Die Botschaft der Bundesrepublik Deutschland in Athen sucht zum März 2026
eine/n Mitarbeiter/in in Vollzeit (40 Wochenstunden) als Fahrer/in
Die Tätigkeit umfasst im Wesentlichen folgende Aufgaben:
– Fahrertätigkeiten
– Einsatz unter der Woche, bei dienstlichem Erfordernis auch abends und am Wochenende
– Fahrzeugpflege
– Allgemeine Verwaltungsaufgaben (περισσότερα…)
Πέθανε την Κυριακή 4/1/2026, έπειτα από μακρά ασθένεια, η δημοσιογράφος και μεταφράστρια Λήδα Μοσχονά, σε ηλικία 80 ετών.
Η Λήδα Μοσχονά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1946. Έπειτα από την ολοκλήρωση των σπουδών της στη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1964, αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Μεταφραστών και Διερμηνέων Ιταλίας. Τη δημοσιογραφική της σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1966 στην εφημ. «ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ» και συνέχισε ως συντάκτης και μεταφράστρια το 1968 στο «ΒΗΜΑ» και το 1970 στα «ΣΗΜΕΡΙΝΑ». Κατά τη διάρκεια της μακράς πορείας της απασχολήθηκε σε εφημερίδες όπως «Η ΑΥΓΗ», «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» και «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» αλλά και στον περιοδικό Τύπο («ΜΟΔΑ», «ΓΥΝΑΙΚΑ», «ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ», «ΣΙΝΕΜΑ», «ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»). Κατά το διάστημα 1983-1996 διετέλεσε συντάκτης οικονομικών θεμάτων και αναλύσεων της διεθνούς οικονομικής και πολιτικής επικαιρότητας στην εφημ. «ΕΞΠΡΕΣ» ενώ ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και για πολλά χρόνια εργαζόταν στην ΕΡΤ ως συντάκτης εξωτερικού δελτίου και διεθνών θεμάτων. (περισσότερα…)
Οι Μπούντενμπροκ είναι το πρώτο έργο του Τόμας Μαν, όπου αφηγείται τη σταδιακή παρακμή μιας οικογένειας εμπόρων, και απεικονίζει τον κοινωνικό ρόλο και την αυτοαντίληψη της ανώτερης αστικής τάξης, υπογράφοντας τελικά ένα εμβληματικό μυθιστόρημα στην ιστορία της γερμανικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα.
Πλούσια, σεβαστή και βαθιά ριζωµένη στην παράδοση, η οικογένεια Μπούντενµπροκ ενσαρκώνει τις αξίες της γερµανικής αστικής τάξης του 19ου αιώνα. Καθώς όµως η σύγχρονη εποχή και οι αλλαγές σαρώνουν την Ευρώπη, ο κάποτε σταθερός κόσµος τους αρχίζει να καταρρέει, µαζί µε τις αρχές πάνω στις οποίες έχτισαν την επιτυχία τους. Καλύπτοντας τέσσερις γενιές, αυτό το ηµι-αυτοβιογραφικό µυθιστόρηµα καταγράφει τη µετάβαση από την ευγενή γερµανική σταθερότητα σε µια πολύ σύγχρονη αβεβαιότητα.
Η πρόζα του Μαν αποτυπώνει µε αξιοσηµείωτη ακρίβεια τόσο τους ρυθµούς της αστικής ζωής όσο και τον εσωτερικό κόσµο των ηρώων του, αποκαλύπτοντας πώς οι προσωπικές αδυναµίες αντανακλούν τη φθορά ενός ολόκληρου τρόπου ζωής. Ταυτόχρονα οικογενειακό έπος, κοινωνικό µυθιστόρηµα και στοχασµός πάνω στη νεωτερικότητα, Οι Μπούντενμπροκ καθιέρωσαν τον Τόµας Μαν ως έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του εικοστού αιώνα και συνέβαλαν στη βράβευσή του µε το Νόµπελ Λογοτεχνίας.
