1945), Ναυτικών στην Κυβέρνηση Τσαλδάρη Οκτωβρίου 1946, (4.11.1946-24.1.1947) και έπειτα Ανοικοδομήσεως (7.9.1947-18.11.1948) και στη συνέχεια Μεταφορών (18.11.1948-20.1.1949) στην Κυβέρνηση Σοφούλη.

Ήταν παντρεμένος με την Μελπομένη Σκαμπαβία και είχαν αποκτήσει δύο κόρες: την Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου, σύζυγο του Παύλου Κανελλόπουλου, και την Θέκλα Μαρινίδου.

(πηγη: wikipedia)

Ο Παύλος Κανελλόπουλος (1906 – 2003) ήταν Έλληνας βιομήχανος και συλλέκτης αρχαίων έργων τέχνης.

Γεννήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1906 στην Αθήνα και ήταν γιος του Άγγελου Κανελλόπουλου και της Ελένης Οικονόμου (εξ Οικονόμων). Σπούδασε χημεία και μηχανική στη Γερμανία και ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση “Τιτάν”, της οποίας διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη συλλογή αρχαίων έργων τέχνης, συλλογή που δώρισε στο ελληνικό κράτος το 1972 ιδρύοντας παράλληλα το μουσείου Παύλου και Αλεξάνδρας Κανελλόπουλου. Το 1999 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του και ομώνυμο ίδρυμα.

Για την προσφορά του τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το αργυρούν μετάλλιο, από την κυβέρνηση της Ιταλίας με το μετάλλιο “Leonardo Da Vinci”, από την ελληνική κυβέρνηση ανακηρύχθηκε ανώτατος ταξιάρχης του τάγματος του Φοίνικος ενώ για τη συμμετοχή του στον ελληνοϊταλικό πόλεμο με το μετάλλιο εκστρατείας 1940 και τον πολεμικό σταυρό.[3] Επίσης διετέλεσε αντιπρόεδρος της χριστιανικής αρχαιολογικής εταιρείας, ισόβιο επίτιμο μέλος της Εταιρείας Βυζαντινών Μελετών κ.α. Κατοικούσε σε διαμέρισμα επί της οδού Ηρώδου Αττικού.

Απεβίωσε στις 3 Απριλίου 2003 στην Αθήνα και ενταφιάστηκε στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών. Ήταν παντρεμένος με την Αλεξάνδρα Κανελλοπούλου και δεν είχε παιδιά.

πηγή: αρχείο του Steven Zannos – η Αλεξάνδρα Λόντου και ο σύζυγός της Παύλος Κανελλόπουλος

wikipedia…

Ο Ρούντολφ Άλτερ γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1929 και ήταν απόγονος Ελβετός υπήκοος με Ελβετική ταυτότητα, αλλά στην πραγματικότητα ήταν Έλληνας και δη παλαιός Αθηναίος. Ηταν απόγονος Ελβετών που εγκαταστάθηκαν επι Όθωνος στην Σύρο και το 1956 ήρθαν στην Αθήνα. Φοίτησε στη Σχολή και στη συνέχεια σπούδασε στην Ελβετία Εμπορική Οικονομία.

Το 1957 νυμφεύθηκε την Ελένη Παπαχειμώνα και το 1959 απέκτησε ένα γιό, τον Reini (Reinhold), ο οποίος αποφοίτησε από την Σχολή το 1978. Ασχολήθηκε με αντιπροσωπείες και η μεταφορική του εταιρεία Ikaros είχε σχολικά αυτοκίνητα που μετέφεραν τους μαθητές και τις μαθήτριες της Σχολής.

Ήταν ενεργό μέλος της “Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας” και του “Συλλόγου Ωφελίμων Βιβλίων”. Το πάθος του όμως ήταν ο Γεώργιος Δροσίνης. Ήταν εξέχον μέλος των “Φίλων του Μουσείου Δροσίνη” συμμετέχοντας στο πρώτο ΔΣ  του Συλλόγου ασχοληθείς  με την έρευνα γύρν από το έργο του ποιητή στην Αθήνα και στο Βόλο συμμετέχοντας με ανακοινώσεις του σε συνέδρι, κάνοντας πολλές ομιλίες

Απεβίωσε την 31 Οκτωβρίου 2005.

(*) εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1940-41 στην 2η τάξη του 8ταξίου (ΣΤ’ Δημοτικού) και παραμένει έως την 5η του 8ταξίου (Γ’ Γυμνασίου) το έτος 1943-44, οπότε αν δεν είχε υποχρεωθεί να φύγει από την Σχολή, η οποία έκλεισε το 1944, θα αποφοιτούσε το 1947.

Ο Γιώργος Παπαδάκης γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 16 Ιουνίου 1930. Ο πατέρας του, που ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού, είχε μετατεθεί εκεί, οπότε και τα τρία παιδιά της οικογένειας παρακολούθησαν το Δημοτικό σχολείο και ακολούθως τόσο ο Γιώργος όσο και η αδελφή του Σοφία εισάγονται στην Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης στο τότε οκτατάξιο γυμνάσιο-λύκειο, που έχει καθιερωθεί από το 1937.

Ο Πόλεμος τον βρίσκει στην 2η τάξη και δεδομένου ότι η οδηγία προς τους αξιωματικούς ήταν να οργανώσουν την άμυνα κάτω από τον Όλυμπο, όλη η οικογένεια μετακομίζει στην Αθήνα όπου φιλοξενείται σε σπίτια συγγενών.

Ο 10χρονος Γιώργος εγγράφεται στην Γερμανική Σχολή της οδού Αραχώβης αμέσως μόλις ξαναξεκινούν τα μαθήματα, τον Απρίλιο του 1941, όταν δηλαδή οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα (η Γερμανική είχε κλείσει αμέσως μετά την κήρυξη του Πολέμου στην Ελλάδα), αλλά αναγκάζεται το 1944 να ολοκληρώσει το Γυμνάσιο στη Σχολή Μακρή, δεδομένου ότι η Σχολή κλείνει οριστικά.

Μετά τον Πόλεμο εισάγεται στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ.

Ιδρύει μαζί με τον συμμαθητή του, Γιώργο Παμπούκη, τον Λουκά Κυριακόπουλο και τον Άλκη Εξάρχου την Ελληνική Τεχνοδομική, μία από τις σημαντικότερες κατασκευαστικές εταιρείες στην Ελλάδα και αναλαμβάνει μάλιστα την κατασκευή των νέων κτιρίων της Γερμανικής στο Μαρούσι.

Ο Γιώργος Καπετάνης γεννήθηκε την 4.5.1956 στην Αθήνα. Φοίτησε στο 84ο Δημοτικό Σχολείο στην Πλάκα και αποφοίτησε από την Σχολή το 1974. Το 1975 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο Ανοβέρου, Τμήμα Ναυπηγών και Ναυτικών Μηχανολόγων Μηχανικών. Το 1983 πήρε το δίπλωμά του στην Μηχανολογία και την Ναυτική Μηχανολογία από το παραπάνω Πολυτεχνείο με ειδικότητα στις Ναυτικές Μηχανές Diesel. Επίσης έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών με πεδίο τη μεταβατική συμπεριφορά Ναυτικών Κινητήρων Diesel εξετάζοντας ιδιαιτέρως την εκπομπή καυσαερίων και την επίδραση στο περιβάλλον και τις οικονομικές επιπτώσεις με διαφορετικά καύσιμα. Μετά το τέλος των σπουδών του ο Γεώργιος Καπετάνης εργάστηκε σε διαφορετικές περιοχές της Ναυτικής Μηχανολογίας. Ο τελευταίος του εργοδότης ήταν ο Όμιλος Ευγενίδη όπου από το 1996 έως το 2010 εργάστηκε κατ αρχήν στην REEFER & GENERAL και μετέπειτα στην Aegean Speed Lines. H θέση του ήταν Αρχιμηχανικός και Εξουσιοδοτημένο Πρόσωπο (DPA) για τα πλοία της Εταιρείας Speedrunner ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV. Προς το παρόν συνεχίζει την ερευνητική του εργασία στο ΕΜΠ και την Περιοχή Θαλάσσιων Μεταφορών.

Στα μαθητολόγια της Αραχώβης αναφέρονται τα ονόματα δύο μαθητριών:

της Ξένης Σκουζέ, και της Μαρίας-Ελισάβετ Σκουζέ.

