Ο Γιάννης Βαληνάκης δημοσίευσε στις 4.1.2026 στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” ένα άρθρο του για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις:

Έναντι του κλιμακούμενου τουρκικού αναθεωρητισμού και εν μέσω των κινδύνων που αναδύονται από το ημιάναρχο διεθνές περιβάλλον, επείγει ένας νηφάλιος απολογισμός της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Με εμφανή την επιστροφή στην ένταση και με τις διεκδικήσεις της γείτονος να διευρύνονται μέχρι την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, επείγει η αναζήτηση μιας αποτελεσματικότερης στρατηγικής. (περισσότερα…)

Oταν η Αμερική παύει να είναι βεβαιότητα: Η Ευρώπη σε αμηχανία, η Ελλάδα σε στρατηγική αναπροσαρμογή (από την εφημερίδα “Η Καθημερινή” της 28.1.2026)

Με απροκάλυπτη περιφρόνηση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιτέθηκε φραστικά στην Ευρώπη, εξυμνώντας το δίκαιο του ισχυρού — μια αρχή που ενσαρκώνει όσο κανείς άλλος

Τι θυελλώδεις ημέρες ήταν αυτές. Πρώτα ήρθαν οι στρατιωτικές απειλές, οι απόπειρες εκβιασμού μέσω νέων δασμών, οι προσβολές και οι ταπεινώσεις. Και ύστερα, στο φινάλε του μεγάλου θεάματος του Τραμπ στο Νταβός, η θεαματική αναδίπλωση: η στρατιωτική απειλή αποσύρθηκε από το τραπέζι και η συζήτηση περί προσάρτησης της Γροιλανδίας εξαφανίστηκε ξαφνικά επίσης. (περισσότερα…)

ΙΜΙΑ:Αποκαλυπτικός φάκελος 30 χρόνια μετά

Η κρίση των Ιμίων συνιστά εθνική αποτυχία της Μεταπολίτευσης. Πρόκειται για το αποτέλεσμα βαθιάς ανεπάρκειας στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο λήψης αποφάσεων, με έναν πρωθυπουργό που είχε μόλις αναλάβει.

Η τότε πολιτική ηγεσία αποδείχθηκε ανίκανη να εμπιστευθεί, να συντονιστεί και να συνεργαστεί τόσο ενδοκυβερνητικά όσο και με τους θεσμικούς φορείς των Ενόπλων Δυνάμεων και της υπηρεσίας πληροφοριών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης, η ηγεσία βρισκόταν ένα βήμα πίσω από τις εξελίξεις, αντιδρώντας σπασμωδικά.

Αυτή η συστημική αδυναμία οδήγησε τελικά στην αποδοχή μιας ασφυκτικής αμερικανικής πρότασης «απεμπλοκής», η οποία στόχευε αποκλειστικά στην εκτόνωση της έντασης. (περισσότερα…)

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ

Παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα Βιολογίας σε μαθητές:

Γυμνασίου (Α’, Β’, Γ’)

Α’ Λυκείου

Σπουδές:

Απόφοιτη DSA / Γερμανικής Σχολής Αθηνών

Πτυχίο: Βιολογία – Humboldt Universität zu Berlin

Μεταπτυχιακό: Μοριακή Βιολογία – Humboldt Universität zu Berlin

Δυνατότητα διδασκαλίας στα Ελληνικά και στα Γερμανικά.

Έμφαση στην κατανόηση και την καλή οργάνωση της ύλης. (περισσότερα…)

Το Σάββατο 24 του Γενάρη στις 8 μμ. , στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης που γίνεται στη Νέζερ 8 στο Κουκάκι με επιμέλεια της ΒODARCH , η Άννα Φιλίνη θα μιλήσει για το ρεμπέτικο και θα δείξει ζωγραφικά έργα της πάνω στη μουσική και τα λόγια του Βασίλη Τσιτσάνη και του Μάρκου Βαμβακάρη.

Την εκδήλωση θα συνοδέψουν οι μουσικοί Νίκος Πέτρου-Χατζηπαναγιώτου με κιθάρα και τραγούδι και Κοσμάς Χρηστίδης με το μπουζούκι του.

Σάββατο 24/1/2026, 8 μμ., Nezer Collectiv, Νέζερ 8, Κουκάκι, μετρό Ακρόπολη.

