Η Έβη (“Παρασκευή”, το οποίο η μητέρα της ως δημοτικίστρια έγραφε με “β”) Στασινοπούλου γεννήθηκε στις 8.7.1924 στην Αθήνα και φοίτησε στη Γερμανική Σχολή από το 1936 έως το 1942. Συμμαθήτριές της ήταν η Βεατρίκη Δημητριάδου, η Δήμητρα Καρβελά, αλλά και η Νίκη Γουλανδρή, που παρακολουθούσε το γερμανικό τμήμα. Αμέσως μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε στο νηπιαγωγείο της σχολής και παράλληλα οργάνωνε και πρόσφερε συσίτιο, αφού παρότι είχε γραφτεί στο Πανεπιστήμιο οι Ανώτατες Σχολές ήταν κλειστές. Σπούδασε αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου και το 1950, με το τέλος των σπουδών της εργάσθηκε ως καθηγήτρια στην ιδιωτική σχολή “Αθήναιον”, αφού ο αρχαιολογικός κλάδος ήταν τότε κλειστός για τις γυναίκες. Από το 1953 έως το 1954 έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Ρώμη και το 1955 ξεκίνησε να εργάζεται ως επιστημονική βοηθός στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στον αποκιβωτισμό (επανέκθεση των αρχαιοτήτων) και ως επιμελήτρια της Συλλογής Χαλκών (1965-1973) έχοντας στο μεταξύ προσληφθεί από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Υπηρέτησε ως επιμελήτρια αρχαιοτήτων Ιονίων Νήσων στην Κέρκυρα και στη Βοιωτία, όπου ανέσκαψε το ανάκτορο του Κάδμου και οργάνωσε το Μουσείο στη Θήβα. Στην Εύβοια ανέσκαψε το Ηρώο στο Λευκαντί και αναδιοργάνωσε το Μουσείο της Σκύρου.

Το 1962 παντρεύτηκε τον Δημήτριο Τουλούπα, δικηγόρο και πολιτευτή από την Ευρυτανία, ο οποίος εκτοπίστηκε και φυλακίστηκε στην περίοδο της Δικτατορίας και σκοτώθηκε σε τροχαίο το 1978.

Το 1979 έμεινε στο Βερολίνο ως υπότροφος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές εργαζόμενη πάνω στο θέμα που την απασχολούσε από παλιά, τα γλυπτά του ναού του Δαφνηφόρου Απόλλωνα (Ερέτρια) και που παρουσίασε το 1982 ως διατριβή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, χρονιά που θα της ανατέθηκε η διεύθυνση της Α’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Έτσι συνεργάστηκε με τους μηχανικούς, που είχαν αναλάβει τα αναστηλωτικά έργα στην Ακρόπολη και έπεισε την Υπουργό Μελίνα Μερκούρη για την αποκατάσταση του κτηρίου Weiler στο οικόπεδο Μακρυγιάννη και τη χρησιμοποίησή του ως Κέντρου Μελετών της Ακρόπολης.

Συνταξιοδοτήθηκε στις 31.12.89 αλλά δεν έπαψε να μετέχει στα Συμβούλια της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως και του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως δίνοντας παράλληλα διαλέξεις. Το 2004 κυκλοφόρησε το βιβλίο “Από την Πνύκα στο Παγκράτι“, μία επιλογή από τις επιφυλλίδες που δημοσίευσε στην εφημερίδα “Τα Νέα” από το 1990 έως το 2000.

Απεβίωσε στις 10 Οκτωβρίου 2021.

Έβη Τουλούπα: “Η Μεγάλη Κυρία της αρχαιολογίας”…

Η Έβη Στασινοπούλου – Τουλούπα σε μια συνέντευξη / video για τον “αποκιβωτισμό”…

Έβη Τουλούπα, η μεγάλη κυρία της Αρχαιολογίας…

Οι “Επτά Νάνοι” της Αραχώβης to 1989…

Η ΕΦΑ τίμησε την Έβη Τουλούπα…

https://www.aeginaportal.gr/politismos/ekdiloseis/11276-xoros-kai-mnimi-tis-aiginas-me-ti-symmetoxi-tou-kyriou-ioanni-varvitsioti-i-ekdilosi-tou-fantasou-tin-poli-laografiko-mouseio.html

Η Αλίκη Πάνου, απόφοιτος του 1972, επιχειρεί μία καταγραφή της πορείας της οικογένειάς της, που ξεκινά από τα την οικογένεια των Μπενιζέλων τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, περνάει στα χρόνια του Όθωνα συγγενεύοντας με τον στρατιωτικό γιατρό του Όθωνα Anton Lindermayer, περνάει μέσα από τις οικογένεις Χρηστομάνου και Στρατηγοπούλου στις οικογένειες Ζάννου και Πάνου. Το κείμενο είναι μοναδικό και αποκαλύπτει όλη την διαδρομή που περνάει μέσα και από την Γερμανική Σχολή από τις πρώτες ημέρες της ίδρυσής της:

Προκόπης Μπενιζέλος (1782 – 1850) από την πολύ παλαιά αθηναϊκή οικογένεια των Μπενιζέλων, την οικογένεια της Αγ. Φιλοθέης. Από το 1818 αναφέρεται μαζί με άλλους ως δημογέροντας, το 1821 είναι μαζί με άλλους δύο οι τελευταίοι δημογέροντες της Αθήνας υπό τον ζυγό των Τούρκων. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε από τους Τούρκους, συμμετείχε σε αρκετές μάχες για την ανακατάληψη της Αθήνας τον Απρίλιο του 1821.

Παντρεύτηκε κάποια Bastianne και απέκτησαν τέσσερεις κόρες και δύο γιούς μεταξύ των οποίων και:

1) Την Αρτέμιδα Μπενιζέλου, που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γεννάδιο: επτά παιδιά, εκ των οποίων ο Ιωάννης Γεννάδιος, επανειλημμένως πρέσβυς και απεσταλμένος στο Λονδίνο, ίδρυσε την Γεννάδειο Bιβλιοθήκη.

Άλλα παιδιά της Α. Μπενιζέλου και του Γ. Γενναδίου : ο Αναστάσιος ήταν Καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ανύπαντρος, και ο Παναγιώτης, βοτανολόγος, συγγραφέας βοτανικών έργων, επικεφαλής του Βοτανικού Κήπου στην Κύπρο και αργότερα οργανωτής και επικεφαλής του Βοτανικού Κήπου των Αθηνών.

Άλλα παιδιά της Α. Μπενιζέλου και του Γ. Γενναδίου ήταν οι δύο μεγαλύτερες κόρες, η Ελπίδα και η Κλεονίκη, ζωγράφος και γλύπτρια αντίστοιχα. Ζούσαν από νεαρή ηλικία στην Ρώμη ανύπαντρες και πέθαναν σε μεγάλη ηλικία. Τις επισκεπτόταν συχνά ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος.

2) Την Αθηνά Μπενιζέλου, γεννημένη στην Κωνσταντινούπολη όταν η μητέρα της διέμεινε ένα διάστημα εκεί για να ζητήσει χάρη από τον Σουλτάνο για τον άνδρα της. H Aθηνά παντρεύτηκε κάποιον Σούτσο

3) Την Aγγέλικα Μπενιζέλου που παντρεύτηκε τον Anton Lindermayer (1808-1868), στρατιωτικό γιατρό που ήρθε με τον Όθωνα από την Βαυαρία.

Μου έχουν πει πως διακρίνεται στο έργο του Peter von Hess “Ή άφιξη του Οθωνα στην Ελλάδα”:

Έχτισαν το σπίτι τους γωνία Ιπποκράτους και Πανεπιστημίου -που κατεδαφίστηκε το 1960- “μακριά έξω από την πόλη”. Η οικία Lindermayer χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως λέσχη φοιτητών. Ο Όθων έδωσε στον Anton Lindermayer τον τίτλο von για την προσφορά του στα χρόνια της χολέρας (1850). Αργότερα ήταν ο γιατρός του βασιλικού ζεύγους. Είναι εκείνος που βασικά έστειλε παλαιολιθικά ευρήματα από το Πικέρμι στο Μόναχο, όπου αναγνωρίστηκε η αξία τους, και έγραψε μεταξύ άλλων και το 1ο ή 2ο βιβλίο για τα πουλιά της Ελλάδας. Γύρισε πίσω στην Βαυαρία μαζί με τον Όθωνα. Έκανε 10 παιδιά και τα βάφτισε ορθόδοξα. Πολλά πέθαναν νωρίς. Μόνο 3-4 έζησαν αρκετά, μεταξύ των οποίων:

1. Αθηνά von Lindermayer: παντρεύτηκε τον Αναστάσιο Χρηστομάνο, γνωστό καθηγητή χημείας στο Πανεπιστήμιο και αργότερα πρύτανη. Πρωτότοκος γιός ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, δάσκαλος της αυτοκράτειρας Σίσσυ, ο οποίος ίδρυσε και την NEA ΣΚΗΝΗ, ο 2ος με αυτοκίνητο στην Ελλάδα (Einzylinder de Dion Bouton νομίζω). Ο πρώτος με αυτοκίνητο ήταν κάποιος Nicholas Kontogiannakis με ένα Peugot.

2. Ειρήνη von Lindermayer που παντρεύτηκε τον Κλεάνθη Ζάννο και απέκτησε την Ισμήνη Ζάννου, η οποία παντρεύτηκε τον Georg Grohmann (μεταλλεία Σερίφου) και έζησαν στην Σέριφο και στο Φάληρο, όπου έχτισαν το σπίτι τους “Πικροδάφνη” στον λόφο πάνω από το ρέμα της Πικροδάφνης – τότε δεν υπήρχε σχεδόν κανείς στο Φάληρο. Η Ισμήνη απέκτησε 7 παιδιά, εκ των οποίων η μια κόρη παντρεύτηκε τον Μαρίνο Γερουλάνο.

3. Προκόπης von Lindermayer (1897-1950) που σπούδασε μηχανικός στο Μόναχο κα επέβλεψε μεταξύ άλλων την ανέγερση της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Χτίζει το σπίτι του στο Στροφύλι, στην Κηφισιά, σε κτήματα της προίκας της μητέρας του Αγγέλικας Μπενιζέλου μεταξύ του 1875 και του 1883 περίπου και ασχολείται με καλλιέργειες μαζί με τον Αλέξη Χρηστομάνο, αδελφό του κουνιάδου του, καθ. χημείας Αν. Χρηστομάνου. Από τότε ζει η οικογένεια στην Κηφισιά.

Παντρεύτηκε την Αntonie von Lottner από το Schloß Herrngiersdorf κοντά στο Regensburg, την πρώτη ιδιωτική Schloßbrauerei του κόσμου. Η Antonie αφορίστηκε από την καθολική εκκλησία, καθώς παντρεύτηκε ορθόδοξο. Απέκτησαν 3 παιδιά: την Οττίλια, τον Ορέστη και την μικρότερη, την Ματθίλδη-Ειρήνη, την γιαγιά μου.

Καθώς προς το τέλος αρρώστησε βαριά και η γυναίκα του έμεινε μετά μόνη, άρχισαν να πουλάνε κτήματα. Μεταξύ αυτών πρέπει σίγουρα να ήταν και αυτό του Dörpfeld, που χτίστηκε το 1891.

Η γιαγιά μου παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζάννο του Μιλτιάδη Ζάννου (αδελφός του Κλεάνθη Ζάννου, βλ. ανωτέρω) με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη: η μητέρα του Ι. Ζάννου ήταν η Μαριόρα Στρατηγοπούλου, όπως φαίνεται απόγονος του στρατηγού Αλέξιου Στρατηγόπουλου που επανακατέκτησε την Κωνσταντινούπολη μετά την 4η Σταυροφορία.

Η γιαγιά μου απέκτησε δυό κόρες, την Λίλιαν (1921-2010) και την Γιάννα (Ιωάννα-Μαρία, 1926-2009): και των δύο οι ταυτότητες αναφέρουν ως τόπο γέννησής του την Κηφισιά, καθώς η οικογένεια ζούσε από το ~1885 στην Κηφισιά και δεν υπήρχαν τότε μαιευτήρια.

Και οι δύο κόρες πήγαν στην Γερμανική και η μητέρα μου παντρεύτηκε τον συμμαθητή της αδελφής της, τον Θεμιστοκλή-Ερβέρθο Πάνο του Δημητρίου Πάνου και της Alice Laich (1923-1996).

Τα δυο παιδιά της Γιάννας και του Θέμου, ο αδελφός μου Δημήτρης (1957-1999) και εγώ (1954) πήγαμε φυσικά κι εμείς στην Γερμανική.

Aλίκη Πάνου, Κηφισιά, 23 Απριλίου 2020

Σημείωση 1: μικρότερος αδελφός του Μιλτιάδη Ζάννου ήταν ο Αριστόβουλος Ζάννος, πρόγονος της οικογένειας Καναβαριώτου, επίσης όλοι στην Γερμανική.

Σημείωση 2: αδελφές του παππού μου Ιωάννη Ζάννου ήταν η Μαρίκα (Μαρώ) Ζάννου, μετέπειτα γυναίκα του ποιητή Γ. Σεφέρη, και η Αμαρυλλίς Ζάννου-Δραγούμη, μούσα του ποιητή Γ. Δροσίνη (εξ ου και η ονομασία της βίλλας του στην Κηφισιά “Αμαρυλλίς”).

Σημείωση 3: μαζί με την Α. von Lottner ήρθε στην Ελλάδα και η μεγαλύτερη αδελφή της, η Lina von Lottner, γνωστή μουσικός και πιανίστρια που δίδαξε πιάνο και μουσική όλη την Αθήνα εκείνη την εποχή και ίδρυσε το ομώνυμο Ωδείο το 1899.

πηγή: Κώστας Παπαηλιού

Ο Κώστας Παπαηλιού, που έστειλε την φωτογραφία της οικίας έγραψε στην Αλίκη Πάνου:

Πάρα πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράψατε για την οικογένεια σας στο τελευταίο montags και σίγουρα όχι μόνο για μένα που ασχολούμαι ερευνητικά με τους Φιλέλληνες και κατ’ επέκταση με τους Βαυαρούς που ήρθαν με τον Όθωνα στην Ελλάδα και έβαλαν τα θεμέλια του μοντέρνου Ελληνικού κράτους. Ένας από τους πιο σημαντικούς από αυτούς ήταν ο προ-προπάππος σας Anton von Lindermayer!

Όπως αναφέρουν αρκετές σύγχρονες πηγές, ο Lindermayer είχε γράψει απομνημονεύματα με λεπτομέρειες από την πράγματι πολυτάραχη ζωή του, τα οποίο δυστυχώς δεν έχουν ανευρεθεί. Μήπως έχετε εσείς η μέλη της οικογενείας σας κάποια πληροφορία για αυτά; Θα ήταν μια πολύ μεγάλη και πολύτιμη ανακάλυψη για την ιστορική μελέτη της εποχής εκείνης.

Επίσης με ενδιαφέρουν ότι άλλα στοιχεία και ντοκουμέντα έχετε από τον προ-προπάππο σας, όπως οικογενειακά πιστοποιητικά, φωτογραφίες, διπλώματα, διακρίσεις, κλπ. καθώς και τα αξιόλογα συγγράμματα του, όπως “Die Vögel Griechenlands” και “Euboea, Eine naturhistorische Skizze.”, τα οποία, αν σας ενδιαφέρουν, διαθέτω σε ψηφιακή μορφή.

και η Αλίκη Πάνου ανέφερε:

Όσον αφορά το Anton von Lindermayer, δεν έχω απολύτως τίποτα εκτός από κάποιες φωτογραφίες. Ξέρω πως γεννήθηκε στο Passau και πως ο Όθων του έδωσε τον τίτλο von για την συμβολή του στον καιρό της χολέρας. Για απομνημονεύματα δεν έχω ιδέα. Eγώ η ίδια μάλιστα απορούσα πάντα από που τα βρήκε ο γιος του και προπάππος μου τα κτήματα στην Κηφισιά, ώσπου έμαθα από το βιβλίο της Ισμήνης Grohmann πως ήταν προίκα της μητέρας του… Βέβαια, τα περισσότερα πουλήθηκαν με την αρρώστια και τον θάνατο του Προκόπη von Lindermayer, μεταξύ άλλων στον Ziller, ο οποίος έχτισε την Villa Rose (δίπλα μας) αλλά πολύ γρήγορα το πούλησε. Το οικόπεδο, όπου έχτισε το σπίτι του ο Dörpfeld, πρέπει να ήταν κι αυτό από τα των Lindermayer, βρίσκεται απέναντι και πολύ κοντά και χτίστηκε ακριβώς εκείνη την εποχή που πουλήθηκαν τα περισσόστερα. Αυτά όμως είναι όλα θέμα έρευνας σε υποθηκοφυλάκεια κτλ. Κάποιες πληροφορίες υπάρχουν πάντως σε απομνημονεύματα άλλων ξένων εκείνης της εποχής.

Eπίσης, υπάρχει μια αναφορά στο The Eponym Dictionary of Birds, by Bo Beolens, Michael Watkins, Michael Grayson, Bloommsberry Publishing plc 2014, Electronic version 2020, Page 335 – αντιγράφω:

Lindermayer:

Littel Egret, Herodias lindermayeri C. L. Brehm 1855 NCR [JS Egretta garzetta garzetta]

Dr Anton Ritter von Lindermayer (1808-1868) was a German physician ornithologist who collected in Greece (1832-1868).

Άρα, ο C. Βrehm πρέπει να ονόμασε Herodias lindermayeri αυτό το είδος ερωδιού με σημερινή επιστημονική ονομασία Egretta garzetta. Αυτό μάλλον θα είναι εύκολο να βρεθεί φαντάζομαι.

Ο Γιάννης Αντωνιάδης γεννήθηκε στις 06.04.1945 στην Αθήνα, αποφοίτησε απο τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1963 και σπούδασε στη Γερμανία στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Δ. Βερολίνου (TU Berlin), όπου και πήρε το δίπλωμα του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού (Dipl. Ing.).

Εν συνεχεία εργάστηκε σαν βοηθός καθηγητού στο Institut für Allgemeine Elektrotechnik der TU Berlin. Παράλληλα έκανε σπουδές στις Οικονομικές Επιστήμες στο ίδιο πανεπιστήμιο, όπου και εκανε διδακτορική διατριβή στον τομέα της Επιχειρησιακής Έρευνας (Unternehmensforschung / Operations Research) και απεκτησε το 1975 το δίπλωμα Dr. Ing.

Από το 1976 έως και το 2001 εργάσθηκε στην εταιρεία SIEMENS στο Μοναχο σε περισσότερους τομείς. Τα τελευταία χρόνια διετέλεσε υπεύθυνος Strategische Planung und Strategisches Marketing ως ανώτερο στέλεχος (Oberer Führungskreis) σε ένα μεγάλο κεντρικό τομέα της SIEMENS με αντικείμενο μεγάλες εγκαταστάσεις συστημάτων πληροφορικής διεθνώς.

Ο Γιάννης Αντωνιάδης διαμένει μόνιμα στο Μοναχο.

„Ernährungskrise: Das Problem der nächsten Jahrzehnte. Können Wissenschaft und Technik helfen?“…

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Science Moments, την Παρασκευή 07.10.2022, είχαμε τη χαρά να υποδεχτούμε την κα Μαγδαληνή Κροκίδα, Καθηγήτρια Χημικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η κυρία Κροκίδα περιέγραψε αρχικά στη διάλεξή της στους μαθητές της 11ης και 12ης τάξης στο αμφιθέατρο της Σχολής, καθώς και στο διαδικτυακό κοινό, το πρόβλημα της -εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία- επιδεινούμενης επισιτιστικής κρίσης. Στη συνέχεια παρουσίασε εφαρμογές καινοτόμων και βιώσιμων μεθόδων για την αντιμετώπιση του ζωτικού και επίκαιρου θέματος της επισιτιστικής κρίσης.

Μεταξύ άλλων παρουσίασε, την έξυπνη φάρμα, που μειώνει την κατανάλωση νερού, φυτοφαρμάκων και ενέργειας στις καλλιέργειες, μεθόδους χρήσης απορριπτόμενων τροφίμων, όπως φλούδες πορτοκαλιού, φύλλα ελιάς κ.λπ. για την παραγωγή νέων τροφίμων, τη χρήση εκτυπωτών 3D, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιοποίηση των αποβλήτων και παραπροϊόντων των τροφίμων, την έξυπνη συσκευασία που υποδεικνύει εάν το περιεχόμενο έχει αλλοιωθεί πριν ή μετά την ημερομηνία λήξης και πολλά άλλα.

Οι μαθητές εντυπωσιάστηκαν με τη χρήση του τρισδιάστατου εκτυπωτή για την παραγωγή εξατομικευμένων τροφίμων, τα οποία μπορεί να είναι απόλυτα προσαρμοσμένα στις διατροφικές απαιτήσεις ενός ατόμου και ταυτόχρονα να εμπεριέχουν και τα φάρμακα του.

Η έρευνα αιχμής, προσανατολισμένη στην εφαρμογή, στην οποία μας έφερε πιο κοντά η κ. Κροκίδα, οδήγησε σε πολλές ερωτήσεις των μαθητών στη συζήτηση που ακολούθησε, τις οποίες η ομιλήτρια μπόρεσε να απαντήσει ενδελεχώς, με κατανοητό τρόπο.

Στο μάθημα των εικαστικών, οι μαθητές δημιούργησαν έργα υπό τη διεύθυνση της κας Enzmann και της κας Σημαντήρα, τα οποία δόθηκαν ως δώρο στην προσκεκλημένη ομιλήτρια.

Το θεατρικό έργο “Τιμάνδρα” με πρωταγωνίστριες τις Νάνα Παπαδάκη (’90), Δήμητρα Χατούπη και Βάλια Παπαχρήστου, θα παρουσιάζεται από τις 6 Απριλίου και κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, για λίγες μόνο παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη, στο θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου (Φρυνίχου 10, Πλάκα, τηλ. 211 735 3928).

Η “Τιμάνδρα” του πολυβραβευμένου Έλληνα συγγραφέα που διαμένει μόνιμα στη Σουηδία Θοδωρή Καλλιφατίδη,  αντλεί τη θεματική της από μια εταίρα της αρχαιότητας και τη σχέση της με τον Αλκιβιάδη, όμως θίγει απόλυτα σύγχρονα ζητήματα, όπως ο έρωτας, ο πόλεμος, η εξουσία, αλλά και η γυναικεία σεξουαλικότητα.

Περισσότερα…

Η σύλληψη της επί 30 χρόνια καταζητούμενης για τρομοκρατία στο Βερολίνο φέρνει ξανά στο φως την ιστορία της οργάνωσης που δημιουργήθηκε «κατά λάθος»

Η Σεμπάστιαν-στρασε είναι ένας δρόμος ανέγγιχτος από τον εξευγενισμό του Βερολίνου την τελευταία 20ετία. Αν και βρίσκεται στην καρδιά του Κρόιτσμπεργκ, μιας γειτονιάς κατάμεστης με χίπστερ μπαρ και εστιατόρια με κουζίνες από όλο τον κόσμο, είναι ακόμη φιλική για τους κατοίκους της. Παράλληλα, διατηρεί κάποια σημάδια του πρόσφατου τουρκικού «παρελθόντος» της: στη γωνία που τέμνεται με τη Χάινριχ-Χάινε-στράσε, για παράδειγμα, υπάρχει ακόμη το παραδοσιακό καφενείο που σερβίρει τούρκικο καφέ, στραπατσάδα και μπουρέκ. Την περασμένη Τετάρτη, οι ένοικοι πολυκατοικίας επί της Σεμπάστιαν-στρασε αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν βιαστικά τις εστίες τους. 

Δείτε το άρθρ της Ξένιας Κουναλάκη στην “Καθημερινή”…

Ο ανατρεπτικός ΚΑΤΑΘΛΑΣ της Λένας Κιτσοπούλου (’89) ανεβαίνει στο θέατρο OLVIO  για 6 ΜΟΝΟ παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Νατάσας Παπαμιχαήλ με τον Αλέξανδρο Τσώτση στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο Λάκης, σέρνεται με το στενό, μίζερο στόμα του μέσα στο πατρικό του σπίτι στο χωριό. Όλα τον στοιχειώνουν. Έξω, η φύση αναπνέει, κοιμάται και ξυπνάει χωρίς προσδοκίες. Μέσα στο σπίτι, ο Λάκης, παρέα με μια μύγα. Το σπίτι που μεγάλωσε, έχει πάρει τη μορφή της ψυχής του. Παλεύει να ξεφύγει από τα όρια του σπιτιού, των αναμνήσεων, των γονιδίων, των προσδοκιών μιας ολόκληρης κοινωνικής δομής. Όλα τον ενοχλούν. Μένει όμως εκεί για να αντιμετωπίσει όλα όσα τον βαραίνουν. Η γραφή της Λένας Κιτσοπούλου είναι πάντα επίκαιρη, αληθινή και βαθιά συναισθηματική.

Από Κυριακή 23 Μαρτίου και κάθε Κυριακή μέχρι 28 Απριλίου.

Θέατρο OLVIO – Αθήνα, Ιεράς Οδού 67 & Φαλαισίας 7

Περισσότερα… 

Η Έφη Ρευματά (’91) υπογράφει τη μετάφραση – διασκευή – σκηνοθεσία και η Βίκυ Βολιώτη (’88) πρωταγωνιστεί στο θεατρικό έργο “Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ“ του  Rainer Werner Fassbinder.

Aπό την Τετάρτη 20 Μαρτίου και για λίγες παραστάσεις: 20 Μαρ – 25 Απρ.

Θέατρο Ανεσις – Μικρή Σκηνή: Λεωφόρος Κηφισιάς 14, Αθήνα Αμπελόκηποι, 210-7718943

Μέσα σ’ ένα ατελιέ, με φόντο έναν πίνακα μπαρόκ, ανάμεσα σε κούκλες βιτρίνας και υπέρλαμπρα φορέματα, παρακολουθούμε ένα παιχνίδι εξουσίας με πρόσχημα τον έρωτα. Οι ρόλοι αντιστρέφονται πολύ γρήγορα, το θύμα γίνεται θύτης, ο θύτης θύμα, ο έρωτας γίνεται μίσος. Η Κάριν, το φιλόδοξο μοντέλο, όταν γνωρίζει την γνωστή σχεδιάστρια Πέτρα φον Καντ εκείνη την ερωτεύεται παράφορα. Είναι ένα αισθηματικό έργο με πόνο και κλάματα για όσους ξέρουν να κατακτούν κι όχι ν’ αγαπούν.

Περισσότερα…

O Ulf-Dieter Klemm γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου του 1946 στο Ηöxter της Γερμανίας. Το 1958 η οικογένειά του ήρθε στην Ελλάδα, όπου ο πατέρας του Fritz Klemm ήταν καθηγητής στη Γερμανική Σχολή Αθηνών. Το 1964 αποφοίτησε από το γερμανικό τμήμα της Σχολής και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στα πανεπιστήμια του Βερολίνου, του Μontpellier και της Χαιδελβέργης

Στο διάστημα 1970 – 1974 εργάστηκε ως ασκούμενος σε διάφορες υπηρεσίες και δικαστήρια της Γερμανίας, του Λονδίνου και της Ρώμης. Το 1975 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του δικαίου στo πανεπιστήμιο της Χαιδελβέργης, όπου και εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Max-Planck για αλλοδαπό και διεθνές δίκαιο (1976-1977). Το 1977 εισήλθε στη Διπλωματική υπηρεσία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και αφυπηρέτησε το καλοκαίρι του 2011 ως πρέσβυς της Γερμανίας στο Μαρόκο.

Εχει υπηρετήσει μεταξύ άλλων ως πρόξενος στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας, ως επικεφαλής του πολιτικού τμήματος της γερμανικής πρεσβείας στο Τόκυο και ως πρέσβυς στη Μοζαμβίκη. Από το 1986 μέχρι το 1990 ήταν μορφωτικός ακόλουθος της Γερμανίας στην Αθήνα.

Από τα φοιτητικά του χρόνια έχει ασχοληθεί με την ελληνική λογοτεχνία και την λογοτεχνική μετάφραση και έχει δημοσιεύσει μεταφράσεις μυθιστορημάτων, διηγημάτων και ποιημάτων Ελλήνων συγγραφέων όπως και άρθρα για την ελληνική λογοτεχνία. Εχει μεταφράσει μεταξύ άλλων Μυριβήλη, Καρκαβίτσα, Βαλτινό, Δημητριάδη και Παναγιωτόπουλο.

Μαζί με τον Κlaus Gallas έχει γράψει στον εκδοτικό οίκο C.C.Buchner ένα σημαντικό βιβλίο για τον πολιτισμό της νεότερης Ελλάδας – „Griechenland begegnen- Geschichte, Landschaft, Kultur und Menschen”.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε στη Γερμανία το πρώτο του μυθιστόρημα «Das verschwundene Idol», η πλοκή του οποίου διαδραματίζεται σε ελληνικό νησί.

Στις 26 Μαίου 2012 το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος τον τίμησε σε ειδική τελετή για την «ουσιαστική συμβολή του στον ελληνογερμανικό πολιτιστικό διάλογο».

Είναι παντρεμένος με την δημοσιογράφο Lela Lappe, έχει δυο υιούς. Email: ulfdieter.Klemm@gmail.com

Δείτε τις αναφορές για τον Dieter Klemm…

Ο Δημήτρης Δημητρέλης γεννήθηκε στις 10/07/1957. Μεγάλωσε στην Καλλιθέα. Φοίτησε όλα τα γυμνασιακά χρόνια (1969-1975) στη ΓΣΑ κι ήταν ο υπότροφος του τμήματός του. Με την υποτροφία του DAAD σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Karlsruhe Institute of Technology, απ’ όπου αποφοίτησε με Master το 1980. Στη συνέχεια σπούδασε στο Berkeley απ’ όπου αποφοίτησε με PhD το 1987. Ακολούθως, το 1996 πήρε Master του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού από το Stanford University κι από το ίδιο πανεπιστήμιο το 2007 Master στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Παράλληλα με τις ως άνω σπουδές εργάστηκε ως Manager στη VLSI Technology, Inc (1987-1998), ως Director of ASIC Development στην XaQti (1998-1999), ως Director of 10G Processor Development στη Vitesse Semiconductor (2000-2002) και το 2007 έγινε Vice President of Engineering στη NetLogic Microsystems, Inc.

Πολύ επιτυχημένος στον τομέα της πληροφορικής, ζούσε στο Palo Alto, παντρεμένος, κι απέκτησε μια κόρη. Ερχόταν συχνά στην Ελλάδα, ιδίως όσο ζούσαν οι γονείς του, και διατηρούσε σχέσεις με παλιούς συμμαθητές του από τη ΓΣΑ, αλλά και φίλους του από άλλες τάξεις. Ήταν δεινός ιστιοπλόος και παρέμεινε χριστιανός ορθόδοξος μέχρι το θάνατό του.Έφυγε το Σάββατο, 8 Ιουνίου 2019 μετά από πολύχρονη μάχη με την επάρατο.

“Έφυγε” ο Δημήτρης Δημητρέλης…

Με δεδομένη την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Αποστολικής και Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος να μην παραστή την Κυριακή της Ορθοδοξίας στον Καθεδρικό Ναό των Αθηνών, έρχεται η μνήμη μου στο μακρυνό 1987. Τότε στην σφοδρή, σφοδρώτατη σύγκρουσι μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας για την εκκλησιαστική περιουσία, η θεία λειτουργία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου  ετελέσθη στον Καθεδρικό Ναό με έναν απλό εφημέριο, χωρίς την Ιερά Σύνοδο, η οποία ευρίσκετο στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών. Το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό. Ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, της πολιτικής, στρατιωτικής ηγεσίας, της Βουλής, απουσίαζε σύσσωμη η εκκλησιαστική ιεραρχία. Τα ίδια θα βιώσωμε και φέτος.

Die 9. Folge unseres Podcastes „YiasasAdenauer“ ist online. Hören Sie sich diesmal das spannende Interview mit Frau Kaya, der Leiterin des Goethe-Instituts in Athen, an!

Erfahren sie mehr über die Förderung der deutschen Kultur in Griechenland und die Auswirkungen der digitalen Transformation auf Sprachkurse.

Zu finden gibt es den Podcast überalles wo es Podcasts gibt oder unter dem Link: Yiasas Adenauer (letscast.fm)

Το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο (Φειδίου 1, Αθήνα 10678, τηλέφωνο: 2103307400) προσκαλεί τα μέλη και τους φίλους στα εγκαίνια της έκθεσης «Επί τόπου. 150 χρόνια Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών» (Vor Ort. 150 Jahre Deutsches Archäologisches Institut Athen) την Παρασκευή 22 Μαρτίου.  Περισσότερα: https://www.dainst.org/veranstaltungen/noslug/121

Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι του Ινστιτούτου,

στο πλαίσιο των εορτασμών για την επέτειο των 150 χρόνων από την ίδρυση του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών εγκαινιάζεται η έκθεση «Επί τόπου. 150 χρόνια Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών», στις 22 Μαρτίου 2024, στις 18:00, στο ιστορικό κτήριο του Ινστιτούτου στην Αθήνα. Η έκθεση παρουσιάζει την πολυτάραχη ιστορία του Παραρτήματος και τα ποικίλα πεδία δραστηριοτήτων του. Ακόμη, εξηγεί τον ρόλο του DAI Αθηνών ως διαμεσολαβητή στις γερμανο-ελληνικές πολιτιστικές ανταλλαγές. Παλαιά και νέα δεδομένα από «επί τόπου» έρευνες στην Ελλάδα συνιστούν, από κοινού με τις πλούσιες συλλογές της Φωτοθήκης, της Βιβλιοθήκης και του ιστορικού Αρχείου, απαραίτητη βάση για πολυάριθμα ερευνητικά προγράμματα σχετικά με επίκαιρα θέματα.

Ο Andreas Kindl, Πρέσβης της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Ελλάδα, και η Δρ Ολυμπία Βικάτου, Γενική Διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Υπουργείο Πολιτισμού, θα απευθύνουν χαιρετισμούς.

Η εκδήλωση είναι υβριδική: μπορείτε να την παρακολουθήσετε είτε με φυσική παρουσία στο Ινστιτούτο (χωρίς δήλωση συμμετοχής) είτε διαδικτυακά μέσω zoom. Εάν θέλετε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση διαδικτυακά, πρέπει να δηλώσετε συμμετοχή μέσω του παρακάτω συνδέσμου: https://dainst-org.zoom.us/meeting/register/tJ0tc-yhrD0rHN0nPFZcDI2nZaMrrDhPantF

Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της δήλωσης συμμετοχής θα λάβετε ηλεκτρονικό μήνυμα με τον τελικό σύνδεσμο για την παρακολούθηση.

Θα χαρούμε να μας τιμήσετε με την παρουσία σας!

Είστε Ιατρός Ειδικός;

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ

Συνδυάζοντας τις δεξιότητες των υποψηφίων με τις κορυφαίες θέσεις εργασίας στην Ελβετία, Βέλγιο, Αγγλία, Ολλανδία.

Σας περιμένουμε όλους να γνωριστούμε και να εξετάσουμε τις επαγγελματικές σας προοπτικές στον ιατρικό τομέα.

Στεκόμαστε δίπλα στους γιατρούς με συναισθηματική νοημοσύνη και πάθος όχι μόνο στην πορεία αλλά και μέχρι το τέλος της αποστολής.

Κλείστε τώρα προσωπικό ραντεβού στο 6974434797 Α.Μαγκριώτη με την ειδική συνεργάτιδα κ.Lisette Odenthal

Υποβάλετε σήμερα το βιογραφικό σας στο: doctorjobsch@icloud.com, www.doctorjobs.gr

H Εύα Καραμπά παρουσιάζει την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο «Όνειρα» στην Ένωση Καλλιτεχνών & Λογοτεχνών Ηλιούπολης ‘’το Εργαστήρι’’ από 19 έως 25 Mαρτίου 2024.

Πρόκειται για ζωγραφικά έργα, κυρίως ακουαρέλες, έργα με σμάλτο σε πλεξιγκλάς και επιζωγραφισμένα αντικείμενα.

Ο Πάνος Χαραλάμπους, εικαστικός, ομότιμος Καθηγητής ΑΣΚΤ, σημειώνει ότι η Εύα Καραμπά από νωρίς εκδήλωσε ένα έντονο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική, ένα ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι σήμερα. Απ’ τις διάφορες περιοχές της τέχνης αντλεί στοιχεία: μυθικές φιγούρες, ζωομορφικές, από τις παραδόσεις της Αφρικής, της Ασίας, μοτίβα απ’ τον λαϊκό πολιτισμό μας, τον πολιτισμό της Μεσογείου, από έναν πρώιμο ιμπρεσιονισμό και έναν έκδηλο Φωβισμό ( φωβ=άγριο ζώο). Συν τω χρόνω κατέκτησε μια προσωπική γραφή, με χαρακτηριστικά την διαχρωμία, την διαφάνεια, την έλλειψη αυστηρής γεωμετρίας προς χάριν της εκφραστικότητας. Έναν ρομαντισμό της εικόνας, μια ονειροφαντασία.

Η Eύα Καραμπά γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή

Aθηνών (DSA) και σπούδασε διακοσμητική στη Σχολή Δοξιάδη.

Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις το διάστημα 2000-2024.

Ένωση Καλλιτεχνών & Λογοτεχνών Ηλιούπολης ‘’το Εργαστήρι’’

Εγκαίνια: Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2024, Ώρα : 18:00- 21:00

Διάρκεια Έκθεσης : 19- 25 Mαρτίου 2024

Ώρες λειτουργίας: 10:00 – 13:00 & 17.30 – 20:30

ΕΚΘΕΣΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΥ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Λ.Ειρήνης 14, Πλατεία Φλέμινγκ

Liebe Freundinnen und Freunde, liebe Interessierte an der Open Space Edition,

Im letzten Jahr sind zwei weitere Publikationen erschienen, auf die ich Sie aufmerksam machen möchte:

• Frauke Beeck. Frauensleute / Spraybilder / Berlin

Die erste Publikation von Frauke Beeck mit dem Titel „Frauensleute / Spraybilder“ erschien in der Open Space Edition 2020 und umfasste acht historischen Frauenstatuen im öffentlichen Raum Bremens. Sie bildete den Auftakt für eine Reihe von kleinen Publikationen über Frauendenkmäler im öffentlichen Raum auch in anderen Städten Deutschlands. Im vorliegenden zweiten Band diese Reihe beschäftigt sie sich mit Denkmälern von Frauen in Berlin. Diese Frauen sind zwar mit einem Denkmal im öffentlichen Raum vertreten, doch sind ihre Schicksale und Errungenschaften oft zu wenig bekannt. Frauke Beeck erinnert mit Skizzen, Zeichnungen und kleinen Bildern künstlerisch und atmosphärisch an die Leistungen und persönlichen Geschichten dieser Frauen, ohne sie zu illustrieren. Als künstlerisches Projekt angedacht, bilden diese Publikationsreihe auch eine Dokumentation der historischen Statuen von Frauen im öffentlichen Raum, in verschiedenen Städten.

• Constantin Jaxy. Lost & found

Diese Publikation ist die vierte einer Reihe mit dem Titel “Raum-Zeit-Orte”. Diese Reihe dokumentiert in Abständen Einzelausstellungen von Constantin Jaxy oder Werkgruppen mit besonderem Charakter. Nach „Urban Diamonds“ (2019), „Masterpieces“ (2020) und „Outdoor“ (2022) mit Skulpturen und Arbeiten im öffentlichen Raum, erschien Ende 2023 „Lost & found“. Darin geht es um seine Inspirationsquellen und seine Arbeitsweise. Begonnen hat alles in den 1980er Jahren mit schwarz-weiß-Fotografien, Polaroids, Dias und Super8-Filme, die viel später durch ein Handy mit Leica-Optik als ständigen Begleiter abgelöst wurden. Intensive Seherlebnisse auf unzähligen Reisen früher, und heute auch digitale Reisen von Constantin Jaxy im Internet bilden einen riesigen Fundus von Eindrücken, aus dem der Künstler fast organisch immer wieder neue, spannende, manchmal gar verblüffende Gestaltungen entstehen lässt.

Detaillierte Informationen zu allen Publikationen finden Sie, wenn Sie auf den Link zur Webseite der Edition klicken:

www.open-space-edition.de

*******

Wenn Sie weiterhin informiert werden möchten, sobald eine neue Publikation oder ein neues Kunstwerk angeboten wird, müssen Sie nichts tun. Dann bleiben Sie im Verteiler und erhalten in unregelmäßigen Abständen jeweils eine solche Email.

Sie können sich sonst jederzeit mit einer Email bei mir (mail@vatsella.de) oder auf der Webseite unter „Newsletter“ ab- oder wieder anmelden.

Sollten Sie jemanden kennen, der eventuell an dieser Edition und ihren Produkten Interesse haben könnte, würde es mich freuen, wenn Sie diese Email weiterleiten.

Mit besten Grüßen

Katerina Vatsella

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη διοργανώνει εκδηλώσεις, προκηρύσει υποτροφίες, φιλοξενεί μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις.

Επισκεφθείτε την δανειστική βιβλιθήκη και παρακολουθείστε τις ψηφιακές εκδηλώσεις.

Ημερολόγιο εκδηλώσεων…

Περισσότερα…

Σας αποστέλλω , συνημμένως, την τελευταίαν μου δημοσίευση περί του γνωστού Ζεβεδαίου, από μία πλευρά ενός ιστορικού των οικονομικών θεωριών και οικονομολόγου. Φυσικά, δεν ήταν ο απλούς και <φτωχός>, όπως τον παρουσιάζουν τα κηρύγματα. Στην ανάλυση αυτή θα δήτε τις πηγές και μία άλλη ανάγνωση της Καινής Διαθήκης. Άλλωστε, ο όρος Γεσθημανή σημαίνει ελαιώνας μετά ελαιοτριβείου. Ο χώρος ανηκε στον Ιωάννη, εξ ού και η οικειότης του “αγαπητού Μαθητού” στον χώρο την τελευταία νύχτα πρό της συλλήψεως. Το ελαιοτριβείο ήτο αργόν.

Περί αρσενοκοιτών είναι από κείμενο του αγίου Νικοδήμου και μου το έδωσε ο καλός μου φίλος Γεώργιος Τσούτσος, που πραγματοποίησε έρευνα κατόπιν εντολής του Αρχιεπισκόπου Αθηνών.

Καλή ανάγνωση και αναμένω τα σχόλιά Σας!

(περισσότερα…)

Για μία ακόμη φορά ακούμε τα ίδια και τα ίδια. Η άνοδος των λαϊκιστών, η Λεπέν που θα μας «φάει» και η Ακροδεξιά που επελαύνει στις ευρωεκλογές. Oμως, όσο περνάει ο καιρός, εντείνεται και διευρύνεται η αίσθηση ότι θεσμικά και πολιτικά η Eνωση αποφεύγει να κάνει την ουσιαστική συζήτηση για το πώς θα αλλάξει.

Όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές, σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ενωσης ξεκινά (καθυστερημένα) η γνωστή συζήτηση: «Η επέλαση των λαϊκιστών», «η απειλή της Ακροδεξιάς», «η Λεπέν που θα καταστρέψει την Ευρώπη» και άλλα σχετικά, συνήθως τετριμμένα και πάντως με περιορισμένη απήχηση.  

Δείτε το άρθρο του Άγγελου Κωβαίου στο protagon.gr…