Ο Gerd Hermjacob είχε φυλάξει μία πρόσκληση από μία θεατρική παράσταση στην Aula στις 19.12.1972 και ο γιος του την έστειλε στον Άρι Μασουρίδη, με τον οποίο επικοινωνεί συχνά.

Εκείνα τα χρόνια τα έργα του Ελβετού συγγραφέα Friedrich Dürrenmatt ήταν πολύ δημοφιλή και επιλέγονταν από την Σχολή σαν αντικείμενο μελέτης στις μεγαλύτερες τάξεις του Γυμνασίου.  Ενδιαφέρον όμως, ίσως μεγαλύτερο, παρουσιάζει το επιτελείο των συντελεστών, όπου ανάμεσα στα ονόματα διαβάζουμε:

από τους μαθητές: Ήβη Σοφιανού, Cornelius Prittwitz, Daniel Wagner, Marina Pilafidis, Verena von Schubert, Sabine Knepscher,  Νίκος Βαφειάδης, Κώστας Κεγιάογλου,

από τους καθηγητές: Joachim Ramcke, Eberhardt Judt,

από το προσωπικό: Νίκος Γαλάνης, Philipp Strecker (περισσότερα…)

Η Πολυξένη Ματέϋ-Ρουσοπούλου ήταν παιδί του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα και έζησε όλα τα γεγονότα και τις αλλαγές αυτού του αιώνα. Πατέρας της, ο Όθων Ρουσόπουλος, χημικός, πρωτοπόρος στη συντήρηση χάλκινων αρχαιολογικών ευρημάτων και ιδρυτής της πρώτης τεχνικής σχολής στην Ελλάδα. Μητέρα της, η Ελένη Ναούμ, γεννημένη στη Λειψία από καστοριανούς γουναράδες, γυναίκα πολύ δραστήρια για την εποχή, συνιδρύτρια με την Καλλιρρόη Παρρέν του Λυκείου των Ελληνίδων. Αδελφή της η Αγνή Ρουσοπούλου, από τις πρώτες γυναίκες δικηγόρους στην Ελλάδα.

Η Πολυξένη και η Αγνή πέρασαν τα παιδικά τους χρόνια στην Αθήνα, παίζοντας στις αυλές με τις γαζίες και τα γιασεμά. Στο πατρικό τους σπίτι η μουσική κυριαρχούσε. Η Πολυξένη σπούδασε με τον τότε φημισμένο καθηγητή πιάνου, τον Βόλντεμαρ Φρήμαν. Το 1922, είκοσι χρονών, τη συναντάμε στη Λειψία, όπου συνέχισε τις σπουδές της στο πιάνο και έγινε σολίστ. Το 1926 παντρέυτηκε στη Λειψία τον ελληνικής καταγωγής (Ματθαίου) Ρουμάνο ζωγράφο Georg – Alexander Mathey.

Όπως αναφέρεται και στο βιβλίο του Hansen με την ιστορία του σχολείου, η Πολυξένη δίδαξε Μουσική το 1937 στην Αραχώβης. Η μαρτυρία της Ροδούλας Κούμαρη, μαθήτριας εκείνων των χρόνων, λέιε ότι η Πολυξένη δίδαξε μουσική και χορό για  μία τριετία.

Σε συνένετευξή της στο λευκό επετειακ’ο λεύκωμα των 100 χρόνων της Γερμανικής Σχολής αναφέρει ότι ενώ ήταν ένα χρόνο μικρότερη από την αδελφή της Αγνή Ρουσοπούλου, ζήτησε και πήδηξε μία τάξη διότι φοβόταν τον δάσκαλό της. Έτσι βρέθηκε συμμαθήτρια με την αδελφή της και αποφοίτησαν μαζί.

Γνώρισε τον συνθέτη Carl Orff αργότερα, το 1934, ως καθηγητή , στο Μόναχο. Η ίδια λέει: « ‘Ενιωθα ότι το επάγγελμα του πιανίστα δε με ικανοποιούσε. Έτσι πήγα στο Μόναχο, στη θρυλική πια σχολή Günther , για να ασχοληθώ με έναν κλάδο που ανέκαθεν με τραβούσε: Μουσική και Κίνηση».

Με αυτά τα εφόδια και την αγάπη της στο χορό, τη μουσική και τη διδασκαλία, ιδρύει το 1938 στην Αθήνα μια μοναδική στο είδος της σχολή.Η πινακίδα γράφει: «Σχολή Γυμναστικής, Ρυθμικής και Χορού, Πολυξένης Ματέϋ-Ρουσοπούλου».

