Σε έναν κόσμο όπου οι περισσότεροι εστιάζουμε στην ατομική μας επιτυχία με οποιοδήποτε κόστος, συχνά ξεχνάμε πόσο εξαρτημένοι είμαστε από τον πλανήτη στον οποίο ζούμε και τείνουμε να τον κακομεταχειριζόμαστε. Είναι όμως η γη, το νερό και ο αέρας τα στοιχεία που μας επιτρέπουν να ζούμε, και εμείς – κακώς – τα θεωρούμε δεδομένα.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, φέτος, θέλουμε να εξερευνήσουμε το θέμα «», που προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «συν» και «βίος». Μια υπενθύμιση της σημασίας της αρμονικής συνύπαρξης του ανθρώπου με την φύση.

Με τις αυξανόμενες τεχνολογικές μας δυνατότητες είναι εύκολο να ξεχάσουμε πόσο πολύ χρειαζόμαστε τη φύση για την εσωτερική μας γαλήνη και υγεία. Χάνουμε τη σύνδεσή μας με αυτή και θέτουμε τον εαυτό μας σε κίνδυνο. Η αλλαγή του κλίματος δεν είναι μόνο συνέπεια της δικής μας απληστίας, αλλά και της απώλειας αλληλεπίδρασης με τη φύση.

Φέτος, με όχημα την ενωτική δύναμη της Μουσικής, θα προσπαθήσουμε να ευαισθητοποιήσουμε την αναγκαιότητα της αρμονικής Συμβίωσης μας με τη φύση, ως προτεραιότητα για ένα καλύτερο μέλλον.

Το Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Μολύβου – ΔιΦεΜΜ (Molyvos International Music Festival – MIMF) πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά τον Αύγουστο του 2015 στον Μόλυβο, με τη συμμετοχή κορυφαίων νέων και καταξιωμένων ερμηνευτών διεθνούς φήμης. Σήμερα, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς κλασικής μουσικής στην Ελλάδα και δημοφιλής μουσικός προορισμός παγκοσμίως. Το ΔιΦεΜΜ συμβάλλει στην περιφερειακή ανάπτυξη, στηρίζοντας και επαναπροσδιορίζοντας το τουριστικό προϊόν της Λέσβου. Παράλληλα, τα εκπαιδευτικά προγράμματα που υλοποιεί κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους εξοικειώνουν τους νέους με την κλασική μουσική, δίνοντάς τους τα εφόδια να σχεδιάσουν τη δική τους πορεία στο χώρο.

Το εφετινό φεστιβάλ διοργανώνεται μεταξύ 11 και 19 Αυγούστου 2023 και βεβαίως όπως κάθε χρόνο ανάμεσα στους πολλούς καταξιωμένους ερμηνευτές διαβάζουμε και τα ονόματα της Δανάης και της Κυβέλης Ντέρκεν.

Περισσότερα…

Πριν από 26 χρόνια,τον Ιούλιο του 1997, απεβίωσε ο Γεώργιος Δημητράκος, ο πρώτος μεταπολεμικός διευθυντής της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος παρέμεινε έως το 1982. Ο Κώστας Παπαηλιού, απόφ. ’63, εντόπισε ένα παλαιότερο δημοσίευμα του Ριζοσπάστη.

Γεννημένος το 1909 στην Προύσα, όπου έμεινε μέχρι την Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, ήρθε σαν πρόσφυγας στην Θεσσαλονίκη όπου τέλειωσε το σχολείο και την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου. Μεταπτυχιακά έκανε στο Αμβούργο με αντικείμενο την Αρχαία Ιστορία και την Επιγραφολογία.Στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο προσχώρησε στο ΕΑΜ και μετά τη λήξη του Εμφυλίου εξορίστηκε στον Άγιο Ευστράτιο.

Ο Βασίλης Μπόσδας, απόφ. ’74, εντόπισε την δυσάρεστη είδηση, την αναγγελία θανάτου του Eberhard Judt, καθηγητή μαθηματικών και φυσικής από το 1971-1977. Ο Eberhardt Judt γεννήθηκε την 25.7.1934 και απεβίωσε την 21.5.2023 σε ηλικία 89 ετών. Στην τάξη του 1974 ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και στην πρόσφατη συνάντηση της 3ης Ιουλίου 2023 εμφάνισε η Αθηνά Χαν ένα άλμπουμ, που της έδωσε ο καθηγητής και Klassenlehrer της τάξης, με σπάνιες φωτογραφίες μέσα από το μάθημα.

Ήταν ο ίδιος που έστειλε, εν όψει της εκδήλωσης του 2014 “Τα χρόνια της Δικτατορίας”, φωτογραφίες από τους χορούς στην Aula.

Ήταν ο ίδιος που αντίκρυσε στον πίνακα της τάξης το πρόσωποτου Παπαδόπουλου, σκίτσο με κιμωλία του Ηλία Δελλόγλου (Μακρή, σήμερα), και πριν το σβήσει με το σφουγγάρι, πρόλαβε ο Σπύρος Παπαντωνίου, το φωτογράφησε και το κάναμε αφίσα της ίδιας εκδήλωσης του 2014.

