Η εφημερίδα “Καθημερινή” δημοσίευσε τον Ιούλιο του 2024 ένα άρθρο της Τόνιας Τζαννετάκη σχολιάζοντας το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, το οποίο εισάγει ένα διαμετρικά αντίθετης λογικής μοντέλο οργάνωσης του πεδίου αντιμετώπισης των εξαρτήσεων:
Το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου με τίτλο «Ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» ακολουθεί, στο σχετικό με τις εξαρτήσεις μέρος του, την υπάρχουσα παράδοση, υιοθετώντας δύο διαφορετικές μεθόδους αντιμετώπισης της εξάρτησης, την αντιμετώπιση μέσω χορήγησης υποκαταστάτων, στο πνεύμα της πολιτικής για μείωση της βλάβης, και τα επονομαζόμενα στεγνά προγράμματα απεξάρτησης. Ταυτόχρονα, ωστόσο, εισάγει ριζικές δομικές αλλαγές στην οργάνωση του πεδίου, καθιστώντας το κυριολεκτικά αγνώριστο. Καταργεί όλους τους δημόσιους φορείς απεξάρτησης, εκκινώντας από τους δύο μεγαλύτερους, τον ΟΚΑΝΑ και το ΚΕΘΕΑ, και προχωρώντας στο 18 ΑΝΩ και άλλους μικρής συγκριτικά εμβέλειας –όχι όμως και σημασίας– φορείς, εντάσσοντας τις προσφερόμενες από αυτούς υπηρεσίες από κοινού με το προσωπικό τους σε έναν ενιαίο νέο φορέα, τον ΕΟΠΑΕ. Το γεγονός αυτό, όμως, σε συνδυασμό με τα χαρακτηριστικά της οργανωτικής δομής του νέου φορέα, υπονομεύει δραστικά τους όρους αποτελεσματικής λειτουργίας των στεγνών προγραμμάτων και της εφαρμογής της ψυχοκοινωνικής θεραπείας στην οποία είναι προσανατολισμένα αυτά. Είναι κατά το μάλλον ή ήττον βέβαιο ότι η εν λόγω θεραπευτική προσέγγιση, η οποία έχει πλέον αξιοσημείωτη, και διεθνώς αναγνωρισμένη, παράδοση στη χώρα μας, θα αποδυναμωθεί και θα απαξιωθεί τα επόμενα χρόνια – σε βάρος βεβαίως όλων εκείνων των εξαρτημένων χρηστών που επιθυμούν την απεμπλοκή τους από τις ουσίες και άλλους σοβαρούς εθισμούς μέσα από μια διαδικασία εσωτερικής αλλαγής και παράλληλα μέσω της ουσιαστικής τους υποβοήθησης για την υπέρβαση των πλείστων όσων πρακτικών εμποδίων προς την κοινωνική τους ενσωμάτωση. (περισσότερα…)
Ο Γιάννης Θεολογίτης μας παρουσιάζει την τελευταία έκθεση “Crisis in the Middle East (2) Updated Edition”, όπου μέσω του IMTe επιχειρεί μια αξιολόγηση των επιπτώσεων και των πιθανών αποτελεσμάτων της συνεχιζόμενης και αυξανόμενης σε ένταση κρίσης στη Μέση Ανατολή,τονίζοντας βεβαίως ότι: “οι θέσεις και οι προβλέψεις του IMTe δεν θέτουν καμία αξίωση ότι τα περιγραφόμενα γεγονότα και οι εξελίξεις θα υλοποιηθούν ή ότι οι εκτιμήσεις μας μπορεί να είναι πιο έγκυρες από άλλες αναλύσεις”.
Είναι πρωτόγνωρη η έξαρση της βίας μεταξύ ανηλίκων; Προφανώς όχι, αλλά το θέμα είναι πάντα ενδιαφέρον και προσφέρεται για σχηματικές συνεπαγωγές. Παλιά ήταν η χρήση βιντεοπαιχνιδιών, τα παιδιά χωρισμένων γονιών, οι τάξεις σχολείων σε υποβαθμισμένες γειτονιές οι παράγοντες που θεωρούνταν ότι οδηγούσαν αυτόματα στην άσκηση βίας. Μετά ήρθαν τα σόσιαλ μίντια, τα lockdowns, το φύλο (αγόρια), ο συγχρωτισμός με παιδιά μεταναστών που πήδηξαν τις μάντρες των ιδιωτικών σχολείων και εισήγαγαν το ξύλο στα βόρεια προάστια. Το τελευταίο κρούσμα όμως δείχνει ότι το φαινόμενο δεν προσφέρεται για υπεραπλουστεύσεις, γιατί σε αυτήν την περίπτωση αφορά κορίτσια, στα νότια προάστια, από γονείς επιστήμονες. Ολες οι στερεοτυπικές αιτίες έχουν καταρριφθεί.
— Υποστηρίζουν πολλοί ότι τα πυρηνικά αποτελούν «μονόδρομο» για ταχεία μετάβαση σε μια οικονομία μηδενικών εκπομπών ρύπων. Πώς το σχολιάζετε;
Οι απόψεις αλλάζουν με τον χρόνο. Ζούμε σε περίοδο βαθιάς πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής αναταραχής, η οποία επηρεάζει τον τρόπο σκέψης και τα συναισθήματα των ανθρώπων. Η εικόνα της Γερμανίας στην Ελλάδα υφίσταται παρόμοιες μεταβολές. Οι απόψεις των Ελλήνων για τη Γερμανία μεταβάλλονται. Σύμφωνα με έρευνα της Kapa Research από τον Ιούνιο για λογαριασμό του ιδρύματος Friedrich Ebert, 31% των Ελλήνων έχει θετική άποψη για τη Γερμανία. Αυτό αντιπροσωπεύει διπλασιασμό των θετικών γνωμών σε σχέση με έρευνα του 2022. Την εποχή εκείνη, μόλις 16% των ερωτηθέντων είχαν θετική άποψη για τη Γερμανία. Τα δεδομένα μας επιτρέπουν έτσι να κάνουμε λόγο για νέα εικόνα της Γερμανίας στην Ελλάδα.
Με αφορμή ένα δημοσίευμα του Παύλου Αγιαννίδη για το βιβλίο: “Γίνεται παρεξήγηση και δίνουν την εξήγηση”, είχαμε αναφερθεί στον συγγραφέα Φώτη Απέργη, ο οποίος είναι δημοσιογράφος, Διευθυντής των μουσικών σταθμών της ΕΡΤ και αδελφός του απόφοιτου Απόστολου Απέργη.
Πόσοι θυμούνται αυτόν τον Έλληνα που έδωσε τα φώτα του στις πλέον έγκυρες, διεθνώς, μουσικές εγκυκλοπαίδειες και λεξικά όπως το Grove και το New Grove Dictionary of Music; Πόσοι μνημονεύουν τις μελέτες και τα άρθρα του για τον (καταστροφικό) Εθνικό Μουσικό Διχασμό, ή τη δουλειά μυρμηγκιού που έκανε για την περίφημη Εθνική Μουσική Σχολή και τον Μανώλη Καλομοίρη.
Εύχομαι εκ μέσης καρδίας υγείαν, δύναμι, υπομονή και επιμονή και προ πάντων η Παναγία να μας έχη υπό την σκέπη Της.
Με την ευκαιρία του σάλου που δημιουργήθηκε από την υποτιθέμενη διακωμώδηση του Mυστικού Δείπνου κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων, θέλω να διατυπώσω μερικές σκέψεις που αφορούν τη σχέση της χριστιανικής θρησκείας με την παρωδία, τη διακωμώδηση και, ναι, με το χλευασμό της.
Με το σχόλιο: “πως αλλάζουν οι καιροί, ….η κατά το λαϊκότερον: “Θα γυρίσει ο τροχός, θα ….” έστειλε ο Κώστας Παπαηλιού ένα άρθρο της NZZ (Neue Zürcher Zeitung) της 4.7.2024