Ο Μπρούνο Χότσε γεννήθηκε στο Hausmening στις 25 Οκτωβρίου 1920. Γονείς του ήταν ο Ludwig Hotze και η Louise Hotze.

Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης από την χρονιά 1930-31 στην Δ’ Δημοτικού έως την χρονιά 1935-35 στην Α’ Γυμνασίου, όπου τον αναφέρει και ο Γένιο Σαντορίνης ως νέο συμμαθητή στο τμήμα του.

Μεταφέρθηκε στα χρόνια του Πολέμου από την Ελλάδα στην Πολωνία, σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως στο Litzmannstadt, πιθανώς ως Εβραίος.

Από το 1944 εργάστηκε στη Βιέννη στην εταιρεία “Schrack Ericsson” και από το 1947 έως το 1948 στην εταιρεία “Ferdinand Zsureck”.

Στις 19 Ιουνίου 1951 καταχωρήθηκε ως αλλοδαπός με «αδιευκρίνιστη» υπηκοότητα στην Αστυνομική Διεύθυνση Βιέννης. Η αυστριακή του υπηκοότητα είχε αμφισβητηθεί από τις αρχές και τα έγγραφα δεν επιβεβαίωναν την υπηκοότητά του. Η οικογένειά του είχε δηλωθεί ότι είχε φύγει από την Ελλάδα λόγω των πολεμικών συνθηκών και είχε εξομοιωθεί, βάσει γερμανικής νομοθεσίας, με τους πληγέντες από αεροπορικές επιδρομές.

“Ich will aus Wien weg und moechte gerne wieder zurueck nach Griechenland” αναφέρει στο αίτημα του το 1951 προκειμένου να πάρει άδεια εισόδου στην Ελλάδα με την βοήθεια της IRO (International Refugee Organization) και εκφράζει την ανησυχία του επειδή ως γερμανόφωνος ενδέχεται να υποστεί αντίποινα από του παρτιζάνους, αίτημα το οποίο δεν έγινε δεκτό. (περισσότερα…)

Η Μαρία Ζενέτου-Κομνηνού γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 1925. Πατέρας της ήταν ο Χαρίλαος Ζενέτος, γνωστός κοσμηματοπώλης των Αθηνών και αδελφός της ο γνωστός πολεοδόμος – αρχιτέκτων Τάκης Ζενέτος, μαθητής και αυτός της Σχολής.

Στα μαθητολόγια εμφανίζεται δύο φορές. Την χρονιά 1929-30 ατην Α’  Δημοτικού και την χρονιά 1935-36 στην Α’  Γυμνασίου και εικάζουμε ότι λόγω απώλειας των μαθητολογίων παρουσιάζεται το κενό αυτό.

Παρακολουθώντας τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και την Αγγλική Σχολή Χιλλ, ολοκληρώνει τη βασική της εκπαίδευση στο Αρσάκειο Αθηνών. Με τη λήξη του πολέμου, μπαίνει στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης στη Γαλλία και σπουδάζει Ψυχολογία του Παιδιού, κατά την προσχολική ηλικία, καθώς και Καλές τέχνες στην Ecole des Beaux Arts. Διακρίνεται από τη μεγάλη αγάπη της για τα παιδιά.

Από το γάμο της με τον Γιάννη Κομνηνό αποκτά 3 παιδιά, την Ιωάννα, την Χάρις και τον Διομήδη. Ο τελευταίος, σε ηλικία 17 ετών, δολοφονείται εν ψυχρώ, κατά τη διάρκεια των γεγονότων του Πολυτεχνείου, στις 16 Νοεμβρίου 1973. Αστυφύλακας της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, τον πυροβόλησε με ευθεία βολή στην καρδιά, ενώ βοηθούσε τραυματισμένους πολίτες και την ανακοίνωση του θανάτου του γιού της έκανε ο Τάκης Ζενέτος. Η Χάρις μάλιστα απέκτησε μία κόρη, την Φλώρα, και έναν γιό, στον οποίο έδωσε το όνομα του Διομήδη.

