Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του την κάτωθι αγγελία για θέση εργασίας:

Stellenausschreibung: Eine wissenschaftliche Hilfskraft (m/w/d) (Kennziffer: 23/2022)

Bewerbungsfrist: 17.08.2022

In der Abteilung Athen des Deutschen Archäologischen Instituts (DAI) ist zum 01.10.2022 die Stelle einer wissenschaftlichen Hilfskraft (m/w/d) (Kennziffer: 23/2022) im Projekt Tiryns mit 18,5 Stunden wöchentlich bis zum 30.09.2024 zu besetzen.

Es wird eine Vergütung von Euro 21,00 brutto pro Stunde gezahlt. Die Befristung erfolgt gemäß § 2 Abs. 1 des Gesetzes über befristete Arbeitsverträge in der Wissenschaft (WissZeitVG) und dient der eigenen wissenschaftlichen Qualifizierung, d.h. dem Erwerb von weitergehenden Kompetenzen. Es können nur Bewerber*innen berücksichtigt werden, die über ausreichende Zeiten nach § 2 Abs. 1 WissZeitVG verfügen. Der Dienstort ist Athen. Vorbehaltlich der fachlichen Eignung und der zur Verfügung stehenden Mittel wird eine Verlängerung angestrebt.

Weitere Informationen…

Η Annalena Baerbock, η γερμανίδα ΥΠΕΞ επισκέφθηκε την Ελλάδα και με αφορμή τις δηλώσεις και τις επισκέψεις της επιλέξαμε ένα άρθρο της εφημερίδας “Καθημερινή”:

Το μνημείο του Ολοκαυτώματος, τα γερμανικά κρατητήρια της κατοχικής περιόδου στην Οδό Κοραή και τη δομή φιλοξενίας προσφύγων στο Σχιστό επισκέφθηκε χθες, κατά την πρώτη ημέρα επίσκεψής της στην Ελλάδα, η υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Αναλένα Μπέρμποκ. Κατά την ξενάγησή της στη δομή προσφύγων η κ. Μπέρμποκ συνοδευόταν από τον υπουργό Μετανάστευσης Νότη Μηταράκη, ενώ στη συνέχεια επισκέφθηκε τα γραφεία του Frontex, καθώς και την ΜΚΟ Solidarity Now.

Δείτε το άρθρο του Βασίλη Νέδου…

Η εποχή της σύγχυσης και της θολούρας γεννά πολιτικά αποτελέσματα τα οποία δεν είναι προφανή. Τα όσα σημειώνει ο πρώην αντιπρόεδρος των ελληνικών κυβερνήσεων στο τελευταίο βιβλίο του και η αντίστιξή τους με τα δοκίμια του διάσημου αμερικανού θεατρικού συγγραφέα, είναι διαφωτιστικά, όσο και επώδυνα.

Το τελευταίο έργο του Ευάγγελου Βενιζέλου «Εκδοχές Πολέμου 2009-2022» είναι ίσως το χρησιμότερο εγχειρίδιο για την ερμηνεία και την κατανόηση της πρόσφατης ιστορικής περιόδου της Ελλάδας. Θα το διαπιστώσουν όσοι το διαβάσουν, καθώς θα βρεθούν αντιμέτωποι με μία ιδιαιτερότητα. Δεν πρόκειται για κείμενο με το οποίο κανείς θα συμφωνήσει ή θα διαφωνήσει. Πρόκειται για καταγραφές περιστατικών μίας κρίσιμης περιόδου για την υπόσταση της χώρας, η οποία όπως σημειώνει και ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (ορθότερα: των κυβερνήσεων), δεν έχει τελειώσει, καθώς «έχει την ιδιορρυθμία να εισχωρεί στην περίοδο που ακολουθεί, η οποία δεν σηματοδότησε ποτέ την επάνοδο στην κανονικότητα».

