Η Ursula Schmidt, επί 35 χρόνια γραμματέας των διευθυντών της Σχολής, μας είχε εμπιστευτεί σε ανύποπτο χρόνο ένα φωτοτυπημένο, αλλά δυσανάγνωστο, αντίγραφο του βιβλίου του Ιωάννου Καιροφύλα “Έλληνες στη Γερμανία”, εξαντλημένο και εκτός κυκλοφορίας για πολλά χρόνια. Για πολύ καιρό το αναζητούσαμε σε παλαιοβιβλιοπωλεία και τελικά αυτές τις ημέρες το εντοπίσαμε, το διαβάσαμε και αποφασίσαμε με την Λίζα Γεωμπρέ να κάνουμε μία αναφορά σε αυτό και όταν οι συνθήκες μας το επιτρέψουν, να κάνουμε και μία παρουσίαση στην Βιβλιοθήκη.

Πρόκειται για μία έκδοση 60 σελίδων του 1966 και καταγράφει την ιστορία των Ελλήνων στην Γερμανία, που όπως αναφέρει ο συγγραφέας, αρχίζει από την πτώση του Βυζαντίου και γίνεται πιό πλούσια και πιό λαμπρή από το 1700 και βεβαίως είναι άγνωστη στο πλατύ κοινό.

Τα κεφάλαια διατρέχουν τους Έλληνες στις διάφορες πόλεις της Γερμανίας (Λειψία, Μόναχο, Βαμβέργη, Βερολίνο, Δρέσδη, Κολωνία, Αμβούργο, Φραγκφούρτη) αναφέροντας ονόματα Ελλήνων που διέπρεψαν. Γίνεται μάλιστα αναφορά στους Μακεδόνες, που είχαν το προβάδισμα στην μετανάστευση, επειδή η απόσταση δεν ήταν μεγάλη, και ειδικότερα στην οικογένεια Καραγιάννη από την Κοζάνη,και μερικοί ισχυρίζονται ότι φημισμένος Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν είναι γόνος της παληάς εκείνης οικογένειας.

Δείτε τον πρόλογο του βιβλίου:

Στο κεφάλαιο “Έλληνες στην Κολωνία” γίνεται αναφορά σε κάποια πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία:

Σε ένα άλλο σημείο, στο κεφάλαιο “Ομογενείς στο Βερολίνο” γ’ινεται αναφορά στην κοινότητα της πόλης με σπουδαίους Έλληνες καθηγητές, αλλά και στον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη, μετ’επειτα πρωθυπουργό και αρχηγό του Λαϊκού Κόμματος. Ανάμεσα στα ονόματα των καθηγητών διαβάζουμε και αυρό του Ιωάννη Καλιτσουνάκη, ο οποίος όμως αναγράφεται λανθασμένα με δύο “λ”. Όπως μας διευκρίνισε ο Νίκος Καλιτσουνάκης, απόφοιτος του 1986, πρόκειται για τον παππού του, με σπουδαία ακαδημαϊκή πορεία, φίλο τουΚωνσταντίνου Καραθεοδωρή. Ο Ιωάννης Καλιτσουνάκηςιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών το 1938 και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός το 1961διάβασε μάλιστα το 1950 τον επικήδειο στην κηδεία του διάσημου φίλου του. Ο Νίκος Καλιτσουνάκης, μάλιστα, μας υποσχέθηκε και ένα κείμενο με αναφορά τόσο στον Ιωάννη, όσο και στον Δημήτριο Καλιτσουνάκη, αδελφό του Ιωάννη, που διετέλεσε καθηγητής στην ΑΣΟΕΕ.