Η Χριστίνα Αιλιανού γιόρτασε στις 30 Ιανουαρίου τα 104 της γενέθλια. Γεννήθηκε στις 30.1.1922 και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια το έτος 1929-30 στην Γ’ Δημοτικού. Πιθανόν να συνέχισε έως την αποφοίτησή της, αφού επανεμφανίζεται στην Δ’ Γυμνασίου το έτος 1937-38 και παραμένει έως την ΣΤ’ Γυμνασίου το έτος 1939-40. Το κενό στην φοίτησή της δικαιολογείται, αφού πολλά μαθητολόγια έχουν χαθεί ή καταστραφεί.

Πήρε πτυχίο στην Αρχαιολογία και παρακολούθησε την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Παντρεύτηκε τον Δημήτρη Μπάτση, με τον οποίο το 1942 απέκτησε μία κόρη, την Ελένη Αιλιανού – Λυκιαρδοπούλου και χώρισαν οκτώ χρόνια μετά, ενώ στο μεταξύ πήρε με καθυστέρηση λόγω του γάμου της, το πτυχίο της στην Αρχαιολογία.

Εργάστηκε ως συντάκτρια του περιοδικού “Γυναίκα” γράφοντας παράλληλα χρονογραφήματα στο “Έθνος” και στην “Αλλαγή”.

Λίγα χρόνια μετά παντρεύτηκε τον Δημήτρη Κατάβολο, δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω, νομικό σύμβουλο του Αριστοτέλη Ωνάση, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών στην κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη, ο οποίος όμως απεβίωσε στις 4.8.1962. Σε τρίτο γάμο παντρεύτηκε τον Απόστολο Ζηρό. (περισσότερα…)

Η Εταιρεία για τον Ελληνισμό και Φιλελληνισμό (ΕΕΦ) έχει θεσμοθετήσει από το 2021 το Διεθνές Βραβείο Φιλελληνισμού Lord Byron στο όνομα του σπουδαίου ποιητή και Φιλέλληνα, Λόρδου Βύρωνα. Το Βραβείο αυτό απονέμεται στον Alain Berset, Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης, και δύο φορές Πρόεδρο της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (2018 και 2023).

Η τελετή θα πραγματοποιηθεί στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστημίου 30, Αθήνα).

Η είσοδος είναι ελεύθερη, με απαραίτητη προκράτηση θέσης με email: info@eefshp.org

Η εγγραφή για κάθε θέση πραγματοποιείται με την αποστολή: ονοματεπώνυμο, ιδιότητα, κινητό τηλέφωνο, email. (περισσότερα…)

Το 1904 παρουσίασε ο Harry D. Weed στη Νέα Υόρκη τις πρώτες μεταλλικές αντιολισθητικές αλυσίδες, ώστε να έχουν πρόσφυση τα οχήματα και να μπορούν να κινηθούν με ασφάλεια στους χιονισμένους και παγωμένους δρόμους.

Επί δεκαετίες αποτελούσαν οι αλυσίδες το μόνο διαδεδομένο αντιολισθητικό αξεσουάρ, αν εξαιρέσουμε τα χειμερινά ελαστικά, ορισμένες φορές μάλιστα με καρφιά για ειδική χρήση σε αγώνες και στις περιοχές του Αρκτικού Κύκλου.

Η μεγάλη αλλαγή έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν λανσάρισε η εταιρεία AutoSock στη Νορβηγία τις πρώτες χιονοκουβέρτες, οι οποίες έχουν εξελιχθεί σε μια αξιοπρεπέστατη και δημοφιλή εναλλακτική πρόταση απέναντι στις κλασικές αλυσίδες. Στην Ελλάδα είναι από το 2022 υποχρεωτικό να μεταφέρουμε μέσα στα αυτοκίνητα μας αντιολισθητικές αλυσίδες ή χιονοκουβέρτες κατά την περίοδο Οκτωβρίου έως τέλη Απριλίου, εφόσον όμως υπάρχει επίσημη εντολή από τις αρμόδιες Αρχές (Τροχαία, Περιφέρεια, Δήμος) ή είναι καλυμμένοι οι δρόμοι της περιοχής όπου κινούμαστε με χιόνι και πάγο.