Δείτε το άρθρο του Άγγελου Κωβαίου στο protagon.gr…

Γεννήθηκε το 1905 στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στον Αστακό και τη Λευκάδα και το 1922 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά από δύο χρόνια, το 1924, μετεγγράφηκε στη Θεολογική Σχολή του ιδίου Πανεπιστημίου από όπου αποφοίτησε το 1927. Λαμβάνοντας υποτροφία του Υπουργείου Παιδείας συνέχισε τις σπουδές του στη Βυζαντινολογία και την Εκκλησιαστική Φιλολογία στα Πανεπιστήμια των Βρυξελλών, του Μονάχου και του Βερολίνου.

Το 1937 αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου, ενώ το 1938 διδάκτωρ θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δίδαξε σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης, στην Κεφαλονιά και την Πάτρα αλλά και το Μαράσλειο Αθηνών, και στη συνέχεια υπήρξε γενικός επιθεωρητής και διευθυντής της Γερμανικής Σχολής Αθηνών έως το 1940. Την ίδια περίοδο ξεκίνησε να αρθρογραφεί στα περιοδικά «Θεολογία» και «Εκκλησία» της Εκκλησίας της Ελλάδος των οποίων υπήρξε διευθυντής την περίοδο 1968-1982, ενώ ασχολήθηκε και με τα αρχεία της Ιεράς Συνόδου.

Το 1938 εξελέγη υφηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών, και δίδαξε ως επίκουρος καθηγητής, ενώ το 1942 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην έδρα της Γενικής Εκκλησιαστικής Γραμματολογίας στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1951 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αντικαθιστώντας τον Δημήτριο Μπαλάνο στην έδρα της Πατρολογίας και της Ερμηνείας των Πατέρων. Υπήρξε κοσμήτορας στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, αλλά και σε αυτή του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1956-1957, 1964-1965 και 1969-1970. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1970, λόγω συνταξιοδότησης.

Δίδαξε ακόμη, ως επισκέπτης καθηγητής στην Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη των ΗΠΑ, ενώ για δύο χρόνια διετέλεσε γενικός διευθυντής Θρησκευμάτων στο Υπουργείο Παιδείας. Το 1938 εξελέγη μέλος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός και το 1978 τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ το 1987 υπήρξε πρόεδρος αυτής.Απεβίωσε στις 7 Ιουνίου 1990 στην Αθήνα.Περισσότερα wikipedia…

Ο Χρήστος Μπαλόγλου εντόπισε ένα πολύ αναλυτικό άρθρο (εις μνημόσυνον) του καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Ηλία Δ. Μουτσούλα, το οποίο ε’ιχε δημοσιευτεί στα τεύχη Θεολογίας (Τόμος ΞΑ’ – Τεύχος 3 – 1990). Δείτε το άρθρο…

Το σπίτι στο Νεοχώρι του Μελιγαλά, στη Μεσσηνία, το πατρικό της ντίβας, είχε αρχίσει να ερειπώνεται από το 1952. Όμως, ό,τι είχε μείνει είναι σήμερα, πλέον, ένας σωρός από μπάζα! Την αποκάλυψη έκανε ο έγκριτος καθηγητής Αρχαιολογίας και περίφημος ανασκαφέας της Αρχαίας Μεσσήνης, Πέτρος Θέμελης.

«Ένιωσε βαθιά συγκίνηση μόλις αντίκρισε το ερειπωμένο σπίτι του Καλογερόπουλου στο Νεοχώρι του Μελιγαλά (σ.σ.: στη Μεσσηνία). «Ένα μπαούλο ανάμεσα στα χαλάσματα φούντωσε τη φαντασία του: ‘Να βρίσκονταν, αλήθεια, ακόμα εκεί τα ρουχαλάκια, τα παιχνίδια, τα διαβάσματα της μικρής Μαρίας Σοφίας Άννας Καικιλίας Καλογεροπούλου, της Μαρίας Κάλλας, στο σπίτι του πατέρα της, του φαρμακοποιού Γεώργιου Καλογερόπουλου, πριν αυτός μετακομίσει στο Μελιγαλά»;

Εκείνο το σπίτι, το πατρικό της ντίβας Μαρίας Κάλλας, είχε αρχίσει να ερειπώνεται από το 1952. Όμως, ό,τι είχε μείνει είναι σήμερα, πλέον, ένας σωρός από μπάζα!