Μετάφραση: ‘Εμη Βαϊκούση
11001111 10001000 11001110 10111001 11001111 10000011 11001111 10000100 11001110 10111111 11001110 10111001 11001111 10000010 (Δόξα εν υψίστοις)
(από το “the books journal” της Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2025)
Η Μαίρη ξύπνησε με ένα τίναγμα… Είχε αποκοιμηθεί μπροστά στην οθόνη, στο μάγουλό της τα αποτυπώματα των κουμπιών του πληκτρολογίου. Έξω ήταν σκοτεινά, οι σκιές των χιονονιφάδων που στροβιλίζονταν στον αέρα και στο κίτρινο φως της λάμπας του δρόμου έκανα έναν τρελό χορό στον τοίχο απέναντι από το παράθυρο. Το δωμάτιο ήταν κρύο, από τη μια κράταγε τη θερμοκρασία χαμηλή γιατί έτσι μπορούσε να συγκεντρωθεί καλύτερα στη δουλειά της, από την άλλη το σώμα του καλοριφέρ χρειάζονταν επειγόντως εξαέρωση. (περισσότερα…)
Η Ξένια Κουναλάκη και η Ηλιάνα Μάγρα δημοσίευσαν ένα άρθρο στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” της Κυριακής 11.1.2026 για τις “δύο γυναίκες που θα κρίνουν το μέλλον της Βενεζουέλας”:
Δύο γυναίκες, σχεδόν συνομήλικες, αλλά με πολύ διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες, η διάδοχος του Νικολάς Μαδούρο και μέχρι πρότινος αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροντρίγκες, κόρη μαρξιστή αγωνιστή, και η ηγέτις της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο, γόνος συντηρητικής καθολικής οικογένειας βιομηχάνων, είναι τα πρόσωπα που αναμένεται να καθορίσουν το μέλλον της χώρας.
Η Ηρώ Λάμπρου – Πεζοπούλου γεννήθηκε το 1912 και ήταν κόρη του Εμμανουήλ Πεζόπουλου, τακτικού καθηγητή των αρχαίων ελληνικών στο Παν/μιο Αθηνών και πρώτου εξαδέλφου του καθηγητή της Ιατρικής Νικολάου Πεζόπουλου. Στα Μαθητολόγια εμφανίζεται το έτος 1926-27 στην Β’ Γυμνασίου και το 1927-28 στην Γ’ Γυμνασίου και αν συνέχιζε στην Σχολή θα αποφοιτούσε το 1931.
Το 1945 παντρεύτηκε τον διπλωμάτη Δ. Λάμπρο και απέκτησε μαζί του δύο παιδιά, καθώς και πολύτιμη πείρα, συνοδεύοντας τον σαν πρέσβειρα ανά τον κόσμο. Αριστούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου με μεταπτυχιακές σπουδές στο Καίμπριτζ στην Ερευνα του Αρχαίου Δράματος. Δίδαξε Νεοελληνικά στο τμήμα Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Την περίοδο της Κατοχής και από το 1943 εργάστηκε στο Λονδίνο, στο Γραφείο Τύπου της εξόριστης Ελληνικής Κυβέρνησης ως συντάκτρια και εκφωνήτρια του Ελληνικού Δελτίου στο BBC.
Πρώτη γυναίκα βουλευτής της Ενωσης Κέντρου στις εκλογές του 1964 (έγινε βουλευτής Α΄ Αθηνών ως η πρώτη επιλαχούσα, μετά τον θάνατο τον Δεκέμβριο του 1966, του Θωμά Υψηλάντη, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1964). Μετά τη μεταπολίτευση υπήρξε από το ιδρυτικά μέλη της “Κίνησης Δημοκρατικών Γυναικών” και χρημάτισε πρόεδρος της για πολλά χρόνια. Επίσης διετέλεσε αντιπρόεδρος της Πανελλαδικής Ενωσης Γυναικών, που τη διέλυσε η Χούντα. Υπήρξε συνεκδότρια του προπολεμικού περιοδικού “Τα Προπύλαια” και δημοσίευσε άρθρα, επιφυλλίδες, δοκίμια, ποιήματα και διηγήματα στον ελληνικό ημερήσιο καιπεριοδικό τύπο. Κριτικός θεάτρου από το 1963 έως το 1967. Έγραψε κριτικές καιερμηνευτικά σημειώματα για το Αρχαίο Δράμα και το σύγχρονο ευρωπαϊκό θέατρο. Καθηγήτρια στη Δραματική Σχολή του Ωδείου της Αθήνας, δίδαξε από το 1975 Ιστορία θεάτρου και Ιστορία της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας.
Απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1988. (περισσότερα…)
Απο αριστερά προς τα δεξιά:
Βασίλης Διάκος, πήγε TU MUENCHEN,
Γιώργος Στασινόπουλος, πήγε ETH ZUERICH,
Νικόλας Βούλγαρης, πήγε TU WIEN,
Παναγιώτης Αγαθοκλής, πήγε ETH ZUERICH,
Τάσος Κυπριανίδης, πήγε TU AACHEN.