Ήταν ένας από τους “πολύ δικούς μας Γερμανούς”.

Η Ιωάννα Παπανδροπούλου γεννήθηκε στην Πάτρα και σπούδασε Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, ενώ διετέλεσε για 10 χρόνια στενή συνεργάτις του κορυφαίου Ελβετού ψυχολόγου Jean Piaget, καθώς και ερευνήτρια στο Διεθνές Κέντρο Γενετικής Επιστημολογίας. Πρόκειται για μία διεθνώς καταξιωμένη ερευνήτρια, η οποία υπηρέτησε ως Καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και έχει διδάξει σε δώδεκα Πανεπιστήμια – μεταξύ των οποίων και στο ΤΕΕΑΠΗ του Πανεπιστημίου Πατρών. (περισσότερα…)

Στο τέλος της ταινίας «Athena» του Ρομέν Γαβρά υπάρχει μια απρόσμενη, κάπως διδακτική, σκηνή που υπονοεί ότι η άκρα Δεξιά είναι εκείνη που υποκινεί τα επεισόδια στα παρισινά προάστια. Αν και κατά την προβολή της η συγκεκριμένη αιχμή ενόχλησε ορισμένους θεατές ως απλουστευτική ανάγνωση των προβλημάτων στα μπανλιέ, η αλήθεια είναι ότι η Ακροδεξιά και δη η Μαρίν Λεπέν είναι αυτή που ευνοείται περισσότερα από τις πρόσφατες ταραχές μετά τη δολοφονία του 17χρονου Ναέλ, από αστυνομικό στη Ναντέρ.

Les Beurs (αναγραμματισμός του Arabes) είναι η λέξη που περιγράφει τα παιδιά ή και εγγόνια μεταναστών από το Μαγκρέμπ. Η μετέωρη γενιά τους είναι εκείνη που δεν ταυτίζεται ούτε με τους γονείς τους ούτε με τους λευκούς Γάλλους συνομηλίκους τους. Οσο η Γαλλία τους επισημαίνει το μεταναστευτικό τους υπόβαθρο, τόσο εκείνοι ενδύονται με τρόπο ταυτοτικό, ως παράσημο, την ιδιότητα του μετανάστη. Η εξέγερσή τους δεν είναι ισλαμική όπως πάνε να την παρουσιάσουν οι Γάλλοι ακροδεξιοί. Είναι κυρίως αντιγαλλική, μια βίαιη διαμαρτυρία για τις συνεχιζόμενες κοινωνικές ανισότητες, τον αποκλεισμό, τη ματαίωση των ονείρων τους, που διαψεύδουν τις βασικές αρχές της γαλλικής δημοκρατίας λίγες μέρες πριν από την Ημέρα της Βαστίλλης.

Δείτε το άρθρο της Ξένιας Κουναλάκη στην εφημερίδα ¨Καθηνερινή”…

Η στρέβλωση του παραγωγικού μας μοντέλου είναι μία από τις αόρατες αιτίες των όσων συμβαίνουν. Οταν εγκαταλείπεις τη γη και αποψιλώνονται οι αγροτικές περιοχές, οι δομές μοιραία γίνονται ανεπαρκείς και ακατάλληλες για την αντιμετώπιση πολλών από αυτά που ζούμε κάθε χρόνο – από πλημμύρες μέχρι πυρκαγιές.

Η κλιματική κρίση έχει γίνει μια εμβληματική έννοια, την οποία υπάρχει σοβαρή πιθανότητα κανείς να μην κατανοεί στην ορθή της διάσταση. Στην πραγματικότητα είναι ένας φαύλος κύκλος, με εκδηλώσεις που ανα- και αυτοτροφοδοτούνται, και άκρη δεν βγαίνει.

Δείτε το άρθρο του Άγγελου Κωβαίου ατο protagon.gr…

Ο Paul Saroglou εκθέτει στο Μόναχο.στην Gallerie an der Pinakothek der Moderne / Barbara Ruetz, Gabelbergerstraße 7.

Im Werk von Paul Saroglou ist der Einfluss der griechischen Natur nicht zu übersehen. Aus einer stetig wachsenden Sammlung von Natureindrücken entstehen energetisch aufgeladene Bilder mit hypnotischer Wirkung. Der spontan und dynamisch wirkende Farbauftrag lässt den Blick des Betrachters im Bild versinken. Saroglous Farben – tiefes Blau, Schwarz, leuchtendes Gelb oder warmes Rot – befinden sich immer auf Weiß in verschiedensten Nuancen. Sein expressiver, rhythmischer Pinselstrich weckt lyrische Assoziationen zu Himmel und Sonne sowie zu Luft und Wasser.