Η σχολή Ματέϋ ήταν σχολή χορού, οι μαθήτριές της όμως μιλούσαν για πιο ουσιαστικές σπουδές, για ολοκλήρωση προσωπικότητας, για φιλοσοφική θεώρηση της ζωής, για φως, πίστη, δύναμη…

Με τη σχολή συνεργάστηκαν διάφορες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχν’ων, όπως οι: Νίκος Σκαλκώτας, Αργύρης Κουνάδης, Κώστας Κυδωνιάτης, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Γιώργος Βακαλό, Γιάννης Μόραλης, Ευγένιος Σπαθάρης, Υβόννη Ντε Κίρικο, Γιάννης Μέτσης, Κώστας Μιχαηλίδης και μια πλειάδα άλλων φωτισμένων δασκάλων.

Στη σχολή Ματέϋ χόρεψαν, τραγούδησαν, σπούδασαν και πήραν τη φλόγα της ζωής της Πολυξένης πολλές «τυχερές» μαθήτριες, που με τον ίδιο ζήλο της δασκάλας τους φρόντισαν να μεταδώσουν τη γνώση, να σπείρουν ό,τι τόσο απλόχερα τους έδωσε.

Από το 1951 ως το 1956 λειτούργησε στη σχολή Επαγγελματικό Τμήμα τριετούς φοίτησης για την κατάρτιση δασκάλων «Ρυθμικής και Χορού». Στις απόφοιτες του τμήματος περιλαμβάνονται οι χορεύτριες Λία Μελετοπούλου και Ράνια Παπαδάμ. Από τη σχολή πέρασαν ακόμη η Γιάννα Φιλιπποπούλου, η Γίτσα Καρελλά, η Τούλα Χατζηγιαννάκη και δασκάλες που ίδρυσαν σχολές, και άλλες που διδάσκουν το Σύστημα Ορφ εδώ και στο εξωτερικό.

Λίγους μήνες πριν βγει ο 20ός αιώνας, στις 26 Σεπτεμβρίου 1999, έσβησε στα 97 της χρόνια μια σπουδαία γυναίκα. Η μουσική και η ποίηση τη συντρόφευαν ως το τέλος. Θυμόταν και απάγγελνε απ έξω κατεβατά ολόκληρα από Όμηρο, Αινεία, Γκαίτε, Σίλλερ και άλλους. Μέχρι λίγο πριν το τέλος, ανησυχούσε για την κατάσταση της μνήμης της, γιατί δυσκολευόταν να θυμηθεί τον Σικανέντερ, λιμπρεττογράφο του Μότσαρτ στο Μαγεμένο Αυλό…

Περισσότερα στο site της Σχολής Ματέυ…

Στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου έκανε μια γνωριμία καθοριστική για την υπόλοιπη ζωή της. «Ήταν η εποχή που η τριανδρία Δελμούζου, Τριανταφυλλίδη, Γληνού, είχε αναλάβει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Μια μέρα μπήκε στην τάξη μας ένας νέος άνδρας, συνοδευόμενος από τον γυμνασιάρχη, ανέβηκε στην έδρα και άρχισε να μας διαβάζει αποσπάσματα από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, σε μετάφραση Κωνσταντίνου Μάνου. Έπειτα μας μίλησε για τη δημοτική γλώσσα και τον δημοτικισμό ως πνευματική τοποθέτηση. Ήταν ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης, δάσκαλος και φίλος μου μέχρι το τέλος της ζωής του, που επηρέασε πολύ τη σκέψη μου. Υπό την επίδρασή του άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι η παράταξη στην οποία ανήκε η οικογένειά μου κάπου έσφαλε. Ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει το Έθνος να πάει μπροστά, φυλακισμένη στα απατηλά ιδεώδη της προγονοπληξίας της».

Ο πατέρας της δεν έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πέθανε τον Μάιο του ’22 και λίγο αργότερα η μητέρα της διέλυσε την Ακαδημία και το σπίτι της Κουμουνδούρου, πήρε τις δύο της κόρες και εγκαταστάθηκε στη Λειψία.

