Με την σημερινήν ημέραν (1.2.2026) άρχεται το Τριώδιον. Είναι ένα υμνολογικόν βιβλίον, το οποίον απαρτίζεται από τρία μέρη, το οποίο χρησιμοποιείται από σήμερα μέχρι και το Μεγάλο Σάββατο. Καλείται Τριώδιον ένεκα του γεγονότος ότι πολλοί κανόνες που περιλαμβάνονται στον Όρθρο έχουν μόνον τρείς ωδές, σε αντίθεση με άλλα υμνολογικά βιβλία , όπως την Παρακλητική και τα Μηναία, που έχουν συνήθως εννέα ωδές!

Με την ταπείνωση του τελώνου, του σημερινού ευαγγελίου από τον Λουκά, να πορευθούμε όχι μόνον κατά την μεγάλη και μακράν σε διάρκεια περίοδο του Τριωδίου, αλλά και σε όλην την βιοτήν μας!

Χρόνια Πολλά για τον Τρύφωνα, προστάτη των αμπελουργών και των αμπελιών! Τον παλαιόν καλόν καιρόν ελάμβαναν χώρα ειδικές εορτές στα Μεσόγεια της Αττικής, εξ ού και ο άγιος Τρύφων στην Παλλήνη!

έρρωσθε εν παντί και πανοικεί!

Υ.Γ. Ιδιαιτέρως προβάλλεται η προσωπικότης του τελώνου, μισητού κατά τα άλλα επαγγελματία στην Παλαιστίνη. Είναι άξιον ενδιαφέροντος ότι ο Χριστός συναναστρέφετο οικονομικούς παράγοντες της εποχής, όπως τον τελώνη Ζακχαίο, αλλά και τον Ματθαίο, απόστολο και ευαγγελιστή, πρώην τελώνη.

In an age of political and technological disruption, moving forward means stepping into the unknown. Old maps will not serve us in uncharted territory.

As a businesscoach I help my clients hone their innercompass, fostering clarity as an antidote to confusion.

On a recent trip to Morocco, I discovered a map created in 1154, that came to be the gold standard in cartography for centuries. At the behest of King Roger II of Sicily, the geographer Al-Idrisi had depicted the then known world. What looks unwieldy to our eyes, was a masterpiece at the time. Al-Idrisi got a lot of details right, including trading routes, as the reproduction of his work at the kasbah in Tangiers shows. (περισσότερα…)

Ο Γιάννης Βαληνάκης δημοσίευσε στις 4.1.2026 στην εφημερίδα “Η Καθημερινή” ένα άρθρο του για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις:

Έναντι του κλιμακούμενου τουρκικού αναθεωρητισμού και εν μέσω των κινδύνων που αναδύονται από το ημιάναρχο διεθνές περιβάλλον, επείγει ένας νηφάλιος απολογισμός της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Με εμφανή την επιστροφή στην ένταση και με τις διεκδικήσεις της γείτονος να διευρύνονται μέχρι την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε όλα τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, επείγει η αναζήτηση μιας αποτελεσματικότερης στρατηγικής. (περισσότερα…)

Oταν η Αμερική παύει να είναι βεβαιότητα: Η Ευρώπη σε αμηχανία, η Ελλάδα σε στρατηγική αναπροσαρμογή (από την εφημερίδα “Η Καθημερινή” της 28.1.2026)

Με απροκάλυπτη περιφρόνηση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιτέθηκε φραστικά στην Ευρώπη, εξυμνώντας το δίκαιο του ισχυρού — μια αρχή που ενσαρκώνει όσο κανείς άλλος

Τι θυελλώδεις ημέρες ήταν αυτές. Πρώτα ήρθαν οι στρατιωτικές απειλές, οι απόπειρες εκβιασμού μέσω νέων δασμών, οι προσβολές και οι ταπεινώσεις. Και ύστερα, στο φινάλε του μεγάλου θεάματος του Τραμπ στο Νταβός, η θεαματική αναδίπλωση: η στρατιωτική απειλή αποσύρθηκε από το τραπέζι και η συζήτηση περί προσάρτησης της Γροιλανδίας εξαφανίστηκε ξαφνικά επίσης. (περισσότερα…)