Στο κεφάλαιο “Αποικία στην Βαμβέργη” γίνεται περιγραφή της επιστροφής του Όθωνα και της Αμαλίας στο Μόναχο:

και τέλος κεφάλαιο “Ιστορική η παροικία του Μονάχου” γίνεται ειδική αναφορά στον ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη:

Το “Jingle Bells” είναι συνυφασμένο με τα Χριστούγεννα και ίσως να είναι το πιο πολυτραγουδισμένο από όλα τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Όπως και πολλά άλλα τραγούδια, γράφτηκε για άλλο σκοπό και τελικά χρησιμοποιήθηκε διαφορετικά και παρ όλο που αρχικά δεν είχε καμία σχέση με τα Χριστούγεννα, συνδέθηκε άρρικτα με τον χειμώνα και την Χριστουγεννιάτικη μουσική τις δεκαετίες του 1860 και 1870.

Η ιστορία λέει ότι, το 1850 ο συνθέτης James Lord Pierpont (1822-1893) το συνέθεσε στην Simpson Tavern στο Medford της Μασαχουσέτης και η παρτιτούρα του δημοσιεύτηκε με τον τίτλο “The One Horse Open Sleigh” τον Σεπτέμβριο του 1857. Πιστώθηκε αρχικά ως “Song and Chorus written and composed by J. Pierpont.”

Αρχικά το τραγούδι προοριζόταν σαν ένα “drinking song”, δηλαδή ένα τραγούδι, που τραγουδούν στις πάμπ πίνοντας μπύρα και μόλις δεκαετίες αργότερα αφ’ ότου πρωτο-ακούστηκε, έγινε “χριστουγεννιάτικο”. Ο Pierpont αφιέρωσε το τραγούδι στον John P. Ordway, Esq., έναν διοργανωτή ενός θιάσου, που ονομαζόταν “Ordway’s Aeolians”.

Το τραγούδι επαναδημοσιεύτηκε το 1859 από την Oliver Ditson and Company, 277 Washington Street, Boston, με τον νέο τίτλο “Jingle Bells; ή, The One Horse Open Sleigh”. Στο εξώφυλλο της παρτιτούρας του είχε ένα σχέδιο με κουδούνια έλκηθρων, κουδούνια που κρέμονταν από τα άλογα για να κουδουνίζουν όταν αυτά τρέχουν. (περισσότερα…)

Η ηθοποιός και σκηνοθέτης Έφη Ρευματά (΄91) θα διδάξει Υποκριτική στο Καλοκαιρινό Σχολείο 2024 (8 Ιουλίου – 26 Σεπτεμβρίου 2024) του Θεάτρου των Αλλαγών.

Τρίτης Σεπτεμβρίου 19α, Αθηνα 10432. Τηλέφωνο: +30-210.52.48.251. +30-210.52.46.833

Πληροφορίες για το πρόγραμμα του σχολείου και την επικοινωνία: https://theater-school.com/el/

Η Χρυσή Χουτοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Σεπτεμβρίου 1923 και αποφοίτησε από τη Σχολή το 1942. Παρακολούθησε μαθήματα στην ΑΣΚΤ (1943-44) και σπούδασε γλυπτική και σχέδιο στην Ακαδημία Henri Paquet και στην Ecole des Arts et Metiers της Γενεύης. Στο Πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης μελέτησε ιστορία και λογοτεχνία. Διδάχθηκε κοσμηματοποιία στη Λοζάννη. Με χρονική αφετηρία το 1962 πραγματοποίησε τρεις ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα. Ανάμεσα στις συμμετοχές της σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις συγκαταλέγονται οι: Biennale του Buenos Ayres (1960-64), Αλεξανδρείας (1963, 1970), Χαρακτικής (Λιουμπλιάνα, 1975, 1977, 1979, 1981, Κρακοβία, 1976, 1978, 1980 και Friedrikstad, 1976, 1978, 1980), Avanguardia e Sperimentazione (Μόντενα, Βενετία, 1978) κ.ά. To διάστημα 1972-74 συνεργάστηκε με τη Χρυσοθήκη Ζολώτα και παρουσίασε έργα της σε διεθνείς εκθέσεις κοσμήματος.