Ας δούμε όμως, ποια από τις δύο λύσεις είναι η ιδανική ανάλογα με τις προσωπικές μας ανάγκες και τις συνθήκες κυκλοφορίας. (περισσότερα…)

Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου προσκαλεί η Friedrich Ebert Stiftung σε μία εκδήλωση με τίτλο:

“Η Δημοκρατία στην Πράξη”

που διοργανώνεται στην Θεσσαλονίκη στο “ΟΛΥΜΠΙΟΝ” (Πλ. Αριστοτέλους 10) σε τρεις υποενότητες:

Α. Η δημοκρατία μετά την κάλπη

Β. DEBATE: Από τα παραδοσιακά μέσα στις ψηφιακές πλατφόρμες

Γ. Η δημοκρατία κρίνεται στην καθημερινότητα

Συντονίζουν: Βάσια Μαδέση και Γιώργος Παπαγεωργίου (περισσότερα…)

Ο Γιάννης Βλαβιανός αποφοίτησε από τη Σχολή το 1998. Πήρε το πτυχίο του απο το Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαικών Οικονομικών Σπουδών στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διοίκηση (Betriebswirtschaftslehre) στο Georg-August-Universität Göttingen. Από το 2010 ως σήμερα είναι Chief Executive Officer στην Vlavianos Glass.

Vlavianos Glass – ΑΡΧΙΚΗ

Ο Γιάννης Λογοθετόπουλος γεννήθηκε το 1918, εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1929-30 στην Α’ Γυμνασίου και παραμένει έως την αποφοίτησή του στην ΣΤ’ Γυμνασίου το έτος 1934-35. Ήταν γιός του Ηλία Λογοθετόπουλου, αδελφού του Κωνσταντίνου, Πρωθυπουργού επί Κατοχής, Έλληνα εθνικιστή, γιατρού γυναικολόγου και θεμελιωτή του κλάδου της γυναικολογίας στην Ελλάδα.

Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα και μετά ανέβηκε στο βουνό και πήρε μέρος στην αντίσταση κατά των Γερμανών μαζί με την μετέπειτα γυναίκα του, Ισμήνη Πετροπουλάκη, η οποία ήταν γόνος αριστερής οικογένειας.

Πολέμησε στο πλευρό του ΕΛΑΣ προσφέροντας τις υπηρεσίες του σαν γιατρός και λίγο πριν από την έναρξη του Εμφυλίου μαζί με την Ισμήνη έφυγαν για τον Καναδά, όπου ο ίδιος έγινε Καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Παράλληλα συμμετείχε ως ερευνητής στο Ίδρυμα των Banting & Best, γνωστό από την ανακάλυψη της ινσουλίνης.

Στην Ελλάδα συνέχιζε να έρχεται ανά τακτά διαστήματα.

Απεβίωσε το 1998 στον Καναδά.

(πηγή: Διονύσης Τσιλιμίγκρας)

(περισσότερα…)

Ίσως το πρώτο Jahrbuch της Γερμανικής Σχολής Αθηνών εκδόθηκε το 1958 και περιέχει 12 δακτυλογραφημένες σελίδες, μέσα στις οποίες βρίσκει κανείς τα μέλη του Συμβουλίου της Σχολής, όλο το διδακτικό προσωπικό και όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες των ελληνικών και γερμανικών τμημάτων.

Ό Παντελής Παντελούρης, απόφοιτος του ’63 και πρώην Πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων, και πάντα δίπλα στον σύλλογο, εντόπισε, σκαλίζοντας τα αρχεία του, ένα αντίγραφο από την  “Jahresgabe 1958”, αντίστοιχης του σημερινού Jahrbuch, που δόθηκε στους μαθητές τον Ιούνιο του 1958, όταν ολοκληρώθηκε η σχολική περίοδος.

Το τεύχος περιέχει όλα τα ονόματα των γερμανικών και ελληνικών τμημάτων έως και το 1958 και ανάμεσα σε αυτά είναι και καθηγητές, γονείς και μέλη του Συμβουλίου της Σχολής.

https://drive.google.com/file/d/19O81L7oEuOzqJpq1IRbDpGqlJZuEf1sk/view?usp=sharing

Ο Δημήτρης Ηλιόπουλος προσκαλεί στις 21 Ιανουαρίου 2026 στις 20.00 σε διάλεξη στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου Δήμου Ψυχικού (Δρόση και Δροσίνη – πλατεία Σολωμού) με θέμα:

“Ο Faust ανάμεσα στον Όμηρο και την σύγχρονη εποχή”

Ο Δημήτρης Ηλιόπουλος είναι απόφοιτος του ’69, πολιτικός μηχανικός, ασχολήθηκε με έρευνα, μελέτες, επιβλέψεις, κατασκευές, πραγματογνωμοσύνες, παροχή τεχνικών συμβουλών και συνεργασία με ξένους οίκους, αλλά και ως συνεργάτης πολιτιστικών φορέων, οργανώνει εικαστικές, λογοτεχνικές, μουσικές και φιλοσοφικές εκδηλώσεις και δημοσιεύει άρθρα.

(*) Η εκδήλωση αναβλήθηκε λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων και κατόπιν σύστασης της Περιφέρειας

(περισσότερα…)

Με αφορμή την είδηση της απώλειας του Gerd Hermjacob  ο Διονύσης Παναγιωτίδης ανάρτησε μία φωτογραφία της τάξης του 1973 με τον καθηγητή στο κέντρο της μπροστινής γραμμής.

Στην φωτογραφία αυτή του 1968 ή 1969 φαίνονται οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος 8a και μετρώντας “κεφαλάκια” θα δει ότι φαίνονται 36 παιδιά.

(περισσότερα…)

«ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΡΝ» Από 7 Μαρτίου στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΟΒΑ

Μια παράσταση γεμάτη ένταση, μυστήριο, ανατροπές που μιλάει για τον έρωτα, την προδοσία και την τιμωρία.

Στο θέατρο ΠΡΟΒΑ παρουσιάζεται από τις 7 Μαρτίου το ψυχολογικό ερωτικό θρίλερ της Marguerite Duras με τίτλο «ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΡΝ» σε σκηνοθεσία και μετάφραση Σωτήρη Τσόγκα με τους Μαίρη Ραζή, Δημήτρη Παπανικολάου και Σωτήρη Τσόγκα. Μια παράσταση που υπόσχεται ένταση, μυστήριο και αναμένεται να κρατήσει το κοινό σε διαρκή αγωνία.

Ένα από τα πιο λιτά και βαθιά έργα της Marguerite Duras θα παρουσιαστεί στο θέατρο ΠΡΟΒΑ, επανασυστήνοντας στο σημερινό κοινό έναν λόγο που κινείται ανάμεσα στην μνήμη, τη σιωπή και τον έρωτα. Η Marguerite Duras εμπνεύστηκε το έργο από ένα πραγματικό γεγονός που συγκλόνισε την Γαλλία. Στις 8 Απριλίου 1949 ανακαλύπτουν στη Γαλλία, μέσα σ΄ ένα βαγόνι εμπορικής αμαξοστοιχίας, ένα μέλος από ανθρώπινο σώμα. Τις επόμενες ημέρες, στη Γαλλία αλλά και αλλού, μέσα σε άλλες εμπορικές αμαξοστοιχίες, συνεχίζουν και βρίσκουν κι άλλα κομμάτια του ίδιου σώματος. Μόνο ένα πράγμα λείπει: το κεφάλι. Δεν βρέθηκε ποτέ.

Ένα αστυνομικό θρίλερ που μιλάει για τον έρωτα, την προδοσία και την τιμωρία.

Για όσα μένουν στην μνήμη όταν οι λέξεις σωπαίνουν.

Ο λόγος κινείται ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν, χωρίς σαφή χρονικά όρια. Οι λέξεις είναι λίγες, οι σιωπές πολλές και αυτό που κυριαρχεί είναι το ανείπωτο. (περισσότερα…)

Η Έλλη Αγαλλίδου (*) γεννήθηκε το 1914 στην Αθήνα και ήταν το πρώτο παιδί του Ιωάννη Αγαλλίδη και της Μαρίας-Εντίθ Ζάννου. Στα Μαθητολόγια αναφέρεται ως γεννηθείσα το 1913 και πρωτοεμφανίζεται το έτος 1926-27 στην Γ’ τάξη του Ελληνικού Σχολείου και παραμένει έως την αποφοίτησή της το έτος 1930-31 στην Στ’  Γυμνασίου.

