Η Θάλεια Ματίκα γεννήθηκε Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 1978 και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1996. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και αμέσως μετά φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολου Κουν.

To 2000 έπαιξε σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές όπως «Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες» στην ΕΤ1, «Τι ψυχή θα παραδώσεις… μωρή;» και «Αέρινες Σιωπές» στο Mega, αλλά ευρύτερα γνωστή έγινε την περίοδο 2003-04 με τη συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη «Κλείσε τα Μάτια» (Mega) αλλά και στην επόμενη σεζόν στη σειρα του Μανούσου Μανουσάκη «Μη Μου Λες Αντίο» (ANT1). Ακολούθησαν «Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα» (Alpha) και «Επτά Θανάσιμες Πεθερές» (Mega), «Εντιμότατοι κερατάδες» (Alpha), «Big Bang» (Mega) κ.α.

Στο θέατρο και στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 2002 και μάλιστα την χρονιά εκείνη με τη συμμετοχή της στην ταινία μικρού μήκους «Μικρός Ινδιάνος» του Σταύρου Στάγκου κέρδισε το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Δράμας.Από τότε εμφανίζεται κάθε χρόνο και στον κινηματογράφο σε ταινίες όπως «Ηθικόν Ακμαιότατον» του Σταμάτη Τσαρούχα (2006), «Ο Ηλίας του 16ου» του Νίκου Ζαπατίνα (2008), αλλά και στο θέατρο σε παραστάσεις όπως τις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη (2005), «Πολύ Κακό για το Τίποτα» του Σαίξπηρ (2006-07), ενώ την περιοδο 2010-11 πρωταγωνίστησε στο εργο «Επικινδυνες Σχεσεις», βασισμενο στο μυθιστορημα του Λακλό.

Τη σεζόν 2013-14, μαζί με τη Χρυσούλα Διαβάτη, ανέβασαν στο θέατρο Ιλίσια – “Βολανάκης” τη δραματική κομεντί του Καταλανού βραβευμένο­υ συγγραφέα και σεναριογράφου Ζουζέπ Μαρία Μπενέτ Ζουρνέτ «Δυο Γυναίκες Χορεύουν» σε σκηνοθεσία Τάσου Ιορδανίδη. Είναι παντρεμένη με τον Τάσο Ιορδανίδη και έχουν αποκτήσει ένα αγοράκι.

19.10.2015 “Έγκλημα και Τιμωρία”

25.04.2014 Θάλεια Ματίκα – Χρυσούλα Διαβάτη

24.11.2013 Δύο γυναίκες χορεύουν

wikipedia

Ο Θεοδόσης Παπαδημητρόπουλος γεννήθηκε το 1982 στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή το 2000. Το 2005 πήρε το πτυχίο του από το Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών ΕΜΠ και την επόμενη χρονιά ξεκίνησε το διδακτορικό του στο Τμήμα Ναυπηγών Μηχανικών ΕΜΠ, ενώ παράλληλα ξεκίνησε σπουδές στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης “Εμπρός Θεατροεργαστήριον” (2006-10). Από το 2008 έως το 2010 παρακολούθησε Μαθήματα Αγωγής του Λόγου και Αρχαίου Δράματος (πλήρη σκευή) με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Γιάννη Ζημιανίτη.

Την περίοδο 2006-07 έπαιξε με την Θεατρική Ομάδα του ΕΜΠ στο έργο “Ο Ιάκωβος και ο Αφέντης του”, ένας φόρος τιμής στον Ντενί Ντιντερό σε τρεις πράξεις, το 2008 “Στη Μοναξιά των Κάμπων με Βαμβάκι” του Bernard-Marie Koltès σε σκηνοθεσία Γιάννη Ζημιανίτη, το 2012 “Σινιόρε Μακιαβέλλι… Γελάστε!” σε σκηνοθεσία του ιδίου στο Θέατρο Αλκμήνη και το 2014 “Αυτός που Γύρευα Είμαι!” σε σκηνοθεσία πάλι δική του στο Θέατρο Βικτώρια.

Το 2010 εμφανίστηκε στην μεγάλου μήκους ταινία “Τρίτη” του σκηνοθέτη Νίκου Κορνήλιου και το 2012 στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ Καναδικής παραγωγής για την τηλεόραση: “Murder in Paradise: Charmed to Death”.