Άρθρο στην εφημερίδα “Τα Νέα” της 7/6/1997 της Κάτιας Πετροπούλου…

Κεντρική Παρουσίαση του καινούριου βιβλίου της Κλαιρης Θεοδώρου

την Πέμπτη, 19 Μαρτίου, ημέρα κυκλοφορίας του βιβλίου στην Κηφισιά και την Παρασκευή, 3 Απριλίου, στο Βιβλιοπωλείο IANOS στη Σταδίου.

ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ… αν αντέχεις να ζήσεις χωρίς να γνωρίζεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ… αν αντέχεις να ζήσεις γνωρίζοντας.

Ένα καρύδι, ένα όχι και τόσο καλά ξυσμένο μολύβι, ένα κόκκαλο από μπούτι κοτόπουλου, μια παλιά σφουγγαρίστρα και μία σελίδα χαρτί, κομμένη προσεκτικά από ένα βιβλίο που υπήρχε ανέκαθεν στη βιβλιοθήκη χωρίς να το έχει όμως διαβάσει ποτέ κανείς. Ένα νησί με έξι ώρες πλημμυρίδα και έξι ώρες άμπωτη. Μια οικογένεια Εβραίων που περνάει είκοσι χρόνια κλεισμένη σε ένα υπόγειο. Και μια γυναίκα τσακισμένη, που ισχυρίζεται πως έχει σκοτώσει την οικογένειά της.

Ο επιθεωρητής Ρούπερτ Κίλερ αναλαμβάνει μαζί με τη συνεργάτιδά του Ντανιέλα Τσο την πιο αινιγματική υπόθεση της καριέρας τους την ώρα που εκείνος καλείται να παλέψει με τον μεγαλύτερο δαίμονα όλων: τον ίδιο του τον εαυτό· και τις καταστροφικές του πράξεις που κάποιος φροντίζει να του θυμίσει.

Κάθε απαγόρευση κρύψει την ψευδαίσθηση της επιλογής.

Μην αγαπήσεις.

Μην εμπιστευτείς.

Μην πιστέψεις πως ο κόσμος που γνώριζες έχει τελειώσει.

Μη νομίσεις ότι μπορείς να ξεφύγεις. (περισσότερα…)

Η Σμαράγδα Μουρίκη αποφοίτησε το 1972 και έκανε καριέρα ως πιανίστα στις ΗΠΑ με έδρα την Νέα Υόρκη.

Εντόπισε δύο φωτογραφίες από τις καλοκαίρι του 1986, μία με τον Kurt Roeske και μία με την συμμαθήτριά της Άννα Παπαγεωργίου, όπου πίσω διακρίνεται η φιλόλογος Τούλα Φραντζή και δεξιά η Ισμήνη Πετρίδη.

Η Σμαράγδα, αδελφή του Γιάννη Μουρίκη (απόφ.’67), επέστρεψε στην Αθήνα φέρνοντας μαζί της και υλικό από τα χρόνια της στην Γερμανική.

(περισσότερα…)

Mitarbeiter Personalwesen (m/w/d) Europas größter Automobilclub sucht Unterstützung!

Der ADAC ist mit über 22 Millionen Mitgliedern der größte Automobilclub Europas.

Die ADAC-Notrufstation in Griechenland gehört als Tochterunternehmen der ADAC-Gruppe an.

Für den Ausbau des Teams wird ein engagierter Mitarbeitender (m/w/d) gesucht, der sein Know- how und seine Erfahrung im Bereich HR verantwortungsvoll einbringt.

Ihre Aufgaben:

• Unterstützung der Leitung Personal bei der Umsetzung aller strategischen, operativen und administrativen Aufgaben im HR-Bereich

• Unterstützung bei der Implementierung der digitalen Arbeitszeiterfassung

• Regelmäßige und projektbezogene Erstellung von Reports, Statistiken und Ad-hoc-

Analysen

• Konstruktive Zusammenarbeit mit allen Schnittstellen des Unternehmens

• Sonstige administrative Aufgaben im Rahmen des operativen Personalmanagements

• Unterstützung bei der erfolgreichen Umsetzung von Sonderprojekten

Ihr Profil:

• Sie verfügen über ein erfolgreiches Studium bzw. eine abgeschlossene Ausbildung im kaufmännischen Bereich mit dem Schwerpunkt Personal

• Berufserfahrung in der generalistischen Personalarbeit von Vorteil

• Sehr gute Deutsch- und Griechisch Kenntnisse und gute Englischkenntnisse

• Sehr gute Kenntnisse im Umgang mit MS-Office (insbesondere Excel und PP)