Καθώς τα χρόνια περνούν και τα δικά της παιδιά ενηλικιώνονται, η Μαρία, ελεύθερη πιά από τις μητρικές φροντίδες, ετοιμάζει και παρουσιάζει, για πρώτη φορά, τη δουλειά της, στο ευρύ κοινό, λαμβάνοντας μέρος στην έκθεση του Ζαππείου. Ακολουθεί μια αλυσίδα από ομαδικές και ατομικές εκθέσεις στο Ζάππειο, στο Θόλο, στην Αρχιτεκτονική, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και στη δική της γκαλερί «Διομήδης».

Η συνεχής ενασχόλησή της με τα καλλιτεχνικά την βοήθησε να απαλύνει τον πόνο της από τον τραγικό θάνατο του γιού της.

Πέθανε το 1995. Τα έργα της μένουν στα χέρια των θυγατέρων της.

πηγή: Ιωάννα και Χάρις Κομνηνού (περισσότερα…)

Την Κυριακή 18 Αυγούστου 2024 “έφυγε” ο Χάρης Αργυρόπουλος, απόφοιτος του 1974 μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο.

Ο Χάρης είχε σπουδάσει στην Γερμανία και είχε ασχοληθεί επιχειρηματικά με τον τουρισμό και την εστίαση ενώ ήταν και ερασιτέχνης ηθοποιός.

Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 21 Αυγούστου στις 11 π.μ. στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η οικογένειά του θα επιθυμούσε αντί στεφάνου να γίνουν δωρεές στη μνήμη του, στην ΓΑΛΙΛΑΙΑ Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας (galilee.gr).

(περισσότερα…)

Ο Ναπολέων Αντωνάδος γεννήθηκε την 1.1. 1925 στην Βέροια. Ο πατέρας του, Ιωάννης, γεννημένος στην Θήβα, ήταν μόνιμος αξιωματικός (Αντισυνταγματάρχης Επιμελητείας) και η μητέρα του Αικατερίνη, το γένος Αντωνίου.

Φοίτησε στο “Πρότυπον Δημοτικόν Σχολείον Θεσσαλονίκης” και στην εκεί Γερμανική Σχολή. Το 1936 μετεφέρθη ο πατέρας του στην Αθήνα και φοίτησε αμέσως στην Γερμανική Σχολή Αθηνών το έτος 1936-37 όταν και εμφανίζεται στα Μαθητολόγια στην Α’ Γυμνασίου.

Ασχέτως του ότι δεν αναγράφεται στα Μαθητολόγια, συνέχισε έως το 1938 ως εσωτερικός μαθητής και ακολούθως ως εξωτερικός και κατόπιν πήγε στην Λεόντειο Σχολή, την Ιόνιο Σχολή από όπου αποφοίτησε, και ξεκίνησε σπουδές στην ιατρική.

Ήδη όμως από τα 16 του χρόνια, το 1941, από τον πρώτο χρόνο της Γερμανικής Κατοχής, δραστηριοποιήθηκε ως διερμηνέας, μεταφραστής και πληροφοριοσυλλέκτης, κυρίως λόγω των εξαιρετικών προσόντων του, ενώ δρούσε με το ψευδώνυμο Βίλυ Σέφερ.

Το όνομά του έγινε γνωστό από την κατάθεσή του την 1η Μαΐου 1945, όπου αναφέρονται όλα τα παραπάνω στοιχεία, όπως επίσης και το γεγονός ότι την 7ην Νοεμβρίου 1941 συνελήφθη από τους Γερμανούς και ενεκελείσθη εις φυλακάς Αβέρωφ και απελύθη περί τα τέλη Μαΐου 1942 και τον Ιούνιο 1943 ανέλαβε στο στρατόπεδο του Τατοΐου για λογαριασμό του υπολοχαγού Ζιμς την θέση του διερμηνέως με αντικείμενο και τις μεταφράσεις εγγράφων των κρατουμένων. Δεδομένου ότι ήταν ακόμη μαθητής του επετράπη να συνεχίσει την Ε’ τάξη εις την Λεόντειον Σχολή και στην συνέχεια εφοίτησε στην Ιόνιον Σχολή, από όπου πήρε απολυτήριο Γυμνασίου το 1944 (ένα χρόνο, δηλαδή, αργότερα βάσει της ηλικίας του, δικαιολογείται όμως από το γεγονός ότι ήταν στις φυλακές για 6 μήνες).