Αποφοίτησε με πτυχίο Φυσικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1934 και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Εργαστήριο Φυσικής Χημείας του Πανεπιστημίου του Μονάχου, τότε υπό τη διεύθυνση του Heinrich Otto Wieland. Εκεί γνώρισε τον Georg-Maria Schwab, τον μελλοντικό σύζυγό της, ο οποίος της πρότεινε να εξετάσει το παραϋδρογόνο και επέβλεψε την πειραματική της εργασία.

Στον Schwab είχε απαγορευτεί να διδάσκει στη ναζιστική Γερμανία λόγω της εβραϊκής καταγωγής του και υπό τον φόβο της δίωξης, αποφάσισε το 1930 να μεταναστεύσει στην πατρίδα της Έλλης, την Ελλάδα και παντρεύτηκαν την ίδια χρονιά στην Αθήνα.

Η Elly Schwab-Agallidis κατάφερε να βρει δουλειά και για τους δύο στο χημικό εργαστήριο του Ινστιτούτου Χημείας και Γεωργίας Κανελλόπουλου , όπου το ζευγάρι συνεργάστηκε σε διάφορα θέματα φυσικοχημικής έρευνας για τα επόμενα δέκα χρόνια (1939–1949). Μεταξύ αυτών των θεμάτων η Schwab-Agallidis συνέχισε την εργασία της για τις ιδιότητες του παραϋδρογόνου, για την οποία πήρε το διδακτορικό της από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1939 και δημοσίευσε πολλαπλές σχετικές εργασίες στα ακόλουθα χρόνια. Την ίδια περίοδο έδωσε επίσης διαλέξεις για τη Φυσικοχημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Μετά από μια δύσκολη περίοδο για το ζευγάρι κατά τη διάρκεια της κατοχής του Άξονα στην Ελλάδα και την επανέναρξη των ερευνών τους μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, οι δύο επιστήμονες επέστρεψαν τελικά στη Δυτική Γερμανία όταν στον Schwab προσφέρθηκε ο καθηγητής Φυσικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1951.

Έκανε 4 παιδιά :τους Karl, Andreas Josef, Maria Edith και Johanna Monika και πέθανε στο Έσσεν σε ηλικία 92 ετών το 2006.

(*) Επειδή έκανε διεθνή επιστημονική καριέρα και αναφέρεται ως Elly Agalidis-Schwab πολύ συχνά αναφέρεται και ως Αγαλλίδη. (περισσότερα…)

Ο Τόμας Μαν όχι μόνο εκφράζει τις αμφιβολίες του για την τέχνη μέσω του λογοτεχνικού του alter ego Τόνιο, αλλά αναπολεί επίσης τα πρώτα του ερωτικά και μπερδεμένα συναισθήματα για δύο άτομα διαφορετικού φύλου.

Ο Τόνιο Κρέγκερ, η νουβέλα του Τόµας Μαν που πρωτοκυκλοφόρησε στα γερµανικά το 1903, αποτελεί µια λεπταίσθητη διερεύνηση της µοίρας του καλλιτέχνη· µιας ύπαρξης διχασµένης ανάµεσα στο κάλεσµα της τέχνης και την απλή ζωτικότητα της καθηµερινότητας. Ο νεαρός Τόνιο αντιλαµβάνεται από πολύ νωρίς πως ανήκει σε έναν κόσµο παράλληλο, κάπως πιο σκοτεινό και πιο ευαίσθητο από τον περίγυρό του. Μεγαλώνοντας, το ταλέντο του ανθίζει και τον οδηγεί στη συγγραφή – µα η αίσθηση ξενότητας δεν τον εγκαταλείπει. Αντιθέτως, γίνεται ο άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η ύπαρξή του. Ο Τόνιο συνεχίζει να παλεύει µε το παλιό, αµείλικτο δίληµµα: τη ρήξη ανάµεσα στη ζωή και την τέχνη, ανάµεσα στη ζεστή ανθρώπινη ευτυχία και στην αυστηρή πειθαρχία που απαιτεί η δηµιουργία.

Θέµατα σαν κι αυτά συνοδεύουν τον Μαν σε ολόκληρη τη συγγραφική του πορεία· κι έτσι, ο Τόνιο Κρέγκερ δεν είναι µόνο ένας λογοτεχνικός ήρωας, αλλά σχεδόν ένα είδωλο του ίδιου του δηµιουργού του, ένας καθρέφτης της δικής του διχασµένης ψυχής.

