1963
Δύο φωτογραφίες του Μάρκου Μποναζούντα με την συμμαθήτριά του Λίζα Μπόταση εντόπισε η Σμαράγδα Μουρίκη μέσω της πρώην συζύγου του, Μαρίνας Μπρούμη. Οι φωτογραφίες είναι του 1965 από το 28ο Ράλλυ Αντίκα, δύο χρόνια μετά την αποφοίτησή τους.
Στην πρώτη ο Μάρκος Μποναζούντας με την Λίζα Μπόταση τυλιγμένοι με την αφίσσα.
Στην δεύτερη με ο Μάρκος Μποναζούντας στο τιμόνι με συνοδηγό την Λίζα Μπόταση, ενώ στο πίσω κάθισμα, είναι η αδελφή του Μάρκου και δίπλα της ο Νίκος Καπετανάκης. (περισσότερα…)
Όντως σαν χθες, η τάξη του ’63 σπάζοντας όλα τα ρεκόρ, συγκεντρώθηκε μετά από 60 χρόνια μετρώντας 51 παρουσίες. Αυτά τα παιδιά πρωτοσυναντήθηκαν το 1957 (!) όταν μπήκαν στην Γερμανική της Μετσόβου, που μόλις ένα χρόνο πριν είχε ξεκινήσει την μεταπολεμική της πορεία και σήμερα συμπλήρωσαν 66 χρόνια γνωριμίας και ήταν σαν να μην πέρασε μιά μέρα: “λες και ήταν χθες”, όπως λέει το τραγούδι των Κώστα Γιαννίδη και Αλέκου Σακελλάριου, που πρωτοερμήνευσε ο Νίκος Γούναρης το 1938, μόλις οκτώ χρόνια πριν γεννηθούν τα περισσότερα παιδιά της τάξης.
Ο Κώστας Παπαηλιού με τον Νίκο Παπαϊωάννου προετοίμασαν με τον καλύτερο τρόπο την συνάντηση αυτή. Η Μαργαρίτα Παρισιάνου, σύζυγος του Κώστα, φρόντισε όλα τα άλλα: τις εκτυπώσεις, τις φωτογραφίες, τα video, τα φαγητά, τα ποτά. Σε ένα ζεστό σαλόνι στο εντευκτήριο του ΕΚΠΑ “Κωστής Παλαμάς”, σαν σε σπίτι κάποιου από όλους, κάθισαν όλοι γύρω γύρω στους καναπέδες, σαν σε παιδικό πάρτι, λίγο αμήχανοι, λίγο συγκινημένοι και περίμεναν κάποιος να κάνει την αρχή.
Ο Κώστας Παπαηλιού έλαβε τον λόγο και κάλεσε τον Νίκο Κουτρουμπά να τραγουδήσει: “Λες και ήταν χθες..”. Και μετά όλα πήραν τον δρόμο τους. Ο Κώστας έδειξε τις ομαδικές φωτογραφίες από τα τμήματα “ψάχνοντας” να ταιριάξει τα τότε κεφαλάκια με τα σημερινά πρόσωπα και μνημόνευσε όλους όσοι “έφυγαν”. Μίλησε σε όλους πειράζοντας το ακροατήριο με ειδικές αναφορές στον Τάκη Πικραμμένο, στον Νίκο Παπαΐωάννου, στον Γιάννη Αντωνιάδη (που ήρθε από την Γερμανία ειδικά για την εκδήλωση), τον Μάρκο Μποναζούντα, τον Κώστα Καρασούλα και όλους γενικά.
Ήρθαν όλοι: η Ελένη Καλλιγά, η Αγγέλα Βορεάδου, η Μαριάνα Καναβαριώτου, ο Παντελής Παντελούρης (ο πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων), ο Λεωνίδας Καμαρινόπουλος, ο Θόδωρος Σπαθόπουλος, ο Δημήτρης Μιχαλακόπουλος, ο Γιώργος Δεπάστας, ο Γιάννης Ρόκας, η Εύη Ζαχαρακοπούλου, η Κατερίνα Μοιρασλίδου, η Λίλιαν Ντούνη, η Δέσπω Κωβαίου, η Ιόλη Στοφοροπούλου, η Λούλα Βρετού, ο Κώστας Δάσιος, ο Μιχάλης Καρύδης, η Ειρήνη Κηλαϊδίτη, η Σκαρδάση, η Ασπασία Ορφανού, η Άννα Φιλίνη, ο Δημήτρης Παπακυριακόπουλος, η Νέλη Βαφειάδου, η Ερατώ Αβραμίδου, και αν ξεχάσαμε κάποιον, συμπαθάτε μας.
 |
 |
|
 |
 |
Η παρέα είχε και “μεταγραφές” από το ’62: τον Ντίνο Σαμαρά, τον Βασίλη Κρίντα και τον Μηνά Φύτο της τάξης του ’68, αλλά και “επισκέπτες” όπως ο Thomas Greve, ως γιός του Bernhard Greve, του μαθηματικού, που δίδαξε Kopfrechnen τον Παπαηλιού, η Τένια Παπαδάκη, κόρη του Ιδομενέα Παπαδάκη και ο Κώστας Γαλάνης, ως Πρόεδρος του Συλλόγου.
Η βραδιά συνεχίστηκε στην διπλανή αίθουσα που είχε στρωμένο έναν πλούσιο μπουφέ με κρασί και ποτά, αλλά το εύρημα ήταν ότι όλοι κλήθηκαν να κάνουν δηλώσεις μπροστά στην κάμερα για την τάξη, τα παιδιά και την εκδήλωση.
https://drive.google.com/drive/folders/1uAmEUOYdlzx8xXzqzm2-hqTyjUPL1QAT
Μετά από 50 χρόνια ξενακάθισαν πλάι – πλάι όλοι μαζί, αλλά αυτή τη φορά έβλεπαν το Μουσείο όχι από δίπλα αλλά από από πάνω, μιάς και η συνάντηση έγινε στο roof garden του St George Lycabettus Hotel. Ήρθαν πολλοί, οι περισσότεροι, και για του λόγου το αληθές παρόντες ήταν οι:
Ο Παντελής Παντελούρης μας έστειλε μία καταπληκτική φωτογραφία του 2003 από το reunion των 40 χρόνων (πατώντας επάνω της μεγαλώνει στην οθόνη)μαζί το ακόλουθο μήνυμα:
Με αφορμή την επετειακή συνάντηση των ΚΑΠΗ του 1963, έψαξα στο φωτογραφικό μου αρχείο και βρήκα μια ομαδική φωτογραφία από την reunion των 40 χρόνων το 2003. Ηταν η περίοδος που υπηρετούσα στην Αθήνα και ήμουν αντιπρόεδρος του ΔΣ των αποφοίτων (μετά από 4 χρόνια πρόεδρος). Ετσι οργανώσαμε ως ΔΣ τη συνάντηση των αποφοίτων του 1963 στο κτίριο του σχολείου, με συμμετοχή πολλών, όπως βλέπεις στη φωτογραφία, συμμαθητών, παρόντων και των Παπαδάκη, Καρβελά και του τότε Δ-ντή της Σχολής (μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομά του). Είμαι βέβαιος ότι ο αγαπητός μου και πάντα άοκνος φίλος και συμμαθητής Κώστας Παπαηλιού θα μπορέσει να σου καταγράψει και τα ονόματα όλων των απεικονιζομένων. Μόλις μπορέσω θα ψάξω να στείλω και άλλες φωτογραφίες από αυτή τη συνάντηση, μια και όπως θυμάμαι, έβγαλα τότε αρκετές.
Από τον Κώστα Παπαηλιού πληροφορηθήκαμε την δυσάρεστη είδηση για την απώλεια του Γιάννη Παπαδόπουλου:
Φίλες και φίλοι της τάξης του ’63,
Δυστυχώς έχω άσχημα νέα. Πρόσφατα έφυγε από τη ζωή ο συμμαθητής μας Γιάννης Παπαδόπουλος. Με τον Γιάννη, που τότε τον φωνάζαμε, μάλλον επειδή ήταν ξανθός, Johann, είμαστε συμμαθητές στην Β, κάναμε πολύ παρέα και μονίμως κοντραριζόμαστε στα Μαθηματικά που ήταν πολύ δυνατός.
Κατά την περίοδο των σπουδών μας συναντιόμαστε συχνά στο Βερολίνο (τότε ακόμα απομονωμένο στην καρδιά της DDR) που πηγαίναμε με τον συγχωρεμένο αδελφικό φίλο Ηλία Κροντήρη με τη βέσπα του για να δούμε τον Γιόχαν, τον άλλο Γιάννη, τον Αντωνιάδη, τον Λεωνίδα Καμαρινόπουλο και τον Νίκο Δουρδούμα (από την τάξη του ’62). Όλοι σπούδαζαν Ηλεκτρολογία όπως και εγώ στο Braunschweig. Άπειρες και ανιστόρητες οι πλάκες που στήναμε, θα αναφέρω μόνο για τους επαΐοντες το “Old Vienna”.
O Γιάννης αφού πήρε το δίπλωμα του εργάστηκε σαν Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στον τότε Ο.Τ.Ε. και ασχολήθηκε ερασιτεχνικά με το μπριτζ. Είμαι βέβαιος ότι με το εξαιρετικό μαθηματικό του μυαλό ήταν ένας άριστος παίκτης.
Σας επισυνάπτω και μια ωραία φωτογραφία του από τη γιορτή της αποφοίτησης μας το καλοκαίρι του 1963 σε ένα ταβερνάκι στην Κυψέλη, όπου έμενε ο Γιάννης.
Είθε ο Θεός να τον αναπαύσει.
Κώστας
Ο Παντελής Παντελούρης έστειλε δύο φωτογραφίες με ένα μικρό κείμενο:
Με τον Γιόχαν φεύγει ακόμα ένας από την παρέα της Κυψέλης. Κάθε μέρα κατεβαίναμε όλοι μαζί με τα πόδια τη Σπετσών προς τη Σχολή όπου φθάναμε αφού διασχίζαμε το Πεδίον του Αρεως. Από τις βόρειες συνοικίες της Κυψέλης ξεκινούσαν οι πρώτοι και μέχρι να φθάσουμε στο τέλος της οδού Σπετσών φθάναμε τους 10 -12. Από τούς Κυψελιώτες που μας άφησαν ήδη θυμάμαι τον στενό φίλο και γείτονα Γιώργο Νικολαϊδη (΄63), τον Ζαχαρία Δεμαθά-Μαθά (΄62) και τον Θάνο Καλπαξή (΄62).
Την τελευταία φορά που συνάντησα το Γιάννη ήταν το 2003, στην reunion των 40 χρόνων στο κτίριο της Γερμανικής. Εσωκλείω δύο φωτογραφίες που του είχα βγάλει τότε.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα!
Ο Γιάννης Αντωνιάδης:
Με μεγαλη συγκινηση εμαθα πως ο φιλος μας ο Γιαννης εφυγε απο την ζωη.
Με τον Γιαννη, οπως και με τον Λεωνιδα Καμαρινοπουλο, ημασταν συμφοιτητες στο TU Berlin – τοτε Δ. Βερολινο – , οπου και ειχαμε πολλα κοινα βιωματα φοιτητικα και ιδιωτικα. (Στο TU Berlin υπηρχαν και αλλοι φοιτητες της Γερμανικης απο αλλες χρονιες).
Ειχα μεν να τον συναντησω αρκετα χρονια, δεδομενου ζω στην Γερμανια και δεν ειμαι τακτικα στην Αθηνα. Ειχα ομως την τυχη και ευτυχια να μιλησω μαζι του τηλεφωνικα λιγο πριν μας αφισει, περιπου 10 μερες πριν. Γνωριζα για το σοβαρο προβλημα υγειας που ειχε και του τηλεφωνησα. Τα ειπαμε και θυμηθηκαμε τα παλια. Η φωνη του ηταν σχετικα ευδιαθετη και το μυαλο του καθαρο. Πιστευω οτι του εδωσα μια μικρη χαρα που του τηλεφωνησα. Πρεπει να ειμαι αν οχι ο τελευταιος απο τους φιλους του που του μιλησαν, οπωσδηποτε ομως απο τους τελευταιους.
Του ευχομαι να βρει αιωνια ηρεμια.
Ο Δημήτρης Μιχαλακόπουλος:
Αγαπητοί μου συμμαθητές και συμμαθήτριες,
γιά να τιμήσω την μνήμη τού Γιόχαν σας αποστέλλω δύο φωτογραφίες με ημερομηνία 4 Αυγούστου 1964.
Τίς ετράβηξα κατά την διάρκεια μιάς επισκέψεως μου στό Βερολίνο προερχόμενος από το Braunschweig όπου εσπούδαζα.
Στήν μία απεικονίζεται ο Νίκος Δουρδούμας, Λεωνίδας Καμαρινόπουλος, Γιάννης Αντωνιάδης και ο Γιόχαν (Γιάννης Παπαδόπουλος ).. Δέν θυμάμαι σε ποιό διαμέρισμα ήταν.
Στήν άλλη κάνουμε βαρκάδα στην λίμνη Wannsee στο Βερολίνο, μαζί με τόν Γιάννη Αντωνιάδη και τον Νίκο Δουρδούμα.
Εγώ δεν εμφανίζομαι διότι ήμουν ο φωτογράφος.
Σάς χαιρετώ όλους και περιμένω νά σάς ανταμώσω στό Reunion!
πηγή: Δημήτρης Μιχαλακόπουλος
1964 – Βαρκάδα στην λίμνη Wannsee στο Βερολίνο, με τόν Γιάννη Αντωνιάδη και τον Νίκο Δουρδούμα
πηγή: Δημήτρης Μιχαλακόπουλος
1964 – Νίκος Δουρδούμας, Λεωνίδας Καμαρινόπουλος, Γιάννης Αντωνιάδης και Γιόχαν (Γιάννης) Παπαδόπουλος
Η Άννα Φιλίνη:
Αγαπητές και αγαπητοί παλιές και παλιοί συμμαθητές και συμμαθήτριες, μεγάλη η συγκίνηση που μάθαμε για το θάνατο του Γιάννη Παπαδόπουλου και μεγάλη συγκίνηση που όλοι εσείς κι εγώ τώρα μαζί σας μιλάμε για τη θλίψη αλλά και την αγάπη για το Γιάννη. Για πολλά χρόνια τον έβλεπα που και που σε κάποια δική μας συνάντηση ή σε κάποια άλλη ευκαιρία συνεύρεσης μέσα στην πόλη μας. Το γέλιο του, η εξυπνάδα, η ζωντάνια του και τα έντονα ενδιαφέροντά του ήταν πάντα μαζί, αλλά είναι αλήθεια πως ήτανε πάρα πολύς καιρός που δεν είχα τύχει σε κάποια μικρή έστω συνάντηση μαζί του. Τον βλέπω παρόντα σε κάποιες παλιές σχολικές φωτογραφίες. Θα μένει πάντα παρών στη σκέψη μας. Θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του.
Η Τένια Παπαδάκη:
Σημειώνουμε ότι η τάξη του τον θυμάται όχι μόνο ξανθό και γαλανό, αλλά και συγγενή της Έλλης Λαμπέτη, μυθικού προσώπου για όλους μας – ήταν ανιψιός της, γιος της αδελφής της.
Ο Σύλλογος εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην αδελφή του Νατάσα, στον εξάδελφό του Τάσο Λούκο (επίσης απόφοιτό μας του 1969) και στην τάξη του, η οποία τον θυμάται με μεγάλη αγάπη.
Αγαπητο
ί απόφοιτοι της τάξης του ΄63
Πριν απο 60 συναπτά έτη αποφοιτήσαμε από τη Γερμανική, τότε ακόμα στη Μετσόβου.
Αυτό το γεγονός πρέπει να εορτασθεί δεόντως και έτσι προχωρούμε στην διοργάνωση της σχετικής εκδήλωσης.
Θεωρήσαμε ότι η καλύτερη εποχή θα ήταν να βρεθούμε με τα το τέλος του καλοκαιριού και των θερινών διακοπών και προτείνουμε την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου στις 8μμ στο εντευκτήριο του ΕΚΠΑ “Κωστής Παλαμάς”, στη γωνία Ακαδημίας και Σίνα.
Εκεί θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναϊδωθούμε μετά από 60 χρόνια απουσίας από το σχολειο και να θυμηθούμε τα παλιά: Τη Μετσόβου με την αυλή με τον φοίνικα, την Di Lernia και τις μαθητικές στολές, τις εκδρομές, τις πλάκες μας, αλλά και αυτές και αυτούς που ήδη έχουν φύγει για το μεγάλο ταξίδι.
Θα υπάρχει μπουφές σε τιμή λογική και laptop με beamer για να προβάλλουμε φωτογραφίες και άλλα ντοκουμέντα, οπότε αν θέλετε να συμβάλλετε σε αυτό, σας παρακαλούμε να μας στείλετε έγκαιρα τα σχετικά αρχεία η να φέρετε μαζί σας στικάκι.
Επίσης σας παρακαλούμε ιδιαιτέρως να ενημερώσετε τον κύκλο σας από το σχολείο για αυτή την εκδήλωση, γιατί δεν έχουμε όλα τα μέιλ, και σας υπενθυμίζουμε ότι οι συνοδοί είναι ευπρόσδεκτοι.
Κώστας και Νίκος
konstantin@papailiou.ch Κώστας Παπαηλιού
npapaioan@med.uoa.gr Νίκος Παπαϊωάννου
Η τάξη του 1963 ξεκίνησε με τέσσερα τμήματα το 1957. Όλα τα ονόματα των τεσσάρων τμημάτων τα έστειλε ο Νίκος Παπαϊωάννου και δημοσιεύτηκαν στο άρθρο με τίτλο “Stundenplan, Klassenbücher και δίδακτρα από την τάξη του 1963”.
Στην λίστα “παρελαύνουν” όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής: Helmut Beckmann, Γιώργος Δημητράκος, Ρίτσα Αναστασιάδου (να θυμίσουμε ότι ήταν καθηγήτρια φιλόλογος και στην εποχή της Αραχώβης και εμφανίζεται στην φωτογραφία που έχει δώσει η Δήμητρα Μάτου), Νίκος Ασωνίτης, Νικόλαος Μπρούζος, Γιάννης Δανιήλ, Χρήστος Δελβιζιώνης (δίδασκε Υγιεινή και παρέμεινε στην Σχολήμέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’70), Τιμολέων Δημόπουλος, Γεώργιος Γαλίτης (ο οποίος απεβίωσε πριν λίγες ημέρες, στις 28.7.2022), Παναγιώτης Γκιόλμας, Bernhardt Greve, Δήμητρα Καρβελά (η οποία ήταν μαθήτρια στην Αραχώβης), Herbert Koschel (γυμναστής και 4ος Ολυμπιονίκης στην Μελβούρνη), Οδυσσέας Λαμψίδης, Αλεξάνδρα Μεϊντάνη, Βασίλης Παπαχρυσάνθου, Ιδομενέας Παπαδάκης, Αλέκος Παπαγεωργίου, Χριστόδουλος Βασιλόπουλος και άλλοι.
(στην φωτογραφία ο Βασίλης Παπαχρυσάνθου, από τους καθηγητές για τους οποίους αναζητούμε στοιχεία και βιογραφικό)
και τα τέσσερα τμήματα πλέον στην Obertertia μετά την ανακατανομή:
Η τάξη του 1963 ξύπνησε και βομαρδίζει με υλικό από τα παλιά. Ο Νίκος Παπαϊωάννου ξεσκονίζει τα αρχεία του, σαρώνει και στέλνει. Ο Κώστας Παπαηλιού διορθώνει τα ονόματα όπου χρειάζεται και υποθέτουμε ότι αμφότεροι προετοιμάζονται για του χρόνου, το 2023, όπου η τάξη συμπληρώνει 60 χρόνια από την αποφοίτηση.
Μετά από τις φωτογραφίες από την Βραώνα έχουμε τώρα πέντε φωτογραφίες από την εκδρομή στην Αίγινα και δεν είναι μόνον αυτές.
Εκτός από το Stundenplan, τα δίδακτρα και τους καταλόγους με όλα τα ονόματα των τεσσάρων τμημάτων (ίσως η μόνη χρονιά με 4 ελληνικά τμήματα) έρχεται και δεύτερο “πακέτο” εγγράφων με τους καθηγητές και τα τέσσερα νέα πλέον τμήματα της χρονιάς 1959/1960, που ξεκίνησε, δύο χρόνια πριν, το 1957/58 στην Quarta.
πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:
πίσω: Λίλιαν Ντούνη, Γιάννης Αντωνιάδης, Μύρων Δρακόπουλος
μπροστά:Γιούλη Δελή, Ελβίρα Μπουκουβάλα
πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:
Λύντα Παπαδάκη, Τάκης Πικραμμένος, Αλέξανδρος Πολυχρονιάδης,Γιάννης Δανιήλ (νεώτατος), Ιόλη Στοφοροπούλου (επάνω), Γιούλη Δελή (κάτω), Θάνος Ζευγολάτης, Άλκης Χριστοφέλλης,Ελβίρα Μπουκουβάλα
πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:
Κάρολος-Γιώργος Μπάλλιαν, Γιούλη Δελή,Ελβίρα Μπουκουβάλα
πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:
Ιόλη Στοφοροπούλου, (?),Θάνος Ζευγολάτης, Άλκης Χριστοφέλλης, Ιουλία Δελή
πηγή: Νίκος Παπαϊωάννου,από αριστερά:
Θάνος Ζευγολάτης, Άλκης Χριστοφέλλης, Ιουλία Δελή
Ο Νίκος Παπαϊωάννου της τάξης του 1963 μας έστειλε υλικό από τα χρόνια του σχολείου. Ένα καταπληκτικό Stundenplan, που φαίνονται τα μαθήματα που διδάσκονταν στα παιδιά. Επάνω δεξιά γράφει: KLASSE O II a, δηλαδή Obersekunda (5η Γυμνασίου), τμήμα a.
Βλέπουμε την Δευτέρα την 3η ώρα Γαλλικά και την 5η Λατινικά, ενώ Αγγλικά πουθενά.
Βλέπουμε μαθήματα το Σάββατο με 1η ώρα Αρχαία, αλλά και απογευματινά την Παρασκευή με Υγιεινή, Ψυχολογία και Θρησκευτικά. Τα Γερμανικά διδάσκονται κάθε ημέρα, τα Αρχαία όμως διδάσκονται περισσότερο:10 ώρες την εβδομάδα. Τα Νέα κλείνουν την εβδομάδα με ένα δίωρο αλλά και την Δευτέρα με μία ώρα. Συνολικά έχουμε 44 ώρες διδασκαλίας και όπως θα δείτε παρακάτω βλέπουμε και 4 τμήματα.
καιοι λυπητερές: 1485 δραχμές τον Σεπτέμβριο, 1564 δραχμέςτον Νοέμβριο, 1574 δραχμές τον Ιανουάριο, 1314 τον Μάρτιο και τελευταία δόση τον Μάιο με 1614 δραχμές.
 |
 |
και τα τμήματα:
Με αφορμή τον εορτασμό των 125 χρόνων στην Σχολή η εφημερίδα “Καθημερινή” δημοσίευσε ένα αφιέρωμα στην εκδήλωση που το είχαμε προβάλλει λίγες ημέρες μετά. Μέσα στο αφιέρωμα αυτό υπήρχε και μία φωτογραφία από τα χρόνια του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης.
Η μία φωτογραφία λέει στην λεζάντα: “Βραώνα 1958“. Στην Γερμανική είχαμε μάθει να την λέμε “Βραώνα”, σήμερα ο κόσμος την αποκαλεί“Βραυρώνα”. Στην πραγματικότητα Βραώνα λέγεται η νησίδα, το νησάκι, απέναντι από την Βραυρώνα, που είναι διάσημη για τον αρχαιολογικό της χώρο. Τότε ήταν προσφιλήςπροορισμός μονοήμερης εκδρομής για τους μαθητές που ξεφάντωναν παίζοντας μπάλλα και άλλα. Είμαστε στο 1958. Ο δεκατριάχρονος Τάκης Πικραμμένος διακρίνεται δεύτερος από αριστερά και κρατάει με το αριστερό του χέρι μία μπάλλα. Η πηγή όμως της διαρροής των πληροφοριών είναι ο Νίκος Παπαϊωάννου, ο οποίος μας έστειλε άλλες δύο φωτογραφίες από την εκδρομή εκείνη και όχι μόνον. Μας έστειλε και μία από την αυλή της Μετσόβου.
Βραώνα 1958, πηγή: Νίκος Παπαιωάννου
από αριστερά: Παναγιώτης Καραμολέγκος, Τάκης Πικραμμένος, Νίκος Παπαϊωάννου, Γιάννης Αντωνιάδης, Κάρολος-Γιώργος Μπάλλιαν, Άλκης Χριστοφέλλης, Νίνα Ζάχου,Γιούλη Δελή, Λίλα Πίππα, Ελβίρα Μπουκουβάλα
Βραώνα 1958, πηγή: Νίκος Παπαιωάννου
από αριστερά: Λεωνίδας Καμαρινόπουλος,
Βραώνα 1958, πηγή: Νίκος Παπαιωάννου
όρθιοι: από αριστερά: Τάκης Πικραμμένος, Λεωνίδας Καμαρινόπουλος,
καθιστοί:
1962. Αυλή της Μετσόβου με τον φοίνικα λίγο πιό δίπλα. 5η Γυμνασίου, πηγή: Νίκος Παπαιωάννου
Από αριστερά: Θόδωρος Βιδάλης, Ηλίας Κροντήρης (+) Τάκης Πικραμμένος, Γιάννης Αντωνιάδης, Κάρολος-Γιώργος Μπάλλιαν, Μύρων Δρακόπουλος, Αλέκος Πολυχρονιάδης, ενώ με την πλάτη στο φακό είναι ο Νίκος Παπαϊωάννου. Όλοι 17χρονοι.
«Ημουν καλός μαθητής, του 17. Είχα όμως και 3 εικοσάρια. Το ένα ήταν στα γαλλικά, διότι τα είχα μάθει από μικρός. Το δεύτερο στη γυμναστική, διότι ήμουν καλός στον αθλητισμό. Το τρίτο ήταν στη Γεωγραφία. Οχι όμως λόγω μελέτης. Ο καθηγητής με σήκωνε σε κάθε παράδοση, δίχως να με εξετάσει, αλλά επειδή ήμουν ψηλός, μου έδινε ένα ραβδάκι για να δείχνω τα ποτάμια και τα βουνά στους χάρτες. Στο τέλος του τριμήνου να το “Αριστα”».
Αυτά και άλλα πολλά θυμήθηκε ο Παναγιώτης Πικραμμένος για το αγαπημένο του σχολείο, τη Γερμανική Σχολή Αθηνών, που έκλεισε 125 χρόνια ζωής και το γιόρτασε στις 30 Μαΐου. Στην τελετή έδωσαν το «παρών» πολλοί απόφοιτοι από τον χώρο της πολιτικής, του επιχειρείν, της ναυτιλίας, της ανώτατης εκπαίδευσης.
Στην τελευταία τάξη, την ΣΤ´(Untersprima), μας έκανε ο τότε γυμνασιάρχης, ο αείμνηστος Γεώργιος Δημητράκος, το μάθημα της «Ηθικής». Ήταν η εποχή της καζούρας και της πλάκας, η εποχή που μας απασχολούσε περισότερο ποια ομάδα θα πάρει το πρωτάθλημα, παρά ο Αριστοτέλης. Και δυστυχώς δεν ξέραμε και δεν μπορούσαμε να εκτιμήσουμε τη σημαντική επιστημονική διάσταση του Δημητράκου, αλλά και άλλων από το τότε διδακτικο προσωπικό.
Η «αττάκα» λοιπόν είχε ως εξής:
Επιλέγαμε να μας διαβάσει ο καθηγητής κάποιο αρχαίο κείμενο που περιείχε τη λέξη «διώκω». Όταν έφτανε σε αυτό το σημείο, σήκωνα π.χ. έγώ το χέρι που ήμουν καλός μαθητής, για να μην κινηθεί υποψία, και ρώταγα:
«Κύριε Δημητράκο τι σημαίνει η λέξη διώκω;»
«Παπαηλιού, πως εσύ δεν το ξέρεις; Ας δούμε τι λέει το λεξιλογιο στο τέλος του βιβλίου.»
Η αγωνία στην τάξη στο ζενίθ, ώσπου να βρει ο Δημητράκος το εδάφιο στο βιβλίο και να αρχίζει με τη χαρακτηριστική μπάσα φωνή του να διαβάζει:
«Διώκω, ίσον ακολουθώ η τον παίρνω από πίσω.»
Και γινόταν το «σώσε!»
Δεν είναι πια μαζί μας η απόφοιτός μας του 1963, γνωστή εικαστικός Λίζα Μπόταση – Δελιβάνη, την οποία αποχαιρέτησαν οι οικείοι της την περασμένη Δευτέρα 8/2/2021. Για την απώλειά της μας ενημέρωσε η συμμαθήτριά της Άννα Φιλίνη η οποία και μας έστειλε την ανακοίνωση του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος/ΕΕΤΕ για τη ζωή και το έργο της.
Εμείς θα θυμηθούμε την ευγενική της χορηγία στις Πρωτοχρονιάτικες πίτες μας με έργα της, το εργαστήριο και κατάστημα του ΕΜΕΙΣ στην οδό Τσακάλωφ, απ όπου και η φωτογραφία της.
Το Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος/ΕΕΤΕ εκφράζει τη λύπη του για το θάνατο της εικαστικού Λίζας Μπόταση-Δελιβάνη που απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών.
Η Λίζα Μπόταση-Δελιβάνη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1945. Σπούδασε διακόσμηση και διαφήμιση στη Σχολή Βακαλό και κεραμική στο εργαστήριο της Γιάννας Περσάκη.
Το 1975 ανοίγει δικό της εργαστήριο κεραμικής και από το 1993 χρησιμοποιεί για τις δημιουργίες της το χυτό αλουμίνιο σε συνδυασμό με γυαλί, πηλό, χαρτί και άλλα μέταλλα.
Πήρε μέρος σε πολλές εκθέσεις κεραμικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως στην Πινακοθήκη Ρόδου, στο Δήμο Αθηναίων, στην 3η Πανελλήνια Έκθεση «Αλουμίνιο 94», στη Διεθνή Έκθεση Εικαστικών Τεχνών 1987, στην αίθουσα τέχνης και τεχνικής « ΕΜΕΙΣ» 1999, κ.ά.
Παρουσίασε επίσης τη δουλειά της σε γκαλερί, όπως στη Σύγχρονη Χαρακτική (1979,1980,1981), στη γκαλερί Ζουμπουλάκη (1984), στη Ζυρίχη (1991).
Ήταν μέλος του ΕΕΤΕ από το 1996.
Το ΔΣ του ΕΕΤΕ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένειά της και τους οικείους της.
Αθήνα 10.2.2021
Η τάξη του 63 της οποίας η απόφοιτοι διανύουν φέτος αισίως το 75ο τους ετοςπρωτοτύπησε την Πέμπτη 17.12. με την πρώτη διαδικτυακή reunion με 14συμμετοχές από Ελλάδα, Γερμανία, Αγγλία και Ελβετία. Η συζήτηση “άναψε” γύρω από τον κορονοϊό και τοσχετικόεμβόλιο,επίσηςθυμηθήκαμε με συγκίνηση τα χρόνια στη Μετσόβου και τους μακαρίτες πλέον καθηγητές και καθηγήτριες μας. Και ξαναδώσαμε νέο διαδικτυακό ραντεβού για μετά τις γιορτές.
Η πρωτοβουλία ανήκει στον Κώστα Παπαηλιού, όπως πάντα βέβαια, και στην συνάντηση ήταν η Κατερίνα Οικονομίδου, ο Παντελής Παντελούρης, ο Δημήτρης Μιχαλακόπουλος, η Ελένη Καλλιγά, ο Θόδωρος Σπαθόπουλος, η Ειρήνη Κόρριγκαν, ο Λεωνίδας Καμαρινόπουλος, ο Γιώργος Δεπάστας, η Δέσπω Κωβαίου, η Ευαγγελία Βρεττού, ο Γιάννης Ρόκας, ο Σπύρος Ραφτόπουλος και η Τένια Παπαδάκη.
Ο Θανάσης Κροντήρης, γιός του Ηλία, απόφοιτου του 1963, έστειλε φωτογραφίες του πατέρα του στον Κώστα Παπαηλιού και ο Κώστας εξηγεί:
Η φωτογραφία με το βεσπάκι γράφει πίσω “Spätsommer 1962”, ίσως να είναι από την εκδρομή που κάναμε αυτό το καλοκαίρι στην Γερμανία, συγκεκριμένα στο Rastatt κοντά στο Baden-Baden, δέκα μαθητές και μαθήτριες από την τότε Untersekunda. Οι άλλες δύο πρέπει να είναι από τα πρώτα φοιτητικά χρόνια του Ηλία στο Ανόβερο, τότε κάναμε πολύ παρέα (εγώ σπούδαζα στο Braunschweig) γιατί είμαστε και οι δύο μηχανόβιοι.
 |
 |
| Η Μάρω Μαριολέα σχολιάζει: Η φωτογραφία στο δωμάτιο: φοιτητές με βάζο με λουλούδια; Μπράβο! Εμείς με πιάτα με μισοφαγωμένα ψωμοτύρια. |
Η Μάρω Μαριολέα σχολιάζει: Η φωτογραφία με το Βεσπάκι είναι βέβαια στη Γερμανία (νούμερο και περιβάλλον), αλλά στην εκδρομή στη Rastatt μάς επιτρεπόντουσαν τα Βεσπάκια;Και ήτανε Spätsommer? |
 |
 |
Ο Φώτης Χαροκόπος ενημέρωσε στις 26 Μαΐου 2020 ότι:
με λυπη θα ηθελα να σε ενημερωσω για την απωλεια του συμμαθητου καιαγαπητου μου φιλου Χρυση Τριανταφυλλου που συνεβη στην Αγγλια προσφαταοπου και εταφη.
Η Ειρήνη Corrigan προσέθεσε:
Ο Χρυσής , ας τον θυμόμαστε με τον ξάδερφο του τον Φώτη. Πέθανε από καρδιακή προσβολή. Ζούσε στο βόρειο Λονδίνο και τον είχα δει πριν μερικά χρόνια . Η κόρη του ήθελε να κάνει κάποιο μνημόσυνοΗ Αφροδίτη Δελαγραμμάτικα έχει πιο πολλές πληροφορίες
Ο Κώστας Δάσιος έστειλε τον Μάιο του 2020 (εν μέσω κορονοϊού) μία φωτογραφία του 1957 από το τμήμα Α συμπληρώνοντας:
Εύχομαι το μήνυμα μου να σας βρίσκει όλους καλά και ασφαλείς σε αυτές τις ομολογουμένως δύσκολες και περίεργες εποχές (ημέρες του κορονοϊού – Μάιος 2020).Προσπαθώντας να αρχειοθετήσω παλαιές φωτογραφίες επ’ ευκαιρία της καραντίνας έπεσα πάνω σε αυτήν την φωτογραφία της τάξεως μου Quarta A του 1957 την οποία σας αποστέλλω.Με πολύ αγάπη,Κώστας Δάσιος
Ο Κώστας Παπαηλιού σχολίασε :
Καλημέρα σε όλες και όλους και μπράβο φίλε Κώστα για την αναμνηστική φωτογραφία (δεξιά ο αείμνηστος Graeve που μας έμαθε μαθηματικά, αξέχαστο το Kopfrechnen στην από κάθε μάθημα 🙂 Αυτή πράγματι έλειπε από την συλλογή που συγκεντρώσαμε το 2013 επί τη ευκαιρία της επετείου μας “50 Jahre Abitur”. Υπάρχουν και οι αντίστοιχες φωτογραφίες της Quarta B και της Quarta C τις οποίες σας επισυνάπτω. Σε αυτές όπως βλέπετε αναφέρονται τα ονόματα, οπότε παρακαλώ κάποιος από τη Α να το αναλάβει. Τώρα μας λείπει μόνο η φωτογραφία της Quarta D!Πολλά φιλιά και παραμείνετε υγιείς,
Η Τένια Παπαδάκη προσέθεσε:
Η τάξη παρέμεινε τα τρία πρώτα χρόνια με τα παιδιά που βλέπουμε, δηλαδή μέχρι την Obertertia (τρίτη Γυμνασίου). Από την επόμενη χρονιά, την Untersekunda (τετάρτη Γυμνασίου ή όπως λέγεται τώρα πρώτη Λυκείου) τα τμήματα αναμίχτηκαν μεταξύ τους και έγιναν μόνον 3 από εκεί και ύστερα, δηλαδή a, b και c, ενώ μέχρι τότε υπήρχε και τέταρτο τμήμα, το d.
– Οι δυο Γερμανοί, Emmanuel και Horst, ήταν στη Σχολή μόνο στην Quarta.|
– Η Γίτσα Καρελλά, η Ρένα Αντζακλή και η Λένα Κωσταλιά, έφυγαν από τη Σχολή μετά την Untersekunda. Η Γίτσα Καρελλά είναι γνωστή χορογράφος.
– Από τους εικονιζόμενους, έχουν αποβιώσει ο Χρύσης Τριανταφύλλου και ο Αλέκος Παππάς.
Στο αφιέρωμα της εκπομπής “Μηχανή του χρόνου” στον Μιχάλη Κακογιάννη (Β΄μέρος) μίλησε ανάμεσα σε άλλα ο σκηνοθέτης για το έργο του “Eroica” και αναφέρθηκε σον “δικό μας” Αλέξανδρο Μαμάτη που μαθητής ων έπαιξε στην ταινία. Στα γυρίσματα κάποιας σκηνής που ο Αλέξανδρος έπρεπε να κλάψει και δεν του ‘βγαινε ο Μιχάλης Κακογιάννης αναγκάστηκε να του δώσει μερικά χαστούκια για επιτύχει το ζητούμενο.
“Έφυγε” η Ανθή Γκανά (Στάμου), απόφοιτος του 1963, μετά από πολύμηνη μάχη με την επάρατο.Η εξόδιος ακολουθία και η ταφή τελέστηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου του κοιμητηρίου στο Μπραχάμι το Σάββατο 25 Μαΐου 2019 και ώρα 11:00.