• Berufserfahrung mit Epsilonnet und digitaler Arbeitszeiterfassung

• Ausgeprägte soziale Kompetenz sowie eine zuverlässige und sorgfältige Arbeitsweise

• Flexibilität, Teamfähigkeit und schnelle Auffassungsgabe

• Loyalität und absolute Vertrauenswürdigkeit

Wir bieten:

• Überdurchschnittliches Gehalt

• Diverse Zusatzleistungen

• Angenehme Arbeitsatmosphäre in einem zukunftsorientierten internationalen Dienstleistungsunternehmen

Interessenten (m/w/d) werden gebeten, ihren Lebenslauf an folgende E-Mail-Adresse zu senden: cv@ansgr.adac.de.

Für weitere Informationen können Sie montags bis freitags von 10:00 bis 17:00 Uhr unter 210 893 77 59 anrufen.

Μεγάλη επιτυχία και σημασία είχε η εκδήλωση του DGG (Deutsch-Griechische Gesellschaft Hamburg E.V.) που διοργανώθηκε στις 20.2.2026 στο Αμβούργο. Πρόεδρος του DGG είναι ο Παντελής Παντελούρης, πρώην πρόεδρος του ΣΑΓΣΑ και η εκδήλωση είχε τίτλο: “Die geflüchteten Kinder des Griechischen Bürgerkriegs in Sachsen”.

Η αίθουσα διαλέξεων της Βιβλιοθήκης ήταν κατάμεστη. Το ντοκυμαντέρ και την ανάγνωση αποσπασμάτων από το βιβλίο ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με το κοινό, την οποία διηύθυνε ο Dr. Thanos Anastasiadis, του πανεπιστημίου του Αμβούργου, ο οποίος ερευνά εδώ και χρόνια με θέμα τον εμφύλιο στην νεοελληνική πεζογραφία. (περισσότερα…)

Δύο φωτογραφίες του Μάρκου Μποναζούντα με την συμμαθήτριά του Λίζα Μπόταση εντόπισε η Σμαράγδα Μουρίκη μέσω της πρώην συζύγου του, Μαρίνας Μπρούμη. Οι φωτογραφίες είναι του 1965 από το 28ο Ράλλυ Αντίκα, δύο χρόνια μετά την αποφοίτησή τους.

Στην πρώτη ο Μάρκος Μποναζούντας με την Λίζα Μπόταση τυλιγμένοι με την αφίσσα.

Στην δεύτερη με ο Μάρκος Μποναζούντας στο τιμόνι με συνοδηγό την Λίζα Μπόταση, ενώ στο πίσω κάθισμα, είναι  η αδελφή του Μάρκου και δίπλα της ο Νίκος Καπετανάκης. (περισσότερα…)

Ο Valantin Schneider, ιστορικός, ειδικός στην γερμανικής κατοχή στην Ελλάδα και πρόεδρος του Philadelphia, ερεύνησε και αναλύει τα φωτογραφικά τεκμήρια των εκτελεσθέντων στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, όπου περίπου 200 αντιστασιακοί, κομμουνιστές, εκτελέστηκαν ως αντίποινα για τον θάνατο του Φραντς Κρεχ, διοικητή της 41ης Γερμανικής Μεραρχίας Οχυρών. (περισσότερα…)

Σήμερα έχουμε αποφοίτους από την Αραχώβης (που αποφοίτησαν έως το 1944), από την Μετσόβου (έως το 1968) και βέβαια από το Μαρούσι. Πολλοί από αυτούς έστειλαν τα παιδιά τους στην Γερμανική Σχολή. Πολλοί μάλιστα, όπως διαπιστώσαμε είναι παιδιά τριών γενιών (!), όπως:

–Ειρήνη Κουτσογιάννη, απόφοιτος Αραχώβης (1938) έστειλε:

την κόρη της Λένα Μερίκα, απόφοιτο 1964, Μετσόβου

τον γιό της Μανώλη Μερίκα, απόφοιτο 1967, Μετσόβου, και

τον γιό της Γιώργο Μερίκα, απόφοιτο 1974, Μαρούσι.

και,

η Λένα Μερίκα με την σειρά της έστειλε τους γιούς τηςΓιάννη Θεοδωρακάκο, απόφοιτο 1997 καιΣτέφανο Θεοδωρακάκο, απόφοιτο 1998.