Αχ, ναι, η λογοτεχνία κουράζει, Λιζαβέτα! Οι άνθρωποι µπορεί, σας διαβεβαιώ, να σε περάσουν για χαζό, αν διαπιστώσουν πως αµφιβάλλεις για τα πράγµατα, πως δεν έχεις γνώµη – ενώ στην πραγµατικότητα η υπεροψία, η απόγνωση σ’ έκαναν έτσι… Αυτά σε ό,τι αφορά τη λεγόµενη “γνώση”. Σε ό,τι αφορά τις “λέξεις”, όµως, µήπως αυτό που πετυχαίνουν δεν είναι ακριβώς λύτρωση, αλλά πιο πολύ ένα πάγωµα, κάτι σαν να βάζεις το συναίσθηµα στον πάγο; Μιλάω σοβαρά· υπάρχει κάτι παγερά ψυχρό και εξοργιστικά αλαζονικό σ’ αυτή την πρόχειρη, επιφανειακή εκποίηση του συναισθήµατος διαµέσου της γλώσσας της λογοτεχνίας. Νιώθετε πως η καρδιά σας ξεχειλίζει από συναίσθηµα, νιώθετε ότι σας έχει συνεπάρει η συγκίνηση µιας γλυκιάς, µιας µεγαλειώδους εµπειρίας; Τίποτα πιο εύκολο!

Μετάφραση: Έμη Βαϊκούση 

https://www.metaixmio.gr/el/products/tonio-kreger

“The West’s Slow Unraveling: Europe Confronts a Post-American Order” – 30.1.2026 – tovima.com

The West’s Slow Unraveling: Europe Confronts a Post-American Order

Η Νικολίτσα Τρίγκα που καλύπτει Εκπαιδευτικό Ρεπορτάζ στο “ΕΘΝΟΣ” θίγει ένα κρίσιμο ερώτημα των Ελλήνων της Γερμανίας:

«Η νούμερο ένα προϋπόθεση για να μπορεί να αντιστραφεί το brain drain είναι να υπάρχουν ελληνικά σχολεία στο εξωτερικό», αναφέρουν οι σύλλογοι γονέων της Νυρεμβέργης

Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων ελληνικών-γερμανικών σχολείων της Νυρεμβέργης προχώρησαν σε παράσταση διαμαρτυρίας, καταγγέλλοντας την υποστελέχωση σε εκπαιδευτικό προσωπικό και υποβάθμιση των σχολικών μονάδων, η οποία οφείλεται όπως δηλώνουν στη διαχρονική αδιαφορία και αδράνεια των αρμόδιων αρχών σε Ελλάδα και Βαυαρία. Οι Έλληνες της Γερμανίας αναφέρουν ότι χωρίς ισχυρά και λειτουργικά ελληνικά σχολεία στο εξωτερικό δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική πολιτική επαναπατρισμού των Ελλήνων που μετανάστευσαν τα τελευταία χρόνια και υπογραμμίζουν ότι η ελληνική εκπαίδευση των παιδιών τους αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για κάθε απόφαση επιστροφής. (περισσότερα…)

Σχόλια για την πρώτη επέτειο από την ανάληψη των καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ γεμίζουν αυτές τις ημέρες τις εφημερίδες. Ενας κοινός παρονομαστής διατρέχει τις περισσότερες αναλύσεις: στην εσωτερική πολιτική, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση προς την αυτοκρατορία, ενώ στην εξωτερική πολιτική ο Τραμπ έχει κάνει καθοριστικές κινήσεις που στοχεύουν στην αποδόμηση της βασισμένης σε κανόνες διεθνούς τάξης, την οποία περιφρονεί. Οι χειρισμοί του Τραμπ για να ενσωματώσει με κάθε μέσο – και σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο και τη βούληση του πληθυσμού – το νησί της Γροιλανδίας στις Ηνωμένες Πολιτείες προσφέρουν άφθονο υλικό για αυτό το δυσοίωνο συμπέρασμα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ευθεία πρόκληση προς εκείνους που στέκονται εμπόδιο στα σχέδια προσάρτησης. Αυτή τη στιγμή, πρόκειται για τις κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Δανίας, της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και άλλων χωρών, οι οποίες, σε μια συμβολική κίνηση, έχουν στείλει περιορισμένο αριθμό στρατιωτών στο νησί. (περισσότερα…)