Δείτε το άρθρο του Παύλου Αγιαννίδη στο protagon.gr…

Η τέλεια καταιγίδα για την Ευρώπη

Απηυδισμένος από την «κυβέρνηση διχόνοιας» (αντί εθνικής ενότητας), όπως την αποκάλεσαν Ιταλοί αναλυτές, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Ντράγκι υπέβαλε στον πρόεδρο Σέρτζιο Ματαρέλα –οριστικά αυτήν τη φορά– την παραίτησή του, που είχε «παγώσει» από την περασμένη εβδομάδα.

Ο «σούπερ Μάριο» φάνηκε προς στιγμήν να αναθεωρεί μετά τις μαζικές εγχώριες και διεθνείς εκκλήσεις να μην εγκαταλείψει τη χώρα σε μια τόσο κρίσιμη χρονική στιγμή. Aν στην αρχή οι στασιαστές που τον εξώθησαν στο απονενοημένο διάβημα ήταν το αντισυστημικό Κίνημα των 5 Αστέρων, στη συνέχεια τον κυβερνητικό συνασπισμό εγκατέλειψαν και οι δεξιοί εταίροι του, η Λέγκα του Βορρά του Ματέο Σαλβίνι και η Φόρτσα Ιτάλια του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Δείτε το άρθρο της Ξένιας Κουναλάκη στην εφημερίδα “Καθημερινή”…

ΟιLocomodoσυνεχίζουν τιςεμφανίσεις και μέσα στον Αύγουστο. Οι δύο συναυλίες τους στην Κύπρο αναβλήθηκαν, αλλά θα ορισθούν ξανά νέες ημερομηνίες.Πρώτος σταθμός είναι το Νεστόριο, στο γνωστό φεστιβάλ της Καστοριάς που επανέρχεται με μεγάλα ονόματα:

4 Αυγούστου: 42o RIVER PARTY – REBOOT, Νεστόριο Καστοριάς

6 Αυγούστου: Ρόδος

7 Αυγούστου: Κάλυμνος Beach Party

στις 12 Αυγούστου θα εμφανιστούν στην Γαλλία στο Evian scénes estivales 2022

19Αυγούστου: Λεωνίδιο

31 Αυγούστου: Παλαιό Φάληρο

Περισσότερα…

Η τάξη του 1963 ξεκίνησε με τέσσερα τμήματα το 1957. Όλα τα ονόματα των τεσσάρων τμημάτων τα έστειλε ο Νίκος Παπαϊωάννου και δημοσιεύτηκαν στο άρθρο με τίτλο “Stundenplan, Klassenbücher και δίδακτρα από την τάξη του 1963”.

Στην λίστα “παρελαύνουν” όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής: Helmut Beckmann, Γιώργος Δημητράκος, Ρίτσα Αναστασιάδου (να θυμίσουμε ότι ήταν καθηγήτρια φιλόλογος και στην εποχή της Αραχώβης και εμφανίζεται στην φωτογραφία που έχει δώσει η Δήμητρα Μάτου), Νίκος Ασωνίτης, Νικόλαος Μπρούζος, Γιάννης Δανιήλ, Χρήστος Δελβιζιώνης (δίδασκε Υγιεινή και παρέμεινε στην Σχολήμέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’70), Τιμολέων Δημόπουλος, Γεώργιος Γαλίτης (ο οποίος απεβίωσε πριν λίγες ημέρες, στις 28.7.2022), Παναγιώτης Γκιόλμας, Bernhardt Greve, Δήμητρα Καρβελά (η οποία ήταν μαθήτρια στην Αραχώβης), Herbert Koschel (γυμναστής και 4ος Ολυμπιονίκης στην Μελβούρνη), Οδυσσέας Λαμψίδης, Αλεξάνδρα Μεϊντάνη, Βασίλης Παπαχρυσάνθου, Ιδομενέας Παπαδάκης, Αλέκος Παπαγεωργίου, Χριστόδουλος Βασιλόπουλος και άλλοι.