Οι μορφές στα έργα της είναι αφηρημένες και οι συνθέσεις της αυστηρά γεωμετρικές. Βασίζονται, κατά περίπτωση, στις εναλλαγές καμπύλων και ευθειών, στην οπτική αξιοποίηση των κενών μερών, στη ρυθμική και αρμονική επανάληψη όμοιων μονάδων. Στη δεκαετία του ’60 κατοικούσε, δουλεύοντας επάνω στα γεωμετρικά γλυπτά της (Νέες Μορφές το 1962, Rotation το 1965), στο σπίτι τής οδού Αρδηττού 34 στο Μετς, σπίτι το οποίο κατοικήθηκε από τον χαράκτη Α.Τάσσο, τη χαράκτρια Λουκία Μαγγιώρου, το ζωγράφο Γιάννη Μηταράκη (1898-1963), ενώ σύχναζε ο γλύπτης Θανάσης Απάρτης (1899-1972), που κατοικούσε κοντά ήδη από τα χρόνια της Κατοχής, και ο μεγάλος νεωτερικός γλύπτης Χρήστος Καπράλος (1909-1993). Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 η καλλιτέχνιδα εγκατέλειψε τα περίοπτα έργα για να περάσει σε επιτοίχιες τρισδιάστατες συνθέσεις, που επίσης βασίζονται στις ίδιες συνθετικές αρχές. Πέθανε στις 29 Ιουλίου 1984 στην Αθήνα.

http://dp.iset.gr/artist/view.html?id=207

Ο Αργύρης Στριγγάρης, Καθηγητής Ψυχιατρικής Παιδιών και Εφήβων στο ΕΚΠΑ και στο University College London (UCL), δημοσίευσε στην Καθημερινή της 16/6/2024 άρθρο για την επιφανή παιδοψυχίατρο Αλεξάνδρα Ρούσσου, που έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Μάιο. Ήταν η πρώτη επιστήμων στην Ελλάδα που  μίλησε για τη Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) αλλά και για τον αυτισμό.

https://www.kathimerini.gr/society/563080195/koinonia-kai-epistimi-ofeiloyn-polla-stin-alexandra-royssoy/

(περισσότερα…)

Μέσα στο κλίμα των Ευρωκλογών και πολλαπλών ανασχηματισμών και μελλοντικών ανακατατάξεων, εωρτάσθηκε ποικιλοτρόπως η απόβαση στην Νορμανδία, με πάσα μεγαλοπρέπεια. 80 έτη από εκείνη την Τρίτη της 6ης Ιουνίου 1944. 

(περισσότερα…)

Με αφορμή τη μεγάλη συναυλία των LOCOMONDO στο Θέατρο Πέτρας την Τετάρτη 3 Ιουλίου (στο πλαίσιο της καλοκαιρινής τους περιοδείας), ο Μάρκος Κούμαρης (’92) μιλά με τον Ξενοφώντα Ραράκο για τη μουσική, τα τραγούδια και πολλά πολλά άλλα!

Η συνέντευξη δόθηκε την Τρίτη 18 Ιουνίου και μπορείτε να την ακούσετε…

Μέχρις ενός σημείου το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ήταν ένα σοκ για πολλούς. Ομως οι βασικοί πολιτικοί συσχετισμοί διατηρήθηκαν και αυτό κατά πάσα βεβαιότητα δεν πρόκειται να οδηγήσει την ελίτ των Βρυξελλών σε ρεαλιστικές προσαρμογές.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών μπορεί να θεωρείται σοκαριστικό σχεδόν σε ολόκληρη την ΕΕ, όμως δεν υπάρχει βάσιμη ελπίδα, ώστε να θεωρεί κανείς ότι το σοκ θα ξυπνήσει τις κυβερνήσεις και –κυρίως– το γραφειοκρατικό τέρας των Βρυξελλών. Παρά τις ανατροπές σε ορισμένες χώρες και τις τάσεις αμφισβήτησης στις περισσότερες, οι πολιτικοί συσχετισμοί στο ευρωκοινοβούλιο δεν επηρεάστηκαν και πολύ. Αντιθέτως, το μπλοκ που εξέλεξε την προηγούμενη φορά την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, στην πραγματικότητα ενισχύθηκε και όλα δείχνουν ότι παρά τα όσα είχαν διαφανεί τις τελευταίες εβδομάδες, θα το ξανακάνει και δεν θα χρειαστεί και πολύ «παρασκήνιο».