– Η Ξένη Σκουζέ, απόφοιτος Αραχώβης 1942 (μετά το γάμο της Ξένη Παπαδάκη), έστειλε την κόρη της Ελίζα Παπαδάκη στη ΓΣΑ (απόφοιτος Μετσόβου 1967), η οποία με τη σειρά της έστειλε τη δική της κόρη Άννα Παπαδάκη στη ΓΣΑ στο Μαρούσι (απόφοιτος 2008).

– ΗΡέα Αργυριάδου – Μυλωνά (1961) έστειλε τους γιούς της Ιπποκράτη (1984) και Φοίβο (1995), και ο Ιπποκράτης τον γιό του Γιάννη, απόφοιτο του 2019.

– Η Νέλη Βαφειάδου (1963) έστειλε την κόρη της Φαίδρα Γρηγοριάδου (1982), η οποία είναι σύζυγος του Λάζαρου Φραντζή (1982), που με την σειρά τους έστειλαν τις κόρες τους Ναταλία Φραντζή (2018) & Ίλια Φραντζή (2019).

– Η Γιολάνδα Αγαλλίδου (δεκαετία ’30) ‘εστειλε:

τηνκόρη της Μαριάνα Καναβαριώτου (1963), που έστειλε τον γιό της Νίκο Πετρόπουλο.

τονγιο της Κώστα Καναβαριώτη (1967)

την κόρη της Ελένη Καναβαριώτου, που έστειλε τις κόρες της Μαρίνα Τσολάκη (2006) και Χριστίνα Τσολάκη (2008).

Ας τους γνωρίσουμε λοιπόν όλους:

Απόφοιτοι της Αραχώβης…

Απόφοιτοι της Μετσόβου…

Απόφοιτοι του Αμαρουσίου…

Τρεις γενιές DSA Καναβαριώτου…

Η Dr. Aura Piccioni (Universität Trier) είναι η ομιλήτρια στην πρώτη φετινή διάλεξη στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο την Πέμπτη 5.3.2026, στις 6μμ, με θέμα:

„ ὄρη δὲ Ἀθηναίοις: Höhenheiligtümer als sakrale Landschaften und die Dynamik der Resilienz“.

Deutsches Archäologisches Institut, Φειδίου 1, Tel. +30 0210 33 07 400, sekretariat.athen@dainst.de

Die Veranstaltung findet vor Ort im Vortragssaal im 2. Stock sowie online im Livestream statt.

Um den Vortrag online zu verfolgen, ist eine Anmeldung erforderlich.

https://www.dainst.org/veranstaltungen/ori-de-athinaiois-hoehenheiligtuemer-als-sakrale-landschaften-und-die-dynamik-

Στο τέλος του περασμένου έτους, το Γερμανικό Κοινοβούλιο αποφάσισε να μειώσει τον προϋπολογισμό της Deutsche Welle κατά 10 εκατομμύρια ευρώ. Ως αντίδραση, μεταξύ άλλων, κλείνει η ελληνική συντακτική ομάδα, ενώ άλλες υπηρεσίες καταργούνται ή περιορίζονται.

Η έκπληξη ήταν μεγάλη όταν η Επιτροπή Προϋπολογισμού του Γερμανικού Κοινοβουλίου, στο πλαίσιο της συνεδρίασης για την αναθεώρηση του προϋπολογισμού, μείωσε τον προϋπολογισμό της Deutsche Welle από 405,5 σε 395,4 εκατομμύρια ευρώ τον Νοέμβριο του περασμένου έτους. Ούτε οι άμεσες διαμαρτυρίες του Διοικητικού Συμβουλίου και του Διοικητικού Συμβουλίου της DW, καθώς και της Διευθύντριας της DW και του προσωπικού, είχαν αποτέλεσμα: λόγω των περιορισμένων οικονομικών πόρων, η περικοπή του προϋπολογισμού για τον κρατικά χρηματοδοτούμενο ραδιοτηλεοπτικό φορέα εξωτερικού παρέμεινε σε ισχύ. (περισσότερα…)

Οι συζητήσεις γύρω από το κλείσιμο του ελληνικού προγράμματος της Deutsche Welle έχουν για μένα και μια έντονα προσωπική διάσταση. Κι αυτό γιατί – πάνε πολλά χρόνια πια – τη δεκαετία του ’90 είχα την ευθύνη του ιστορικού αυτού προγράμματος.

Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται: ήταν μια εποχή καταιγιστικών αλλαγών στο ελληνικό ραδιοφωνικό τοπίο. Η ιδιωτικοποίηση της ραδιοφωνίας προκάλεσε πραγματική έκρηξη στα ερτζιανά. Σε ολόκληρη τη χώρα ξεφύτρωναν νέοι σταθμοί σαν τα μανιτάρια, μεταμορφώνοντας τον χάρτη της ενημέρωσης.

Στη Deutsche Welle τότε πήραμε μια στρατηγική απόφαση: να απευθυνθούμε στους νέους αυτούς σταθμούς – οι περισσότεροι βρίσκονταν στην περιφέρεια – και να επιδιώξουμε συνεργασίες για την αναμετάδοση των προγραμμάτων μας. Θυμάμαι ακόμη το προνόμιο που είχα να διασχίζω την Ελλάδα, συναντώντας σε διάφορες πόλεις τους πρωτοπόρους του νέου, ελεύθερου ραδιοφώνου. Ήταν άνθρωποι με όραμα, ενθουσιασμό και διάθεση να πειραματιστούν. (περισσότερα…)

Ο Ronald Meinardus εκφράζει την ανησυχία του για την απόφαση της Deutsche Welle, βάσει της οποίας στο τέλος του έτους πρόκειται να καταργηθεί το ελληνικό πρόγραμμα.

Η απόφαση έπληξε τους ενδιαφερόμενους και τους πολλούς φίλους του προγράμματος σαν κεραυνός εν αιθρία. Το ελληνικό συντακτικό προσωπικό της Deutsche Welle είχε συνηθίσει εδώ και καιρό τις ατέρμονες συζητήσεις για πιθανές περικοπές στον προϋπολογισμό· αυτή είναι η πραγματικότητα όταν μια επιχείρηση εξαρτάται εξ ολοκλήρου από κρατική χρηματοδότηση. Ωστόσο, η ανακοίνωση του κλεισίματος, μετά από περισσότερα από 60 χρόνια επιτυχημένης λειτουργίας, έχει εντελώς διαφορετικό, καταστροφικό αντίκτυπο. Η ίδια η διαδικασία λήψης της απόφασης προκαλεί κριτική: τελικά, η συντακτική ομάδα βρέθηκε μπροστά σε τετελεσμένο γεγονός, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση.

Η υποκείμενη πραγματικότητα είναι η εξής: η Deutsche Welle, ο διεθνής ραδιοτηλεοπτικός φορέας της Γερμανίας, λαμβάνει λιγότερα χρήματα από τη γερμανική κυβέρνηση. Ο τρέχων προϋπολογισμός της έχει έλλειμμα 21 εκατομμυρίων ευρώ. Ως αποτέλεσμα, πολλά προγράμματα πρέπει να σφίξουν τον ζωνάρι – αυτό είναι φυσιολογικό. Αυτό που είναι όμως εξαιρετικό είναι η θανατική ποινή που επιβλήθηκε στην ιστορική ελληνική υπηρεσία, η οποία πρόκειται να καταργηθεί στο τέλος του έτους. Θα είναι η μόνη από τις περισσότερες από 30 γλωσσικές υπηρεσίες που θα κλείσει. (περισσότερα…)

Με αφορμή τον θάνατο της Ελένης Αρβελέρ ανάρτησε η Αλεξάνδρα Μητσοτάκη:

Με την Ελένη Αρβελέρ, τον σύζυγό της Ζακ και τον σύζυγό μου, περάσαμε πολλά καλοκαίρια συντροφιά στο Αιγαίο. Οι ιστορίες που μας έλεγε, η χαρά της για την ζωή θα μου μείνουν αξέχαστες. Και βεβαίως το μυαλό της, μοναδικό.

Το μόνο που λυπάμαι είναι που δεν θα είναι δίπλα μας στην υλοποίηση του οράματος μας: Την δημιουργία μια νέας Δελφικής Ιδέας.

Καλό ταξίδι Ελένη…

στην φωτογραφία: μαζί στους Δελφούς

Το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη προκηρύσσει τον 13ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Βιολιού για τη χορήγηση μιας (1) υποτροφίας για ανώτατες διετείς σπουδές βιολιού σε Μουσικό Πανεπιστήμιο στο εξωτερικό, για την απόκτηση Bachelor ή Master.

Ο διαγωνισμός πραγματοποιείται εις μνήμην της διακεκριμένης βιολονίστριας και Καθηγήτριας του Ωδείου Αθηνών Ισμήνης Χρυσοχόου – Κάρτερ.

