«Μοναδική», «ιδιαίτερη», «η χειρότερη στην ιστορία του θεσμού», «αηδιαστική», ήταν μερικά από τα επίθετα που επιστρατεύτηκαν για να περιγράψουν την αμφιλεγόμενη τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Ειδικά η αναπαράσταση ενός παγανιστικού γλεντιού των θεών του Ολύμπου, παρερμηνεύτηκε ως διακωμώδηση του «Μυστικού Δείπνου» του Λεονάρντο ντα Βίντσι με επικεφαλής μία ντραγκ κουίν και θεωρήθηκε βλάσφημη όχι μόνο από συντηρητικούς εκκλησιαστικούς κύκλους, αλλά και τον ηγέτη της γαλλικής Αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ζήτησε συγγνώμη και η ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, η ευρωβουλευτής Μαριόν Μαρεσάλ, απέδωσε το σκάνδαλο σε μια αριστερή μειοψηφία που είναι έτοιμη για κάθε πρόκληση.
Δείτε το άρθρο της Ξένια Κουναλάκη στην εφημερίδα “Καθημερινή”:
https://www.kathimerini.gr/world/563149957/olympiakoi-agones-2024-apodokimasies-orgi-kai-mia-syggnomi/
Εύχομαι εκ μέσης καρδίας υγείαν, δύναμι, υπομονή και επιμονή και προ πάντων η Παναγία να μας έχη υπό την σκέπη Της.
Ο Δημήτρης Μαστροκάλος γεννήθηκε στις 05.09.1963 στην Αθήνα και αποφοίτησε από την Σχολή το 1981.
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης δημιουργεί μια πινακοθήκη πορτρέτων «των αγωνιστών του ’21», αποδίδοντας τις μορφές των αγωνιστών χωρίς εξιδανικεύσεις και φιλαρέσκειες. Οι ήρωες μέσα από έντονα φωτεινά χρώματα και μέσα από το μαυρόασπρο της ξυλογραφίας εγγράφονται στη συλλογική μνήμη ως φορείς του διαχρονικού μηνύματος για ελευθερία, αποδεικνύοντας ότι ο απόηχος του αγώνα παραμένει πάντα ισχυρός και πηγή έμπνευσης για τους σύγχρονους καλλιτέχνες.
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης (’63) συμμετέχει με ένα έργο του στην νέα, επίκαιρη έκθεση με τον τίτλο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, η οποία ανιχνεύει τη σχέση της τέχνης με την πολιτική ιστορία στη Νότια Ευρώπη. Η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου διοργανώνει την έκθεση και θα την φιλοξενήσει από τις 11 Ιουλίου 2024 μέχρι και τις 2 Φεβρουαρίου 2025. Αποτελεί ένα συνολικό εγχείρημα στο οποίο συμμετέχουν πάνω από 55 καλλιτέχνες και ομάδες καλλιτεχνών. Περιλαμβάνει 140 εικαστικά έργα, από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, αλλά και αφίσες, βιντεοπροβολές, performances. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα, καθώς και ένα συνέδριο με θέμα τη δημοκρατία και τις εικαστικές τέχνες. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη, διεθνή έκθεση που πραγματεύεται τη σχέση της τέχνης με την δημοκρατία κατά την διάρκεια μιας από τις πιο καθοριστικές περιόδους για την ιστορία της Νότιας Ευρώπης, καθώς τρεις χώρες, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία μετέβησαν από ένα απολυταρχικό καθεστώς στο δημοκρατικό πολίτευμα. 
Αν οι σκέψεις, οι αντιδράσεις και τα λόγια λένε κάτι για έναν άνθρωπο, πόσω μάλλον για έναν καλλιτέχνη, σκεφθείτε πόσα λένε τα περιστατικά, οι ατάκες και οι (απαγορευμένοι) στίχοι για την Αρλέτα. Διότι για την Αργυρώ – Νικολέτα Τσάμπρα ή απλά Αρλέτα μιλάμε εδώ. Επτά χρόνια μετά το φευγιό της – ήταν 8 Αυγούστου του ’17.
Η Έλενα Χατζηιωάννου (’82) συζήτησε στην εκπομπή της Ράδιο City στον 9,84 την περασμένη Πέμπτη 8/8, με την προ δεκαετιών συμμαθήτριά της Άρτεμη Χατζηγεωργίου. Περί τεχνητής νοημοσύνης ο λόγος.