Δείτε το άρθρο του Άγγελου Κωβαίου στο protagon.gr…

Ο Θανάσης Γεράνιος, απόφοιτος 1962, Καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής δημοσίευσε ένα άρθρο του στις 1/6/2024 στην εφημερίδα “Τα Νέα” στο ένθετο για το “Περιβάλλον”  για τους μεγάλους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση της πυρηνικής ενέργειας προσθέτοντας ότι:

…λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου κάποια κράτη επικαλούνται τη λύση της πυρηνικής ενέργειας σαν συμπληρωματική υποστηρίζοντας μάλιστα πως η πυρηνική ενέργεια είναι “πράσινη”…

Διαβάστε το άρθρο του Θανάση Γεράνιου:

(περισσότερα…)

Ήταν μια πολύ όμορφη βραδιά! Και ο στόχος επετεύχθη! Παλιοί συμμαθητές αντάμωσαν ξανά και απόφοιτοι από διαφορετικές χρονιές γνωρίστηκαν μεταξύ τους και έγιναν όλοι τους μία μεγάλη παρέα! Καθώς αποχαιρετιόμασταν όλοι ζήτησαν να ξανανταμώσουμε του χρόνου! Με χαρά, λοιπόν, θα τα ξαναπούμε στο επόμενο After Summer Drink ποτάκι μας.

Was für ein schöner Abend! Klassenkameraden aus alten Zeiten und AbsolventInnen aus verschiedenen Jahrgängen der DSA hatten die Möglichkeit sich kennenzulernen und auszutauschen und wurden schnell zu einer “parea”! Beim Abschied baten alle darum, sich nächstes Jahr wieder zu treffen! Wir würden uns freuen, Euch alle bei unserem nächsten After Summer Drink im nächsten Jahr wiederzusehen. (περισσότερα…)

Με πολύ μεγάλη συμμετοχή, με ανακατεμένες όλες τις ηλικίες, με άφθονο φαγητό και ποτό να κυκλοφορεί ανάμεσα στα πηγαδάκια, με την Ελένη Βαλεντή, απόφοιτο του 2000, ακούραστη να τραγουδά ασταμάτητα, μία εικόνα μοναδική, με όλους χαρούμενους έξω από την τάξη, στην κεντρική αυλή, εκεί, που ξεχυνόμασταν με το άκουσμα του κουδουνιού, σαν σε διάλειμμα, μόνο που τώρα δεν αναρωτιόμασταν σε ποια τάξη είναι ο καθένας, αλλά ποιας χρονιάς είναι απόφοιτος.

Μπράβο στο σχολείο, που το πρότεινε, μπράβο στους απόφοιτους που το στήριξαν, μπράβο σε όλες και όλους, κυρίως στην Χαρούλα Αντωνοπούλου, που συντόνισε όλη την προετοιμασία. Η εκδήλωση καθιερώθηκε πλέον σαν “η καλοκαιρινή συνάντηση” και ήδη από τώρα περιμένουμε την επόμενη. Το σχολείο μάλιστα δώρισε σε όλους και ένα “επετειακό λεύκωμα” από τον εορτασμό των 125 χρόνων.