Την 17ην Ιουλίου 1723, πρό τριακοσίων ετών, ενεγράφη στο ληξιαρχείον του χωριού Kirkcaldy της Σκωτίας το όνομα του Adam Smith. Η ακριβής ημερομηνία γεννήσεώς του είναι άγνωστη, διότι εγεννήθη μετά τον θάνατο του πατέρα του, και η εγγραφή θεωρείται ως γενέθλιος ημερομηνία. Την μόρφωσή του ανέλαβε η μητέρα του και στο αυστηρό σκωτικό, καθολικό περιβάλλον μεγάλωσε και μορφώθηκε ο Adam Smith. Μικρό παιδάκι, μεταβαίνοντας από την οικία στο σχολείο , επισκεπτόταν ένα εργοστάσιο καρφιτσών, το περίφημο pin factory, το οποίο θα τον επηρέαση τόσο στην περιγραφή του καταμερισμού των έργων , που θα μας την παρουσιάση στο πρώτο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου του Wealth of Nations. Είναι η πηγή του πλούτου η εργασία. Θα φοιτήση ο Smith στα ονομαστά σκωτικά πανεπιστήμια, τα οποία έχουν αναγνωρισθή κατά τον 18ον αιώνα ως τα καλύτερα της Ευρώπης. Είναι η εποχή του Schottish Enlightenment , που θα αναδείξη τα καλύτερα μυαλά που εγνώρισε η Σκωτία μέχρι σήμερα σε όλες τις επιστήμες.

Καθηγητής της Ηθικής Φιλοσοφίας και Λογικής στην Οξφόρδη, θα διακόψη την διδασκαλία , όταν ο δούξ του Buccleugh θα τον αναγκάση να συνοδεύση τον υιόν του σε μία περιοδεία στην Ευρώπη. Εκεί θα αναδειχθή το ήθος του Smith: Την εποχή εκείνη οι φοιτητές προκατέβαλαν τα δίδακτρα όλης της χρονιάς και ο Smith είπε ότι θα επιστρέψη τα υπόλοιπα δίδακτρα, διότι δεν ολοκληρώθηκε η χρονιά. Τότε οι φοιτητές του είπαν ότι δεν δεχόμεθα επιστροφή των υπολοίπων διδάκτρων, διότι διδαχθήκαμε από τον Smith περισσότερα από όσο έπρεπε.

Mετά την περιοδεία του στην ηπειρωτική Ευρώπη, όπου συναντήθηκε με τους Γάλλους εγκυκλοπαιδιστές, και στην Γενεύη είδε την καρέκλα του J. J. Rousseau, όπου εδίδασκε, επέστρεψε στην Σκωτία, όπου συνέγραψε τα πολυφρόντιδα έργα του.

Προέβαλε την στωικής αντιλήψεως θεωρία περί της αοράτου χειρός στο σύγγραμμά του περί της Αστρονομίας , όπως οι απλανείς αστέρες και το διάστημα ευρίσκονται σε μία ισορροπία,χωρίς κρατική παρέμβαση, έτσι μπορεί να λειτουργή η αγορά. Αυτονόμησε την οικονομική επιστήμη από την ηθική φιλοσοφία και εισήγαγε την περί εργασίας αξίας του αγαθού θεωρία. Συστηματοποίησε τους κανόνες -τέσσερεις αρχές – της φορολογίας για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και κυρίως μας υπενθύμισε ότι το κράτος είναι παρόν, δεν είναι ένα κράτος-νυκτοφύλακας.

Σήμερα, που γίνεται και πάλι λόγος για ιδιωτικά ή και μη κρατικά ΑΕΙ, ο λόγος του είναι επίκαιρος. Η εκπαίδευση των πολιτών , η παιδεία τους είναι κρατική μέριμνα. Συνέδεσε την οικονομική ανάπτυξη με την εκπαίδευση.

Ένα πρόβλημα που έθεσε στο τρίτο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου του Wealth of Νations , το οποίον δεν έλυσε, είναι το λεγόμενο “παράδοξον της αξίας”, the paradox of value, που ως τεταρτοετής φοιτητής στην ΑΣΟΕΕ , μου άρεσε πάντα να το ακούω: Ο αδάμας και το ύδωρ. Γιατί ο αδάμας έχει μεγάλη ανταλλακτική αξία και το ύδωρ μεγάλη αξία χρήσεως? Το έλυσε το πρόβλημα τον 19ον αιώνα η οριακή επανάσταση με την Αυστριακή Σχολή.

Τίποτε δεν αγάπησε περισσότερο όσον τα ψαροχώρια της Σκωτίας. Όσοι έχετε επισκεφθή την Σκωτία-εγώ δεν είμαι μεταξύ αυτών-, θα επιβεβαιώσετε την αγάπη του για την ύπαιθρο της Σκωτίας. Πιστός στην μητέρα του, παντρεύτηκε μεγάλος μία εξαδέλφη του. Πεθαίνοντας, διέταξε να καούν τα βιβλία του. Αρκετά εσώθησαν και από εκεί μελετούμε τις πηγές του. Απεβίωσε το 1790. Στην Γλασκώβη ίσταται ο ανδριάς του ενώπιον του πανεπιστημίου. Υπήρξε ένας αξιόλογος άνδρας.