Στην ίδια κατάθεση αναφέρονται ονόματα πρακτόρων και γίνονται αναφορές στον Υποστράτηγο Σιμάνα, ο οποίος διαδέχθηκε τον Υποστράτηγο Στρόοπ, στην υπηρεσία των Ες Ες γκεστάπο, που στεγαζόταν μεταξύ των οδών Κανάρη, Σέκερη, Μέρλιν και Βασ. Σοφίας.

Μετά τον Πόλεμο ο Ναπολέων Αντωνάδος ασχολήθηκε με Τουριστικές Επιχειρήσεις και ειδικά με διαχείριση στόλου τουριστικών λεωφορείων.

(πηγή: “Κατασκοπεία στην κατεχόμενη Ελλάδα”, Δημοσθένης Κούκουνας, όπου ο συγγραφέας είχε πολλές συναντήσεις με τον Ναπολέοντα Αντωνάδο στην δεκαετία του ’70)

Η Άννα Συριοπούλου αποφοίτησε από την Σχολή το 1974. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ακολούθως πήρε δίπλωμα από το ΕΚΕΜΕΛ (Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας και Επιστημών του Ανθρώπου), όπου εκπόνησε και την διπλωματική της  εργασία.

Είναι Επιστημονική Συνεργάτιδα στον Τομέα Ιστορίας και Θεωρίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει μεταφράσει από τα γερμανικά το δοκίμιο «Η ιδέα του Καντ περί της αιώνιας ειρήνης- Από την ιστορική απόσταση 200 ετών» του Γερμανού φιλοσόφου Jürgen Habermas (εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο «Πόλις»).

Επίσης μετέφρασε από τα γερμανικά το δοκίμιο «Για μια θεωρία της Διαδικασίας του καθηγητή της Φιλοσοφίας Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών Παύλου Σούρλα (εκδόθηκε στο περιοδικό Ισοπολιτεία), και μετέφρασε το «A Dangerous Mind- Η επίδραση του Carl Schmitt στην Ευρώπη» του Jan Werner Mueller, το οποίο είναι υπό έκδοσιν.

biblionet…

Πόσοι θυμούνται αυτόν τον Έλληνα που έδωσε τα φώτα του στις πλέον έγκυρες, διεθνώς, μουσικές εγκυκλοπαίδειες και λεξικά όπως το Grove και το New Grove Dictionary of Music; Πόσοι μνημονεύουν τις μελέτες και τα άρθρα του για τον (καταστροφικό) Εθνικό Μουσικό Διχασμό, ή τη δουλειά μυρμηγκιού που έκανε για την περίφημη Εθνική Μουσική Σχολή και τον Μανώλη Καλομοίρη.

Ξέρω, ξέρω… Τι κάθομαι τώρα και θυμάμαι σε μια Ελλάδα που δονείται σε ρυθμούς τραπ, σκυλάδικου, άντε και «έντεχνου». Τι κάθομαι και αναλογίζομαι έναν αφανή, πλην σημαίνοντα «ανασκαφέα» μιας άλλης μουσικής Ελλάδας: το Γιώργο Λεωτσάκο, έγκριτο διεθνώς ερευνητή, μουσικολόγο και μουσικοκριτικό, που αναχώρησε σήμερα (Τετάρτη, 14 Αυγούστου) για «τόπο χλοερό». Εκεί που η Μουσική είναι Μία. Και Σημαντική.  

Δείτε το άρθρο του Παύλου Αγιαννίδη στο protagon.gr…

Το «EQ» είναι η διεθνής συντομογραφία της συναισθηματικής νοημοσύνης. Με αυτό τον τίτλο, «EQ», η Έλενα Παπαβασιλείου δημιούργησε μια νέα δημοσιογραφική εκπομπή, στην οποία ένας νέος καλεσμένος από όλο το φάσμα της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής, θα υποβάλλεται σε μια διαφορετική συνέντευξη. Καθημερινά στις 6 το απόγευμα στο ACTION 24.