Ήταν όλοι εκεί, όλες οι ηλικίες, απόφοιτοι από το 1961 έως το 2019. Είδαμε την Ρέα Αργυριάδου (’61), που συνοδευόταν όχι μόνον από τον σύζυγό της Γιάννη Μυλωνά, καθηγητή για πολλά χρόνια στο σχολείο, αλλά και από τον γιό και τον εγγονό της, απόφοιτο του 2019, που δεν ήταν ο μόνος μικρός. Ήταν και άλλοι: ο Δημήτρης Κεραμίδας, του ’17, ο γιός της Korinna Jessen, του ’13 και άλλοι, αλλά και πάρα πολλοί μεγάλοι. Απόφοιτοι  της δεκαετίας του ’70, του ’80, του ’90, του 2000 και του 2010. Μετρήσαμε πολλούς της τάξης του ’73 και του ’80 χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι έχουμε εικόνα για όλες τις χρονιές.

Είδαμε καθηγήτριες και καθηγητές, νυν και πρώην, μέλη του Vorstand, αλλά και της διοίκησης της Σχολής, πρώην προέδρους του Συλλόγου Αποφοίτων: τον Μάκη Δριμαρόπουλο του ’73, τον Πέτρο Πετρακόπουλο του ’72 με τον γιό του, είδαμε πολλά παιδιά του γερμανικού τμήματος, ίσως μάλιστα να ήταν η πρώτη φορά, που ήρθαν τόσοι πολλοί Γερμανοί σε συνάντηση αποφοίτων και πρέπει να πούμε ότι η Χριστίνα Βάζου και ο Θάνος Ιωαννίδης έβγαλαν καταπληκτικές φωτογραφίες.

Εξαιρετικά οργανωμένη και η έκθεση με τα έργα, που δημιουργήθηκαν στο μάθημα Εικαστικών του Wolfgang Rottenkolber τις δεκαετίες του ’80 και του ‘90, μία ιδέα της Μυρτούς Κωσταροπούλου, που υλοποίησε η Αγγελική Κανελλακοπούλου.

Του χρόνου, να ‘μαστε καλά, θα το οργανώσουμε έτσι να έρθουν πιο πολλοί. Ας μην ξεχνάμε ότι την  ίδια στιγμή διεξαγόταν ο Τελικός του Κυπέλλου της UEFA με τον Ολυμπιακό να διεκδικεί τον τίτλο του Πρωταθλητή Ευρώπης. Πολλοί επέλεξαν την τηλεόραση, όσοι τα κατάφεραν επέλεξαν το γήπεδο και πάρα πολλοί φοβήθηκαν την κίνηση, κυρίως τη επιστροφή, και κάθισαν σπίτια τους. Δεν θέλουμε να φανταστούμε τι θα γινόταν στο σχολείο αν έρχονταν όλοι, όσοι το θέλανε.

Το έχουμε πλέον όλοι αντιληφθεί. Η δύναμη και το καμάρι του σχολείου είναι οι απόφοιτοί του, αλλά και η δύναμη και το καμάρι των αποφοίτων είναι, που πέρασαν από το σχολείο αυτό. Ήταν μία βραδιά αξέχαστη, μοναδική.

Δείτε τις φωτογραφίες από την εκδήλωση της 29.5.2024…

Την Παρασκευή 14, το Σάββατο 15 και την Κυριακή 16 Ιουνίου συμμετείχε η Χριστίνα Σημαντήρα στην έκθεση Open Studios 2024 του ΜΕΤ (Master in Fine Arts) στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας .

Η πλειοψηφία των 20 επιλεγμένων φοιτητών/φοιτητριών του ΜΕΤ (Μεταπτυχιακό Εικαστικών Τεχνών) ανοίγουν τα εργαστήρια τους και δείχνουν τη δουλειά τους.