Πηγαίναμε φροντιστήριο μαθηματικά στην Πλατεία Αμερικής 6:00 – 7:30 το πρωί και μετά πάντα καθυστερημένοι στην Γερμανική στο Μαρούσι. Ο Βούλγαρης με μηχανή και οι υπόλοιποι με ταξί. Την πρώτη φορά είχαμε μάθημα με τον Werner. Mπαίναμε στην τάξη ένας-ένας και μας κοίταζε σαν χαζος. Του εξηγήσαμε τι συμβαίνει και μας έδωσε μόνιμη άφεση αμαρτιών. (περισσότερα…)
Ή εφημερίδα “Το ΒΗΜΑ” δημοσίευσε ένα άρθρο του Ronald Meinardus:
Η εικόνα της Ελλάδας στη Γερμανία έχει αλλάξει, οι διμερείς σχέσεις ζουν τις καλύτερες μέρες τους – Γιατί όμως η Καγκελαρία εμφανίζεται δυσαρεστημένη;
«Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας είναι σήμερα πιο ισχυρές από ποτέ» δήλωσε ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης στο τέλος της επίσκεψής του στο Βερολίνο, στα τέλη Νοεμβρίου. Λίγο αργότερα, οι ευρωπαίοι ομόλογοί του τον εξέλεξαν στη θέση του προέδρου του Eurogroup.
Το γεγονός ότι ένας υποψήφιος από την Αθήνα, μόλις δέκα χρόνια μετά τη βαθιά χρηματοπιστωτική κρίση, κατόρθωσε να αναλάβει το αξίωμα προκάλεσε διεθνή αίσθηση. Πέρασε ωστόσο σχεδόν απαρατήρητο ότι καθοριστικής σημασίας για αυτή την εξέλιξη υπήρξε η ανοιχτά και εγκαίρως διατυπωμένη στήριξη της Γερμανίας, η οποία άνοιξε τον δρόμο για αυτή την ιδιαίτερη ελληνική επιτυχία στη διεθνή σκηνή. (περισσότερα…)
Οι “Γερμανοί” μας που έμειναν στην Ελλάδα και την αγάπησαν ίσως πιό πολύ από πολλούς Έλληνες ήταν αρκετοί. Κάποιοι από αυτούς έμειναν μεγάλο διάστημα στη χώρα μας και έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της εικόνας και του κλίματος που επικράτησε στη Σχολή. Δεν ήταν όλοι τους καθηγητές, δεν ήταν ούτε καν μαθηματικοί, φυσικοί και χημικοί, αφού αυτά τα μαθήματα διδάσκονταν στα γερμανικά.
Όλοι οι διευθυντές της Σχολής άφησαν το δικό τους στίγμα, προσωπικότητες που δεν δίδαξαν όπως ο Goetz Funk, ο διαχρονικός γυμναστής Gerd Hilbrecht, ο Joachim Zeidler, ο κέρβερος της Σχολής η Maria Di Lernia και τόσοι άλλοι δεν θέλουμε να ξεχαστούν. Θέλουμε οι νεώτεροι να τους γνωρίσουν και ας μην τους συνάντησαν.
Orbital
Alina Birkner, Johan Deckmann, Kyriaki Goni, Alexa Kumiko Hatanaka, Parsa Hosseinpour, Melanie King, Anna Kubelik & Tarik Goetzke, Maryam Lamei Harvani, Hannah Luxton, Roman Manikhin, Eeman Masood, Hormazd Narielwalla, Janet Vollebregt
8 January – 7 February 2026
… A series of machine-woven tapestries depicting the landscapes of Mars, by Kyriaki Goni, explore the neo-colonial practice of space exploration and the exploitation of extraterrestrial environments. The soft tactility of the tapestries has a makeshift quality that puts forward a gentler, feminist-centred perspective – one that questions whether it might be possible to approach new terrains with care and respect…
https://kristinhjellegjerde.com/exhibitions/564/overview/
https://kristinhjellegjerde.com/artists/513-kyriaki-goni/overview/
Το CULTERNOW παρουσιάζει το έργο του Ρόλαντ Σιμμέλπφενιγκ (Roland Schimmelpfennig), “Push Up”, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου.
Σκηνοθετικό Σημείωμα (Έφη Ρευματά):
Ένα έργο που, με χιούμορ και συνεχόμενες ανατροπές, βάζει τον θεατή στα άδυτα μιας μεγάλης πολυεθνικής, όπου οι υπάλληλοι εργάζονται με πάθος, ευέλικτα και ανορθόδοξα, παχαίνουν τρώγοντας τσιπς μπροστά στον υπολογιστή ή γυμνάζονται για να είναι σε φόρμα και ερωτεύονται χωρίς να τολμούν να το παραδεχτούν ούτε στον εαυτό τους, αφού το κυνήγι για προσωπική και επαγγελματική εξέλιξη έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Όλοι και όλα θυσιάζονται στον βωμό της επιτυχίας. Τα ζευγάρια των ηρώων μας μπλέκονται σε συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις, μέσα από σχέσεις εξουσίας, έμφυλες διακρίσεις και ηλικιακό ρατσισμό. Σύντομα, αντιλαμβανόμαστε όμως πως το κάθε ζευγάρι είναι, στην πραγματικότητα, οι δύο διαφορετικές όψεις του ίδιου χαρακτήρα. Ίδιες λέξεις που προφέρονται από διαφορετικά στόματα αποκτούν διαφορετική σημασία. Όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο Schimmelpfennig: «Άνθρωποι που βρίσκονται την ίδια στιγμή μέσα στο ίδιο δωμάτιο βλέπουν εντελώς διαφορετικά πράγματα».
Το έργο του Ρόλαντ Σιμμέλπφενιγκ (Roland Schimmelpfennig), “Push Up”, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, έρχεται ως ένας καυστικός, σύγχρονος καθρέφτης του εργασιακού κόσμου. Με χιούμορ, ένταση και συνεχείς ανατροπές, η παράσταση βυθίζεται στα άδυτα μιας πολυεθνικής, όπου η προσωπική και επαγγελματική ανέλιξη μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης — και όλοι κάνουν push-up.
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται οι Κώστας Ανταλόπουλος, Αθανασία Κουρκάκη, Θεμιστοκλής Μαλεσάγκος, Φανή Παναγιωτίδου, Νίκος Στεργιώτης και Βιβή Φωτοπούλου, ενώ ακούγεται η φωνή του Γιώργου Νινιού.
Μέσα από το ετήσιο πάρτι μιας πολυεθνικής Εταιρίας, γνωρίζουμε τους μοναχικούς, φιλόδοξους εργαζόμενούς της. Η γυναίκα του ιδιοκτήτη της Εταιρίας ασκεί όλη την εξουσία της σε μια πολύ νεότερη αδίστακτη υπάλληλο, που όχι μόνο τη ζηλεύει αλλά και τη φοβάται. Δύο ανερχόμενα στελέχη, ένας άνδρας και μια γυναίκα που πρόκειται να συνεργαστούν για τη νέα καμπάνια της Εταιρίας, συνευρίσκονται για ένα περιστασιακό σεξ μέσα στο γραφείο του ιδιοκτήτη. Τέλος, ο μεγαλύτερος σε ηλικία εργαζόμενος της Εταιρίας, λίγο πριν τη συνταξιοδότησή του, ονειρεύεται τη νέα θέση στο Ντουμπάι, αλλά έχει να ανταγωνιστεί τον νεαρό, εθισμένο στο διαδίκτυο, αλλά τάχιστα ανερχόμενο προστατευόμενό του. Κι ένας επιστάτης που ξέρει όλα τα μυστικά. Ποιος θα καταρρεύσει πρώτος; Ποιος θα ανέλθει; Ποιος θα πατήσει «επί πτωμάτων»; Ποιος θα πάρει τη θέση στο Ντουμπάι; Ποιος δε θα αφήσει την Εταιρία να καταβροχθίσει το σώμα και το μυαλό του;
Τρεις λυρικές βραδιές με αποσπάσματα από το ρεπερτόριο Ελλήνων και ευρωπαϊκών συνθετών όπερας . Νέοι ταλαντούχοι καλλιτέχνες ερμηνεύουν άριες και ντουέτα από όπερες αναδεικνύοντας επιρροές διαφοροποιήσεις και συσχετισμούς μεταξύ Ελλήνων συνθετών και αντίστοιχων του ευρωπαϊκού φάσματος .
Η Επτανησιακή Σχολή συνομιλεί με τους Ιταλούς σύγχρονους της δημιουργούς, η Ελληνική Εθνική Σχολή με τις αντίστοιχους ευρωπαίους συνθέτες και τέλος σύγχρονοι Έλληνες συνθέτες με τα ανάλογα ευρωπαϊκά συνθετικά ρεύματα στο χώρο της όπερας.