Τελειώνοντας τη Γερμανική Σχολή, σπούδασε οικονομικά στην Αθήνα από όπου αποφοίτησε με άριστα. Ξεκίνησε την καριέρα της στη δημοσιογραφία δουλεύοντας σε περιοδικά μόδας. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στην πρωινή εκπομπή του Mega «Όμορφος Κόσμος», όπου συμπαρουσίαζε με τον Νότη Χριστοδούλου τη στήλη της διακόσμησης. Αμέσως μετά,συμμετείχε στο τάλεντ σόου του Alpha «TV Stars Παρουσιάστε». Έπειτα, βρέθηκε για ένα χρόνο ανάμεσα στους παρουσιαστές της εκπομπής «Μες την καλή χαρά», με κεντρική παρουσιάστρια τη Ναταλία Γερμανού. Στη συνέχεια, συμπαρουσίασε με τον Σπύρο Λάμπρου το πρωινό μαγκαζίνο του Alpha «Πάνω στην Ώρα» και τη σεζόν 2011-2012 επέστρεψε στην ανανεωμένη ομάδα του «Μες την καλή χαρά». (από το yupiii.gr)

https://www.protothema.gr/life-style/article/1448401/elena-papavasileiou-epestrepse-stin-tileorasi-meta-apo-8-hronia-deite-video/

https://www.protothema.gr/life-style/article/1259000/i-elena-papavasileiou-pire-to-master-tis-stin-psuhologia/

«Μοναδική», «ιδιαίτερη», «η χειρότερη στην ιστορία του θεσμού», «αηδιαστική», ήταν μερικά από τα επίθετα που επιστρατεύτηκαν για να περιγράψουν την αμφιλεγόμενη τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Ειδικά η αναπαράσταση ενός παγανιστικού γλεντιού των θεών του Ολύμπου, παρερμηνεύτηκε ως διακωμώδηση του «Μυστικού Δείπνου» του Λεονάρντο ντα Βίντσι με επικεφαλής μία ντραγκ κουίν και θεωρήθηκε βλάσφημη όχι μόνο από συντηρητικούς εκκλησιαστικούς κύκλους, αλλά και τον ηγέτη της γαλλικής Αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ζήτησε συγγνώμη και η ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, η ευρωβουλευτής Μαριόν Μαρεσάλ, απέδωσε το σκάνδαλο σε μια αριστερή μειοψηφία που είναι έτοιμη για κάθε πρόκληση.

Δείτε το άρθρο της Ξένια Κουναλάκη στην εφημερίδα “Καθημερινή”:

https://www.kathimerini.gr/world/563149957/olympiakoi-agones-2024-apodokimasies-orgi-kai-mia-syggnomi/

Εύχομαι εκ μέσης καρδίας υγείαν, δύναμι, υπομονή και επιμονή και προ πάντων η Παναγία να μας έχη υπό την σκέπη Της.

Μην ξεχνούμε

α) Την βύθισιν του ευδόμου ΕΛΛΗ ανήμερα της Παναγίας στην Τήνο υπό “αγνώστου υποβρυχίου”, όπως εγράφη τότε

β) Την 14ην Αυγούστου 1944, πρό 80 ετών ακριβώς, έλαβε χώρα το μπλόκο της Κοκκινιάς, στην πλατεία της Οσίας Ξένης, με το δεδομένο, ότι ο Γερμανός κατακτητής ευρήκε τους Έλληνες συνεργάτες για να ολοκληρώση ένα ακόμα αποτρόπαιο έγκλημα. Η ελληνική ταινία “Το μπλόκο” (1965) με σκηνοθεσία του Αδώνιδος Κύρου (+1985), εκ των μεγαλυτέρων εκπροσώπων του σουρεαλισμού, περιγράφει ανάγλυφα τα γεγονότα. Ο Κύρου υπήρξε εκ των ηθικών αυτουργών της δολοφονίας του Κίτσου Μαλτέζου (+1 Φεβρουαρίου 1944) και διέφυγε στο Παρίσι. Εζησε έκτοτε εκεί και ήλθε οίκαδε για να γυρίση την ταινία, η οποία και λογοκρίθηκε στην εποχήν της.

Μία διαφορά θεολογικού διαμετρήματος. Όπως γνωρίζετε την Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζουν την αυτήν ημέραν και οι ΡΚαθολικοί. Με είχε ερωτήσει πρό ετών ο Προιστάμενος στην υπηρεσία, ποία η διαφορά ανάμεσα στους ΡΚαθολικούς και τους Ορθοδόξους κατά τον εορτασμό της Κοιμήσεως ? Η απάντησις είναι :

Σύμφωνα με τους Ορθοδόξους, η Παναγία πρώτα εκοιμήθη και εν συνεχεία ανελήφθη εις τους ουρανούς, ενώ κατά την ΡΚαθολικήν διδασκαλίαν, πρώτα ανελήφθη και έπειτα εκοιμήθη. Εάν επισκεφθήτε τον Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη , στην Πανεπιστημίου, εντός του ιερού θα ιδήτε την διαφοράν.