Με τον διάδοχό του στην Adam Smith Chair στην Γλασκώβη , αοίδιμον πλέον Professor Andrew Skinner, εκδότη και σχολιαστή των έργων του, έχω κατ΄επανάληψιν συζητήσει και αλληλογραφήσει για τις αρχαιοελληνικές καταβολές του Smith.

Παραμένει ο Smith πάντα επίκαιρος για να μας υπενθυμίζη τα όρια της ελεύθερης αγοράς και της ασυδοσίας που αυτή πιθανόν να φέρη.

Γενικός ξεσηκωμός για το κιτς της… Κιτσοπούλου, «που τής έδωσαν λεφτά το Εθνικό Θέατρο και το ΚΘΒΕ (σ.σ.: σε ρόλο παραγωγών) για να παρουσιάσει την περασμένη Παρασκευή και το Σάββατο ένα έργο δικό της», που κάποιοι θέλουν να το αποκαλούν, όχι «Σφήκες», αλλά «Κατσαρίδες», «μακριά από το έργο του Αριστοφάνη».

«Στο βασίλειο του κιτς ασκείται η δικτατορία της καρδιάς». Ας ξεκινήσουμε έτσι, με μία φράση του Μίλαν Κούντερα, που αποδήμησε πολύ πρόσφατα, εν μέσω «θρήνου» στα σόσιαλ μίντια, από την «Αβάσταχτη ελαφρότητα της ύπαρξης» («του είναι», όπως ήταν αρχικά, σε απόδοση Γιάννη Η.Χάρη).

Δείτε το άρθρο του Παύλου Αγιαννίδη στο protagon.gr…

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Γερμανική Σχολή Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στην Γερμανία.

Είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός του Πολυτεχνείου του Dortmund και κάτοχος μεταπτυχιακού στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικά από το Πολυτεχνείο του Αachen. Εργάζεται από το 1988 στον χώρο του φαρμάκου στην εταιρεία ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.

Είναι Αντιπρόεδρος της εταιρείας ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε.

Έχει εκλεγεί για τρεις συνεχόμενες θητείες στο Δ.Σ. του ΣΦΕΕ όπου υπηρετεί σαν Αναπληρωτής Πρόεδρος επιφορτισμένος με Οικονομικά Θέματα και Αναπτυξιακή Πολιτική.

Είναι επίσης εκλεγόμενο μέλος της διοίκησης και ταμίας της European Confederation of Pharmaceutical Entrepreneurs (EUCOPE) καθώς και Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Εμπορικών Αντιπροσώπων & Διανομέων Αθηνών (ΣΕΑΔΑ).

Η Αγγέλα (Αγγελική) Βορεάδου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946 απο Κρητικούς γονείς και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1963. Η μητέρα της, Πελαγία, το γένος Παναγιώτη Πρατικάκη, κατάγεται από το Ηράκλειο και ο πατέρας της Εμμανουήλ Βορεάδης από το Τζερμιάδο Λασιθίου. Ο παππούς της Γεώργιος Βορεάδης, νομικός, διετέλεσε τρεις φορές βουλευτής Λασιθίου και νομάρχης Χανίων (1925-1926). Ο αδελφός του Αντώνιος, διακεκριμένος φιλόλογος, δημοσιογράφος και εκπαιδευτικός, πρωτοστάτησε στην οργάνωση της Παιδείας επί Κρητικής Πολιτείας ως σύμβουλος (υπουργός) Παιδείας και Δικαιοσύνης.

Σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και του Δυτικού Πολιτισμού στο κολλέγιο Deree. Στα 38 της χρόνια έχοντας ήδη τρία παιδιά, σπούδασε Γραφικές Τέχνες στη Σχολή Βακαλό, απ’ όπου αποφοίτησε το 1986 αριστούχος. Η Ελένη Βακαλό την σύστησε στον εκδοτικό οίκο “ΚΕΔΡΟΣ” όπου παρέμεινε υπεύθυνη για το καλλιτεχνικό τμήμα επί οκτώ χρόνια.

Σχεδίασε πολλά εξώφυλλα για τις εκδόσεις “ΚΕΔΡΟΣ”, “ΔΟΜΟΣ”, και “ΟΛΚΟΣ”. Παράλληλα με την εργασία της παρακολούθησε για τέσσερα χρόνια μαθήματα ζωγραφικής στο εργαστήρι του Θανάση Στεφόπουλου που στάθηκε γι’ αυτήν σημαντικός δάσκαλος.

Έχει στο ενεργητικό της πολλές ατομικές εκθέσεις αλλά έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές και θεματικές εκθέσεις, ενώ έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές. (περισσότερα…)

Ο Γιώργος Χατζηθεοδώρου αποφοίτησε από την Σχολή το 1965 με υποτροφία για ανώτατες σπουδές στη Γερμανία, αλλά πέτυχε μεταξύ των πρώτων (9ος) στις εισαγωγικές εξετάσεις στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών Ελλάδος και σπούδασεστην Αθήνα Πολιτικός Μηχανικός.

“Ήμουν ένα φτωχόπαιδο”…

Ο Σταύρος Σαββίδης γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1944 στην Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1962. Σπούδασε στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ και η διπλωματική του εργασία ήταν πάνω στα κωνικά κελύφη. Στη συνέχεια σπούδασε με υποτροφία της DAAD στο Ινστιτούτο Υδροδυναμικής (Institut für Wasserbau) του Πολυτεχνείου του Βερολίνου και από το 1968 εργάστηκε ως βοηθός στο Ινστιτούτο Γεωδυναμικής και Εδαφομηχανικής (Institut für Grundbau und Bodenmechanik).

Το 1971 απέκτησε το διδακτορικό δίπλωμα του με τίτλο «Die Wirkung des Viertelsraums auf die stationären erzwungenen Schwingungen eines Streifenfundaments» από το Πολυτεχνείο του Βερολίνου και το 1977 απέκτησε την άδεια να διδάξει ως καθηγητής. Την επομένη χρονιά εξελέγη καθηγητής στην Έδρα Γεωδυναμικής και Εδαφομηχανικής στο νεοϊδρυθέν Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης στην Ξάνθη.Την ίδια περίοδο διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Τεχνικής Σεισμολογίας και Αντισεισμικών Κατασκευών στη Θεσσαλονίκη.

Το 1987 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην Έδρα Γεωδυναμικής και Εδαφομηχανικής στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου. Παράλληλα εργάστηκε ως μηχανικός μελετητής και από το 1990 ως συνέταιρος στο Μελετητικό Γραφείο «GuD Geotechnik und Dynamik Consult» στο Βερολίνο. Από το 1992 είναι επικεφαλής του Κύκλου Εδαφομηχανικής της Deutsche Gesselschaft für Geotechnik, ενώ μεταξύ 1996 και 2004 διετέλεσε πρόεδρος της Deutsche Gesellschaft für Erdbebeningenieurwesen und Baudynamik.

Στα μαθητολόγια της Σχολής συναντάμε το επώνυμο “Κουρουνιώτη” πέντε φορές. Πρόκειται για τον Βύρωνα και τον Αντώνιο Κουρουνιώτη, του Ιωάννη και τον Μιχάλη, την Αργυρώ και την Λουίζα του Χρίστου.

Όπως καταγράφεται στο βιογραφικό του Βύρωνα, ο Αντώνης, ο οποίος γεννήθηκε το 1926 και φοίτησε στην Σχολή έως την Γ’ Γυμνασίου (1941), πέθανε από φυματίωση λίγους μήνες πριν βρεθεί το εμβόλιο για τη φυματίωση και ο μεγαλύτερος αδελφός, ο Μικές, εκτελέστηκε απο τους Γερμανούς στις 21 Μαρτίου 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Εκτός αυτών υπήρχε και ο Διονύσης, ο μόνος που είχε επιβιώσει από τα άλλα αδέλφια του.

Για τον Μικέ, αναφέρει ο Πέτρος Μακρής Στάικος στο βιβλίο του “Κίτσος Μαλτέζος, ο αγαπημένος των θεών”, ότι ήταν φοιτητής της Ιατρικής και είχε πάθος να συλλέγει πεταλούδες, ενώ ο Διονύσης αναφέρεται και ως Νόνος. Ο Μικές και ο Νόνος αναφέρονται στο ίδιο βιβλίο ως οι εκτελεστές του 23χρονου Κίτσου Μαλτέζου την Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 1944. Μάλιστα, στην σελίδα 381 του ίδιου βιβλίου διευκρινίζει ο συγγραφέας ότι “εξ αιτίας μίας παραδρομής του Τύπου της εποχής αναφέρουν τον Μικέ ως Νίκο Κουρουνιώτη,…, σφάλμα που ακολούθησαν έκτοτε ο Φραγκόπουλος στην Τειχομαχία…”.

Ο Πέτρος Μακρής Στάικος αναφέρει μάλιστα στην σελίδα 253 ότι Κωνσταντίνος Κουρουνιώτης, θείος του Μικέ, διαπρεπής αρχαιολόγος και Ακαδημαϊκός εκλιπαρεί την βοήθεια, μεταξύ άλλων, του Walter Wrede, διευθυντή του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου αλλά και καθηγητή της Γερμανικής Σχολής. Ο Wrede, αν και επικεφαλής από το 1934, του γερμανικού ναζιστικού κόμματος στην Ελλάδα, αδυνατεί να προσφέρει το παραμικρό.