Την περίοδο 2013-14 έκανε την μετάφραση και το σχολιασμό των δραμάτων του Ίψεν: “Αγριόπαπια”, “Ένας εχθρός του λαού”, “Αρχιμάστορας Σόλνες”, “Μικρός Έγιολφ”, “Ιωάννης Γαβριήλ Μπόρκμαν”, “Όταν ξυπνήσουμε εμείς οι νεκροί”, “Πέερ Γκυντ” για τις Εκδόσεις Gutenberg, ενώ το 2005 την μετάφραση και τον σχολιασμό του θεατρικού έργου του Bertolt Brecht “Ο Βίος του Γαλιλαίου”.

Εργογραφία…

Η Μαντώ Γιαννίκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Γερμανικής Σχολής Αθηνών (DSA), της Δραματικής Σχολής «Μοντέρνοι Καιροί» και του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από το 2009 δραστηριοποιείται ως ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη και έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με τον Νίκο Μπουσδούκο, τον Μάξιμο Μουμούρη, τον Δημήτρη Ξανθόπουλο, τη Λένα Φιλίπποβα, τον Άρη Ρέτσο, τον Άρη Μπινιάρη και τη MotusTerrae – Κέντρο για τις Τέχνες στο Δημόσιο Χώρο. Επίσης, από το 2012 συνεργάζεται ως χορεύτρια με τη Λίλα Ζαφειροπούλου.

Το 2015 ξεκίνησε τη συνεργασία της με την ομάδα GrasshopperYouth. Έκτοτε εργάζεται ως συντονίστρια και εμψυχώτρια θεατρικών εργαστηρίων για εφήβους και ως βοηθός σκηνοθέτη σε σχολεία, με παραστάσεις που παρουσιάζονται στο Φεστιβάλ Εφηβικού θεάτρου που διοργάνωσε η ghy στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Έχει μεταφράσει το φιλοσοφικό δοκίμιο του Μιχαήλ Λίφσιτς «Η Φιλοσοφία της Τέχνης του Καρλ Μαρξ», το οποίο είναι υπό έκδοση από τις εκδόσεις Τόπος.

Η Κατερίνα Μαούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1986, αποφοίτησε από τη Σχολή το 2004. Είναι απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (2010) και του τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Καποδιστριακού πανεπιστημίου Aθηνών (2012). ‘Εχει συνεργαστεί με τους : Γ. Μπέζο, Γ.Κιμουλη, Κ.Αρβανιτακη, Δ.Κονδυλακη, Β.Μαυρογεωργιου, Θ. Μοσχόπουλο, Ε.Πεγκα, Β. Καλαμπάκα, Κ. Ρήγο, Μ. Φριτζήλα, Π. Δεντάκη, Β. Θεωδορόπουλο, Μπ. Γαλιατσάτο, Θ. Γλυνάτση, Λ. Χριστοδούλου κ.α. Από το 2010 ως το 2016 υπήρξε μέλος της κινητής ομάδας Παιδικού Θεάτρου του Θεάτρου του Ν. Κόσμου. Παίζει ακορντεόν και τραγουδάει με πάθος.

Δημοσιεύσεις για την Κατερίνα:

Ο κλέφτης των εφτά κάκτων… Θέατρο του Νέου Κόσμου 11/10/2015-24/4/2016

Το πρόσωπο της εβδομάδας: Κατερίνα Μαούτσου… του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 7/10/2014

Φόβος του Στέφαν Τσβάιχ … Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου

Woman… (με αφορμή Διεθνή Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών) Θέατρο Ροές Δεκέμβριος 2014

“Ο Μέγας Ανατολικός, ερωτογραφία εν πλω”… Θέατρο Θησείον Ιανουάριος 2015

Γεννήθηκε το 1986 στην Αθήνα.  Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 2004 και στη συνέχεια φοίτησε δύο χρόνια στο Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών.

Σε νεαρή ηλικία έπαιξε στη μεγάλου μήκους ταινία Στάκαμαν του Αντώνη Καφετζόπουλου (2000) και στη μικρού μήκους Τα Μυστικά της Πόλης της Έλενας Δημητρακοπούλου (2001).