Η Χριστίνα-Σύλβια Σημαντήρα είναι Eλληνογερμανίδα εικαστικός και εκπαιδευτικός. Γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα από Έλληνα πατέρα και Γερμανίδα μητέρα και αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 2005. Από το 2018 διδάσκει το μάθημα των Εικαστικών στην Γερμανική Σχολή Αθηνών. (περισσότερα…)

Ο Ανδρέας Αντωνόπουλος αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1974 και πήρε το πτυχίο του σαν Μηχανολόγος-Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1979. Σαν υπότροφος της DAAD έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Επιχειρησιακή Έρευνα (Operations Research) στο Πολυτεχνείο Αάχεν (RWTH Aachen).

Εργαζόμενος στη συνέχεια σαν επιστημονικός συνεργάτης ασχολήθηκε παράλληλα σαν σύμβουλος επιχειρήσεων στην Inform GmbH στο Αάχεν.

Μετά από ένα εξάμηνο υποχρεωτικό διάλειμμα στο ναυτικό απασχολήθηκε για 10 χρόνια στη IABG GmbH, Ottobrunn με κύριο αντικείμενο την εφαρμογή μαθηματικών αλγόριθμων στη βελτιστοποίηση βιομηχανικών, οικονομικών και διοικητικών διεργασιών σε διάφορες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και στο γερμανικό δημόσιο.

Από το τέλος 1999 έως τις αρχές 2023 εργάστηκε στη BMW AG στο Μόναχο αρχικά σαν υπεύθυνος για τη δημιουργία πολλών νέων εφαρμογών στην Sales IT και στη συνέχεια αρμόδιος μεταξύ άλλων για τους τομείς Data Management, Reporting & Analytics σε μακροπρόθεσμα εταιρικά προγράμματα με μια μεγάλη ποικιλία αντικειμένων.

Σήμερα ασχολείται πλέον αποκλειστικά με τις μικροεπισκευές, το κήπο, την οικογένεια του, τα εγγόνια του και ότι άλλο του κάνει κέφι, προσπαθώντας να μοιράσει το χρόνο του ανάμεσα στην Γερμανία και την Ελλάδα.

Η παραδοσιακή ναυπηγική αποτελεί μείζον κεφάλαιο στην ιστορία της Ελλάδας. Παρά τη σπουδαιότητά της, η διατήρηση και η ανάδειξη των παραδοσιακών σκαφών βρίσκονται ακόμα στα σκαριά.

Αναγνωρίζοντας τη σημασία της παραδοσιακής ναυπηγικής και τιμώντας τις παραδοσιακές του αξίες, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη προχώρησε στην παραγωγή σύντομης κινηματογραφικής ταινίας καθώς και στη δημιουργία πρωτότυπης εφαρμογής με άξονα το παραδοσιακό σκάφος Ευαγγελίστρια, που ανήκει στη συλλογή του.

Η εφαρμογή Με ένα καΐκι που το λένε Ευαγγελίστρια προσφέρει στους επισκέπτες τη δυνατότητα να θαυμάσουν το παραδοσιακό σκάφος τρισδιάστατα, να το περιστρέψουν και να περιηγηθούν στο εσωτερικό του, ανακαλύπτοντας με λεπτομέρεια τα μέλη του. Πέρα του εκπαιδευτικού της χαρακτήρα, στόχος της εφαρμογής, όσο και της σύντομης κινηματογραφικής παραγωγής, είναι να αφυπνίσει το κοινό για μία ακόμα πτυχή της θαλασσινής ιστορίας της Ελλάδας που αξίζει τον σεβασμό όλων μας. (περισσότερα…)

Η Χριστίνα Βάζου, απόφοιτος του ΄86 και ο Θάνος Ιωαννίδης, απόφοιτος του ’73 φωτογράφισαν την εκδήλωση. Οι φωτογραφίες είναι καταπληκτικές και προτιμήσαμε να τις δημοσιεύσουμε όλες αντί να επιλέξουμε ένα μικρό μέρος τους.