Σε ότι αφορά τα παιδιά του Χρίστου, δηλαδή τους Μιχάλη, Αργυρώ και Λουίζα που φοίτησαν στην Σχολή, γνωρίζουμε ότι ο Μιχάλης γεννήθηκε το 1922 και φοίτησε στην Σχολή στην Α’ Δημοτικού την χρονιά 1929-30, η Αργυρώ γεννήθηκε το 1918 και φοίτησε στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο έως την Δ’ Γυμνασίου την χρονιά 1935-36 και η Λουίζα γεννήθηκε το 1923, φοίτησε στο Δημοτικό και αποφοίτησε από την ΣΤ’ Γυμνασίου 1ο 1940-41.

Τέλος, σε ότι αφορά τον Μικέ Κουρουνιώτη αναφέρεται στο βιβλίο του Πέτρου Μακρή-Στάικου (σελ.374-375), ότι ο Μικές γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919, γόνος εύπορης οικογένειας από την Χίο. Ο πατέρας του εκμεταλλευόταν τον τότε κινηματογράφο “Απόλλωνα” στην οδό Σταδίου. Φοίτησε για αρκετά χρόνια στο “Αμερικάνικο Κολλέγιο Αθηνών” , συμμαθητής του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά τέλειωσε τη “Γερμανική Σχολή”  (σημ. στα μαθητολόγια της Αραχώβης δεν αναφέρεται, αλλά αυτό έχει παρατηρηθεί και σε άλλες περιπτώσεις δεδομένου ότι τα μαθητολόγια είναι ελλιπή.

Ο Κώστας Παπαηλιού μετέχει σε μία συνάντηση κορυφής που διοργανώνει η ALLILONnet από κοινού με το ACS Athens (American Community Schools).

Το συνέδριο λαμβάνει χώρα στην Κέρκυρα στις 20 Ιουλίου 2023 στο κτίριο της Ιονίου Βουλής με τίτλο «Πράσινη συμφωνία, Ενεργειακή μετάβαση και συνεργασίες μεταξύ Ελλάδας και Ελβετίας με speed mentoring»και χωρίζεται σε ενότητες:

– European Green Deal & EnergyTransition in Greece

– Empowering Women through Sport

– Assessing the SDGs & Cross-Sector Solutions

– Metaverse & Business: From Citizens to Netizens Powertalk

και ο Κώστας Παπαηλιού είναι μεταξύ των ομιλητών της πρώτης ενότητας.

Speed Mentoring 20/07

Στις 20/07, 19:00 ώρα Ελλάδας, θα λάβει χώρα το διαδικτυακό Speed Mentoring που οργανώνει η ΆΛΛΗΛΟΝ με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Local Change for Global Impact Summit 2023» που διοργανώνει η ΑΛΛΗΛΟΝ, η IdeaGen και η ACS.

Το Speed Mentoring θα έχει 4 ομαδικές συνεδρίες:

Απασχόληση και καριέρες σε ΕΕ, ΥΠΕΞ και ΝΑΤΟ

Απασχόληση και καριέρες στον ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς

Ευκαιρίες εργασίας στην πράσινη οικονομία και την ενεργειακή μετάβαση

2030: Πώς το Metaverse διαταράσσει την επιχειρηματική κουλτούρα

Σε περίπτωση που σας ενδιαφέρει κάποιο από τα παραπάνω θέματα για πιθανή δικτύωση και εύρεση συνεργασιών, μπορείτε να συμμετάσχετε και εσείς, κάνοντας εγγραφή στο Speed Mentoring!

Το συνολικό πρόγραμμα της εκδήλωσης και εγγραφές: https://allilonnet.com/allilon-ideagen-acs-summitcorfu/

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, ο Δήμος Χανίων και η Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων σας προσκαλούν στα εγκαίνια της έκθεσης «Κωνσταντίνος Βολανάκης: Νόστος της θάλασσας, έργα από τη συλλογή του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη» που θα πραγματοποιηθούν στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, την Παρασκευή 21 Ιουλίου και ώρα 20.00.

Η έκθεση «Κωνσταντίνος Βολανάκης: Νόστος της θάλασσας, έργα από τη συλλογή του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη» αποτελεί την πρώτη παρουσίαση της δουλειάς του ζωγράφου στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη,186 χρόνια από τη γέννησή του και 172 από τη στιγμή που μετακόμισε με την οικογένειά του στη Σύρο.

Η έκθεση έχει τεθεί υπό την αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας, Κατερίνας Σακελλαροπούλου.

Με πολύ μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 12 Ιουνίου 2023 το απόγευμα το πνευματικό μνημόσυνο στη μνήμη του Καθηγητή Γεωργίου Γαλίτη, που οργάνωσε ο Σύλλογος “Ανάπλασις” στην αίθουσα της Εταιρείας Φίλων του Λαού.

Ο αείμνηστος καθηγητής διετέλεσε επί 30ετία πρόεδρος του Συλλόγου και Διευθυντής του ομώνυμου περιοδικού.

Παρέστησαν ο Eκπρόσωπος του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, Αρχιμανδρίτης Ισίδωρος Κάτσος, οι Μητροπολίτες Πειραιώς Σεραφείμ, Θερμοπυλών Ιωάννης, Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, Μάνης Χρυσόστομος.

Επίσης παρέστησαν Καθηγητές Πανεπιστημίου, κληρικοί και πλήθος κόσμου.

Περισσότερα από το romfaia.gr…

Δείτε και το πρόγραμμα της εκδήλωσης…

Μόλις πριν από 4 μήνες, στις 12/3/2023, στα “Δημόσια και Ιδιωτικά” της Έλενας Χατζηιωάννου (’82) στον Αθήνα 98,4, η εκπομπή φιλοξένησε τον γνωστό δημοσιογράφο και συγγραφέα Κώστα Καλφόπουλο (΄74), ο οποίος έφυγε προσφάτως από τη ζωή,-και τη συγγραφέα Μάιρα Παπαθανασοπούλου (‘84). Μίλησαν και παρουσίασαν το τελευταίο βιβλίο της «Τα παιδιά της μεγάλης σιωπής», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Ο Αθήνα9.84, τιμώντας τη μνήμη του Κώστα Καλφόπουλου, μετέδωσε την εκπομπή σε επανάληψη, την περασμένη Κυριακή 9 Ιουλίου, στις 7 το απόγευμα.

Την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εκπομπή μπορείτε να ακούσετε…

Ένα χρόνο πριν συμπληρώσει πεντηκονταετία από την αποφοίτησή της, συναντήθηκε στο σχολείο η τάξη του 1974. Πάνω από 30 άτομα ήρθαν, οι περισσότεροι από το τμήμα “b”. Δεν είχε προλάβει να “σκάσει” η είδηση του θανάτου του Κώστα Καλφόπουλου και όλοι αναρωτιόμασταν που είναι είναι ο Κώστας και που είναι τα παιδιά, που θα φρόντιζε ο ίδιος να ειδοποιήσει να έρθουν.

Χαρά και αμηχανία. Δεν ήταν ούτε τα μαλλιά που άλλαξαν, ούτε τα μαλλιά που έλειπαν, ούτε τα πρόσωπα που μεγάλωσαν. Όλες και όλοι διέκριναν αυτό που έβλεπαν τότε. Όλες και όλοι ήθελαν να συνεχίσουν τις κουβέντες που είχαν σταματήσει τότε και να ρωτήσουν πράγματα που δεν πρόλαβαν.

Η επέτειος των 49 χρόνων συνοδεύεται από την ηλικία των 67, την χρονιά της συνταξιοδότησης. Είναι ένα σημείο καμπής για όλους, είτε προχώρησαν και υπέβαλαν τα χαρτιά τους, είτε συνεχίζουν να εργάζονται εκτός ορίων. Η προηγούμενη συνάντηση πριν από 9 χρόνια ήταν αλλιώς. Αυτή ήταν ζόρικη.

Θέλαμε να περπατήσουμε στα μέρη που τότε δεν μας επέτρεπαν ούτε να πλησιάσουμε, όπως το αίθριο και οι διάδρομοι της γραμματείας, αλλά και στα μέρη που ήταν γεμάτα από τα ίχνη μας. Ξεκινώντας από το Busparkplatz, που τότε δεν υπήρχε, δώσαμε το ραντεβού μας υποδεχθήκαμε μία μπλούζα από τα παλιά να μας πλησιάζει πάνω σε μία μοτοσυκλέττα.

Στο αίθριο ήταν ήδη από νωρίς τρεις, που προετοίμαζαν τον χώρο, τα φαγητά, τα ποτά, τις καρέκλες και τα τραπέζια: Βασίλης Μπόσδας, Γαληνός Γρηγοριάδης και Κώστας Γαλάνης.

Οι πρώτες αφίξεις ήταν με το φως του ήλιου, που ακόμη ήταν ψηλά και μετά την μπλούζα, που φιλοξενούσε τον Πάνο Νικολετόπουλο, ήρθαν σιγά – σιγά ο Γιάννης Θεολογίτης, ο Πάνος Σπηλιάκος, ο Πάνος Κωτσιανάς, η Κατερίνα Κατσαμπέ, ο Φώτης Βασινιώτης, η Κατερίνα Μαρκοπούλου, ο Βασίλης Νεραντζόπουλος, η Τέπυ Οικονομοπούλου, ο Νίκος Μόσχος, ο Χρήστος Κουτσονάσιος, ο Τάκης Μαθιόπουλος, ο Νέλος Γεωργούδης, ο Πέτρος Πιτσίνης, ο Ηλίας Μακρής (τότε Δελλόγλου).