(στην φωτογραφία ο Βασίλης Παπαχρυσάνθου, από τους καθηγητές για τους οποίους αναζητούμε στοιχεία και βιογραφικό)

και τα τέσσερα τμήματα πλέον στην Obertertia μετά την ανακατανομή:

Η τάξη του 1963 ξύπνησε και βομαρδίζει με υλικό από τα παλιά. Ο Νίκος Παπαϊωάννου ξεσκονίζει τα αρχεία του, σαρώνει και στέλνει. Ο Κώστας Παπαηλιού διορθώνει τα ονόματα όπου χρειάζεται και υποθέτουμε ότι αμφότεροι προετοιμάζονται για του χρόνου, το 2023, όπου η τάξη συμπληρώνει 60 χρόνια από την αποφοίτηση.

Μετά από τις φωτογραφίες από την Βραώνα έχουμε τώρα πέντε φωτογραφίες από την εκδρομή στην Αίγινα και δεν είναι μόνον αυτές.

Εκτός από το Stundenplan, τα δίδακτρα και τους καταλόγους με όλα τα ονόματα των τεσσάρων τμημάτων (ίσως η μόνη χρονιά με 4 ελληνικά τμήματα) έρχεται και δεύτερο “πακέτο” εγγράφων με τους καθηγητές και τα τέσσερα νέα πλέον τμήματα της χρονιάς 1959/1960, που ξεκίνησε, δύο χρόνια πριν, το 1957/58 στην Quarta.

πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:

πίσω: Λίλιαν Ντούνη, Γιάννης Αντωνιάδης, Μύρων Δρακόπουλος

μπροστά:Γιούλη Δελή, Ελβίρα Μπουκουβάλα

πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:

Λύντα Παπαδάκη, Τάκης Πικραμμένος, Αλέξανδρος Πολυχρονιάδης,Γιάννης Δανιήλ (νεώτατος), Ιόλη Στοφοροπούλου (επάνω), Γιούλη Δελή (κάτω), Θάνος Ζευγολάτης, Άλκης Χριστοφέλλης,Ελβίρα Μπουκουβάλα

πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:

Κάρολος-Γιώργος Μπάλλιαν, Γιούλη Δελή,Ελβίρα Μπουκουβάλα

πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:

Ιόλη Στοφοροπούλου, (?),Θάνος Ζευγολάτης, Άλκης Χριστοφέλλης, Ιουλία Δελή

πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:

Θάνος Ζευγολάτης, Άλκης Χριστοφέλλης, Ιουλία Δελή

Ο Τάσος Καβεδέλλας έστειλε ένα άρθρο που εντοπισε στην ιστοσελίδα της ΕΡΤ:

Με την κατασκευή των κύριων κτιρίων του Διεθνούς Θερμοπυρηνικού Πειραματικού Αντιδραστήρα (ITER) να έχει ολοκληρωθεί κατά 99,9%, ο χώρος στο Κανταράς στο Σεν Πολ λε Ντουράνς (Saint-Paul-lez-Durance) της νότιας Γαλλίας, μοιάζει με μια νέα βιομηχανική περιοχή. Εκεί, κατασκευάζεται το μεγαλύτερο έργο πυρηνικής σύντηξης στον κόσμο.

Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες πειραματικές προσπάθειες στην πυρηνική Φυσική, καθώς υπόσχεται άφθονη, φθηνή και πιο καθαρή πυρηνική ενέργεια με τον τρόπο που παράγεται στον Ήλιo. Οι υποστηρικτές του έργου πιστεύουν πως η πυρηνική σύντηξη θα μπορούσε να λύσει τη μεγαλύτερη υπαρξιακή κρίση στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σκοπός του ITER, στο οποίο συμμετέχουν 35 χώρες, είναι να δείξει κατά πόσον η σύντηξη μπορεί να είναι οικονομικά και εμπορικά βιώσιμη.

Η σύντηξη υπόσχεται μια σχεδόν απεριόριστη μορφή ενέργειας που εκπέμπει μηδενικά αέρια του θερμοκηπίου, και σε αντίθεση με την πυρηνική σχάση που χρησιμοποιείται σήμερα, δεν παράγει ραδιενεργά απόβλητα μακράς διάρκειας ζωής. Η κατάκτησή της θα μπορούσε κυριολεκτικά να σώσει την ανθρωπότητα από την κλιματική αλλαγή.

Δείτε όλο το άρθρο…

Ίσως μία πρώτη ρωγμή στο απόρθητο «Βίζεγκραντ»: η φιλοευρωπαϊκή κυβέρνηση της Τσεχίας αναλαμβάνει την προεδρία της ΕΕ και αξίζει να στηριχθεί, σχολιάζει ο Γιάννης Παπαδημητρίου.

Κι όμως, υπάρχουν Ανατολικοευρωπαίοι, που είναι …φιλοευρωπαίοι. Και όχι μόνο υπάρχουν, αλλά και αναλαμβάνουν την εκ περιτροπής προεδρία της ΕΕ. «Η Ευρώπη ως καθήκον» είναι το σλόγκαν της τσεχικής προεδρίας για το δεύτερο εξάμηνο του 2022. Η ρήση παραπέμπει στον μεγάλο Ευρωπαίο Βάτσλαβ Χάβελ, τελευταίο πρόεδρο της ενιαίας Τσεχοσλοβακίας.

Εύλογοι και επίκαιροι οι συνειρμοί με την «’Ανοιξη της Πράγας», το πείραμα ενός «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο» που κατέπνιξαν τα σοβιετικά τανκς μέσα σε λίγους μήνες. Με τη «Βελούδινη Επανάσταση» του 1989. Ακόμη και με το «βελούδινο διαζύγιο» Τσέχων και Σλοβάκων, μία σπάνια πράξη πολιτικού πολιτισμού σε εποχές εθνικστικών παροξυσμών, στις αρχές της δεκαετίας του ‘90.

Δείτε το άρθρο του Γιάννη Παπαδημητρίου στην DW…

Με μεγάλη χαρά, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη παρουσιάζει τη νέα έκδοση Σύνορα, Κυριαρχία, Γραμματόσημα. Οι μεταβολές του ελληνικού εδάφους, 1830-1947, έργο του κ. Κωνσταντίνου Τσιτσελίκη, καθηγητή Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

Η Ελλάδα παρουσιάζει πλούσια ανάπτυξη της εδαφικής κυριαρχίας μετά την έκρηξη της Επανάστασης το 1821 και την ίδρυση του κράτους το 1830. Η μελέτη εξετάζει στη γενεαλογία των εδαφικών μεταβολών της Ελλάδας και τη συμβολοποίησή τους μέσω του γραμματοσήμου. Η ταξινόμηση και η διαχρονική συσχέτιση των περιπτώσεων γίνεται με κριτήριο τον βίαιο ή τον ειρηνικό τρόπο κτήσης του εδάφους, την επιτυχία ή την αποτυχία της εδαφικής μεταβολής, τη μονιμότητά της, την παρένθετη μεταβολή, την αλλοίωση ή την ακύρωση της κυριαρχίας του ελληνικού κράτους από ξένη κατοχή και κυριαρχία, την εδαφοποίηση πολιτικής μη κρατικής εξουσίας, την κατοχή ξένου εδάφους, την εξωχώρια ελληνική στρατιωτική παρουσία ή την ξένη στρατιωτική φίλια παρουσία στην Ελλάδα. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το γραμματόσημο και η ταχυδρομική σφραγίδα παρακολουθούν και εκφράζουν τις μεταβολές της εξουσίας που καθορίζουν το έδαφος και τους ανθρώπους.