Δικαίωμα συμμετοχής στον διαγωνισμό για την υποτροφία έχουν μόνο όσοι έχουν ήδη γίνει δεκτοί σε ανώτατο αναγνωρισμένο Ευρωπαϊκό Μουσικό Ίδρυμα.

Η υποτροφία χορηγείται για δύο (2) συνεχή ακαδημαϊκά έτη και ανέρχεται στο ποσό των 24.000 ευρώ.

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων τρέχοντος διαγωνισμού: 31 Αυγούστου 2026.

Προκήρυξη 13ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Βιολιού – Υποτροφία Ισμήνης Κάρτερ

Η Ξένια Κουναλάκη δημοσίευσε στις 24.2.206 στην εφημερίδα “Καθημερινή” μία συνέντευξη / συζήτηση με τον συγγραφέα και δημοσιογράφο ,Γκιντεόν Λιούις Κρος, να εξηγήσει τι ανακάλυψε γι’ αυτή τη νέα μορφή ευφυΐας

Οι δημιουργοί του Claude της Anthropic παραδέχονται ότι δεν ξέρουν πώς λειτουργεί η ευφυΐα του. Ο δημοσιογράφος που ερεύνησε τα πειράματά τους, μίλησε στην «Κ»

Έχει «ψυχή»; Νιώθει; Μήπως ήδη σκέφτεται πιο μπροστά από τους δημιουργούς του – από αυτούς που, όπως λέγεται, «καλλιεργούν» την ευφυΐα του, χωρίς ούτε οι ίδιοι να αντιλαμβάνονται πλήρως πώς λειτουργεί; Ο λόγος για τον Claude, το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης της Anthropic, μιας εταιρείας που ξεκίνησε ως ερευνητική με ιδρυτές δύο πρώην συνεργάτες του Σαμ Αλτμαν στην OpenAI, τα αδέλφια Ντανιέλα και Ντάριο Αμοντέι, και της οποίας η αξία αγγίζει ήδη τα 380 δισ. δολάρια.

Σε αυτά τα ερωτήματα, για τη φύση της απρόβλεπτης νοημοσύνης του Claude, επιχείρησε να βρει απαντήσεις ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γκιντεόν Λιούις Κρος. Στο ρεπορτάζ του περιγράφει πώς οι ερευνητές της Anthropic προσπαθούν να κατανοήσουν τον εγκέφαλο και τον «εαυτό» του συστήματος, εξετάζοντας τους νευρώνες του και κάνοντάς του ψυχολογικά πειράματα.

Λίγες ημέρες μετά τη δημοσίευση της έρευνας, η Wall Street Journal έγραψε ότι ο Claude χρησιμοποιήθηκε από το Πεντάγωνο στην επιχείρηση κατά του πρώην προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, κάτι που αντιβαίνει στους διακηρυγμένους στόχους της Anthropic για τη μη χρήση βίας. Η «Κ» ζήτησε από τον Κρος να εξηγήσει τι ανακάλυψε γι’ αυτή τη νέα μορφή ευφυΐας. (περισσότερα…)

«Θεσσαλονίκη: Μια πύλη Ανατολής και Δύσης»: το τρίτο επεισόδιο της σειράς podcasts «Χειρόγραφα ταξίδια» είναι τώρα διαθέσιμο.

Η ιστορικός Ιόλη Βιγγοπούλου μάς ξεναγεί στη Θεσσαλονίκη, ένα λιμάνι με πολυκύμαντη ιστορία και έντονο πολυπολιτισμικό χαρακτήρα. Μέσα από τις μαρτυρίες Ευρωπαίων ταξιδιωτών, αναδύεται μια πόλη γεμάτη μνημεία και εμπορική δραστηριότητα, όπου το αποτύπωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας παραμένει εγγεγραμμένο στην ιστορία και την ταυτότητά της.

https://pod.gr/xeirografa-taxidia/thessaloniki-mia-puli-anatolis-kai-dusis/

Ο Γιάννης Τρύφων γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1922 στην Αθήνα και εμφανίζεται πρώτη φορά στα μαθητολόγια της Σχολής την χρονιά 1928-29 στην Α’ Δημοτικού. Η αδελφή του Βικτωρία, η οποία όμως ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερη, εμφανίζεται εγγεγραμμένη την ίδια χρονιά στην Α’ Δημοτικού, όμως διορθώνει στην πορεία τις τάξεις και αποφοιτά το 1939.