ΙΜΙΑ:Αποκαλυπτικός φάκελος 30 χρόνια μετά

Η κρίση των Ιμίων συνιστά εθνική αποτυχία της Μεταπολίτευσης. Πρόκειται για το αποτέλεσμα βαθιάς ανεπάρκειας στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο λήψης αποφάσεων, με έναν πρωθυπουργό που είχε μόλις αναλάβει.

Η τότε πολιτική ηγεσία αποδείχθηκε ανίκανη να εμπιστευθεί, να συντονιστεί και να συνεργαστεί τόσο ενδοκυβερνητικά όσο και με τους θεσμικούς φορείς των Ενόπλων Δυνάμεων και της υπηρεσίας πληροφοριών. Καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης, η ηγεσία βρισκόταν ένα βήμα πίσω από τις εξελίξεις, αντιδρώντας σπασμωδικά.

Αυτή η συστημική αδυναμία οδήγησε τελικά στην αποδοχή μιας ασφυκτικής αμερικανικής πρότασης «απεμπλοκής», η οποία στόχευε αποκλειστικά στην εκτόνωση της έντασης. (περισσότερα…)

Το 1904 παρουσίασε ο Harry D. Weed στη Νέα Υόρκη τις πρώτες μεταλλικές αντιολισθητικές αλυσίδες, ώστε να έχουν πρόσφυση τα οχήματα και να μπορούν να κινηθούν με ασφάλεια στους χιονισμένους και παγωμένους δρόμους.

Επί δεκαετίες αποτελούσαν οι αλυσίδες το μόνο διαδεδομένο αντιολισθητικό αξεσουάρ, αν εξαιρέσουμε τα χειμερινά ελαστικά, ορισμένες φορές μάλιστα με καρφιά για ειδική χρήση σε αγώνες και στις περιοχές του Αρκτικού Κύκλου.

Η μεγάλη αλλαγή έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν λανσάρισε η εταιρεία AutoSock στη Νορβηγία τις πρώτες χιονοκουβέρτες, οι οποίες έχουν εξελιχθεί σε μια αξιοπρεπέστατη και δημοφιλή εναλλακτική πρόταση απέναντι στις κλασικές αλυσίδες. Στην Ελλάδα είναι από το 2022 υποχρεωτικό να μεταφέρουμε μέσα στα αυτοκίνητα μας αντιολισθητικές αλυσίδες ή χιονοκουβέρτες κατά την περίοδο Οκτωβρίου έως τέλη Απριλίου, εφόσον όμως υπάρχει επίσημη εντολή από τις αρμόδιες Αρχές (Τροχαία, Περιφέρεια, Δήμος) ή είναι καλυμμένοι οι δρόμοι της περιοχής όπου κινούμαστε με χιόνι και πάγο.

Ας δούμε όμως, ποια από τις δύο λύσεις είναι η ιδανική ανάλογα με τις προσωπικές μας ανάγκες και τις συνθήκες κυκλοφορίας. (περισσότερα…)

“The West’s Slow Unraveling: Europe Confronts a Post-American Order” – 30.1.2026 – tovima.com

The West’s Slow Unraveling: Europe Confronts a Post-American Order

Η Νικολίτσα Τρίγκα που καλύπτει Εκπαιδευτικό Ρεπορτάζ στο “ΕΘΝΟΣ” θίγει ένα κρίσιμο ερώτημα των Ελλήνων της Γερμανίας:

«Η νούμερο ένα προϋπόθεση για να μπορεί να αντιστραφεί το brain drain είναι να υπάρχουν ελληνικά σχολεία στο εξωτερικό», αναφέρουν οι σύλλογοι γονέων της Νυρεμβέργης

Οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων ελληνικών-γερμανικών σχολείων της Νυρεμβέργης προχώρησαν σε παράσταση διαμαρτυρίας, καταγγέλλοντας την υποστελέχωση σε εκπαιδευτικό προσωπικό και υποβάθμιση των σχολικών μονάδων, η οποία οφείλεται όπως δηλώνουν στη διαχρονική αδιαφορία και αδράνεια των αρμόδιων αρχών σε Ελλάδα και Βαυαρία. Οι Έλληνες της Γερμανίας αναφέρουν ότι χωρίς ισχυρά και λειτουργικά ελληνικά σχολεία στο εξωτερικό δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική πολιτική επαναπατρισμού των Ελλήνων που μετανάστευσαν τα τελευταία χρόνια και υπογραμμίζουν ότι η ελληνική εκπαίδευση των παιδιών τους αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για κάθε απόφαση επιστροφής. (περισσότερα…)

Σχόλια για την πρώτη επέτειο από την ανάληψη των καθηκόντων του Ντόναλντ Τραμπ γεμίζουν αυτές τις ημέρες τις εφημερίδες. Ενας κοινός παρονομαστής διατρέχει τις περισσότερες αναλύσεις: στην εσωτερική πολιτική, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε ελεύθερη πτώση προς την αυτοκρατορία, ενώ στην εξωτερική πολιτική ο Τραμπ έχει κάνει καθοριστικές κινήσεις που στοχεύουν στην αποδόμηση της βασισμένης σε κανόνες διεθνούς τάξης, την οποία περιφρονεί. Οι χειρισμοί του Τραμπ για να ενσωματώσει με κάθε μέσο – και σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο και τη βούληση του πληθυσμού – το νησί της Γροιλανδίας στις Ηνωμένες Πολιτείες προσφέρουν άφθονο υλικό για αυτό το δυσοίωνο συμπέρασμα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ευθεία πρόκληση προς εκείνους που στέκονται εμπόδιο στα σχέδια προσάρτησης. Αυτή τη στιγμή, πρόκειται για τις κυβερνήσεις της Γερμανίας, της Δανίας, της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και άλλων χωρών, οι οποίες, σε μια συμβολική κίνηση, έχουν στείλει περιορισμένο αριθμό στρατιωτών στο νησί. (περισσότερα…)

Με αφορμή την συμπλήρωσι 250 ετών από της γεννήσεως του Ιωάννου Καποδίστρια (Koρφοί 11 Φεβρουαρίου 1776) και την προβολή της ταινίας , επιτρέψατέ μοι ορισμένες σκέψεις επί της ταινίας.

Προβάλλεται, και δικαίως, η ανθρώπινη διάσταση του Κυβερνήτη. Η πολυετής σχέσις του με την Μολδαβή, Ελληνίδα την φωνήν και το γένος, Αλεξάνδρα Στούρ(τ)ζα. Πράγματι, από την εντυπωσιακή σε ποιότητα και ποσότητα αλληλογραφία των μαθαίνομε πολλά. Βέβαια, πρέπει να αναφερθή ότι κατά την διάρκεια των ετών 1808-1819 ο Καποδίστριας αλληλογραφούσε συστηματικά με τον πατέρα του, τον οποίον είχε ως πρότυπον , ο οποίος συχνά-πυκνά του υπενθύμιζε το θέμα του γάμου, ένα ζήτημα που ο Καποδίστριας ανέβαλε συνέχεια. (περισσότερα…)

In European media, Trump is compared to a mafia boss who applies the tools of a protection racketeer in foreign policy. From criminology, we know that giving in to extortionists is rarely a good idea

Commentaries marking the first anniversary of Donald Trump’s return to office are filling the newspapers these days. A common thread is hard to miss: at home, the United States is drifting toward authoritarian rule, while in foreign policy Trump has taken major steps toward dismantling the rules-based international order he so openly despises. Trump’s maneuvers to annex Greenland by force – against international law and the will of its population – provide ample material for this bleak assessment. That includes his direct challenge to those who stand in the way of his annexation plans. Among them are the governments of Germany, Denmark, France, and the United Kingdom, which have dispatched small contingents of soldiers to the island in a symbolic gesture. In retaliation, Trump has announced new punitive tariffs. The president invokes security arguments to justify his claim; international treaties and alliance commitments mean little to him. In Trump’s foreign-policy worldview, might makes right. In this respect, Trump and Putin are disturbingly similar. Trump promised his supporters that he would make America great again – and geographically larger. On that path, Greenland is a largely defenseless target. (περισσότερα…)

(περισσότερα…)

Ή εφημερίδα “Το ΒΗΜΑ” δημοσίευσε ένα άρθρο του Ronald Meinardus:

Η εικόνα της Ελλάδας στη Γερμανία έχει αλλάξει, οι διμερείς σχέσεις ζουν τις καλύτερες μέρες τους – Γιατί όμως η Καγκελαρία εμφανίζεται δυσαρεστημένη;

«Οι διμερείς σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας είναι σήμερα πιο ισχυρές από ποτέ» δήλωσε ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης στο τέλος της επίσκεψής του στο Βερολίνο, στα τέλη Νοεμβρίου. Λίγο αργότερα, οι ευρωπαίοι ομόλογοί του τον εξέλεξαν στη θέση του προέδρου του Eurogroup.

Το γεγονός ότι ένας υποψήφιος από την Αθήνα, μόλις δέκα χρόνια μετά τη βαθιά χρηματοπιστωτική κρίση, κατόρθωσε να αναλάβει το αξίωμα προκάλεσε διεθνή αίσθηση. Πέρασε ωστόσο σχεδόν απαρατήρητο ότι καθοριστικής σημασίας για αυτή την εξέλιξη υπήρξε η ανοιχτά και εγκαίρως διατυπωμένη στήριξη της Γερμανίας, η οποία άνοιξε τον δρόμο για αυτή την ιδιαίτερη ελληνική επιτυχία στη διεθνή σκηνή. (περισσότερα…)

Παρατηρώντας τα μπλόκα, τις διενέξεις μέχρι και ανατροπές αυτοκινήτων και λοιπών ανατριχιαστικών στοιχείων ανά την ελληνική επικράτεια, θυμήθηκα την ρήση του ελληνολάτρη, ελλοπρεπέστατου και ελληνόφωνου ρήτορα και φιλοσόφου Κικέρωνος (106-43 δολοφονηθείς και καρατομηθείς).

Τι είχε διακηρύξει ο σοφός αυτός λόγιος;  “Legum Omnes Servi Sumus” (όλοι είμεθα δούλοι των νόμων).

Ο Κικέρων δεν πρωτοτυπεί. Ο  “πατήρ της ιστορίας”, κατά τον Κικέρωνα, Ηρόδοτος ο Αλικαρνασσεύς, μας περιγράφει στο Η΄βιβλίον των Ιστοριών τον περιλάλητο διάλογο Δημαράτου και Ξέρξου: “Ελεύθεροι γαρ εόντες ου πάντα ελεύθεροι εισι. έπεστι γαρ σφι δεσπότης νόμος, τον υποδειμαίνουσι πολλώ έτι ή οι σοι σε” (Και με το να είναι ελεύθεροι, δεν σημαίνει ότι είναι και σε όλα γενικώς. Έχουν και αυτοί έναν κύριο, έναν αφέντη, τον νόμο, που τον φοβούνται πολύ περισσότερο απ΄ό,τι φοβούνται οι δικοί σου εσένα).

Ο Σπαρτιάτης βασιλέας καυχάται στον Πέρση άνακτα, για τον σεβασμό και την υπακοή στον νόμο που τηρούσαν ευλαβικά οι πολίτες. (περισσότερα…)

Οι εξελίξεις στη διεθνή πολιτική κινούνται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Ο κύριος – αν όχι ο αποκλειστικός – παράγοντας αυτής της επιτάχυνσης είναι ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος, με ολοένα και πιο απρόβλεπτες κινήσεις, προχωρά διαρκώς σε νέες, θεαματικές πρωτοβουλίες.

Η επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας και η βίαιη σύλληψη του προέδρου Νικολάς Μαδούρο προσφέρουν μια πρόγευση όσων ενδέχεται να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα κατά τη διάρκεια του έτους που μόλις ξεκίνησε.

Ο κόσμος παρακολούθησε μόλις τώρα τι είναι σε θέση να πράξουν ο Τραμπ και ο πανίσχυρος στρατιωτικός του μηχανισμός. Την ίδια στιγμή, οι επιτελείς στην Ουάσιγκτον – με μια διαφάνεια που προκαλεί δέος – στρέφουν ήδη το βλέμμα τους προς τους επόμενους στόχους. Η Κολομβία, και ιδίως η Κούβα, θεωρούνται ευρέως ως οι επόμενοι πιθανοί προορισμοί των παρεμβατικών φιλοδοξιών της Ουάσιγκτον· φιλοδοξιών που πλέον δεν φαίνονται καθόλου θεωρητικές. (περισσότερα…)

Στις 23 Δεκεμβρίου 2025 έδωσε ο Κώστας Παπαηλιού μία συνέντευξη στην Naftemporiki TV στην εκπομπή “Index Ενέργεια” και τόνισε την αναγκαιότητα της ενεργειακής μετάβασης και την σημασία των ηλεκτρικών δικτύων στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Η γερμανόφωνη «Griechenland Zeitung» συμπληρώνει είκοσι χρόνια κυκλοφορίας στην Ελλάδα – Οι δύο εκδότες της μιλούν για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, ειδικά τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αλλά και τη φιλοδοξία τους να ενισχύσουντην «αμοιβαία κατανόηση μεταξύ Γερμανών και Ελλήνων».

Με αφορμή την συμπλήρωση 1000 φύλλων της εφημερίδας ο Ronald Meinardus έκανε ένα αφιέρωμα στην εφημεριδα ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής 14 Δεκεμβρίου 2025.

Η εφημερίδα όφειλε να προσφέρει κάθε εβδομάδα σε ένα κοινό που ενδιαφέρεται για την Ελλάδα μια ολοκληρωμένη εικόνα των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων και μάλιστα εκεί ακριβώς εντοπιζόταν το κενό της αγοράς, στη γερμανική γλώσσα.

ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής…

Ελάχιστα πολιτικά ζητήματα είναι τόσο έντονα φορτισμένα όσο η μεταναστευτική πολιτική.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη –και πέρα από αυτήν– οι ξενοφοβικές δυνάμεις ενισχύονται, συνοδευόμενες από όλο και πιο δραστικές εκκλήσεις για κλείσιμο των συνόρων και απελάσεις.

Πολιτικοί και κόμματα που προωθούν σκληρές γραμμές στο προσφυγικό γνωρίζουν αισθητή άνοδο στη δημοτικότητά τους. Αυτό είναι εμφανές στη Γερμανία και, σε διαφορετικό βαθμό, και στην Ελλάδα.

Στα πρόσωπα του Θάνου Πλεύρη και του Αλεξάντερ Ντόμπριντ συναντώνται δύο πολιτικά συγγενείς προσωπικότητες, ευθυγραμμισμένες στα βασικά ζητήματα της μεταναστευτικής πολιτικής. Ο Πλεύρης υπηρετεί από τον Ιούνιο στο υπουργείο Μετανάστευσης στην Αθήνα, ενώ ο Ντόμπριντ ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Εσωτερικών στο Βερολίνο τον Μάιο, έχοντας έτσι και την ευθύνη της μεταναστευτικής πολιτικής. Τους τελευταίους μήνες καθίσταται όλο και πιο σαφές ότι οι δύο κινούνται συντονισμένα με στόχο τον περιορισμό της μετανάστευσης στις χώρες τους και την εντατικοποίηση των απελάσεων – και, κυρίως, ότι επιδιώκουν να το πράξουν μέσω συντονισμένων ενεργειών. (περισσότερα…)

Σήμερον, 5.12.2025, το μεσημέρι, παρεχώρησα μία δεκάλεπτη συνέντευξη στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, στην δημοσιογράφο Ελένη Ζαρακέλη, σχετικώς με την άποψη μου περί της συναντήσεως πάπα και οικουμενικού.

Εκκίνησα εκ της επετείου, την 7ην Δεκεμβρίου 2025, συμπληρούνται εξήντα έτη από της άρσεως των αναθεμάτων Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας ανάμεσα στον Μεγάλο Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα και τον Πάπα Παύλο Στ’ τον Σεμνό. Η συνάντηση έλαβε χώρα στην Νίκαια μεν, όμως δεν επέτυχε το άριστον. Την συνάντηση της Πενταρχίας των Πατριαρχών: Ρώμης, ΚΠολεως, Αλεξανδρείας , Ιεροσολύμων και Αντιοχείας.Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν επετεύχθη, αυτό θα είναι το άριστον , αλλά και η προϋπόθεση διαλόγου. Επεσήμανα την διαφορά της φιλοσοφίας ανάμεσα στην Ορθοδοξία, η οποία εδράζεται στο δημοκρατικό πολίτευμα , όπως μας το εδίδαξαν οι Απόστολοι με την Αποστολική Σύνοδο , όπου δεν υπάρχει πρώτος, και στην παπικό πρωτείο. Εκεί ευρίσκεται η διαφορά. Φυσικά τόνισα και τα οικονομικά συμφέροντα, που κρύβονται πίσω από την ένωση! Τέλος, προέκτεινα, την πολιτική διάσταση της συναντήσεως, όπου οι δύο ηγέτες βλέπουν μία παρηκμασμένη, δημογραφικώς αιμάσσουσα Ευρώπη, όπου έχει κατακλυσθή από το Ισλάμ και πρέπει να ευρεθή λύσις. Πρώτα από όλα πρέπει να υπάρξη ενότης των Ορθοδόξων, όχι διαιρέσεις , όπως τώρα με τον Μόσχας.

Τα ανωτέρω απηχούν αυστηρώς προσωπικές απόψεις και δεν δίδουν λύσεις, απλώς προκαλούν μία συζήτηση!

Πρότυπο μεταρρυθμίσεων θεωρούν πολλοί Γερμανοί την Ελλάδα, τον άλλοτε «ασθενή της Ευρώπης». Έχει νόημα η σύγκριση των δύο χωρών;  

Σπάνια στο παρελθόν Γερμανοί πολιτικοί μιλούσαν με τόση αναγνώριση για την Ελλάδα όσο σήμερα. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: ο πρώην «προβληματικός μαθητής» αναδεικνύεται πλέον σε πρότυπο καλής διακυβέρνησης.

Αφορμή αποτελούν οι πολυάριθμες διμερείς συναντήσεις που γεμίζουν το πολιτικό ημερολόγιο της περιόδου. «Οι σχέσεις Ελλάδας και Γερμανίας είναι σήμερα ισχυρότερες από ποτέ», δήλωσε ο Έλληνας Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο. Εκεί συναντήθηκε με τον Γερμανό ομόλογό του και αντικαγκελάριο Λαρς Κλινγκμπάιλ και αξιοποίησε εμφάνισή του σε κορυφαία δεξαμενή σκέψης για να παρουσιάσει στο γερμανικό κοινό τον απολογισμό των μεταρρυθμίσεων της χώρας του. «Οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί», σημείωσαν οι οικοδεσπότες – ένας υπαινιγμός για τις εποχές που Έλληνες πολιτικοί προσέρχονταν στο Βερολίνο με σκυμμένο κεφάλι, ζητώντας στήριξη. (περισσότερα…)