Ο Βασίλης Νεραντζόπουλος αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1974 και από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1979. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Οικονομολόγου-Μηχανικού στο Πολυτεχνείο Καρλσρούης (Universitaet Fridericiana) δραστηριοποιούμενος παράλληλα ως επιστημονικός συνεργάτης του τομέα Μηχανουργικής Τεχνολογίας, αλλά και ως εθελοντής-τακτικό μέλος στη Διεθνή Οργάνωση Φοιτητικών Ανταλλαγών AIESEC. Οι καινοφανείς τότε εξελίξεις στην πληροφορική τον ώθησαν στην επιλογή μιας σταδιοδρομίας με επίκεντρο τις νέες τεχνολογίες. Με την απόκτηση του μεταπτυχιακού του τίτλου μετανάστευσε στις Η.Π.Α., όπου εργάστηκε επί 8ετία στον ιδιωτικό τομέα με αντικείμενο τη μηχανοργάνωση βιομηχανικών και διοικητικών διεργασιών.
Η Ελισάβετ (Μπέτυ) Μπαλόγλου αποφοίτησε από την Σχολή το 1966. Σπούδασε Νομικά και ήταν δικηγόρος, σύμβουλος σε ανώνυμες εταιρίες. Γνώρισε και παντρεύτηκε τον οικονομολόγο Γεώργιο Σιαφλά, με τον οποίο γνωρίστηκαν στην “Κλωστοϋφαντουργία Παπάζογλου”.
Πολύ χαρούμενοι όταν βρισκόμαστε οι παλιοί συμμαθητές, όσοι βρίσκονται στην Ελλάδα και όσοι δεν λείπουν σε διακοπές. Το σπίτι της Artemis Hatzigeorgiou, πάντα φιλόξενο! George Karavokiros, Vicky Apergi, Μπέττυ Αλεβιζοπούλου, Xanthippi Sidiropoulou, George Karabateas, Rozy Charitopoulou, η οικοδέσποινα δίπλα μου, Aspasia Triantafillidou,Yannis Papadantonakis, Μαρία Σημαντηράκη.
Σε μετάφραση της Έμης Βαϊκούση (΄76) κυκλοφόρησαν προσφάτως σε ένα τόμο, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, το «Ράινσμπεργκ» (1912 ) και το «Ανάκτορο Γκρίπσχολμ» (1931), τα δύο έργα μυθοπλασίας που μας άφησε ο Κουρτ Τουχόλσκι (1890-1935), από τους πιο σημαντικούς και παρεμβατικούς συγγραφείς στη Γερμανία κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Με την ευκαιρία του σάλου που δημιουργήθηκε από την υποτιθέμενη διακωμώδηση του Mυστικού Δείπνου κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων, θέλω να διατυπώσω μερικές σκέψεις που αφορούν τη σχέση της χριστιανικής θρησκείας με την παρωδία, τη διακωμώδηση και, ναι, με το χλευασμό της.
Ο Γεώργος Γερουλάνος γεννήθηκε στις 25 Mαρτίου 1933 στο κτήμα Tράχωνες, Kοινότητα Kαλαμακίου, εκείνη την εποχή, Δήμος Aλίμου σήμερα. Λόγω των δύσκολων συνθηκών του Πολέμου και της Kατοχής τα σχολικά χρόνια του μοιράστηκαν σε διάφορα σχολεία, απεφοίτησε όμως από το Γυμνάσιο του I.M. Παναγιωτόπουλου. Στα Μαθητολόγια της Αραχώβης εμφανίζεται το έτος 1943-44 στην Α’ Γυμνασίου, προφανώς του 8ταξίου, δηλαδή στην 5η Δημοτικού και αν δεν έκλεινε η Σχολή και συνέχιζε θα αποφοιτούσε το 1951.
(*) αν δεν είχε υποχρεωθεί να διακόψει λόγω του Πολέμου θα είχε αποφοιτήσει το 1948
Η Πηνελόπη Δημητράτου γεννήθηκε στις 14.4.1923 στην Αθήνα και φοίτησε για λίγο στην Γερμανική Σχολή και στην συνέχεια στο Μαράσλειο, ενώ αν είχε συνεχίσει θα αποφοιτούσε το 1941.
Ο Νίκος Αποστολίδης γεννήθηκε στην Κηφισιά Αττικής στις 11.12.1926. Από το 1938 μέχρι το 1942 φοίτησε στη Γερμανική Σχολή (γερμανικό τμήμα) και συνέχισε, όπου και τελείωσε το γυμνάσιο Κηφισιάς.