Δείτε τις 200 περίπου φωτογραφίες της Χριστίνας Βάζου:

https://drive.google.com/drive/folders/1yy3HuO8e2oWmucywqgQGDj9ndRLYemq0

και οι 100 περίπου του Θάνου Ιωαννίδη:

https://drive.google.com/drive/folders/186wgb8JrQCczHZYwO812D6FyHUBloo6b

Στην δεξίωση είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν και ομάδες τάξεων κάνοντας μικρά reunion:

η τάξη του 1980

η τάξη του 1973

και ανάκατα

Πέμπτη 20 Ιουνίου 2024 – Ωδείο Αθηνών, Λύκειο Αριστοτέλη, 13:30-23:30

Δύο από τα σημαντικότερα διεθνώς πανεπιστήμια, η Οξφόρδη και το Στάνφορντ «έρχονται» στην Αθήνα και σε συνεργασία με το με το Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών Επιστημών «Δημόκριτος» και το World Human Forum διοργανώνουν ένα ολοήμερο συνέδριο με τίτλο The Lyceum Project: AI Ethics with Aristotle την Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2024 στο Ωδείο Αθηνών αλλά και στο Λύκειο του Αριστοτέλη με συναρπαστικές ομιλίες, παρουσιάσεις, διεπιστημονικούς διαλόγους και ένα masterclass που συνδυάζει το χορό και την δημοκρατία.

Η γλώσσα εργασίας του συνεδρίου θα είναι τα αγγλικά.

Το συνέδριο θα αποτελέσει μια μοναδική ευκαιρία για όσους επιθυμούν να εξερευνήσουν τη διασταύρωση της αρχαίας φιλοσοφίας και των καινοτόμων εξελίξεων στην τεχνητή νοημοσύνη. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ οι καθηγητές και σπουδαστές φιλοσοφίας θα συζητήσουν ένα από τα πιο πιεστικά ερωτήματα της εποχής μας «πώς μπορούμε να ρυθμίσουμε ηθικά την τεχνητή νοημοσύνη;».

(περισσότερα…)

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη και η Κινεζική Ακαδημία Κοινωνικών Επιστημών συνδιοργανώνουν Συνέδριο με θέμα Culture and Civilization in China and Europe: From a Parallel Past to a Common Future

Κύριος ομιλητής θα είναι ο Πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Ομότιμος Καθηγητής και Ακαδημαϊκός Προκόπιος Παυλόπουλος.

Θα ακολουθήσουν 4 πάνελ με θεματικές, κάθε ένα με έγκριτους ομιλητές.

Ιστορική Βιβλιοθήκη, 2ας Μεραρχίας 36 & Ακτής Μουτσοπούλου, 185 35 Πειραιάς, 26 Ιούν. 2024, 09:00, Είσοδος Ελεύθερη

https://www.laskaridisfoundation.org/event/synedrio-culture-and-civilization-in-china-and-europe-from-a-parallel-past-to-a-common-future/

Η ηθοποιός Κατερίνα Μαούτσου (’04) εμφανίζεται στο “50 χρόνια, μια νύχτα” που θα ανέβει για 4 παραστάσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο  Μάνος Καρατζογιάννης, έχοντας στο ενεργητικό του σειρά παραστάσεων που αφορούν την ιστορική μνήμη. Επίσης συμμετέχουν γνωστοί ηθοποιοί καθώς και σπουδαστές του Γ΄ Έτους της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης.

Μισός αιώνας έχει περάσει από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973. Με αφορμή την πρόσφατη επέτειο, η παράσταση 50 χρόνια, μια νύχτα επιχειρεί μια σύγχρονη ανάγνωση της οριακής αυτής στιγμής από τη σκοπιά του θεάτρου. Ο παλλόμενος λόγος αληθινών πρωταγωνιστών ζωντανεύει μέσα από αυθεντικές μαρτυρίες φοιτητών, μαθητών αλλά και απλών πολιτών.