Ο πατέρας του, Αναστάσιος Τρύφων, ήταν ο πρώτος πολιτικός μηχανικός της Αθήνας, συμμετείχε στην στατική μελέτη του Εργοστασίου του Φιξ, στην ανέγερση του “Ακροπόλ”, αλλά και των bungalows του Αστέρα Γλυφάδας, όριζε δε το επώνυμο των αγοριών της οικογένειας να είναι “Τρύφων” (ακόμη και στην γενική) και των κοριτσιών “Τρύφωνος”. Η μητέρα του, Ελισάβετ Μπαχάουερ (Bachauer) αυστριακής καταγωγής ήταν θεία της γνωστής πιανίστριας Τζίνας Μπαχάουερ.

Είχε τρία αδέρφια, την Βικτωρία, τον Νίκο και τον Αλέξιο, που όπως και αυτός, φοίτησαν στην Γερμανική Σχολή. Μετά την αποφοίτησή του το 1940 από την ΣΤ’ Γυμνασίου, μετέβη στην Γερμανία, όπου σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Μονάχου.

Οταν πήρε το πτυχίο δούλεψε σαν βοηθός έδρας στατικής. Στο Μόναχο γνώρισε και παντρεύτηκε την Μargit Huber. Το 1949 γύρισε στην Αθήνα με την γυναίκα του και τα 4 παιδιά του, Αικατερίνη-Ούρσουλα, Βαρβάρα-Ζίγκριντ, Ελισάβετ-Πούψη και Αναστασία-Πόπηλε, που και αυτά με την σειρά τους πήγαν στην Γερμανική.

Στην Αθήνα δούλεψε στο γραφείο του πατέρα του μαζί με τα δυο αδέρφια του, που ήταν και αυτοί πολιτικοί μηχανικοί. Στα τέλη του ’50 συνεργάστηκε με την αρχιτέκτονα Ελένη Σουφλή με βασικότερο έργο το τουριστικό συγκρότημα του Αγίου Νικολάου στην Κρήτη, ένα από τα πρώτα τουριστικά συγκροτήματα της εποχής εκείνης. Οι επόμενες δουλειές του τον απασχόλησαν στην Κέρκυρα, όπου και εγκαταστάθηκε στις αρχές του 70. Εκεί ασχολήθηκε με μελέτες και κατασκευές Τουριστικών συγκροτημάτων, ξενοδοχείων, πολυκατοικιών οικιών, κλπ. Το 1986 συνταξιοδοτήθηκε και ανέλαβε το γραφείο η κόρη του Αικατερίνη Τρύφων, που τελείωσε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο του Darmstadt Γερμανίαs. Ο Γιάννης Τρύφων πέθανε στην Κέρκυρα στις 17 Απριλίου 2011.

Η οικογένεια Τρύφων

Σε μια συγκυρία διαδοχικών κρίσεων, επιταχυνόμενων μετασχηματισμών και αυξανόμενης κοινωνικής δυσπιστίας, το ερώτημα των ορίων, των αντοχών και των προϋποθέσεων της διακυβέρνησης επανέρχεται στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου. Δεν αφορά μόνο τη σταθερότητα των κυβερνήσεων ή την αποτελεσματικότητα των πολιτικών αποφάσεων, αλλά τη συνολική ικανότητα του πολιτικού συστήματος να παράγει συναίνεση, να εγγυάται θεσμική αξιοπιστία και να διαμορφώνει ένα λειτουργικό κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο. Η διακυβερνησιμότητα, υπό αυτή την έννοια, δεν είναι δεδομένο· είναι ένα δυναμικό ζητούμενο που δοκιμάζεται καθημερινά από τις αντοχές της κοινωνίας, τις επιδόσεις της οικονομίας και την ποιότητα της δημοκρατίας.

Την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2026, από τις 17:00 έως τις 21:00, το ίδρυμα Friedrich-Ebert-Stiftung, σε συνεργασία με την DEMOTRUST και την χορηγία επικοινωνίας της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ/emakedonia.gr, σας προσκαλεί σε μια ανοιχτή εκδήλωση διαλόγου και προβληματισμού, στην οποία συμμετέχει και ο Τάσος Γιαννίτσης, στο ΎΨΙΛΟΝ (Εδέσσης 5, Θεσσαλονίκη), σχετικά με: (περισσότερα…)