Μετά θερμών προσρήσεων και ευχών, αγάπης εν Χριστώ και ασπασμών

έρρωσθε και χαίρεσθε εν παντί και πανοικεί!

Ο Δημήτρης Μαστροκάλος γεννήθηκε στις 05.09.1963 στην Αθήνα και αποφοίτησε από την Σχολή το 1981.

Σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστρικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1981-1987). Μετά από τις υποχρεώσεις στις ένοπλες δυνάμεις και στην ύπαιθρο, ακολούθησε η ειδικότητα στην ορθοπαιδική (1991-1995).

Περάτωση διατριβής το 1996. Από το 1998 έως το 1999, κλινικός και επιστημονικός υπότροφος στην χειρουργική γόνατος και άκρου ποδός, στην αρθροσκοπική χειρουργική γόνατος και αθλητικών κακώσεων στην ATOS CLINIC, στην Χαϊδελβέργη Γερμανίας. Από 2000 έως 2004 εργάστηκε ως επιμελητής στην παραπάνω κλινική στο ίδιο τμήμα (Διευθυντές Καθ. H. Paessler και H. Thermann).

Από το 2004 έως σήμερα, Επίκουρος Καθηγητής Ορθοπαιδικής στην 1η Ορθοπαιδική Κλινική του Παν/μίου Αθηνών, Γεν Παν/κό Νοσ. ΑΤΤΙΚΟ.

Δημοσίευσε περισσότερες από 40 εργασίες, ήταν ομιλητής σε περισσοτερες από 200 ελληνικές και διεθνείς διαλέξεις και παρουσιάσεις και είναι μέλος σε 5 επιστημονικές εταιρείες (ESSKA, ISAKOS, ACL Study Group κ.τ.λ.). Μιλάει άριστα γερμανικά και αγλικά.

Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης δημιουργεί μια πινακοθήκη πορτρέτων «των αγωνιστών του ’21», αποδίδοντας τις μορφές των αγωνιστών χωρίς εξιδανικεύσεις και φιλαρέσκειες. Οι ήρωες μέσα από έντονα φωτεινά χρώματα και μέσα από το μαυρόασπρο της ξυλογραφίας εγγράφονται στη συλλογική μνήμη ως φορείς του διαχρονικού μηνύματος για ελευθερία, αποδεικνύοντας ότι ο απόηχος του αγώνα παραμένει πάντα ισχυρός και πηγή έμπνευσης για τους σύγχρονους καλλιτέχνες.

Το βλέμμα «των αγωνιστών του ΄21» προσκαλεί τον θεατή να αποκαλύψει όλες εκείνες τις δυνάμεις που έκρυβαν μέσα τους οι ήρωες, τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους, και συγχρόνως επιχειρείται ένας διάλογος με τα έργα της ηρωικής απεικόνισης της Ελληνικής Επανάστασης, που παρουσιάζονται στο παράρτημα, δίνοντας αισθητή μορφή στον ιστορικό χαρακτήρα της πόλης του Ναυπλίου.

Διάρκεια: 22/7/2024 – 28/2/2025

(περισσότερα…)

Αριστούχος, υπότροφος, δίγλωσση καθηγήτρια Γερμανικής Φιλολογίας Παν/μίου Αθηνών, με μεταπτυχιακό στη Γερμανική Γλωσσολογία, απόφοιτος Γερμανικής Σχολής Αθηνών (Deutsche Schule Athen), κάτοχος Abitur και Großes Deutsches Sprachdiplom Ινστιτούτου Goethe Αθηνών, με δεύτερη μητρική γλώσσα τα Γερμανικά και διδακτική πείρα ετών, παραδίδει μαθήματα Γερμανικών όλων των επιπέδων. Το μάθημα προσαρμόζεται στις ανάγκες του μαθητή, με συνεχή παρακολούθηση της πορείας και της επίδοσής του, με σκοπό την αποφυγή κενών, την εμπέδωση της ύλης και την επίτευξη του εκάστοτε στόχου. Εκμάθηση σωστής προφοράς, υψηλά ποσοστά επιτυχίας, προετοιμασία για Διπλώματα Ινστιτούτου Goethe και ÖSD, ειδικά για τα επίπεδα C1 και C2, εξειδικευμένη βοήθεια σε μαθητές της Γερμανικής Σχολής Αθηνών για το Abitur, το μάθημα των Γερμανικών και τα θεωρητικά μαθήματα,  εκμάθηση της γλώσσας σε παιδιά και νήπια με παιγνιώδη τρόπο.   Τηλ. 210 6819071 /  698 0943569

Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης (’63) συμμετέχει με ένα έργο του στην νέα, επίκαιρη έκθεση με τον τίτλο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, η οποία ανιχνεύει τη σχέση της τέχνης με την πολιτική ιστορία στη Νότια Ευρώπη. Η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου διοργανώνει την έκθεση  και θα την φιλοξενήσει από τις 11 Ιουλίου 2024 μέχρι και τις 2 Φεβρουαρίου 2025. Αποτελεί ένα συνολικό εγχείρημα στο οποίο συμμετέχουν πάνω από 55 καλλιτέχνες και ομάδες καλλιτεχνών. Περιλαμβάνει 140 εικαστικά έργα, από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Πορτογαλία, αλλά και αφίσες, βιντεοπροβολές, performances. Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί ένα κινηματογραφικό αφιέρωμα, καθώς και ένα συνέδριο με θέμα τη δημοκρατία και τις εικαστικές τέχνες. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη, διεθνή έκθεση που πραγματεύεται τη σχέση της τέχνης με την δημοκρατία κατά την διάρκεια μιας από τις πιο καθοριστικές περιόδους για την ιστορία της Νότιας Ευρώπης, καθώς τρεις χώρες, η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία μετέβησαν από ένα απολυταρχικό καθεστώς στο δημοκρατικό πολίτευμα. (περισσότερα…)

Ο Eugen Nitsche, πατέρας του Georg Anton Nitsche, προσκαλείται με την σύζυγό του στην Τελετή Αποφοίτησης στην Αίθουσα της Σχολής.

Αν οι σκέψεις, οι αντιδράσεις και τα λόγια λένε κάτι για έναν άνθρωπο, πόσω μάλλον για έναν καλλιτέχνη, σκεφθείτε πόσα λένε τα περιστατικά, οι ατάκες και οι (απαγορευμένοι) στίχοι για την Αρλέτα. Διότι για την Αργυρώ – Νικολέτα Τσάμπρα ή απλά Αρλέτα μιλάμε εδώ. Επτά χρόνια μετά το φευγιό της – ήταν 8 Αυγούστου του ’17.

Πάμε πίσω, στον Ιανουάριο του 1980. Στη Θεσσαλονίκη και στη θρυλική μπουάτ «Λιόγερμα» του Ματθαίου Αγγελίδη, στην οδό Λώρη Μαργαρίτη. Εκείνη, με την κιθάρα της βουτάει, λυτρωτικά, στις καλές στιγμές του Νέου Κύματος, που είχε και η ίδια ζωγραφίσει με τις ερμηνείες της (αν και δεν το πολυπίστευε αυτό το «Νέο Κύμα»). 

Διαβάστε το άρθρο του Παύλου Αγιαννίδη στο protagon.gr…

Η Έλενα Χατζηιωάννου (’82) συζήτησε στην εκπομπή της Ράδιο City στον 9,84 την περασμένη Πέμπτη 8/8, με την προ δεκαετιών συμμαθήτριά της Άρτεμη Χατζηγεωργίου. Περί τεχνητής νοημοσύνης ο λόγος.

Η Άρτεμις Χατζηγεωργίου είναι καθηγήτρια Βιοπληροφορικής στο τμήμα Πληροφορικής με εφαρμογές στην Βιοϊατρική του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (το μόνο Τμήμα Βιοπληροφορικής που υπάρχει στην Ελλάδα). Μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή μας το 1982, ξεκίνησε τις σπουδές της στη Γερμανία,  επιλέγοντας την Πληροφορική στο Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης ενώ κατόπιν συνέχισε με διδακτορικό στην μοριακή βιολογία από το Πανεπιστήμιο της Ιένας. Ήταν επίκουρος καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστήμιου της Πενσυλβάνιας και ερευνήτρια στο Ερευνητικό Κέντρο Βιοϊατρικών Επιστημών «Αλέξανδρος Φλέμινγκ».