Περισσότερα…

Έφυγε την Πέμπτη 28.7.2022 σε ηλικία 96 ετών ο καθηγητής των Θρησκευτικών Γεώργιος Γαλίτης, ο οποίος ήταν στην Σχολή μεταξύ 1959 και 1969. Αντιγράφουμε από την ενότητα “οι δικοί μας Έλληνες”:

Ο Γεώργιος Αντ. Γαλίτης γεννήθηκε στίς 8.11.1926, τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές στην Αθήνα, σπούδασε Θεολογία καί Φιλοσοφία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Marburg, Bonn και Mainz Γερμανίας. Το 1960 ανακηρύχθη διδάκτωρ, το 1964 υφηγητής, το 1966 εντεταλμένος υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1969 τακτικός καθηγητής της Ιστορίας των Χρόνων της Κ.Διαθήκης καί Ερμηνείας της Καινής Διαθήκης της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Υπηρέτησε στην Γερμανική Σχολή Αθηνών από τό 1959 μέχρι το 1969 διδάσκοντας το μάθημα των Θρησκευτικών (Ορθόδοξη Θεολογία), αλλά μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη λόγω της εκλογής του ως καθηγητής και μάλιστα είναι ο πρώτος δάσκαλος του σχολείου, που έγινε Τακτικός Καθηγητής Πανεπιστημίου.

Περισσότερα…

Δείτε το δημοσίευμα στην “Ρομφαία” με τίτλο “Ο Καθηγητής Γεώργιος Αντ. Γαλίτης κεκοίμηται”…

Δείτε το άρθρο τουΣεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ’…

Το 2000 είχε εκδόσει απο της εκδόσεις “Αστερισμος – Λιζα Έβερτ” το βιβλίο: “Παύλος Ο Απόστολος Των Ελλήνων”…

O Hubert Eicheim ήταν στην εκδήλωση στο Goethe για τον εορτασμό της επετείου των 200 χρόνων από την Μάχη του Πέτα και έγραψε ένα άρθρο στο 5ο Rundschau του Philadelphia:

Was für ein perfekter Abend war das doch am 8. Juli, historisch informativ und künstlerischhöchst anregend, zum Thema der deutschen Philhellenen in Griechenland vor 200 Jahren.Keine der für die deutsch-griechischen Beziehungen zuständigen Institutionen hat sichaktiv an diesem Abend beteiligt, wenn man davon absieht, dass das Goethe-Institut seinenSaal den griechischen Veranstaltern überlassen hat. Es ging um die Philhellenen, diedeutschen Freiwilligen, die damals ab 1821 am Freiheitskampf der Griechen teilgenommenhatten.

Die Ehemaligen der Deutschen Schule Athen und die „Εταιρία για τον Ελληνισμό καιτον Φιλελληνισμό“ („Gesellschaft für Hellenismus und Philhellenismus“) haben sich seiteiniger Zeit dieses Themas angenommen und sind am 8. Juli mit dieser Veranstaltung an dieÖffentlichkeit getreten, um ihren Landsleuten zu zeigen, welchen Anteil diese europäischenIdealisten am griechischen Befreiungskampf hatten. Wenn dieser Abend von deutscher Seiteaus organisiert worden wäre, hätte man dem Vorwurf einer deutschnationalen Reinwaschungnicht ausweichen können. So aber gelang ein historisch spannender Abend ohne jeglichenationalistischen oder gar propagandistischen Untertöne.

sagsa_pinakas_totals_2024

Η σπουδαία ηθοποιός, που μόλις έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 65 ετών, ζωγράφισε με το ταλέντο της τις πιο λεπταίσθητες αποχρώσεις της θεατρικής πράξης. Και τις φώτισε, τους έβαλε φωτιά όσο να φωτίσουν το γύρω της θεατρικό σύμπαν.