Συντελεστές
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Ειρήνη Καράγιαννη
Μουσική προετοιμασία και συνοδεία: Δημήτρης Γιάκας
Συμμετέχουν λυρικοί τραγουδιστές
Η ομάδα Αθώο Σώμα, που ξεχώρισε με την παράσταση Πλαστελίνη του Βασίλι Σίγκαρεφ, στο Θέατρο Σφενδόνη, επιστρέφει με το νέο της έργο Βουργουνδία. Με την ιδιαίτερη σκηνική της ταυτότητα, προσεγγίζει τον κόσμο του Γκομπρόβιτς και δημιουργεί μια σύγχρονη ανάγνωση της Υβόννης, πριγκίπισσας της Βουργουνδίας.
Μια φορά και έναν καιρό, υπήρχε το βασίλειο της Βουργουνδίας. Με βασιλιά και βασίλισσα, με αυλικούς, με λαό πολύ και φυσικά με υπηρέτες. Α! Είχε και πρίγκιπα, που μια μέρα, από καπρίτσιο ίσως, έφερε μια σιωπηλή κοπέλα, την Υβόννη, με σκοπό να την παντρευτεί. Και μόλις την είδαν στο παλάτι είπαν. Είναι άσχημη, άσχημη. Και μετά είπαν. Γιατί δε μιλάει; Μόνο μας κοιτάει, όχι μόνο στα μάτια, πιο βαθιά. Και μιας και κοιτούσε πιο βαθιά, την σκότωσαν. Την αυτοκτόνησαν; Ίσως. Και από τότε όλα άλλαξαν. Καλά, τίποτε δεν άλλαξε, μόνο που η εξουσία έγινε πιο έξυπνη και άλλαζε ονόματα και μοιραζόταν σε όλο και πιο πολλούς. Και μοιραία, πολλαπλασιάστηκαν και οι υπηρέτες. Γέμισε ο κόσμος αφεντικά και υπηρέτες. Και βρεθήκαμε όλοι μας στο τέλος, να είμαστε την ίδια στιγμή υπηρέτες και εξουσιαστές. Το μόνο που μας λείπει, το μόνο που ψάχνουμε είναι έναν τόπο, για να ασκήσουμε όλα αυτά που χρόνια τώρα διδαχθήκαμε. Μια Βουργουνδία. (περισσότερα…)
Πολλοί παλαιοί αναφέρονται στον πρώτο χρόνο τους στην σχολή μιλώντας για την Quarta. Αναζητήσαμε όλες τις ονομασίες των τάξεων και η Marita Schwarz μας έδωσε τον πλήρη κατάλογο επισημαίνοντας, όπως θα δείτε, ότι η αρίθμηση γίνεται αντίστροφα, δηλαδή η Prima (η πρώτη τάξη) είναι η δική μας τελευταία. Βεβαίως η τελευταία τάξη του Γερμανικού Τμήματος ήταν η 13η, κάτι που πλέον έχει καταργηθεί, οπότε οι του Ελληνικού Τμήματος αποφοιτούσαν στην 12η (Unterprima):
Nach 1945 wurde das Gymnasium zum „altsprachlichen Gymnasium“, das Realgymnasium zum „neusprachlichen Gymnasium“, schließlich die Oberrealschule zum „mathematisch-naturwissenschaftlichen Gymnasium“. 1974 wurden alle Gymnasien enttypisiert.
Die Klassen zählte man im Gymnasium rückwärts:
Sexta (VI) = Klasse 5
Quinta (V) = Klasse 6
Quarta (IV) = Klasse 7
Untertertia (UIII) = Klasse 8
Obertertia (OIII) = Klasse 9
Untersekunda (UII) = Klasse 10
Obersekunda (OII) = Klasse 11
Unterprima (UI) = Klasse 12
Oberprima (OI) = Klasse 13
Die Zählung hat sich in Resten bis heute erhalten („Sextanereinschulung“).
Μία ομάδα της τάξης του 1973 γιόρτασε τα Χριστούγεννα. Και του χρόνου.
Ο Βασίλης Κουκαλάνι συμμετέχει στο καστ της γερμανικής τηλεοπτικής σειράς “Die Heiland – Wir sind Anwalt”. Εμφανίζεται στο επεισόδιο με τίτλο «Kalter Krieg» και υποδύεται τον Ρομπέρτο/Νίκο, που επιστρέφει στο Βερολίνο για να βρει την οικογένεια του μετά από μακρά παραμονή σε αμερικανική φυλακή.
Ημερομηνία προβολής: Το επεισόδιο «Kalter Krieg» προγραμματίζεται να προβληθεί στις 6 Ιανουαρίου 2026 στο γερμανικό κανάλι ARD.
Περισσότερες πληροφορίες για τη σειρά και το καστ της στην επίσημη ιστοσελίδα του ARD ή στο IMDb.
https://www.ardmediathek.de/tv-programm/6926d629880a12d3cbad9671
Ο Κωνσταντίνος Μαρούδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1918 και αποφοίτησε από το Γερμανικό Τμήμα της Σχολής το 1937. Αποφοίτησε από τη τη Νομική Σχολή Αθηνών το 1942 με βαθμό «Άριστα». Εργάστηκε ως δικηγόρος Αθηνών, στην αρχή μαζί με τον πατέρα του, επίσης επιφανή δικηγόρο, Ιωάννη Μαρούδη του Δημοσθένους, και ακολούθως σε δικό του δικηγορικό γραφείο. Καθιερώθηκε στην πράξη ως ένας από τους πλέον έγκριτους ποινικολόγους της Αθήνας, αναλαμβάνοντας ποινικές υποθέσεις και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Η Γερμανική παιδεία του αλλά και η γνώση της Αγγλικής και Γαλλικής γλώσσας, τις οποίες διδάχθηκε στη Σχολή, τον βοήθησαν στη καθιέρωσή του, αφού η Γερμανική νομική επιστήμη κατέχει πάντοτε την πρώτη θέση στην Ευρώπη. Μαζί με άλλους επιφανείς δικηγόρους ποινικολόγους της εποχής, το έτος 1962, ήταν εκ των ιδρυτικών μελών της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων (Ε.Ε.Π.). Όταν κηρύχθηκε η δικτατορία το 1967, ήταν Γενικός Γραμματέας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά του αντιδημοκρατικού καθεστώτος. Όταν του προτάθηκε να τοποθετηθεί διορισμένο μέλος στο νέο Δ.Σ. του Δ.Σ.Α., αυτός αρνήθηκε.
Νυμφεύθηκε την Χρυσούλα Αβραάμ, κόρη του τέως Υπουργού Ναυτιλίας και Δικαιοσύνης Νικολάου Αβραάμ, και απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιωάννη, απόφοιτο της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου, Εφέτη, και την Ασπασία, φιλόλογο.
Έλαβε μέρος σε πολλές σημαντικές ποινικές δίκες. Ασυμβίβαστος με την ηττοπάθεια, απόλυτα συνεπής στα λόγια και στα έργα του, αγαπητός σε όλους, ασχολούμενος στον ελεύθερο χρόνο του με την φιλοσοφία του δικαίου και με την φιλοσοφία, γενικότερα, πίστευε σε μία κοινωνία πραγματικής ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης, στην οποία αφιέρωσε την ζωή του.
Απεβίωσε στις 14-11-1992, σε ηλικία 74 ετών.
Μία εβδομάδα μετά την επίσημη παρουσίαση του νέου του τεύχους, το περιοδικό gr design συνεχίζει το αφιέρωμά του στο Ρεμπέτικο με την έκθεση αφίσας «Το Ρεμπέτικο σε 70×100», η οποία εγκαινιάστηκε την Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2025, στις 8 μ.μ., στον πολιτιστικό χώρο PLEX (Κεραμεικού 28).
Η έκθεση παρουσιάζει 100 αφίσες στο κλασικό μέγεθος 70×100 εκ.. Πρόκειται για έργα που δημιουργήθηκαν ειδικά για το περιοδικό από 100 διαφορετικούς δημιουργούς: εικαστικούς, γραφίστες, ζωγράφους, φωτογράφους, χαράκτες, αγιογράφους, σκιτσογράφους, σχεδιαστές κοσμημάτων, δημιουργικά γραφεία, αλλά και καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία, όπως ένας ζαχαροπλάστης και μία υφάντρα.
Η Αγγέλα Βορεάδου εκθέτει έργα της στην Γκαλερί “Τεχνοχώρος”:
Technohoros art gallery, Λεμπέση 12, Ακρόπολη, 11742,
τηλ 211-1823818, info@technohoros.org
Εγκαίνια στις 9 Ιανουαρίου 2026
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 30 Ιανουαρίου 2026
