Με αφορμή το κείμενο για την “οδό Ομήρου στα τέλη του 19ου αιώνα” η Ηρώ Τσατσαρώνη μας έστειλε μία σειρά από φωτογραφίες, που ξετρύπωσε από την βιβλιοθήκη της, που έχει και βιβλία από την οικογένειά της. Η Ηρώ, που είναι απόφοιτος του 1989, έχει το βιβλιοπωλείο “NOTOS” που βρίσκεται στην οδό Ομήρου, σχεδόν απέναντι από το Ινστιτούτο Γκαίτε. Ο πατέρας της, που απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2004, ήταν ανταποκριτής του περιοδικού “Der Spiegel” στην Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία (1965-1992) και είχε συνεργαστεί με τις ελληνικές εκπομπές της Deutsche Welle και της Bayrischen Rundfunks / Βαυαρικής Ραδιοφωνίας – Μονάχου (1967-1996), ενώ εξέδιδε από το 1962 ανελλιπώς το εβδομαδιαίο γερμανόγλωσσο Δελτίο Οικονομικών Πληροφοριών GWD, το οποίο στις αρχές του 1995 ενσωματώθηκε στην εβδομαδιαία γερμανόγλωσση εφημερίδα Athener Zeitung, της οποίας ήταν μέχρι το 2003 εκδότης – διευθυντής. Μαζί με τις φωτογραφίες μας έστειλε λοιπόν και το παρακάτω σημείωμα:
Αγαπητέ Σύλλογε, αγαπητοί συναπόφοιτοι, σας στέλνω τα ευρήματα της σημερινής ανασκαφής στη βιβλιοθήκη μου.
Πρώτον από τα σχολικά βιβλία της δεκαετίας του ’30 ενός αποφοίτου του Πολέμου, του Φιλοκτήτη Κυριαζόπουλου (μας έχει ‘αφήσει’ χρόνια, θα είχε πολλά να μας πει), οικογενειακού μας φίλου και συνεργάτη – μεταφραστή των εκδόσεων NOTOS, ενός υπέροχου και πολύ μορφωμένου ανθρώπου, τα οποία μου τα εμπιστεύτηκε μετά από μία συνεργασία μας – ‘γιατί εσυ μπορείς να καταλάβεις‘…
Σας στέλνω μια λήψη απο το εσωτερικό του βιβλίου Schreiben, όπου υπάρχει κολλημένο ενα χάρτινο ‘γραμματόσημο ‘ του τότε προμηθευτή των γερμανικών βιβλίων…συνάδελφο, με διεύθυνση κοντά στο σχολείο τότε, στην Ιπποκράτους!! Εντάξει ….συγκινητικό τουλαχιστον.
Οι υπόλοιπες φωτό ειναι λήψεις της Ομήρου απο το βιβλίο του Κ. Μπίρη ΑΙ ΑΘΗΝΑΙ του 1966, εκδ. Μελισσα. Δεν ξέρω αν κάποιες απο αυτές τις έχουμε ηδη. (Στέλνω και μια που θα’θελα να μην την είχα δει) και η αναζήτηση συνεχίζεται.
Με εκτίμηση για το έργο του Συλλόγου και αγάπη για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον αυτής της χώρας και ζωηρό ενδιαφέρον για τις ελληνογερμανικές διαπολιτισμικές σχέσεις, Ηρώ Τσατσαρώνη, (1989).
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Τέλος και με αφορμή την παρουσιάση του βιβλίου “Die Krise in Griechenland” στην Aula δανειζόμαστε μία μικρή αναφορά από ένα άλλο βιβλίο του πρώην πρέσβη στην Αθήνα Wolfgang Schultheiß, που συμπληρώνει το βιογραφικό του Κώστα Τσατσαρώνη:
Από το βιβλίο λοιπόν: MEILENSTEINEDEUTSCH–GRIECHISCHERBEZIEHUNGEN των Wolfgang Schultheiß και Evangelos Chrysos:
Eine wichtige Rolle spielten damals auch die deutschen Medien und viele demokratische Journalisten, vier will ich hier als hervorragende Beispiele herausgreifen:
Pavlos Bakojannis, der als Leiter der griechischen Sendung des Bayrischen Rundfunks fur viele Journalisten in Deutschland eine wichtige Rolle spielte und dessen wochentliche Sendung eine Vielzahl von Kommentaren in der deutschen Presse beeinflusste, Karolos Papoulias, dessen Sendung in der Deutschen Welle eine der wichtigsten Quellen fur die Griechinnen und Griechen zuhause war, sowie den Redakteur des Magazins „Der Spiegel“ und spateren Grunder der „Athener Zeitung” Kostas Tsatsaronis. Fur die deutschen Journalisten will ich beispielhaft Eberhard Rondholz erwahnen, der als Student und junger Journalist nach Athen reiste, um mutig uber die Prozesse gegen die Teilnehmer des Polytechnikum-Aufstandes (Polytechnion) zu berichten und daraufh in von der Junta ausgewiesen wurde.
Ο Γιώργος Δημαράς αποφοίτησε από την Σχολή το 1989.
Η συμμαθητριά μας Βαρβάρα Μπεκατώρου, απόφοιτος του 1988 από το τμήμα C έφυγε στις 13 Απριλίου 2016. Η Βάρια είχε γεννηθεί στις 9 Οκτωβρίου 1970, ήταν αδελφή της ιστιοπλόου και ολυμπιονίκου Σοφίας Μπεκατώρου και ζούσε στο Μόναχο. Τον Ιούνιο του 2015 της διαγνώστηκε κακοήθης όγκος στος εγκέφαλο – πολύμορφο γλοιοβλάστωμα 4ου βαθμού. Υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβασε και ακολούθως σε χημειοθεραπεία. Τον Δεκέμβριο και δεδομένου ότι διαπιστώθηκε επιδείνωση της κατάστασής της η Σοφία την έφερε στην Ελλάδα. Η κηδεία της έγινε στην Κεφαλλονιά. Συλλυπητήρια στη Σοφία και στους δικούς της. Η φωτογραφία είναι από τον προηγούμενο Ιανουάριο.
Η Φραντσίσκα φον Βόισκι γεννήθηκε στο Halle/Saale, αποφοίτησε από το Γερμανικό Τμήμα της Σχολής το 1976 και ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.
Ο Άγης Αναργύρου αποφοίτησε από τη Σχολή το 1965 και σπούδασε στο Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο Ζυρίχης (ΕΤΗ) στο Τμήμα Χημικών από όπου πήρε το πτυχίο του εκπονώντας την διπλωματική του εργασία: “Φωσφορισμός και φθορισμός στη Βιταμίνη Κ”.
Katerina Vatsella wurde 1952 in Athen geboren und absolvierte die DSA im Jahr 1970. Nach dem Abschluss der Vakaló-Schule für Gestaltung in Athen, studierte sie von 1973 bis 1981 Kunstgeschichte, Archäologie und Kirchengeschichte an der Universität Zürich. Nach einer sechsjährigen Tätigkeit als Assistentin am Kunstgeschichtlichen Seminar der Universität Zürich wurde sie von 1986 bis Ende 1989 leitende Kuratorin des “Jacobs Suchard Museum zur Kulturgeschichte des Kaffees” in Zürich. 1990 zog sie nach Bremen, wo sie seither mit ihrem „Büro für Kunstprojekte” freiberuflich als Ausstellungskuratorin, Dozentin, Publizistin und seit 2015 auch als Verlegerin tätig ist. 1996 promovierte sie an der Universität Bremen über die Entwicklungsgeschichte des Multiple (Edition MAT: Die Entstehung einer Kunstform. Daniel Spoerri, Karl Gerstner und das Multiple, Hauschild Verlag, Bremen 1998). Von Juli 1999 bis September 2000 war sie, parallel zu anderen Projekten, kommissarische Direktorin der Kunstsammlungen Böttcherstraße in Bremen. Seit 2003 ist sie Kuratorin des Bremer Kunststipendiums für Künstler aus Partnerstädten Bremens. Seit 1990 für viele Museen und Institutionen sowie für Unternehmen tätig. Lehraufträge an der Universität Bremen und der Hochschule für Künste Bremen, zahlreiche Ausstellungen und Publikationen zu kunst-, kultur- und designgeschichtlichen Themen, u. a. m.