Κατερίνα Κατσαμπέ, Κατερίνα Μαρκοπούλου, Βασίλης Νεραντζόπουλος, Φώτης Βασινιώτης, Νίκος Μόσχος, Τέπυ Οικονομοπούλου	Πάνος Σπηλιάκος, Γιάννης Θεολογίτης, Βασίλης Μπόσδας	Κατερίνα Μαρκοπούλου, Βασίλης Νεραντζόπουλος, Φώτης Βασινιώτης

Σταδιακά μαζέυτηκαν και άλλοι:ο Δημήτρης Καζολέας, ο Θάνος Βυτινιώτης, ο Σπύρος Παπαντωνίου, ο Δημήτρης Μόσχος, ο Σωτήρης Κοντογιάννης, ο Γιώργος Καπετάνης, η Αθηνά Χαν, η Νάντια Ζήση, η Ελένη Δραγούμη, η Μαντώ Παλάσκα, η Κατερίνα Μητραλέξη, η Φρειδερίκη Μπατσαλιά, η Παυλίνα Καραναστάση και η Βάσω Δημητροπούλου. Σύνολο 32 με την πλειοψηφία να προέρχεται από το “b” και θα προσθέταμε και τον Ανδρέα Παπανδρικόπουλο ο οποίος μας περίμενε στην Γερμανία να συνδεθούμε αλλά δεν τα καταφέραμε, ενώ ο Αντώνης Κανελλόπουλος μας έστειλε χαιρετσιμούς από την Ρώμη.

Πάνος Νικολετόπουλος	ο μπουφές	Γαληνός Γρηγοριάδης	Βασίλης Μπόσδας επί το έργον

Όλοι συζήτησαν το δυσάρεστο γεγονός της πρόσφατης απώλειας της Σούλας Κοντάκου και θυμήθηκαν τις απώλειες των τελευταίων χρόνων: του Τάσου Δωρή και του Χάρη Τσελέντη, αλλά και τις πολύ παλαιότερες: της Φρειδερίκης Κόντερ και του Γιώργου Κλεόπα.

Η έκπληξη της βραδιάς ήρθε από την Αθηνά Χαν όταν θύμισε σε όλους ότι, την τελευταία χρονιά, ο Eberhard Judt, καθηγητής μαθηματικών, φυσικής και Klassenlehrer, πρότεινε την ανταλλαγή δώρων μεταξύ των μαθητών και η Αθηνά κέρδισε το δώρο του ίδιου του Judt που ήταν ένα άλμπουμ με φωτογραφίες, σπάνιες με την τάξη του “b” ολόκληρη από μέσα.

Έτσι αποφασίστηκε να αποθηκευτούν στο google drive όλες οι διαθέσιμες φωτογραφίες, τόσο από την εκδήλωση, όσο και από το παρελθόν. Δημιουργήθηκαν λοιπόν 5 φάκελοι: της Κατερίνας Μαρκοπούλου, του Δημήτρη Μόσχου και της Αθηνάς Χαν από τα παλαιά, και του Βασίλη Μπόσδα και του Βασίλη Νεραντζόπουλου από την εκδήλωση.

Ο Βασίλης Νεραντζόπουλος και ο Βασίλης Μπόσδας ανέλαβαν την συγκέντρωση και την επιμέλεια όλου του φωτογραφικού υλικού…

O Κίτσος (Χρήστος) Λούης γεννήθηκε το 1948 και αποφοίτησε απο τη Σχολή το 1966. Το 1974 έλαβε Πτυχίο Iατρικής (Medizinisches Staatsexamen) από το Πανεπιστήμιο Marburg και το 1977 Διδακτορικό Δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Heidelberg. Aπό την έρευνα της διατριβής και έκτοτε ασχολείται με τη Mοριακή Bιολογία, τη Mοριακή Γενετική και τη Βιοπληροφορική, καθώς και την Παρασιτολογία και την Βιολογία Νόσων που μεραφέρονται από αρθρόποδους φορείς.

Μεταξυ 1978-1979 διετέλεσε μεταδιδακτορικός υπότροφος (EMBO fellow) στο Biozentrum του Πανεπιστημίου Basel, και αμέσως μετά (1980-1983) Λέκτορας και Eρευνητής στο Πανεπιστήμιο Princeton. Το 1983 ήταν ερευνητής στο IMBB και μέλος ΔEΠ στο Tμήμα Bιολογίας του Πανεπιστημίου Kρήτης.

Το 1984 εξελέγη Αναπληρωτής Καθηγητής και το 1989 εξελίχθηκε στη θέση του Καθηγητή. Είναι συνεργαζόμενο μέλος ΔΕΠ στο ΙΜΒΒ. Από το 1989 ως το 1994 και από το 2009 ως το 2010 ήταν Πρόεδρος του Τμήματος Βιολογίας. Είναι μέλος της ΕΜΒΟ, έχει διατελέσει αναπληρ. μέλος του ΕΓΣΕ και επι σειρά ετών ήταν και είναι μέλος διαφόρων επιτροπών της ΠΟΥ σε θέματα τροπικών νόσων.

Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στη μοριακή γενετική εντόμων με έμφαση στην γονιδιοματική έρευνα (Genomics), αλληλούχιση γονιδιομάτων και ανάλυση έκφρασης γονιδίων, τη μελέτη μοριακών αλληλεπιδράσεων μεταξύ Aνωφελούς κώνωπα και παρασίτου της ελονοσίας και την ανάπτυξη γενετικών και γονιδιοματικών βάσεων δεδομένων και οντολογιών.