Η Ξένη Σκουζέ γεννήθηκε το 1924, πατέρας της ήταν ο Πέτρος Σκουζές, και αποφοιτά από την Σχολή την χρονιά 1941-42 από την ΣΤ’ Γυμνασίου. Έστειλε την κόρη της Ελίζα Παπαδάκη στην Σχολή, η οποία αποφοίτησε από την Μετσόβου το 1967, και η οποία με τη σειρά της έστειλε τη δική της κόρη Άννα Παπαδάκη στο Μαρούσι, η οποία αποφοίτησε το 2008.

Η Μαρία-Ελισάβετ (Λίζα) Σκουζέ γεννήθηκε το 1925 και ήταν κόρη του Δημητρίου Σκουζέ, ο οποίος ήταν συγγραφέας, νομικός στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και διετέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων το 1949. Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνεται και το τρίτομο “Η Αθήνα που έφυγε”, όπου ο δεύτερος τόμος αφιερώνεται στην κόρη του Λίζα, αυτήν δηλαδή που εμφανίζεται στα μαθητολόγια της Αραχώβης την χρονιά 1937-38 στην Α’ Γυμνασίου και παραμένει έως την Ε’ Γυμνασίου την χρονιά 1941-42, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το 1943.

Η οικογένεια Σκουζέ εμφανίστηκε τον 17ο αιώνα στην Αθήνα. Το πρώτο μέλος της οικογένειας που αναφέρεται είναι ο Νικόλαος Σκουζές (1640-1710), ο οποίος συμμετείχε στους αγώνες των Βενετών κατά των Τούρκων, ενώ ήταν μέλος και στην επιτροπή που στάλθηκε στον Μοροζίνι. Δισεγγονός του ήταν ο Γεωργαντάς Σκουζές (1776-1822), φιλικός και έφορος της Αθήνας καθώς και ο Παναγής Σκουζές, ενώ ο Στρατηγός Μακρυγιάννης είχε παντρευτεί την αρχοντοπούλα Κατίγκω (Αικατερίνη) Σκουζέ (1810-1877), κόρη του Χατζή Γεωργαντά Σκουζέ, από την οποία είχε αποκτήσει συνολικά 12 παιδιά: 10 αγόρια και 2 κορίτσια.

(στην φωτογραφία: η οικογένεια του Γεωργίου Σκουζέ και της Ελένης Καψάλη από την Μόνιμη Συλλογή Αθηναϊκού Μουσείου)

Ο Παναγής Σκουζές (1777-1847), που αναφέρεται ανωτέρω, ήταν Έλληνας έμπορος με πολυτάραχο βίο. Στα απομνημονεύματά του διέσωσε την ιστορία των Αθηνών του 18ου αιώνα. Μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και την δυστυχία λόγω της οικονομικής δυσπραγίας του πατέρα του αλλά και λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν εκείνη την εποχή στην Αθήνα. Αρχικά έκανε διάφορες δουλειές και το 1804 έγινε ναύτης.

Ταξίδεψε μέχρι την Αμερική και παρακολούθησε τη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ. Απέκτησε μεγάλη περιουσία και επέστρεψε στην Αθήνα πριν το ξέσπασμα της επανάστασης. Αμέσως επιδόθηκε σε αγορές εκτάσεων γης και ακινήτων καθιστώντας τον σε έναν από τους ισχυρότερους άνδρες της εποχής. Το 1820 μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία και το 1822 εκλέχτηκε δημογέροντας της Αθήνας. Έλαβε μέρος σε διάφορες μάχες κατά τη διάρκεια της επανάστασης και μάλιστα σ’ αυτήν της πολιορκίας της Ακρόπολης από τον Κιουταχή. Μετά την απελευθέρωση επιδόθηκε στο εμπόριο. Ίδρυσε τον Δήμο Αθηναίων. Άνοιξε μάλιστα και δική του τράπεζα, την πρώτη στην Αθήνα, αφού έγινε πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Η τράπεζα Σκουζέ λειτούργησε μέχρι το 1913.

Το 1841 συνέγραψε τα απομνημονεύματά του, τα οποία αναφέρονται στην περίοδο 1772 – 1796.

Απεβίωσε στην Αθήνα και γιοι του ήταν οι Γεώργιος και Σπυρίδων Σκουζές.