Το 2006 ξεκίνησε τις σπουδές της στη Σχολή Σύγχρονου Χορού R.I.D.C. (Rencontres Internationales de Danse Contemporaine) στο Παρίσι, υπό τη διεύθυνση του Γάλλου χορογράφου Dominique Dupuy, και το 2009 έγινε δεκτή στο ετήσιο πρόγραμμα της Γαλλίδας χορογράφου Maguy Marin “De l’ interprète à l’ Auteur” στο CCN Rillieux-la-Pape στη Λυών. (περισσότερα…)

Η Ανθή (Ανθούσα) Φουντά γεννήθηκε το 1990 στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή το 2008. Μέχρι το 2013 παρακολούθησε το Πρόγραμμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2016 αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή “Δήλος”- Δήμητρα Χατούπη.

Το 2009 παρακολούθησε το Επιμορφωτικό Προγραμμα ΓΣΑ (Το κόκκινο δάσος, Δ.Αλεξάκης, Φ. Μπάνου) και το 2010 έγραψε το θεατρικό έργο “Γάλα και Μανταλάκια” για την ΓΣΑ, ενώ ήδη από το 2004 συμμετείχε στην θεατρική ομάδα της Σχολής, όπου επί δύο χρόνια συσκηνοθετούσε τα έργα.

Το 2010 συμμετείχε στο “Το παραμύθι της κίτρινης χώρας” (Δ. Αλεξάκης, Φ. Μπάνου) σε Αναλόγιο του Εθνικού Θεάτρου και την επόμενη χρονιά στο έργο “Εθνικότητά μου το χρώμα του ανέμου” με την Θεατρική Ομάδα ΕΜΠ. Το 2012 έπαιξε στο έργο Guantanamo (Frank Smith, σκ. Φ. Μπάνου) στα πλαίσια του “L’ Europe des Theatres” στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Το 2014 συνέγραψε μαζί με το Γιώργο Δασκαλάκη και τον Κωνσταντίνο Αναγνώστου το σενάριο της ταινίας μικρού μήκους “The end of the road” και δημοσίευσε μικρές ιστορίες στο διαδικτυακό περιοδικό Kaboomzine. Επίσης πήρε μέρος στην παράσταση Μαουτχάουζεν του Θ. Μουμουλίδη στο Θεατρο Badminton. Το 2015 συμμετείχε στην παράσταση “Λαβύρινθος” (Σ. Κόττας, Ζ. Κολλάτου) στο ΒΙΟS. Τα τελευταία 5 χρόνια οργανώνει το θεατρικό παιχνίδι στην παιδική κατασκήνωση “ΛΕΛΟΥΔΑ”.

Ο Σπύρος Μαντζαβίνος γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1995 και αποφοίτησε από την Σχολή το 2013.

Σπούδασε για ένα χρόνο Ιστορία και Αρχαία Ελληνικά στο Tübingen της Γερμανίας.

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Σκηνοθεσίας της Σχολής Σταυράκου.

Το 2017 συμμετέχει σε ένα συλλογικό έργο με τίτλο “Τα κορόμηλα δεν θέλουν ζέσταμα”, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη και το 2018, από τις ίδεις εκδόσεις κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων: “Μνηστηροφοβία και άλλες ιστορίες”.

Την ίδια χρονιά γυρίζει την ταινια μικρου μήκους ”ΑΝΑΛΟΥΛΟΥΔΑ”, η οποία επελέγη να προβληθεί στο Διεθνές Φεστιβάλ της Μόσχας ταινιών μικρού μήκος “Moscow shorts”.

Το 2024 βραβεύεται μαζί με τον Κώστα Αντάραχα από το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης για το ντοκιμαντέρ “Πανελλήνιον”, το καφενείο της οδού Μαυρομιχάλη, “ένα καταφύγιο για ανθρώπους που ασφυκτιούν στην καθημερινότητά τους, που απεχθάνονται τις συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας και αποτυγχάνουν να προσαρμοστούν σε αυτές”.

https://www.kathimerini.gr/culture/books/1066946/500-lexeis-me-ton-spyro-mantzavino/

https://bookpress.gr/sinenteuxeis/proto-vima/9599-mantzabinos-spuros-kastaniotis-mnistirofonia-agorastos

https://flix.gr/en/news/tidf-26-awards.html

https://www.liberal.gr/politismos/yfainontas-panellinion-me-tin-tehni-tis-agapis

(περισσότερα…)