Από το 2018 έως το 2021 χαρακτηρίστηκε ως Highly Cited Researcher (επιστήμονας με μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως βάσει των επιστημονικών της δημοσιεύσεων) σύμφωνα με τη λίστα του Ιδρύματος Thomson Reuters.

Ακούστε την εκπομπή στο Ράδιο City…

Ο Βασίλης Νεραντζόπουλος αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1974 και από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1979. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές Οικονομολόγου-Μηχανικού στο Πολυτεχνείο Καρλσρούης (Universitaet Fridericiana) δραστηριοποιούμενος παράλληλα ως επιστημονικός συνεργάτης του τομέα Μηχανουργικής Τεχνολογίας, αλλά και ως εθελοντής-τακτικό μέλος στη Διεθνή Οργάνωση Φοιτητικών Ανταλλαγών AIESEC. Οι καινοφανείς τότε εξελίξεις στην πληροφορική τον ώθησαν στην επιλογή μιας σταδιοδρομίας με επίκεντρο τις νέες τεχνολογίες. Με την απόκτηση του μεταπτυχιακού του τίτλου μετανάστευσε στις Η.Π.Α., όπου εργάστηκε επί 8ετία στον ιδιωτικό τομέα με αντικείμενο τη μηχανοργάνωση βιομηχανικών και διοικητικών διεργασιών.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1989 και εργάστηκε ως Υπεύθυνος Εργων πληροφορικής και ως Σύμβουλος Επιχειρήσεων σε εγχώρια και διεθνή έργα. Παράλληλα διετέλεσε επί 15ετία καθηγητής πληροφορικής και διοίκησης επιχειρήσεων σε ιδιωτικό κολλέγιο στην Αθήνα.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 απετέλεσαν μια νέα ευκαιρία αξιοποίησης της εμπειρίας του στους τομείς πληροφορικής και τεχνολογίας στον αθλητισμό. Εργάστηκε επί 5ετία ως Υπεύθυνος Εργων και Διευθυντής Τεχνολογίας Εγκαταστάσεων στην Οργανωτική Επιτροπή ΑΘΗΝΑ2004. Σήμερα δραστηριοποιείται ως Μηχανικός Πληροφορικής και Διοίκησης στο πλαίσιο των Ευρωπαΐκών Προγραμμάτων Χρηματοδότησης (ΕΣΠΑ). Εχει μετάσχει σε ομάδες έργων σε χώρες όπως Γερμανία, Η.Π.Α., Αυστραλία, Γαλλία, Σουηδία, Ολλανδία κ.ά.

Η Ελισάβετ (Μπέτυ) Μπαλόγλου αποφοίτησε από την Σχολή το 1966. Σπούδασε Νομικά και ήταν δικηγόρος, σύμβουλος σε ανώνυμες εταιρίες. Γνώρισε και παντρεύτηκε τον οικονομολόγο Γεώργιο Σιαφλά, με τον οποίο γνωρίστηκαν στην “Κλωστοϋφαντουργία Παπάζογλου”.

Απεβίωσε την 20η Μαρτίου 2012, από καρκίνο στον πνεύμονα μετά από 36 χρόνια γάμου, ενώ την 31η Δεκεμβρίου 2021 απεβίωσε και ο αδελφός της, Παύλος Μπαλόγλου.

Το Ίδρυμα Ελισάβετ Σιαφλά Μπαλόγλου δημιουργήθηκε από τον Γεώργιο Σιαφλά στην μνήμη της συζύγου του, δύο χρόνια μετά τον θάνατό της και έχει ως έδρα τον Πειραιά. Ιδρύθηκε  την 3η Νοεμβρίου 2014 με σκοπό τη μέριμνα για την πνευματική υγεία και πρόοδο των νέων του Δήμου Αιγιαλείας (ΔΕ Ακράτας και Αιγείρας) και του Δήμου Πειραιά, έχει ως γνώρισμα την επιβράβευση των αριστούχων αποφοίτων λυκείων Πειραιώς και Αιγιαλείας, προκηρύσσει ποιητικούς διαγωνισμούς και διαθέτει 4 χιλιάδες βιβλία και λειτουργεί δανειστική βιβλιοθήκη. (περισσότερα…)