 26 – 29 Ιουνίου, Πειραιώς 260 – Χώρος Ε, Περισσότερα…

Ο Oskar “Ossi” Heberlein γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1923 στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Ήταν γιος του συμβούλου της γερμανικής πρεσβείας Έριχ Χέμπερλαιν και της Ισπανίδας συζύγου του Μάργκοτ, γένους Calleja. Οι Heberleins μετακινήθηκαν πολύ, πρώτα στο Koblenz της Γερμανίας και μετά στην Αθήνα. Εμφανίζεται στα μαθητολόγια της Αραχώβης από το έτος 1929-30 εως το έτος 1932 στις τρεις πρώτες τάξεις του δημοτικού, ενώ αν συνέχιζε θα αποφοιτούσε το έτος 1941.

Μεταξύ 1932 και 1936 ο Oskar πήγε σχολείο στη νότια Βαυαρία. Λόγω του ξεσπάσματος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1936, οι γονείς του Heberlein έπρεπε να μετακομίσουν στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής. Τελικά επέστρεψαν στην Ισπανία, στη Σαλαμάνκα το φθινόπωρο του 1937. Εκείνη την περίοδο ο Heberlein άρχισε να ενδιαφέρεται για τη ραδιοφωνική μετάδοση και έπιασε δουλειά στο γραφείο ραδιοφωνικής μετάδοσης της γερμανικής πρεσβείας. Μεταξύ 1938 και 1941 τελείωσε το γυμνάσιο σε γερμανικά σχολεία στην Ισπανία και στη συνέχεια έκανε πρακτική άσκηση σε εταιρείες ηλεκτρικών στην Ισπανία.

Το 1941, ο Heberlein επιστρατεύτηκε και επέστρεψε στη Βαυαρία. Η ενεργή στρατιωτική του θητεία ξεκίνησε στις 10 Οκτωβρίου 1941. Αρχικά έλαβε εκπαίδευση ως πυροβολητής πυροβολικού με το Τάγμα Αντικατάστασης Πυροβολικού 157 στο Μόναχο. Ωστόσο, την άνοιξη του 1942 εντάχθηκε στα Frontaufklärungs-Truppen (μπροστινά στρατεύματα αναγνώρισης). Εργάστηκε σε ένα εργαστήριο αναπτύσσοντας και δοκιμάζοντας ειδικούς ραδιοπομπούς βραχέων κυμάτων. Στα τέλη του 1942 εντάχθηκε στο Signals Battalion 800 Special Unit Brandenburg.

Ο Heberlein πέρασε μερικούς μήνες ως αιχμάλωτος των Γάλλων, εργαζόμενος ως ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Haar λίγο έξω από το Μόναχο στα τέλη Οκτωβρίου του 1945. Εδώ, εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος, αρχικά για την USAF 464th Air Service Group, μέχρι τουλάχιστον το καλοκαίρι του 1946. (περισσότερα…)

Η Ιουλία (Λίλιαν) Κριεζή γεννήθηκε στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 1923. Δεν εγγράφηκε στο Δημοτικό Σχολείο για να μην κολλήσει μικρόβια. Παρακολούθησε ως εκ τούτου ιδιωτικά μαθήματα.

Εμφανίζεται στα Μαθητολόγια της Αραχώβης το έτος 1935-36 στην Α’ Γυμνασίου και παραμένει έως την αποφοίτησή της στην ΣΤ’ Γυμνασίου το έτος 1940-41.

Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Θεσσαλονικέα (?). Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Ιωάννη Δαρδούφα και έκανε και έναν τρίτο γάμο το 1967. Είχε διαζευχθεί και με τους τρεις.

Απεβίωσε στις 20 Μαΐου 2014 στην Αθήνα.

(πηγή: Αμαλία Παναγιωτοπούλου, κόρη Ειρήνης Κριεζή) (περισσότερα…)