«Μη μού φυσάς τον καπνό στη μούρη, σκκκκυλί!». Μνημειώδης εκφορά. Ανάμεσα στα δόντια. Με ένα γύρισμα στη γλώσσα. Το θυμάμαι αυτό το νούμερο της Ανέζας Παπαδοπούλου, εκεί κάτω, στο υπόγειο της Κ. Μελενίκου της Θεσσαλονίκης. Στο «Υψηλόν Βολτάζ» των Αγάμων Θυτών. Εκεί, που όλα ξεκίνησαν για την παρέα του Ιεροκλή Μιχαηλίδη, τον Οκτώβριο του 1980.

Δείτε το άρθρο του Παύλου Αγιαννίδη στο protagon.gr…

Kάποια στιγµή πρέπει να καθίσουμε να συμφωνήσουμε σε αυτή τη χώρα ποια θέματα ΔΕΝ προσφέρονται για κομματική αντιπαράθεση. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα των τελευταίων ημερών: η πρωτόδικη καταδίκη του Δημήτρη Λιγνάδη για δύο βιασμούς αλλά και οι πυρκαγιές. Στην πρώτη περίπτωση ο δημόσιος διάλογος μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. έγινε κάπως έτσι:

– Εσείς τον βγάλατε με αναστολή ως την έφεση και τώρα κυκλοφορεί ελεύθερος.

– Δικός σας ήταν ο ποινικός κώδικας με τον οποίο έφαγε μόνο 12 χρόνια, με τον δικό μας, τον περσινό, θα καταδικαζόταν σε ισόβια.

– Η κυβέρνηση ξεπλένει βιαστές ανηλίκων.

– Ο ΣΥΡΙΖΑ εργαλειοποιεί ένα βαρύτατο έγκλημα για μικροκομματικό όφελος.

Στο ζήτημα των πυρκαγιών, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία συζήτησαν ως εξής:

– Πρώτη φορά πέρασε η φωτιά στον αστικό ιστό. Και πριν από λίγες ημέρες η κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι είναι πανέτοιμη.

– Σουτ. Μάτι.

Δείτε το άρθρο της Ξένιας Κουναλάκη στην Καθημερινή…

Ο Νίκος Παπαϊωάννου της τάξης του 1963 μας έστειλε υλικό από τα χρόνια του σχολείου. Ένα καταπληκτικό Stundenplan, που φαίνονται τα μαθήματα που διδάσκονταν στα παιδιά. Επάνω δεξιά γράφει: KLASSE O II a, δηλαδή Obersekunda (5η Γυμνασίου), τμήμα a.

Βλέπουμε την Δευτέρα την 3η ώρα Γαλλικά και την 5η Λατινικά, ενώ Αγγλικά πουθενά.

Βλέπουμε μαθήματα το Σάββατο με 1η ώρα Αρχαία, αλλά και απογευματινά την Παρασκευή με Υγιεινή, Ψυχολογία και Θρησκευτικά. Τα Γερμανικά διδάσκονται κάθε ημέρα, τα Αρχαία όμως διδάσκονται περισσότερο:10 ώρες την εβδομάδα. Τα Νέα κλείνουν την εβδομάδα με ένα δίωρο αλλά και την Δευτέρα με μία ώρα. Συνολικά έχουμε 44 ώρες διδασκαλίας και όπως θα δείτε παρακάτω βλέπουμε και 4 τμήματα.

καιοι λυπητερές: 1485 δραχμές τον Σεπτέμβριο, 1564 δραχμέςτον Νοέμβριο, 1574 δραχμές τον Ιανουάριο, 1314 τον Μάρτιο και τελευταία δόση τον Μάιο με 1614 δραχμές.

και τα τμήματα: